รอยร้าวในราชสำนัก

"หมากตานี้ หากวางลงบนจุด ‘ซูหลาง’ ความพินาศจะไม่ตกอยู่เพียงตระกูลมู่หรง… แต่หมายถึงครึ่งหนึ่งของค่ายทหารพยัคฆ์ทมิฬจะต้องกลายเป็นผุยผงโดยมิต้องใช้กองกำลังแม้แต่ครึ่งนาย" เสียงก้องกังวานของหมากกระดานหยกขาวดังขึ้น ท่ามกลางความเงียบงันอันกดดันภายในตำหนักบูรพา กลิ่นธูปไม้กฤษณาอวลกำจายผสมผสานกับกลิ่นอายความเย็นเยียบของอำนาจ องค์ชายรองเฟิงอวี้ประทับนั่งอย่างสง่างาม อาภรณ์ไหมปักลายมังกรห้าเล็บสีทองอร่ามขับเน้นพระพักตร์ให้ดูคมคายเยือกเย็น รอยยิ้มบางเบาที่ประดับอยู่บนพระโอษฐ์นั้น ทว่ากลับซ่อนความอำมหิตไว้ลึกซึ้งดั่งหุบเหวไร้ก้นบึ้ง พระเนตรเรียวรีทอดมองลงไปยังกระดานหมากรุกที่รายล้อมด้วยแผนผังการเมืองและคลังเสบียงของแผ่นดิน เบื้องพระพักตร์คือราชองครักษ์เงาผู้หนึ่ง คุกเข่าแนบพื้น ศิโรราบอย่างสิ้นเชิง "ทูลองค์ชาย ทุกประการเป็นไปตามแผนที่พระองค์ทรงวางไว้พ่ะย่ะค่ะ ข่าวลือเรื่องการซ่อนเร้นอาวุธยุทโธปกรณ์ของแม่ทัพหลี่ชิงหานถูกส่งต่อไปยังสำนักตรวจสอบราชสำนักแล้ว พรุ่งนี้เช้า ขุนนางฝ่ายซ้ายจะยื่นฎีกาถอดถอนนางออกจากตำแหน่งผู้บัญชาการค่ายพยัคฆ์ทมิฬทันที ส่วนมู่หรงจ้าน… สายลับของเราพบร่องรอยว่ามันกำลังมุ่งหน้าสู่เมืองหลวงเพื่อสืบหาคัมภีร์โบราณของตระกูล แคว้นย่อมไม่ปล่อยให้มันมีชีวิตรอดพ้นเขตตงหลันไปได้แน่นอนพ่ะย่ะค่ะ" เฟิงอวี้แย้มพระoษฐ์กว้างขึ้นเล็กน้อย ทรงคีบหมากสีดำเม็ดหนึ่งขึ้นมาหมุนเล่นระหว่างปลายนิ้ว ความเรียabเนียนของหยกดำตัดกับผิวเนื้ออันผุดผ่อง ทว่าแววตากลับคมกริบดั่งคมกระบี่ที่พร้อมจะปลิดชีพผู้คนได้ทุกเมื่อ "ดี… ความจงรักภักดีต่อบัลลังก์มังกร หาใช่สิ่งจำเป็นสำหรับเราในยามนี้ไม่ สิ่งที่แผ่นดินต้องการคือความเด็ดขาด และผู้ใดก็ตามที่บังอาจขวางทางขึ้นสู่จุดสูงสุดของเรารวมถึงสตรีเย่อหยิ่งผู้นั้น… ล้วนต้องกลายเป็นหญ้าใต้ฝ่าบาททั้งสิ้น" กระแสลมยามราตรีพัดกวาดผ่านระเบียงทางเดินคดเคี้ยว เสียงกิ่งไม้กระทบหน้าต่างดังระรัว ราวกับเสียงคำรามเตือนจากเบื้องบน ภายในใจขององค์ชายรอง หาได้มีความลังเลแม้แต่น้อย เขากำลังเดินหมากกระดานใหญ่ที่เดิมพันด้วยบัลลังก์ทองคำ หากมู่หรงจ้านคือเงาอดีตที่ตามหลอกหลอน และหลี่ชิงหานคือหนามยอกอกที่ต้องถอน เขาก็พร้อมจะใช้กลอุบายอันแยបยลและอำนาจมืดในมือ บดขยี้เสี้ยนหนามเหล่านี้ให้แหลกคามือภายในสามคิมหันต์ฤดูนี้ให้จงได้ ทว่า… ในขณะที่แผนการอันชั่วร้ายกำลังดำเนินไปอย่างไร้รอยต่อ ที่มุมมืดของตำหนักชั้นใน ปลายเงาของกระดานหมากรุกกลับปรากฏรอยร้าวเล็กๆ ขึ้นสายหนึ่งโดยไร้สาเหตุ ประหนึ่งเตือนล่วงหน้าถึงมหันตภัยที่แม้แต่ผู้กุมอำนาจสูงสุดก็มิอาจคาดเดา ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางฝ่าพายุหิมะและคมกระบี่ไปด้วยกันนะครับ แล้วพบกันใหม่ในตอนถัดไปครับ