"ถ้าคิดว่าการยัดเงินใส่ซองสีน้ำตาลจะทำให้คดีน้องสาวฉันปิดลงได้แบบเงียบๆ คุณก็กำลังประเมินสมองของฉันต่ำเกินไปแล้ว"
รินกระแทกแก้ววิสกี้ลงบนโต๊ะไม้โอ๊กเก่าคร่ำจนของเหลวสีอำพันกระฉอกออกมาเปื้อนปลายนิ้ว เธอมองชายวัยกลางคนตรงหน้าที่เหงื่อแตกพลั่กด้วยสายตาเย็นเยียบเหมือนคมมีดผ่าตัด ไม่มีความโกรธเกรี้ยวในน้ำเสียง มีเพียงความว่างเปล่าที่น่าสะพรึงกลัวกว่า
"ริน... ฟังนะ เรื่องนั้นมันจบไปแล้ว หลักฐานมันถูกทำลายไปหมดแล้ว ต่อให้เธอขุดไปก็เจอแค่กระดูก" ชายคนนั้นเสียงสั่นเครือ พยายามขยับลุก แต่รินกดไหล่เขาไว้ด้วยแรงมหาศาลที่ขัดกับรูปร่างเพรียวบาง
"หลักฐานน่ะมันไม่มีวันตายหรอก ถ้าคนทำยังเดินลอยหน้าอยู่ในสังคมชั้นสูงได้" รินโน้มตัวเข้าไปใกล้ จนได้กลิ่นน้ำหอมราคาแพงที่อบอวลปนกลิ่นบุหรี่จางๆ "บอกมา ใครอยู่เบื้องหลัง 'ปาร์ตี้รูม' ที่นั่น ใครเป็นคนจ่ายเงินปิดปากคุณ"
ชายคนนั้นตัวสั่นเทา ดวงตาเบิกโพลงด้วยความหวาดกลัวที่เกินกว่าจะบรรยาย เขาไม่ได้ตอบ แต่กลับล้วงมือสั่นๆ เข้าไปในกระเป๋าเสื้อสูท หยิบซองจดหมายสีดำสนิทที่ประทับตราครั่งสีแดงสดราวกับรอยเลือดออกมาวางบนโต๊ะ
"ฉัน... ฉันไม่ได้เป็นคนฆ่า แต่ถ้าเธออยากรู้ความจริง อย่าหาคำตอบจากฉันเลยริน จงไปหา 'เธอ' คนนั้นที่นั่น"
รินขมวดคิ้ว มือเรียวคว้าซองจดหมายขึ้นมา ในวินาทีที่นิ้วสัมผัสกับกระดาษเนื้อหยาบที่ให้ความรู้สึกประหลาด ชายคนนั้นก็คว้าคอเสื้อเธอไว้แน่น ลมหายใจสุดท้ายขาดห้วงก่อนที่เขาจะฟุบลงไปกับโต๊ะ แน่นิ่งสนิทโดยที่รินยังไม่ทันได้เค้นความลับใดๆ ออกมามากกว่านั้น
รินถอนหายใจยาว พยายามระงับความสั่นเทาในใจ เธอไม่ได้กลัวความตายของคนตรงหน้า แต่มันคือการเตือนภัยที่เธอรับรู้ได้ผ่านสัญชาตญาณนักสืบที่ถูกเคี่ยวกรำมาตลอดชีวิต
เธอเดินออกจากบาร์ลับในย่านเสื่อมโทรม ลมหนาวปะทะใบหน้า แต่สมองของเธอกลับร้อนรนราวกับถูกไฟเผา เธอแกะซองจดหมายสีดำออก ภายในไม่มีข้อความข่มขู่หรือคำเตือน มีเพียงการ์ดเชิญที่ทำจากวัสดุพิเศษสะท้อนแสงนีออนสีม่วงจัดจ้าเมื่อกระทบกับไฟถนน
*‘ยินดีต้อนรับสู่ The Red Rose Sanctuary – สถานที่ที่ความปรารถนาของคุณจะถูกเปิดเปลือย หากคุณกล้าพอที่จะก้าวข้ามเส้นแห่งศีลธรรม’*
ข้างใต้ข้อความนั้นคือพิกัดที่ตั้งของตึกระฟ้าใจกลางเมืองย่านธุรกิจที่แพงที่สุด และชื่อของผู้เชิญที่ทำเอาลมหายใจของรินสะดุดไปชั่วขณะ
*‘มินตรา อัครเดโช’*
ชื่อที่ทำให้เลือดในกายของรินเดือดพล่าน... ชื่อของหญิงสาวที่เธอเคยเฝ้ามองผ่านรายงานลับคดีค้ามนุษย์ที่พัวพันกับตระกูลอิทธิพลใหญ่มานับปี ชื่อของผู้หญิงที่ทุกคนต่างร่ำลือกันว่า สวยงามราวกับดอกกุหลาบ แต่มีหนามแหลมคมที่พร้อมจะกรีดหัวใจใครก็ตามที่เข้าใกล้
รินยืนนิ่งอยู่หน้าตึกระฟ้าหรูหราที่แผ่รังสีอำนาจออกมา แสงนีออนสีแดงฉานจากป้ายไฟบนยอดตึกสาดส่องลงมาอาบไล้ร่างของเธอราวกับกำลังต้อนรับเหยื่อที่เดินเข้าสู่กรงขังด้วยความเต็มใจ เธอรู้อยู่เต็มอกว่านี่คือกับดัก แต่ความแค้นที่อัดแน่นอยู่ในอกตลอดสามปีที่ผ่านมาผลักดันให้เธอก้าวเดินไปข้างหน้า
ในห้องโถงชั้นบนสุดที่เต็มไปด้วยความหรูหราเกินจินตนาการ รินก้าวเข้าไปท่ามกลางเสียงดนตรีแจ๊สที่บรรเลงแผ่วเบาตัดกับความตึงเครียดในอากาศ สายตาของแขกในงานที่สวมหน้ากากปิดบังใบหน้าทุกคนจับจ้องมาที่เธอเป็นจุดเดียว แต่รินไม่สนใจ เธอโฟกัสอยู่ที่ร่างหนึ่งที่ยืนพิงระเบียงกระจกใส มองลงมายังมหานครที่เปรียบเสมือนของเล่นของเธอ
หญิงสาวในชุดราตรีสีแดงเพลิงที่ดูเหมือนถูกย้อมด้วยเลือดสดๆ ผิวขาวจัดตัดกับสีชุดอย่างรุนแรง เธอหันมาสบตารินผ่านหน้ากากสีทองที่ปิดบังเพียงครึ่งใบหน้า รอยยิ้มที่มุมปากของมินตราไม่ได้ดูเป็นมิตร แต่มันเต็มไปด้วยความกระหายและการท้าทาย
"ไม่คิดว่านักสืบสาวที่น่ารำคาญที่สุดในเมืองนี้จะรับคำเชิญของฉันจริงๆ" มินตราเอ่ยขึ้น เสียงของเธอหวานละมุนแต่แฝงความเย็นชาที่ทำเอาอุณหภูมิในห้องลดฮวบ
รินก้าวเข้าไปหาโดยไม่ลังเล แม้จะรู้สึกได้ถึงแรงกดดันจากชายชุดดำที่ยืนล้อมรอบ "ฉันมาที่นี่เพื่อจบเรื่องทั้งหมดที่คุณเป็นคนเริ่ม มินตรา"
มินตราหัวเราะเบาๆ เสียงหัวเราะที่ฟังดูหม่นหมองและเปลี่ยวเหงาในเวลาเดียวกัน เธอขยับตัวเข้าใกล้รินจนได้กลิ่นหอมของดอกกุหลาบจางๆ ที่ซ่อนกลิ่นอายคาวเลือดเอาไว้ เธอใช้นิ้วเรียวเชยคางของนักสืบสาวขึ้นมา บังคับให้สบตากับดวงตาคู่สวยที่เต็มไปด้วยความอำมหิตและแววตาที่ซ่อนความร้าวรานบางอย่างเอาไว้
"งั้นเหรอ?" มินตรากระซิบชิดใบหู "งั้นก็เชิญเลือกดูให้ดีสิริน ว่าน้องสาวที่แสนน่าสงสารของเธอน่ะ... ตอนนี้กำลังกลายเป็น 'ของเล่น' ชิ้นโปรดชิ้นไหนในห้องนี้"
รินตัวแข็งทื่อ ลมหายใจเหมือนถูกกระชากออกจากปอดเมื่อมินตราผายมือไปทางม่านกำมะหยี่สีแดงที่ค่อยๆ เลื่อนเปิดออก เผยให้เห็นภาพเบื้องหลังที่ทำให้นักสืบสาวผู้ไม่เคยเกรงกลัวต่อสิ่งใด ต้องสั่นสะท้านไปทั้งร่าง...
*‘พี่ริน... ช่วยหนูด้วย’* เสียงแผ่วเบาที่ดังออกมาจากลำโพงในห้องนั้น ทำให้รินตระหนักได้ทันทีว่า นี่ไม่ใช่แค่การสืบคดี แต่มันคือการเผชิญหน้ากับปีศาจที่ถือไพ่เหนือกว่าเธออยู่ทุกทาง!
ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ร่วมเดินทางดำดิ่งสู่กับดักนี้ไปพร้อมกับโรสแมรี่พิษครับ
กับดักกุหลาบเลือด: ความลับใต้แสงนีออน•ตอนที่ 1
คำเชิญสีเลือด
ผลงานโดย โรสแมรี่พิษ
โหมดอ่านสะดวกมือ (Hands-Free)
สารจากนักเขียน (โรสแมรี่พิษ)
ดูโปรไฟล์ →"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนค่ะ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง กับดักกุหลาบเลือด: ความลับใต้แสงนีออน นะคะ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ รักทุกคนค่ะ 💕"
ความคิดเห็น (0)
ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้
เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!