กิลด์ป่วนปั้นมอนสเตอร์ กับมาสเตอร์สายฮีล•ตอนที่ 3

อาจารย์สาวผู้มาพร้อมกับกฎเหล็กสามข้อ

ผลงานโดย ผู้พิทักษ์มอนสเตอร์ป่วน
"ถ้าท่านกล้าก้าวขาซ้ายเหยียบธรณีประตูหอคอยนี้เป็นครั้งที่สองโดยยังใช้เวทมนตร์รักษาแบบงูๆ ปลาๆ นั่น... ฉันจะถลกหนังหัวเจ้าสไลม์ตัวแสบแล้วเอาไปทำเป็นพุดดิ้งรสพิสดารเสีย" เสียงหวานใสแต่เย็นยะเยือกราวน้ำแข็งขั้วโลกดังขึ้นทันทีที่ปลายรองเท้าหนังของเร็นแตะลงบนพื้นศิลาโบราณ กลิ่นอายเวทมนตร์โบราณที่หนาแน่นจนเกือบกลายเป็นหมอกสีครามลอยวนเวียนอยู่รอบตัว บีบี สไลม์กลายพันธุ์สีรุ้งที่เกาะอยู่บนไหล่ของเร็นถึงกับสะดุ้งโหยง มันหดตัวกลมดิ๊กจนเหลือขนาดเท่าลูกปิงปองแล้วมุดเข้าไปซุกใต้ฮู้ดของเร็นอย่างรวดเร็วเพื่อหลบสายตาดุๆ ของเจ้าของสถานที่ เร็นหัวเราะแห้งๆ ในลำคอ เขายกมือขึ้นยอมจำนนระดับอกอย่างรู้งาน แม้ในโลกเสมือนจริงของ *Ashtaria Online* นี้เขาจะเป็นฮีลเลอร์สายอินดี้ที่ขึ้นชื่อเรื่องความหัวรั้นและการสรรหามอนสเตอร์แปลกประหลาดมาเลี้ยงจนกิลด์ใหญ่ต้องกุมขมับ แต่เมื่ออยู่ต่อหน้าสตรีผู้ทรงอำนาจแห่งหอคอยรกร้างแห่งนี้ เร็นรู้ดีว่าการต่อปากต่อคำมีแต่จะทำให้ค่าความเสียหายพุ่งสูงลิ่วโดยไม่มีฮีลเลอร์คนไหนช่วยรักษาได้ "ใจเย็นก่อนสิคะ คุณเซลิน่า ฉันไม่ได้ตั้งใจจะใช้เวทมนตร์แบบนั้นสักหน่อย... ก็แค่อยากลองประยุกต์ใช้สกิล 'Aura Heal' กับสภาพแวดล้อมที่มีมานานาธาตุหนาแน่นดูเท่านั้นเอง ใครจะไปรู้ว่ามันจะทำให้รากไม้โบราณพวกนั้นกลายร่างเป็นเทנטาเคิลกระหายเลือดไปได้ล่ะคะ" เร็นเอ่ยแก้ตัวด้วยน้ำเสียงเจือรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ ดวงตาคู่คมกวาดตามองสำรวจภายในห้องโถงทรงกลมที่เต็มไปด้วยตำราเวทมนตร์กองโตและเครื่องแก้วเล่นแร่แปรธาตุที่กำลังส่งเสียงฟู่ฟ่า เซลิน่า หญิงสาวในชุดคลุมนักเวทสีนิลสนิทลวดลายดาราศาสตร์ขยับตัวเล็กน้อย ดวงตากลมโตสีอำพันภายใต้ปีกหมวกปีกกว้างจ้องมองชายหนุ่มราวกับจะทะลุดวงวิญญาณ เธอยกเรียวคิ้วขึ้นข้างหนึ่งอย่างไว้เชิง ก่อนจะสะบัดมือเรียวเบาๆ ตำราเล่มหนาที่ลอยอยู่กลางอากาศก็ปิดฉากลงด้วยเสียงดังสนั่นจนฝุ่นตลบ "การประยุกต์ใช้ของเธอมันคือการทำลายล้างระบบนิเวศเวทมนตร์ต่างหากล่ะ เร็น!" เซลิน่าก้าวเข้ามาใกล้ ชายผ้าคลุมยาวลากพื้นส่งเสียงเสียดสีกับหินศิลา กลิ่นหอมจางๆ ของสมุนไพรโบราณและกระดาษเก่าโชว์เข้าจมูก "เธอคิดว่าตัวเองเป็นใคร? นักเล่นแร่แปรธาตุผู้ยิ่งใหญ่จากกิลด์ระดับท็อปอย่างนั้นหรือ? ถึงได้กล้าเอาเวทมนตร์ฟื้นฟูไปกระตุ้นแก่นพลังงานของหอคอยที่ถูกผนึกมานานนับร้อยปีจนระบบ AI ของดันเจี้ยนเกือบจะรวนเร" "ก็เพราะระบบมันดูน่าเบื่อเกินไปนี่คะ..." เร็นย่อตัวลงเล็กน้อยเพื่อให้อยู่ในระดับสายตาเดียวกับอาจารย์สาว พลางส่งยิ้มพริမ်းที่มักจะทำให้ศัตรูเสียสมาธิเสมอ "โลกกว้างใหญ่ในเกมนี้มีอะไรตั้งมากมาย แต่ดันเจี้ยนส่วนใหญ่กลับมีแต่บอสหน้าตาเดิมๆ กับเควสต์ซ้ำซาก ฉันแค่... อยากสร้างอะไรที่มันสนุกกว่านั้น ก็เท่านั้นเองค่ะ" ความเงียบโรยตัวลงชั่วขณะ บรรยากาศรอบตัวมีความตึงเครียดเจือความอยากรู้อยากเห็นผสมผสานกันอย่างลงตัว เซลิน่าจ้องมองใบหน้าของเด็กหนุ่มผู้มีชื่อเสียงฉาวโฉ่ในบอร์ดสนทนาของเกมว่าเป็น 'ตัวปัญหาประจำเซิร์ฟเวอร์' นานนับอึดใจ ก่อนที่ริมฝีปากบางเฉียบจะยกยิ้มขึ้นเป็นรอยยิ้มมุมปากที่ดูอันตรายเสียยิ่งกว่าหน้าตาของบอสประจำชั้น "สนุกอย่างนั้นรึ..." เซลิน่าพึมพำเสียงแผ่วเบา เธอยื่นมือเรียวที่สวมถุงมือหนังสีดำสนิทออกมาข้างหน้า นิ้วเรียวยาวชี้ตรงมาที่ปลายจมูกของเร็น "ในเมื่อเธอมีความคิดริเริ่มสร้างสรรค์นัก... ฉันก็มีข้อเสนอที่จะทดสอบว่า สมองอันปราดเปรื่องของฮีลเลอร์นอกคอกอย่างเธอ จะทนรับความ 'สนุก' ที่แท้จริงได้สักแค่ไหน" ระบบแจ้งเตือนสีแดงฉานปรากฏขึ้นตรงหน้าเร็นทันทีโดยไม่ต้องรอให้เธออธิบายจบ หน้าต่างอินเทอร์เฟซโปร่งแสงสั่นกระพริบด้วยความรุนแรงราวกับระบบกำลังจะพังทลาย [ประกาศจากระบบดันเจี้ยน: ตรวจพบเงื่อนไขพิเศษ!] [ผู้เล่น 'เร็น' ได้รับข้อเสนอจาก 'เซลิน่า - ผู้พิทักษ์หอคอยโบราณ (NPC ระดับพิเศษ)' ] [ภารกิจลับ: 'กฎเหล็กสามข้อของอาจารย์สาว' ถูกเปิดใช้งาน] เร็นหรี่ตาลงเล็กน้อย รอยยิ้มขี้เล่นบนใบหน้าจางหายไปแทนที่ด้วยความระแวดระวัง แม้เขาจะชอบความท้าทาย แต่ระบบภารกิจที่ไม่มีคำอธิบายรายละเอียดล่วงหน้าและถูกผูกติดกับ NPC ระดับสูงมักจะมี 'ราคาที่ต้องจ่าย' ค่อนข้างสูงเสมอ "ว่ามาสิคะ กฎเหล็กสามข้อที่ว่านั่น... คงไม่ใช่ให้ฉันไปเก็บกวาดมูลของมอนสเตอร์กลายพันธุ์ในชั้นใต้ดินหรอกนะ?" เร็นถามหยั่งเชิง เซลิน่าแค่นหัวเราะเบาๆ ในลำคอ น้ำเสียงของเธอกลับจริงจังขึ้นอย่างเห็นได้ชัดจนบรรยากาศรอบตัวหนาทึบขึ้นถนัดตา "ข้อแรก... นับตั้งแต่วินาทีนี้เป็นต้นไป ห้ามใช้เวทมนตร์รักษาแบบมาตรฐานในรัศมีหนึ่งกิโลเมตรจากตัวฉัน หากจะรักษาใคร ต้องใช้ 'พลังชีวิตของมอนสเตอร์ที่เธอเลี้ยงไว้' เป็นสื่อกลางเท่านั้น" บีบีที่ซุกอยู่ใต้ฮู้ดส่งเสียงร้อง 'ปี๊บ!' ยาวเหยียดด้วยความตกใจ มันโผล่หัวกลมๆ ออกมาทำตาโตใส่เซลิน่าทันทีราวกับจะประท้วง "โหดร้ายจังนะคะ บีบีตัวแค่นี้จะไปมีเลือดเนื้อให้สูบ0กี่หยดกันเชียว" เร็นแกล้งทำเป็นตีหน้าเศร้า "เงียบแล้วฟังข้อสองซะ!" เซลิน่าเอ็ดเสียงเขียว ก่อนจะก้าวเข้าไปประชิดตัวเร็นจนระยะห่างเหลือเพียงไม่กี่คืบ ดวงตาสีอำพันสบประสานกับนัยน์ตาของเขาอย่างแน่วแน่ "ข้อสอง... ทุกครั้งที่เธอทำภารกิจฝึกฝนล้มเหลว ความทรงจำเกี่ยวกับทักษะระดับสูงที่สุดสามอย่างของเธอจะถูกสุ่มลบออกไปอย่างถาวรจนกว่าจะเริ่มซีซั่นใหม่" เร็นกลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่ นี่ไม่ใช่แค่การเดิมพันด้วยไอเทมหรือเงินในเกม แต่มันคือการเดิมพันด้วยหยาดเหงื่อและเวลาหลายร้อยชั่วโมงที่เขาใช้สะสมสกิลหายากเหล่านั้นมา! "แล้ว... ข้อสุดท้ายล่ะคะ?" เร็นถามเสียงเบาลง ความมั่นใจเมื่อครู่เริ่มสั่นคลอน เซลิน่าคลี่ยิ้มกว้างขึ้น รอยยิ้มที่ทำให้เร็นรู้สึกเสียวสันหลังวาบราวกับมีกระแสไฟฟ้าแรงสูงวิ่งพล่านไปทั่วร่าง เธอยื่นหน้าเข้าไปกระซิบข้างใบหูของเขาด้วยน้ำเสียงที่ราบเรียบแต่เต็มไปด้วยแรงกดดันมหาศาล "ข้อสาม... จงพา 'สิ่งนั้น' ออกมาจากร่องลึกแห่งความมืดภายในสามวัน ไม่เช่นนั้น... ฉันจะผนึกบัญชีผู้เล่นของเธอไว้ในหอคอยนี้ชั่วนิรันดร์ ในฐานะสิ่งจัดแสดงชิ้นใหม่" สิ้นคำพูดของเซลิน่า พื้นศิลาใต้เท้าของเร็นก็ยุบตัวลงพร้อมกับเสียงคำรามกึกก้องที่ดังมาจากเบื้องล่าง ราวกับมีบางสิ่งบางอย่างกำลังตื่นจากการหลับใหลอันยาวนานนับพันปี และในเสี้ยววินาทีนั้นเอง หน้าต่างแจ้งเตือนสีทองอร่ามก็เด้งขึ้นมาบังทัศนียภาพทั้งหมด พร้อมกับเสียงระฆังเตือนภัยระดับสูงสุดที่ดังลั่นไปทั่วทั้งมิติ [แจ้งเตือนด่วน: ปลดล็อคบอสลับระดับ SSS 'อสูรบรรพกาลแห่งก้นบึ้ง' - เงื่อนไขการยอมรับภารกิจเหลือเวลาอีก 10 วินาที...] ขอบคุณที่ร่วมเดินทางไปกับความป่วนนี้ค่ะ แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้ากับความลับที่คาดไม่ถึงนะคะ!
สารจากนักเขียน (ผู้พิทักษ์มอนสเตอร์ป่วน)
ดูโปรไฟล์ →

"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนค่ะ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง กิลด์ป่วนปั้นมอนสเตอร์ กับมาสเตอร์สายฮีล นะคะ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ รักทุกคนค่ะ 💕"

ความคิดเห็น (0)

ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์

ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้

เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!

บ่มเพาะไข่ไดโนเสาร์60%