บททดสอบแห่งความมืด

“อย่าเพิ่งปล่อยมือคีย์… ถ้าไม่อยากตกลงไปกลายเป็นเนื้อบดในมิติบิดเบี้ยวตรงนั้น!” เสียงของเฟย์ตะโกนก้องท่ามกลางกระแสลมที่หมุนวนราวกับพายุทอร์นาโด แรงดึงดูดมหาศาลพยายามกระชากร่างของคีย์ให้แยกออกจากกัน เขาไม่ได้ตื่นตระหนก แต่ดวงตาคมกริบกวาดมองพิกัดรอบตัวที่บิดเบี้ยวเหมือนกระจกแตก ระบบแจ้งเตือนค่าสถานะ [Error] รัวขึ้นเป็นระยะจนหน้าจอโปร่งแสงแทบจะระเบิดออก “ผมไม่ได้จะปล่อย แต่ผมกำลังหา 'จุดบอด' ของการเชื่อมต่อมิตินี้อยู่!” คีย์ตอบกลับพลางกัดฟันแน่น แรงกดดันระดับมหาศาลทำให้เลือดซึมออกมาตามรูขุมขน เขาไม่ได้สู้กับบอสด้วยพละกำลัง แต่เขาสู้กับ 'ตรรกะ' ของการวางโค้ดที่ผิดพลาดในจุดนี้ เพียงวินาทีที่สายตาของเขาจับจ้องไปที่จุดกึ่งกลางของวงแหวนเวทมนตร์สีดำที่กำลังขยายตัว คีย์ตัดสินใจเหวี่ยงร่างของเฟย์ไปด้านหลัง ก่อนจะใช้ดาบสั้นที่เปี่ยมไปด้วยบัคในมือฟันลงไปที่ 'ช่องว่าง' ของอากาศอย่างไร้เหตุผล *เคร้ง!* เสียงเหมือนแก้วแตกดังสะท้อนก้องไปทั่วห้วงอวกาศจำลอง ก่อนที่ร่างของทั้งสองจะร่วงหล่นลงสู่พื้นหินขรุขระอย่างแรง ความมืดมิดเข้าปกคลุมทันทีที่แสงสว่างสีขาวเลือนหายไป กลิ่นอายของความตายและสนิมเหล็กโชยแตะจมูก “ที่นี่ไม่ใช่ดันเจี้ยนปกติ…” เฟย์ลุกขึ้นยืนพลางปัดฝุ่นออกจากชุดคลุมสีเงิน ดวงตาของเธอฉายแววกังวลที่คีย์ไม่เคยเห็นมาก่อน “นี่คือ 'เขตรอยต่อแห่งนรก' บอสที่คนทั้งเซิร์ฟเวอร์ยังไม่เคยเข้าถึง ไม่ใช่เพราะพวกเขาอ่อนแอ แต่เพราะไม่มีใครมี 'กุญแจ' ที่แท้จริง… กุญแจที่ต้องอาศัยการทำลายกฎของระบบเพื่อเปิดทาง” คีย์ยันตัวขึ้นช้าๆ มองไปรอบๆ ห้องโถงกว้างใหญ่ที่ถูกโอบล้อมด้วยเสาหินขนาดมหึมา สลักอักขระโบราณที่ส่องแสงสีม่วงหม่นเป็นจังหวะเหมือนลมหายใจของสิ่งมีชีวิตบางอย่าง “งั้นเราก็คงเป็นคนแรกที่ได้รับเชิญมาทานมื้อค่ำในห้องนั่งเล่นของมันสินะ” คีย์กล่าวพลางแสยะยิ้มที่มุมปาก ในมือเริ่มปรากฏไอเทมสุ่มที่เขาได้รับมาจากการทำลายเงื่อนไขเมื่อครู่ แสงสีทองของไอเทมเกรดลึกลับส่องสว่างตัดกับความมืดมิด ทันใดนั้น เสียงคำรามต่ำที่สั่นสะเทือนไปถึงกระดูกสันหลังก็ดังขึ้นมาจากเงามืดเบื้องหน้า ดวงตาสีแดงฉานคู่โตคู่หนึ่งค่อยๆ ลืมตาตื่นขึ้น มันไม่ใช่ดวงตาของสัตว์ร้าย แต่เป็นดวงตาที่มีลักษณะเหมือนโปรแกรมคอมพิวเตอร์ที่กำลังประมวลผลอะไรบางอย่าง 'เนตรแห่งจุดจบ - บอสลับระดับตำนาน: กราฟิกผู้กลืนกินตรรกะ' มันขยับตัวช้าๆ เสียงกรงเล็บเหล็กครูดไปกับพื้นหินดังก้องไปทั่วความเงียบ คีย์สัมผัสได้ถึงความหนาวเย็นที่แผ่ซ่านออกมาจากร่างของมัน บอสตัวนี้ไม่มีแถบพลังชีวิต แต่มันมี 'รหัสผ่าน' ที่ลอยอยู่เหนือหัว ซึ่งเปลี่ยนตัวเลขไปมาด้วยความเร็วสูงจนมองไม่ทัน “คีย์ ฟังนะ! อย่าพยายามใช้ทักษะพื้นฐานกับมัน” เฟย์กระซิบเตือนขณะที่เธอก้าวเข้ามาเคียงข้าง “มันไม่ได้สู้ด้วยพลังโจมตี แต่มันสู้ด้วยการ 'ลบ' ทักษะของเราออกจากหน่วยความจำ ถ้าเราปล่อยให้มันประมวลผลสำเร็จ เราจะกลายเป็นแค่ผู้เล่นเลเวลหนึ่งที่ไร้ความสามารถ!” “ถ้าอย่างนั้น” คีย์ลดดาบลง แต่กลับเรียก 'ระบบสุ่มบัค' ออกมาแทนที่ “เราก็แค่มอบสิ่งที่มันคำนวณไม่ได้ให้มัน… บัคแบบสุ่มที่ไม่สนใจลำดับของระบบยังไงล่ะ!” เขากดใช้งานทักษะสุ่มโดยไม่ลังเล แสงสีรุ้งพุ่งออกจากมือคีย์พุ่งเข้าใส่บอสลับที่กำลังกระโจนเข้าหาด้วยความเร็วที่เหนือกว่าสายตาปกติจะมองทัน! ขณะที่กรงเล็บของบอสอยู่ห่างจากลำคอของคีย์เพียงไม่กี่เซนติเมตร เสียงประกาศจากระบบก็ดังขึ้นในหัวของเขา ไม่ใช่เสียงปกติที่เขาเคยได้ยิน แต่เป็นเสียงที่สั่นสะเทือนและรวนเรราวกับระบบกำลังจะล่มสลาย [แจ้งเตือนด่วน: พบข้อผิดพลาดร้ายแรง! ท่านได้ทำการสุ่มในพื้นที่ที่ระบบถูกปิดกั้น... ผลลัพธ์: การผสานรวมที่คาดไม่ถึง] บอสลับชะงักงัน ร่างของมันเริ่มบิดเบี้ยวและเปลี่ยนรูปร่างไปมา ดวงตาสีแดงของมันเบิกกว้างด้วยความตื่นตระหนก ก่อนที่มันจะหันกลับมามองเฟย์ด้วยสายตาที่แสดงถึงความหวาดกลัวอย่างที่สุด “เฟย์… ดูเหมือนว่าบัคตัวนี้ ไม่ได้แค่สุ่มพลัง แต่มันกำลัง 'ดึง' ข้อมูลที่ซ่อนอยู่ในตัวบอสออกมา” คีย์พึมพำเมื่อเห็นชื่อที่ปรากฏเหนือหัวบอสเริ่มเปลี่ยนไปตามการกระทำของเขา “คีย์! อย่าหยุด!” เฟย์ร้องเตือน แต่เธอกลับชะงักไปเมื่อเห็นสิ่งที่บอสลับคายออกมาจากปากของมัน มันไม่ใช่กรงเล็บหรือเวทมนตร์ แต่เป็น 'ไอเทม' ชิ้นหนึ่งที่ทำเอาคีย์ถึงกับลมหายใจสะดุด มันคือ 'จดหมาย' ที่ประทับตราสัญลักษณ์ของ NPC ลึกลับคนเดียวกับที่มอบระบบให้เขา และที่ด้านล่างของจดหมายฉบับนั้น มีลายเซ็นของบุคคลที่เขาไม่มีวันลืม... ชื่อของตัวเขาเองจากโลกความเป็นจริงก่อนที่จะเกิดอุบัติเหตุในครั้งนั้น! ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่ร่วมเดินทางไปกับคีย์และเฟย์ในบททดสอบสุดโหดนี้ แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้านะคะ!