เหรียญทองแรกสู่ความมั่งคั่ง

"ท่านอ๋อง... ท่านกำลังเอาชีวิตของข้าไปวางไว้บนคมดาบแห่งอำนาจที่มองไม่เห็นนะเพคะ" หลี่มู่เหยาแค่นหัวเราะในลำคอ ดวงตาคู่สวยดุจหงส์จ้องลึกเข้าไปในนัยน์ตาสีรัตติกาลของบุรุษตรงหน้าโดยไม่หลบเลี่ยง ปลายนิ้วเรียวบางของนางขยับขึ้นเกลี่ยปอยผมที่ปรกหน้าผากแกร่งของหนานจิงอย่างถือดี ท่ามกลางบรรยากาศที่กดดันจนแทบหยุดหายใจภายในรถม้าคันหรู อ๋องหนานจิงกระตุกยิ้มมุมปาก พลางรวบข้อมือนางไว้มั่น สัมผัสจากฝ่ามือที่ร้อนรุ่มชวนให้หัวใจของมู่เหญาสั่นไหวครู่หนึ่งก่อนจะถูกกลบด้วยเหตุผล "ถ้าการเป็นราชินีของข้าคือคมดาบ งั้นเจ้าก็จงใช้ทักษะที่เจ้ามี... ฟาดฟันผู้ที่ขวางทางเราให้สิ้นซากเสียสิ มู่เหยา" มู่เหยาดึงมือกลับทันควัน ความเย่อหยิ่งในแววตานางมิได้ลดน้อยลงไปเลย "ข้าไม่จำเป็นต้องเป็นราชินีของใคร เพื่อที่จะเหยียบย่ำคนที่เคยดูถูกข้า ท่านอ๋อง... คอยดูเถอะ ว่าโอสถเม็ดเดียวของข้า จะทำให้คนทั้งเมืองหลวงต้องก้มหัวให้ข้าได้อย่างไร" นางหันหลังเดินลงจากรถม้าอย่างมั่นคงทิ้งให้บุรุษผู้กุมอำนาจล้นฟ้ามองตามด้วยแววตาที่ยากจะคาดเดา ในหัวของมู่เหยาขณะนี้มีเพียงเสียงแจ้งเตือนจากระบบที่เต้นเร้าอยู่ในจิตสำนึก *[แจ้งเตือน: ตรวจพบสมุนไพรหายากในเขตตลาดมืด เตรียมตัวแลกเปลี่ยนเป็นคะแนนสะสม...]* มู่เหยาเปลี่ยนโฉมตนเองในพริบตาด้วยผ้าคลุมสีดำสนิท นางก้าวเข้าสู่เขตตลาดมืดที่ซึ่งเต็มไปด้วยกลิ่นคาวเลือดและกลิ่นอายของพลังปราณที่ผันผวน ที่นี่คือแหล่งขุมทรัพย์ของนาง ที่นี่คือที่ที่ 'ขยะ' อย่างหลี่มู่เหยาจะสั่งสอนคนทั้งโลกให้รู้จักคำว่า 'เหนือกว่า' "พวกเจ้าจะขายของเน่าๆ นี่ในราคาพันตำลึงทองงั้นหรือ?" เสียงของนางดังกังวานก้องตลาดมืด ท่ามกลางเสียงฮือฮาของพ่อค้าและนักเลงหัวไม้ที่จ้องจะรุมทึ้งนาง "นั่นไม่ใช่สมุนไพร แต่มันคือขยะที่แม้แต่หมูยังไม่เคี้ยว!" "นังผู้หญิงปากดี! เจ้าคิดว่าเจ้าเป็นใคร?" ชายร่างยักษ์ผู้คุมร้านค้าใหญ่ปรี่เข้ามาหมายจะง้างหมัดใส่ ทว่า... มู่เหยามิได้ขยับกาย นางเพียงแค่ยกนิ้วขึ้นดีดเบาๆ ปราณโอสถบริสุทธิ์สีฟ้าอ่อนก็พุ่งออกจากปลายนิ้ว กระแทกเข้าที่จุดชีพจรของชายคนนั้นจนเขาทรุดฮวบลงไปกองกับพื้นในทันที เสียงร้องโหยหวนดังสนั่น "โอสถล้างพิษขั้นเก้า... เจ้าอยากเห็นไหม?" มู่เหยาหยิบขวดหยกขนาดจิ๋วออกมาจากแขนเสื้อ ภายในนั้นบรรจุเม็ดยาที่มีรัศมีสีทองจางๆ ออร่าของมันแผ่กระจายจนผู้คนที่อยู่รอบข้างถึงกับหายใจติดขัด ความเงียบเข้าปกคลุมทั่วบริเวณ ทุกสายตาจับจ้องไปที่เม็ดยาสีทองราวกับถูกมนต์สะกด "ข้าจะขายขวดนี้... แต่ไม่ได้แลกด้วยทองธรรมดา" มู่เหยาสบตาผู้คนที่จ้องมองมาด้วยสายตาเย็นชา "ข้าต้องการข้อมูลทุกอย่างเกี่ยวกับ 'ตระกูลหลี่' และเงินหนึ่งหมื่นตำลึงทองทันที ใครจ่ายได้... เอาไป" ความโกลาหลบังเกิดขึ้นในพริบตา เสียงประมูลแข่งกันดังระงม เหล่าคนมีอำนาจต่างพุ่งตัวเข้ามาหมายจะครอบครองโอสถที่แม้แต่หมอเทวดาในวังหลวงยังมิอาจปรุงได้ *[ติ๊ง! ตรวจพบยอดเงินโอนเข้าบัญชีระบบ: 10,000 ตำลึงทอง...]* มู่เหยากระตุกยิ้มมุมปาก ขณะที่นางกำลังจะคว้าถุงเงินก้อนโตที่วางอยู่ตรงหน้า เงาของบุรุษผู้หนึ่งก็ทาบทับลงมา ร่างสูงโปร่งในชุดคลุมสีขาวสะอาดตาพร้อมกลิ่นหอมจางๆ ของไม้กฤษณาที่นางคุ้นเคยเป็นอย่างดี "เจ้าทำแบบนี้... ไม่คิดจะแบ่งกำไรให้คนสนับสนุนอย่างข้าบ้างหรือ?" เสียงทุ้มต่ำกระซิบข้างใบหูนาง พร้อมกับฝ่ามือแกร่งที่เอื้อมมาแย่งถุงเงินไปจากมือของนางอย่างถือวิสาสะ มู่เหยาหันขวับ ดวงตาวาวโรจน์ "ท่านอ๋อง! ท่านตามข้ามางั้นหรือ!" "ข้าแค่ผ่านมา... และบังเอิญเห็น 'ราชินี' ของข้ากำลังรีดไถคนทั้งตลาดด้วยสมบัติของนาง" อ๋องหนานจิงหัวเราะเบาๆ ก่อนจะกดประทับตราจวนอ๋องลงบนถุงเงินนั้นด้วยความรวดเร็ว ทว่าในวินาทีที่เขากำลังจะดึงมู่เหยาเข้าสู่อ้อมกอด เสียงขององครักษ์เงาก็แทรกเข้ามาด้วยความตื่นตระหนก "ท่านอ๋อง! เกิดเรื่องใหญ่แล้วพ่ะย่ะค่ะ... ฝ่าบาททรงมีรับสั่งให้จับกุมคุณหนูหลี่ในข้อหาลักลอบผลิตโอสถต้องห้าม และตอนนี้กองกำลังทหารของตระกูลหลี่กำลังล้อมตลาดมืดแห่งนี้ไว้หมดแล้ว!" มู่เหยาชะงัก สายตาที่นางมองอ๋องหนานจิงเปลี่ยนไปในทันที ขณะที่กองทัพทหารชุดเกราะสีเงินบุกเข้ามาทำลายทุกอย่างตรงหน้าจนพังพินาศ "นี่คือบททดสอบของท่านใช่ไหม... หนานจิง?" นางเอ่ยถามด้วยเสียงที่เรียบเฉย แต่แฝงไปด้วยความเคียดแค้น อ๋องหนานจิงเพียงแค่ยิ้มรับ มือของเขากระชับดาบที่เอวแน่นพลางดึงร่างบางมาไว้ข้างหลัง "ไม่ใช่บททดสอบหรอกมู่เหยา... แต่นี่คือจุดเริ่มต้นของสงครามที่เจ้าจะต้องเลือก ว่าจะอยู่ใต้เท้าข้า หรือจะลุกขึ้นมาฆ่าพวกมันทั้งหมดด้วยมือของเจ้าเอง" ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามการเดินทางของนางเอกสายฟาดคนนี้ไปกับเสี่ยวเถาฮวานะคะ!