การสูญเสียครั้งใหญ่

เสียงกระดาษรายงานการประชุมที่ถูกขยำจนยับยู่ยี่ในมือของธราธร ไม่ดังเท่ากับเสียงหัวใจที่กำลังร่วงหล่นลงสู่ก้นเหวแห่งความพินาศ หน้าจอโทรศัพท์มือถือบนโต๊ะทำงานกระจกใสสลักชื่อบริษัท เด้งข้อความแจ้งเตือนสถานะตลาดหลักทรัพย์ซ้ำแล้วซ้ำเล่า ตัวเลขสีแดงฉานดิ่งลงติดฟลอร์อย่างไม่เหลือเค้าโครงความยิ่งใหญ่ที่เขาเคยภาคภูมิใจ ตลาดหุ้นเปิดทำการมาได้ไม่ถึงชั่วโมง แต่บริษัทธราธร โฮลดิ้ง กลับสูญมูลค่าไปแล้วกว่าครึ่งหมื่นล้าน "มันเกิดเรื่องนี้ขึ้นได้อย่างไร... ใครเป็นคนปล่อยข่าววงในเรื่องบัญชีลับของโครงการอสังหาริมทรัพย์ฝั่งตะวันตกออกไป" เสียงทุ้มต่ำที่เคยทรงอำนาจและเย่อหยิ่งของธราธรบัดนี้แหบพร่าและสั่นเครือ ดวงตาคมกริบแดงก่ำเต็มไปด้วยเส้นเลือดฝอยจากการอดนอนมาหลายคืนติดต่อกัน เขากวาดสายตามองผู้บริหารระดับสูงที่นั่งคอตกอยู่รอบโต๊ะ ไม่มีใครกล้าสบตา ไม่มีใครกล้าปริปากพูดอะไรออกมาสักคำ เมธินี ที่ยืนอยู่มุมห้องด้วยใบหน้าซีดเผือด ไร้ซึ่งเครื่องสำอางปกปิดความตื่นตระหนก มือเรียวสั่นเทาจนต้องเกาะขอบหน้าต่างห้องทำงานไว้เป็นที่ยึดเหนี่ยว เอกสารลับชุดนั้น... มีเพียงไม่กี่คนเท่านั้นที่เข้าถึง และหนึ่งในนั้นคือเธอกับธราธร แต่ทว่า ข้อมูลที่ถูกเผยแพร่ในโลกออนไลน์และสำนักข่าวเศรษฐกิจเมื่อคืนนี้ กลับไม่ใช่ข้อมูลดิบที่เธอเคยแอบถ่ายส่งให้คู่แข่ง แต่มันคือ "หลักฐานทางการเงิน" ที่สมบูรณ์แบบ ชนิดที่แม้แต่สำนักงานป้องกันและปราบปรามการฟอกเงินก็ปฏิเสธไม่ได้ รินรดา... ชื่อนี้ผุดขึ้นมาในหัวของธราธรราวกับสายฟ้าแลบ ตลอดหลายสัปดาห์ที่ผ่านมา อดีตภรรยาผู้เงียบขรึมและถูกเขามองข้ามมาตลอด ไม่เคยเคลื่อนไหวด้วยความโกรธเกรี้ยว เธอไม่เคยฟ้องร้อง ไม่เคยเรียกร้องสิทธิ์ใดๆ นอกจากการเซ็นใบหย่าอย่างไร้เยื่อใย แต่ความเงียบงันนั้น แท้จริงแล้วคือความเงียบสงบก่อนที่พายุใหญ่จะพัดถล่มจนทุกอย่างราบเป็นหน้ากลอง ธราธรกัดฟันกรอดจนกรามขึ้นสันนูน เขาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดโทรหาเบอร์คุ้นเคยที่เขาบล็อกไว้ในใจมาตลอด แต่วันนี้... มันคือเบอร์เดียวที่เขาหวังจะได้ยินเสียงปลายสาย *(ตู๊ด... ตู๊ด...)* เสียงสัญญาณดังยาวนานราวกับไม่มีวันสิ้นสุด ก่อนที่ปลายสายจะกดรับ แต่ไม่มีคำพูดใดหลุดออกมาจากฝั่งนั้น นอกจากเสียงลมหายใจแผ่วเบาที่สะท้อนถึงความว่างเปล่า "ริน... เธอทำใช่ไหม" ธราธรเค้นเสียงถาม รสชาติความเค็มปร่าของเลือดไหลซึมออกมาจากริมฝีปากที่เขาขบเม้มไว้แน่น "เธอเป็นคนส่งข้อมูลทั้งหมดให้สำนักข่าวพวกนั้น... เธอกำลังทำลายทุกอย่างที่ฉันสร้างมากับมือ" ปลายสายเงียบไปชั่วขณะ ก่อนที่เสียงทุ้มนุ่มนวลแต่เย็นเยียบราวน้ำแข็งขั้วโลกจะเอื้อiนเอ่ยออกมา "ฉันไม่ได้ทำลายคุณหรอกนะธราธร... ฉันแค่คืนสิ่งที่คุณเคยทำกับฉันไว้เมื่อสี่ปีก่อน ต่างหาก" เสียงของรินรดาเรียบเฉย ไร้ซึ่งความโกรธแค้น ไร้ซึ่งความยินดีปรีดา มันคือความเฉยชาขั้นสุดยอด ที่บาดลึกเข้าไปในจิตวิญญาณของอดีตสามีมากกว่าคำด่าทอใดๆ บนโลกใบนี้ "คุณก็รู้ว่าบริษัทนี้คือชีวิตของผม... ริน ได้โปรด เอาหลักฐานพวกนั้นกลับคืนไป คุณอยากได้อะไร ผมยกให้คุณหมดทุกอย่าง บ้าน รถ หรือแม้แต่หุ้นทั้งหมด... ขอแค่คุณช่วยหยุดมัน" ธราธรผู้ไม่เคยยอมก้มหัวให้ใครในโลกธุรกิจ บัดนี้กำลังเอ่ยปากขอร้องอดีตภรรยาที่เขาเคยเหยียบย่ำด้วยน้ำตาที่คลอหน่วย "ทุกอย่างที่คุณพูดมา... มันไม่มีค่าอะไรสำหรับฉันอีกแล้ว ธราธร" รินรดาตอบกลับด้วยน้ำเสียงนิ่งสนิท "สิ่งที่คุณทำกับฉันในวันที่ฉันไร้ทางสู้ มันเทียบไม่ได้เลยกับเศษเสี้ยวของความเจ็บปวดที่คุณกำลังเผชิญอยู่ในตอนนี้... อ้อ และโปรดจำไว้ด้วยนะ ว่าเกมนี้... มันเพิ่งจะเริ่มต้นขึ้นเท่านั้น" *(ติ๊ด!)* สายถูกตัด قطعไปอย่างไร้เยื่อใย เช่นเดียวกับอนาคตของอาณาจักรธราธรที่กำลังพังทลายลงต่อหน้าต่อตา ธราธรทรุดตัวลงนั่งกระแทกกับเก้าอี้หนังราคาแพงอย่างไร้เรี่ยวแรง เอกสารกองโตบนโต๊ะกลายเป็นสิ่งไร้ค่า เมธินีปล่อยโฮออกมาอย่างหมดสภาพเมื่อเลขาหน้าห้องวิ่งหน้าตาตื่นเข้ามาพร้อมกับแท็บเล็ตในมือ "ท่านประธานครับ... คณะกรรมการบริหารเรียกประชุมด่วนครับ พวกเขา... พวกเขาเตรียมยื่นเรื่องถอดถอนคุณออกจากตำแหน่งซีอีโอแล้วครับ!" เสียงของเลขาสั่นเครือจนแทบฟังไม่ได้ศัพท์ ธราธรหลับตาลงช้าๆ ความมืดมิดเข้าโอบ 1ล้อมรอบตัวเขา ทว่า ในวินาทีที่ความสิ้นหวังเข้ากัดกินขั้วหัวใจ ประตูห้องทำงานที่ปิดสนิทก็ถูกผลักเปิดออกอย่างแรงโดยไม่ได้รับอนุญาต ร่างระหงของหญิงสาวในชุดสูทสีดำสนิทก้าวเข้ามาด้วยฝ่าเท้าที่มั่นคงและสง่างาม กลิ่นน้ำหอมคุ้นจมูกลอยมาแตะ 1กะแสสัมผัส เมธินีหันขวับไปมองด้วยความตกใจ ขณะที่ธราธรลืมตาขึ้นมองผู้มาใหม่ด้วยความระทึก รินรดายืนอยู่ตรงนั้น... ดวงตาสีดำสนิทภายใต้กรอบแว่นสายตาบางเบาจ้องมองอดีตสามีด้วยรอยยิ้มมุมปากที่ไม่ได้สื่อถึงความสุข แต่มันคือรอยยิ้มของเพชฌฆาตที่ถือสิทธิ์ขาดเหนือลมหายใจของเหยื่อ ในมือเรียวของเธอไม่ได้ถือเอกสารทางธุรกิจ แต่มันคือแฟ้มสีน้ำตาลอ่อนที่จ่าหน้าซองด้วยชื่อโรงพยาบาลเอกชนชื่อดัง และเอกสารแผ่นหนึ่งเลื่อนหลุดปลิวลงมาต่อหน้าธราธร ภาพถ่ายและผลตรวจ DNA ของเด็กชายวัยสามขวบผู้มีดวงตากลมโตถอดแบบมาจากเขาพิมพ์ไว้อย่างชัดเจน พร้อมกับชื่อมารดาที่ปรากฏหราอยู่บนนั้น... ชื่อที่เขาไม่เคยคาดคิดมาก่อนตลอดสามปีที่ผ่านมา ขอขอบพระคุณทุกท่านที่ร่วมเดินทางผ่านรอยร้าวนี้ไปด้วยกันนะครับ แล้วพบกันใหม่ในตอนถัดไปครับ