ความปลอดภัยสูงสุด

“เอกสารบ้าอะไรกันวะ!” เสียงตบโต๊ะประชุมดังสนั่นหวั่นไหวจนกระดาษบนพื้นผิวสีมะฮอกกานีสะเทือน กวินหน้าซีดเผือดราวกับกระดาษสา เม็ดเหงื่อกาฬผุดพรายเต็มขมับขณะที่ดวงตาเบิกกว้างจ้องมองเอกสารลับฉบับสุดท้ายที่เพิ่งถูกโยนลงมาตรงหน้ารินทร์ บุคคลปริศนาในชุดคลุมสีดำสนิทไม่ได้เอ่ยคำพูดใดๆ นอกจากรอยยิ้มมุมปากที่แฝงไว้ด้วยความเหี้ยมเกรียมและอำนาจเหนือกว่า รินทร์ไม่ได้แม้แต่จะชายตามองเอกสารแผ่นนั้น สายตาคมกริบของเขายังคงทอดมองกวินด้วยความรู้สึกสมเพชเวทนา ราวกับกำลังมองมดปลวกตัวหนึ่งที่ดิ้นรนอยู่บนฝ่ามือ “ไม่ต้องรีบร้อนอ่านหروضอกเบี้ยหรอกค่ะคุณกวิน...” รินทร์เอ่ยด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลแต่เย็นเยียบจนคนฟังขนลุกซู่ “เพราะต่อจากนี้ ชีวิตของคุณจะไม่มีโอกาสได้ใช้ตึกหรูหรือขับรถสปอร์ตคันแพงนั่นอีกแล้ว... ทุกอย่างที่คุณเคยแย่งชิงและเหยียบย่ำคนอื่น มันถึงเวลาต้องชำระคืนต้นพร้อมดอกเบี้ยแบบทบต้นทบดอกแล้วล่ะค่ะ” ในห้องประชุมใหญ่ของธนาคารระดับประเทศ บรรยากาศกดดันจนแทบหายใจไม่ออก น้ำขิงที่นั่งอยู่เคียงข้างรินทร์มาตลอดทาง เม้มริมฝีปากแน่นเล็กน้อยด้วยความกังวล แม้เธอจะรู้ดีว่าสามีของเธอในตอนนี้ไม่ใช่พนักงานกินเงินเดือนกระจอกๆ ที่ใครจะมารังแกได้อีกต่อไป แต่สัญชาตญาณบางอย่างก็กระซิบเตือนว่า เกมการเงินครั้งนี้กำลังลุกลามไปสู่ความอันตรายที่คาดไม่ถึง รินทร์สังเกตเห็นความกังวลในแววตาของภรรยา เขาเอื้อมมือไปกุมมือเรียอบางของน้ำขิงไว้แน่น ไออุ่นจากฝ่ามือของเขาถ่ายทอดความมั่นคงและปลอดภัยให้เธอในทันที รอยยิ้มอ่อนโยนที่เขามอบให้น้ำขิงช่างแตกต่างราวฟ้ากับเหวกับสายตาดุดั่งพญามารที่ใช้มองกวินและกลุ่มผู้บริหารที่กำลังตัวสั่นเทา “ไม่ต้องกลัวนะคะคนดี...” รินทร์กระซิบเสียงนุ่ม ทว่าดังพอให้คนทั้งห้องได้ยิน “พี่บอกแล้วว่า วันนี้ใครหน้าไหนก็ทำอะไรเราไม่ได้... และต่อจากนี้ ความปลอดภัยของเธอคือสิ่งสำคัญที่สุดในจักรวาลของพี่ค่ะ” ทันใดนั้นเอง ประชาสัมพันธ์ด้านนอกก็ส่งสัญญาณเตือนผ่านระบบอินเตอร์คอมด้วยน้ำเสียงตื่นตระหนก “ท่านประธานคะ! มี... มีกองกำลังรักษาความปลอดภัยพิเศษจำนวนสามสิบนาย พร้อมรถหุ้มเกราะหรูหราจอดเทียบท่าหน้าตึกแล้วค่ะ! พวกเขาระบุว่าได้รับคำสั่งโดยตรงจากท่านรินทร์ ให้เข้ามาอารักขานายหญิงน้ำขิงโดยเฉพาะค่ะ!” คำประกาศนั้นทำให้กวินถึงกับเข่าทรุดลงไปกองกับพื้น ดวงตาเบิกโพลงด้วยความสิ้นหวังอย่างแท้จริง กองกำลังรักษาความปลอดภัยระดับผู้นำประเทศหรือมหาเศรษฐีระดับโลกเท่านั้นถึงจะมีสิทธิ์เรียกใช้ แล้วนี่มันอะไรกัน... รินทร์กลายเป็นใครกันแน่ ทำไมถึงมีอำนาจล้นฟ้าได้ถึงเพียงนี้! ประตูห้องประชุมถูกเปิดผางออกอีกครั้งอย่างพร้อมเพรียง หัวหน้าทีมบอดี้การ์ดในชุดสูทสากลสีดำสนิท รูปร่างสูงใหญ่ราวกับนักรบมืออาชีพ ก้าวเข้ามาโค้งคำนับรินทร์และน้ำขิงอย่างนอบน้อมที่สุด “เรียนท่านประธาน และคุณน้ำขิงครับ ทีมคุ้มกันภัยสูงสุดระดับ S-Class พร้อมปฏิบัติหน้าที่แล้วครับ ทุกเส้นทางรอบตัวอาคารและเส้นทางกลับคฤหาสน์ถูกเคลียร์พื้นที่แบบร้อยเปอร์เซ็นต์ ไม่มีสิ่งแปลกปลอมหรือภัยคุกคามใดๆ เล็ดลอดเข้ามาได้แน่นอนครับ” เสียงรายงานหนักแน่นและทรงพลังก้องกังวานไปทั่วห้อง รินทร์พยักหน้ารับช้าๆ ก่อนจะลุกขึ้นยืนเต็มความสูง มือข้างหนึ่งโอบประคองเอวบางของน้ำขิงให้ลุกขึ้นยืนเคียงข้างกันอย่างสง่างาม เขาก้มลงมองกวินที่กำลังเงยหน้าขึ้นมามองด้วยแววตาขอความเมตตา แต่ทว่า... ในพจนานุกรมของมหาเศรษฐีผู้คลั่งรักอย่างรินทร์ ไม่มีพื้นที่ให้ความสงสารคนประเภทนี้หลงเหลืออยู่อีกแล้ว “จำไว้นะคะกวิน...” รินทร์ก้มลงกระซิบด้วยน้ำเสียงกระชากวิญญาณ “คนที่คุณเคยดูถูกเหยียดหยามเมื่อวันก่อน วันนี้เขาคือคนที่ถือตั๋วอนุญาตให้คุณล้มละลายได้ภายในพริบตาเดียว... ลาก่อนค่ะ อดีตเพื่อนร่วมงานผู้แสนน่าสมเพช” พูดจบ รินทร์ก็พาingน้ำขิงเดินเคียงคู่กันออกไปจากห้องประชุมท่าแถวของบอดี้การ์ดมืออาชีพที่ยืนตั้งแถวรอรับอย่างสมเกียรติ ทุกย่างก้าวเต็มไปด้วยความมั่นใจและรัศมีแห่งความมั่งคั่งที่สะสะกดทุกสายตาให้อยู่ในความเงียบงัน รถหุ้มเกราะสีดำเงาวับจอดรอรับอยู่ด้านหน้า บอดี้การ์ดเปิดประตูให้อย่างนิ่มนวล รินทร์ประคองภรรยาอันเป็นที่รักก้าวขึ้นรถอย่างทะนุถนอม ทว่าในวินาทีที่ประตูกำลังจะปิดลงนั้นเอง หน้าจอแท็บเล็ตส่วนตัวของรินทร์ก็สว่างวาบขึ้น พร้อมกับข้อความแจ้งเตือนฉุกเฉินจากระบบธนาคารส่วนตัวที่ส่งตรงเข้ามา... *“แจ้งเตือนด่วน: ตรวจพบความพยายามเจาะระบบบัญชีลับระดับสูงจากบุคคลนิรนามในต่างประเทศ... และพิกัดล่าสุดของผู้บงการ... กำลังเคลื่อนตัวเข้ามาประชิดรถยนต์ที่คุณกำลังนั่งอยู่ ณ วินาทีนี้ค่ะ”* *** ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่อยู่เคียงข้างความสะใจและคอยเอาใจช่วยรินทร์กับน้ำขิงมาจนถึงตอนนี้ เจอกันใหม่ตอนหน้านะคะ