การรวมตัวของเหล่าผู้ถูกลืม

"ต่อให้พวกเราเอาอาวุธระดับตำนานมากองรวมกันตรงนี้ร้อยชิ้น ก็ไม่มีทางเจาะเกราะป้องกันเขตอาคมของกิลด์ ‘ราชันโลหิต’ เข้าไปได้หรอกค่ะ ถ้าแผนการยังมีรูรั่วเรื่องการกระจายกำลังแบบนี้" เสียงทุ้มต่ำแต่เจือไปด้วยความเฉียบคมดังขึ้นท่ามกลางความมืดสลัวภายในห้องใต้ดินของโรงเตี๊ยมเก่าแก่ ร่างของคีย์นั่งไขว่ห้างอยู่บนเก้าอี้ไม้เก่าๆ แสงเทียนสีส้มสั่นไหววูบวาบสะท้อนเงากระทบกับรอยแผลเป็นจางๆ ที่มุมปาก ดวงตาคมกริบกวาดมองผู้เล่นระดับแนวหน้าอีกสี่คนที่นั่งอยู่รอบโต๊ะกลม ทุกคนต่างเป็นอดีตผู้เล่นที่ถูกกิลด์ใหญ่ขับไล่และยึดทรัพย์สินในเกมจนหมดตัว—หรือที่พวกเขากล่าวขานกันในบอร์ดสนทนามืดว่า ‘กลุ่มผู้ถูกลืม’ บรรยากาศภายในห้องตึงเครียดจนแทบได้ยินเสียงลมหายใจ ไม่มีใครกล้าปริปากเถียง เพราะสิ่งที่คีย์พูดคือความจริงอันโหดร้าย กิลด์ราชันโลหิตไม่ได้มีดีแค่จำนวนคน แต่พวกเขามีระบบทรัพยากรที่ผูกขาดโดยผู้พัฒนาเกมเงา ซึ่งคีย์ได้ใช้ ‘บัค’ ที่ค้นพบจากการวิเคราะห์โค้ดระบบเจาะเข้าไปตรวจสอบจนพบความจริงอันน่าสะพรึงกลัวนี้ "แล้วนายจะให้พวกเราทำยังไงล่ะ คีย์?" โคล สตรีมเมอร์สายแทงค์ผู้เคยมีชื่อเสียงแต่ถูกกลั่นแกล้งจนยอดวิวเป็นศูนย์ ทุบกำปั้นลงบนโต๊ะไม้จนแก้วน้ำสั่นสะเทือน ดวงตาของเขาแดงก่ำด้วยความคับแค้นใจ "พวกเราสูญเสียทุกอย่าง กิลด์นั่นเหยียบย่ำพวกเราเหมือนฝุ่นผง นายบอกว่ามีทางสู้ ถึงได้เรียกพวกเรามาที่นี่ แต่ถ้าไม่มีแผนที่ดีกว่าการเอาหัวไปชนกำแพง ฉันก็ขอตัวดีกว่า" คีย์ไม่ได้แสดงอาการโกรธเคืองแม้แต่น้อย เขายกยิ้มมุมปากเล็กน้อยอย่างคนถือไพ่เหนือกว่า สัมผัสความเย็นเยียบของแหวนเงินในช่องเก็บของที่เชื่อมโยงกับระบบสุ่มบัคขั้นเทพ ในจังหวะนั้นเอง เฟย์ อาจารย์สาวลึกลับที่ยืนกอดอกพิงผนังห้องอยู่เงียบๆ ก็ก้าวเท้าออกมา แสงเทียนสาดกระทบเรือนผมสีเงินยวดยวงและดวงตาสีฟ้าใสที่ดูราวกับไม่ได้เป็นส่วนหนึ่งของโลกใบนี้ เธอยกนิ้วเรียวขึ้นแตะริมฝีปากเบาๆ ก่อนจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่งแต่ทรงอำนาจ "โคล... นายไม่ได้กำลังสู้กับคนจำนวนพันห้าร้อยคนหรอกนะคะ แต่พวกนายกำลังสู้กับบรรทัดคำสั่งที่ถูกเขียนขึ้นอย่างไร้ความยุติธรรมต่างหาก และเด็กคนนี้..." เฟย์ปรายตามองคีย์ "เขากำลังถือยางลบที่จะลบคำสั่งพวกนั้นทิ้งต่างหากล่ะคะ" คำพูดของเฟย์ทำให้ทุกคนในห้องชะงัก คีย์จึงฉวยจังหวะนี้ลุกขึ้นยืน มือขวาหยิบม้วนกระดาษสีทองแดงที่ซ่อนโค้ดลับระดับระบบออกมาวางแผ่ลงกลางโต๊ะ แสงสีฟ้าจางๆ จากโฮโลแกรมระบบส่องสว่างขึ้นเผยให้เห็นแผนผังโครงสร้างเซิร์ฟเวอร์ย่อยของกิลด์ราชันโลหิตที่ถูกเจาะช่องโหว่ไว้เรียบร้อยแล้ว "พวกมันคิดว่าระบบป้องกันความปลอดภัยของโซนสามไร้เทียมทาน..." คีย์ใช้นิ้วเคาะเบาๆ ลงบนจุดสีแดงกระพริบในแผนผัง "แต่พวกมันลืมไปว่า โค้ดเก่าตั้งแต่ช่วงเบต้าเทสต์ยังคงหลงเหลืออยู่ และฉันนี่แหละที่จะเป็นคนเปิดประตูหลังบ้านนั้นให้พวกคุณเข้าไปทวงทุกอย่างคืน" ความเงียบงันเข้าปกคลุมอีกครั้ง ก่อนที่เสียงหัวเราะแหบพร่าของ ‘มีอา’ หญิงสาวผู้ใช้เวทมนตร์สายคำสาปผู้เคยถูกตราหน้าว่าเป็นตัวถ่วงจะดังขึ้น เธอแววตาระยิบระยับด้วยความหวังเป็นครั้งแรกในรอบหลายเดือน "นายหมายความว่า... พวกเราจะไม่ได้แค่บุกเข้าไปสู้ตรงๆ แต่เราจะเข้าไป ‘ป่วน’ ระบบภายในของพวกมันจนระบบรวนเองอย่างนั้นเหรอ?" "ถูกต้องค่ะ" คีย์พยักหน้ารับ รอยยิ้มมั่นใจปรากฏบนใบหน้า "เราจะไม่ใช้กำลังเข้าแลกกับความไร้เหตุผลของระบบ แต่เราจะใช้ ‘ตรรกะที่บิดเบี้ยว’ ของพวกมันเองนี่แหละ เป็นอาวุธย้อนกลับไปทิ่มแทงพวกมัน" การประชุมดำเนินต่อไปอย่างเข้มข้น ทุกคนเริ่มมีส่วนร่วมในการวางแผน แต่ละคนดึงเอาทักษะเฉพาะตัวที่เคยถูกมองว่าไร้ประโยชน์ออกมาประสานกันอย่างลงตัว ภายใต้การชี้ ทางของคีย์และการสนับสนุนอันลึกลับจากเฟย์ กลุ่มคนที่เคยยอมแพ้ต่อโชคชะตาเริ่มกลับมามีประกายไฟแห่งความฮึกเหิมอีกครั้ง มิตรภาพที่ก่อตัวขึ้นจากความเจ็บปวดและการถูกหักหลังได้หลอมรวมพวกเขาให้กลายเป็นกองกำลังใต้ดินที่น่ากลัวที่สุดในประวัติศาสตร์ของเกมนี้ เวลาผ่านไปจนล่วงเข้าสู่ช่วงยามดึก แผนการทั้งหมดถูกเคาะจนสมบูรณ์แบบ คีย์ยืนมองสหายร่วมรบทั้งสี่คนแยกย้ายกันเตรียมตัวด้วยความรู้สึกอิ่มเอมใจในอก การเดินทางครั้งนี้ไม่ได้โดดเดี่ยวอีกต่อไปแล้ว และพวกเขาก็พร้อมที่จะประกาศสงครามกับอำนาจมืดที่ครอบงำโลกใบนี้ ทว่า... ในวินาทีที่คีย์กำลังจะปิดหน้าต่างระบบควบคุม เสียงแจ้งเตือนอันคุ้นเคยแต่กลับดังขึ้นในรูปแบบที่ผิดเพี้ยนไปจากเดิมก็ดังขึ้นในโสตประสาท เสียงนั้นไม่ใช่เสียงแจ้งเตือนเควสต์ปกติ แต่มันเป็นเสียงเตือนระดับวิกฤตที่สะท้อนก้องในหัวจนแก้วหูแทบแตก [ติ๊ง! ตรวจพบการแทรกแซงจากผู้ดูแลระบบภายนอก (System Administrator)...] [คำเตือน: โค้ดลับที่คุณกำลังใช้งานถูกเชื่อมโยงไปยัง ‘พื้นที่ต้องห้าม’ โดยอัตโนมัติเนื่องจากเงื่อนไขลับถูกกระตุ้น] [ประกาศฉุกเฉินจากระบบ: ยินดีด้วย ผู้เล่น ‘คีย์’ และพันธมิตร ได้ปลดล็อกดันเจี้ยนลับระดับทวีป ‘หอคอยแห่งบาปที่ถูกลืม’ — ประตูมิติจะเปิดออกในอีก... 3... 2... 1...] พรีสต์สายลุยขอขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่ร่วมเดินทางและเติบโตไปพร้อมกับคีย์ในบทนี้นะคะ พรีสต์สายลุยสัญญาว่าจะพาไปมันส์สะใจต่อในตอนหน้าค่ะ!