การล่มสลายของพันธมิตรจอมปลอม

"นายคิดจริงๆ เหรอว่าความลับระดับคอร์เซิร์ฟเวอร์แบบนั้น จะถูกเก็บไว้ในที่ที่คนโง่เง่าอย่างพวกนายเข้าถึงได้ง่ายๆ น่ะ?" เสียงหัวเราะเยียบเย็นดังสะท้อนก้องไปทั่วห้องโถงหินออบซิเดียนที่มืดมิด บรรยากาศรอบตัวกดดันจนแทบหยุดหายใจ คีย์ยืนนิ่งอยู่เบื้องหน้า ร่างกายของอดีตโปรเพลเยอร์หนุ่มไม่ได้แสดงอาการตื่นตระหนกแม้แต่น้อย นัยน์ตาสสีนิลคู่นั้นกวาดมองผ่านเศษซากดาบสีครามที่แตกละเอียดลงบนพื้น ก่อนจะเลื่อนขึ้นไปสบตากับบุคคลที่ก้าวออกมาจากเงามืด คำพูดที่ว่า *"ยินดีต้อนรับกลับบ้านนะ ลูกชายของฉัน"* ยังคงก้องกังวานอยู่ในโสตประสาท แต่มันกลับไม่ได้สร้างความตกใจให้แก่คีย์เลยแม้แต่นิดเดียว สิ่งที่ฉายชัดอยู่บนใบหน้าของเขากลับเป็นรอยยิ้มบางเบา รอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความสมเพชและตรรกะที่ถูกคำนวณไว้ล่วงหน้าแล้ว "ตลกดีนะ... คิดไม่ถึงเลยว่าคนใกล้ตัวที่สุด จะยอมขายวิญญาณให้ระบบเพื่อแลกกับสิทธิ์ผู้ดูแลชั้นต่ำ" คีย์เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเรียบเรื่อย ทว่าเฉียบคมบาดลึก เขาก้าวเท้าถอยหลังครึ่งก้าวเพื่อปรับองศาการยืน พร้อมกับที่มุมสายตาเหลือบมองหน้าต่างระบบสีฟ้าโปร่งใสที่เด้งขึ้นมาเตือนถึงความผิดปกติของข้อมูลดาต้าเบส เฟย์ที่ยืนอยู่เคียงข้างในร่างอวตารของอาจารย์สาวลึกลับขยับตัวเล็กน้อย แววตาคู่สวยของเธอหรี่ลง รัศมีสีทองจางๆ แผ่ออกมาจากปลายนิ้วเพื่อเตรียมรับมือกับสถานการณ์ฉุกเฉิน "ระวังตัวด้วยนะคะคีย์ ค่าสถานะของคนผู้นั้นถูกปรับแต่งด้วยสิทธิ์ระดับ 'แอดมินเงา' โค้ดคำสั่งในตัวถูกเขียนทับด้วยระบบภายนอก... นี่ไม่ใช่ผู้เล่นทั่วไปแล้วล่ะค่ะ" บุคคลที่ก้าวออกมาจากเงามืดไม่ใช่ใครที่ไหน แต่คือ 'รัน' เพื่อนสนิทผู้ร่วมเป็นร่วมตายมาตั้งแต่สมัยเปิดเซิร์ฟเวอร์วันแรก ชายหนุ่มผู้เคยถือคติรักเพื่อนยิ่งกว่าสิ่งใด บัดนี้ดวงตาทั้งสองข้างกลับกลายเป็นสีแดงฉานไร้ซึ่งแววตาของความเป็นมนุษย์ รอยยิ้มบิดเบี้ยวที่ประดับอยู่บนใบหน้านั้นช่างน่ากลัวและแปลกปลอม "แก... รู้ตัวตั้งแต่เมื่อไหร่?" เสียงของรันเปลี่ยนไป มันไม่ใช่เสียงของเพื่อนที่คีย์รู้จักอีกต่อไป แต่เป็นเสียงประสานซ้อนทับกันหลายชั้นราวกับเสียงก้องจากก้นบึ้งของดาต้าเซิร์ฟเวอร์ "ตั้งแต่ตอนที่เราลงดันเจี้ยนซากโบราณสถานแห่งความมืดแล้วล่ะค่ะ" คีย์เป็นฝ่ายตอบแทนด้วยรอยยิ้มมุมปาก น้ำเสียงของเขานุ่มนวลแต่เชือดเฉือน "นายจงใจพลาดท่าให้มอนสเตอร์ระดับบอสโจมตีจุดอับสายตา เพื่อส่งผ่านข้อมูลพิกัดของฉันให้ระบบตรวจสอบ... น่าเสียดายนะรัน นายเล่นละครตบตาได้แนบเนียนมาก แต่ลืมไปอย่างหนึ่งว่า... บัคในระบบของฉันมันเกลียดการ 'โกหก' มากที่สุด" ทันทีที่สิ้นคำพูด หน้าต่างระบบสีแดงฉานก็ระเบิดแสงวาบขึ้นกลางอากาศ พร้อมกับเสียงแจ้งเตือนที่ดังรัวระรัวจนแทบฟังไม่ทัน *[แจ้งเตือนระบบ: ตรวจพบการแทรกแซงข้อมูลจากผู้ใช้ภายนอก]* *[รหัสคำสั่ง: TRITON-09 กำลังถูกดึงข้อมูลย้อนกลับ]* *[คำเตือน: ผู้เล่น 'รัน' กำลังสูญเสียสถานะความเป็นมนุษย์ในเกม]* รันแสดงสีหน้าบิดเบี้ยวด้วยความเจ็บปวด มือทั้งสองข้างกุมศีรษะตัวเองราวกับสมองกำลังจะระเบิด "อ้ากกก! แก... แกทำอะไรกับฉัน ไอ้นรกนี่มันบอกว่า... มันบอกว่าฉันเป็นแค่หมากตัวหนึ่ง!" "ไม่มีหมากตัวไหนที่มีค่าพอกว่ามิตรภาพหรอกค่ะ ถ้านายไม่โลภอยากได้สิทธิ์ผู้ควบคุมกฎจนตัวสั่นตั้งแต่แรก เรื่องแบบนี้ก็คงไม่เกิดขึ้น" คีย์ก้าวเข้าไปใกล้ร่างที่กำลังทรุดลงทีละก้าว แววตาของเขาไม่ได้มีความโกรธแค้น มีเพียงความผิดหวังและเด็ดเดี่ยว "ในเมื่อนายเลือกที่จะทรยศตรรกะของเกมนี้ ฉันในฐานะผู้ใช้บัคขั้นเทพ ก็จะขอ 'รีเซ็ต' สิทธิ์ทั้งหมดของนายคืนสู่ระบบ ณ บัดนี้!" คีย์ยื่นมือออกไปแตะที่กลางหน้าผากของรัน ในเสี้ยววินาทีนั้น โค้ดสีเขียวขจีจำนวนนับไม่ถ้วนพรั่งพรูออกมาจากปลายนิ้วของเขา มันคือการดึงเอาช่องโหว่ของระบบมาใช้ในทางกลับกันเพื่อล้างคำสั่งแอดมินเงาที่ครอบงำเพื่อนสนิทอยู่ รันกรีดร้องออกมาด้วยความทรมาน แสงสีแดงสลับเขียวสว่างวาบจนแสบตา ท่ามกลางเสียงคำรามก้องของระบบที่พยายามขัดขืน เฟย์สะบัดมือสร้างบาตรคุ้ม1กันสีครามเพื่อป้องกันแรงกระแทกจากระลอกคลื่นข้อมูลที่กำลังปั่นป่วน "คีย์คะ! ระวัง! โค้ดต้นทางกำลังถูกดึงกลับไปยังศูนย์กลาง... มีบางอย่างกำลังตื่นขึ้นใต้พื้นดิน!" พื้นห้องโถงหินสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง รอยแตกสีดำสนิทแผ่ขยายออกไปทั่วทุกทิศทาง ราวกับโลกเสมือนจริงใบนี้กำลังจะฉีกขาดออกเป็นเสี่ยงๆ แรงโน้มถ่วงรอบตัวแปรปรวนจนร่างของพวกเขาลอยเคว้งกลางอากาศ และในวินาทีที่ร่างของรันแน่นิ่งไปพร้อมกับสติที่ดับวูบ หน้าต่างระบบสีทองอร่ามขนาดยักษ์ก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าคีย์ มันไม่ใช่หน้าต่างแจ้งเตือนธรรมดา แต่เป็นประกาศิตจากผู้สร้างที่ถูกปิดตายมานานแสนนาน *[ประกาศจากระบบหลัก: ตรวจพบการปลดล็อกเงื่อนไขลับ 'ประตูมิติเซิร์ฟเวอร์ศูนย์กลาง' สำเร็จ]* *[ผู้เล่น 'คีย์' ได้รับสิทธิ์เข้าสู่พื้นที่ต้องห้าม: 'หอคอยแห่งปฐมกาล (The Genesis Tower)' ชั้นที่ 0]* *[คำเตือนระดับ SSS: การก้าวเข้าไปในพื้นที่นี้ จะไม่มีวันย้อนกลับมายังโลกเดิมได้อีก... และเบื้องหลังประตินั้น คือร่างจริงของ 'ผู้สร้างเกม' ที่กำลังรอคอยการพิพากษาจากคุณ]* คีย์หันไปสบตากับเฟย์ที่กำลังส่งยิ้มอ่อนโยนมาให้ แม้สถานการณ์จะคับขันเพียงใด แต่มือของเขาก็เอื้อมไปคว้าด้ามจับดาบเล่มใหม่ที่เพิ่งถูกสุ่มขึ้นมาจากบัคขั้นเทพ "พร้อมจะไปทลายเกมนี้ด้วยกันครั้งสุดท้ายไหมครับ... อ๊ะ ไม่ใช่สิคะ... พร้อมไหมคะอาจารย์?" คีย์เอ่ยแซวตัวเองเบาๆ ก่อนจะหัวเราะในลำคอ เฟย์หัวเราะเบาๆ ออกมาเช่นกัน ร่างของเธอเริ่มเปล่งแสงจางๆ กลายเป็นละอองข้อมูลที่พร้อมจะพุ่งทะยานไปข้างหน้า "ด้วยความยินดีค่ะ ลูกศิษย์ตัวแสบของฉัน" ทั้งสองก้าวเท้าพร้อมกันผ่านธรณีประตูสีดำสนิทที่กำลังเปิดอ้าออกอย่างไร้เสียง ท่ามกลางความมืดมิดที่แผ่ขยายปกคลุมทุกสิ่ง และในเสี้ยววินาทีสุดท้ายก่อนที่ประตูจะปิดตาย เสียงกระซิบอันเย็นเยียบจากบุคคลที่สามก็ดังขึ้นชิดริมหีบหูของคีย์... *"ยินดีต้อนรับสู่จุดเริ่มต้นที่แท้จริง... ลูกชายของฉัน"* --- ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่ร่วมเดินทางและสนับสนุน "พรีสต์สายลุย" มาจนถึงตอนนี้ แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้านะคะ!