ฉันเชื่อใจเธอ... หรือเปล่า?

“แฟ้มเอกสารนี้… เธอจะอธิบายว่ายังไงคะ ลลิล?” เสียงของภริดาดังขึ้นท่ามกลางความเงียบงันที่กดดันจนแทบหายใจไม่ออกในห้องทำงานหรูบนชั้นสูงสุดของตึก ภริดาวางแฟ้มสีน้ำเงินลงบนโต๊ะทำงานด้วยแรงที่มากพอจะทำให้เกิดเสียงดัง ‘ปัง’ ลลิลที่ยืนอยู่ฝั่งตรงข้ามไม่ได้ขยับหนี เธอเพียงแค่ก้มมองเอกสารที่ถูกเปิดค้างไว้ หน้ากระดาษนั้นคือบันทึกการโอนเงินเข้าบัญชีลับที่เชื่อมโยงกับบริษัทคู่แข่ง ซึ่งแน่นอนว่าชื่อเจ้าของบัญชีปลายทาง… คือคนใกล้ชิดของลลิล ลลิลเงยหน้าขึ้น สบตาคู่สวยที่เคยอ่อนโยนแต่บัดนี้กลับเต็มไปด้วยความเย็นชาของเจ้านายสาว “ริดาคิดว่าฉันทำเหรอคะ?” ลลิลถามกลับ น้ำเสียงของเธอเรียบเฉย ทว่าแฝงไปด้วยความร้าวรานที่ซ่อนไว้ภายใต้ความมั่นใจ “หลักฐานมันวางอยู่ตรงหน้าแล้วค่ะ ไม่ใช่เรื่องของความรู้สึก แต่เป็นเรื่องของข้อเท็จจริง” ภริดาแค่นยิ้ม มุมปากที่เคยยกขึ้นอย่างเอ็นดูบัดนี้กลับกลายเป็นความเหยียดหยัน “เธอเข้ามาใกล้ฉัน เข้ามาปั่นหัวฉัน เพื่อจะเอาข้อมูลไปขายให้คนอย่างกรวีร์งั้นเหรอคะ? บอกฉันสิ… ฉันให้เธอไม่พอ หรือว่าทางนั้นเขามีข้อเสนอที่น่าสนใจกว่า?” “ริดา!” ลลิลถลันเข้ามาใกล้โต๊ะทำงานจนเกือบจะประชิดตัว “คุณรู้จักฉันมานานพอที่จะรู้นะคะว่าฉันไม่มีวันทำแบบนั้น ถึงแม้ว่าเราจะเริ่มจากการเป็นเจ้านายกับลูกน้อง แต่ความรู้สึกที่ผ่านมา… มันไม่มีความหมายสำหรับคุณเลยเหรอคะ?” “อย่าเอาคำว่า ‘ความรู้สึก’ มาอ้างในขณะที่เธอกำลังแทงข้างหลังฉันแบบนี้!” ภริดาลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ความสูงที่ได้เปรียบทำให้เธอข่มขวัญอีกฝ่ายได้อย่างอยู่หมัด เธอโน้มตัวเข้ามาจนปลายจมูกของทั้งคู่เกือบจะสัมผัสกัน กลิ่นน้ำหอมประจำตัวของภริดาที่ลลิลเคยหลงใหลบัดนี้กลับกลายเป็นกลิ่นอายของความเจ็บปวด “เธอรู้ไหมคะว่าฉันเชื่อใจเธอแค่ไหน… และนั่นแหละคือความโง่ที่สุดของฉัน” ลลิลเม้มปากแน่นจนเป็นเส้นตรง ดวงตาคู่สวยคลอไปด้วยหยาดน้ำตาที่เจ้าตัวพยายามกลั้นไว้ เธอแค้นใจ… แค้นที่ทุกอย่างดูเหมือนถูกจัดฉากไว้เพื่อทำลายความเชื่อใจของภริดาโดยเฉพาะ “ถ้าคุณเลือกที่จะเชื่อเอกสารพวกนั้นมากกว่าคนตรงหน้า ก็เชิญเลยค่ะ” ลลิลพูดพลางคว้าแฟ้มเอกสารนั้นขึ้นมาแล้วโยนลงบนโต๊ะอีกครั้ง “แต่จำไว้ว่าคนที่พยายามทำลายเราสองคนน่ะ ไม่ใช่ฉัน และถ้าคุณมั่นใจนักว่าฉันหักหลังคุณ… ก็ไล่ฉันออกสิคะ!” “อย่าท้าทายฉัน ลลิล” ภริดากดเสียงต่ำ สายตาจ้องเขม็งราวกับจะเผาอีกฝ่ายให้มอดไหม้ “ถ้าฉันไล่เธอออก ตอนนี้เธอคงไม่ได้ยืนอยู่ตรงนี้แล้ว แต่ที่ฉันยังเก็บเธอไว้… เพราะฉันต้องการจะดูว่าเธอจะกล้าสารภาพความจริงไหม” “ฉันไม่มีอะไรจะสารภาพในสิ่งที่ฉันไม่ได้ทำ!” ลลิลสวนกลับ เสียงดังฟังชัด บรรยากาศในห้องตึงเครียดจนเหมือนมีกระแสไฟฟ้าสถิตคอยช็อตความรู้สึกของทั้งสองฝ่าย ภริดาสั่นไปทั้งตัวด้วยความโกรธปนความผิดหวัง ในขณะที่ลลิลรู้สึกเหมือนโลกทั้งใบกำลังพังทลายลงเพียงเพราะความไม่ไว้ใจที่กลายเป็นกำแพงกั้นกลาง “ริดา… มองตาฉันนะคะ” ลลิลขยับเข้าไปใกล้ขึ้นอีก ใช้นิ้วเรียวสวยแตะลงบนข้อมือของภริดาเบาๆ สัมผัสที่คุ้นเคยทำให้หัวใจของประธานสาวกระตุกวูบ “เราผ่านอะไรมาด้วยกันตั้งเท่าไหร่ คุณเห็นแก่หลักฐานที่ใครก็สร้างขึ้นมาได้มากกว่าหัวใจของฉันจริงๆ เหรอคะ?” ภริดาชะงักไปครู่หนึ่ง สายตาที่เคยแข็งกร้าวอ่อนแสงลงเพียงชั่ววินาที ก่อนจะกลับมาเย็นชาดังเดิม “หลักฐานมันไม่ได้โกหก… แต่คนน่ะ โกหกได้เสมอ” ก่อนที่บทสนทนาจะดิ่งลึกไปกว่านั้น เสียงเคาะประตูห้องทำงานก็ดังขึ้นสองสามครั้งอย่างไม่มีมารยาท พร้อมกับร่างของกรวีร์ที่เดินเข้ามาพร้อมรอยยิ้มพรายราวกับผู้ชนะ “ขอโทษทีนะที่ขัดจังหวะ” กรวีร์เอ่ยขึ้น สายตาเหลือบมองทั้งสองคนที่ยืนประจันหน้ากันอย่างใกล้ชิด “ผมแค่จะเอาเอกสารสัญญาที่ริดาขอก่อนหน้านี้มาให้… ดูเหมือนผมจะมาผิดจังหวะไปหน่อยหรือเปล่านะ?” ลลิลหันขวับไปมองกรวีร์ แววตาของเธอเปลี่ยนจากความเจ็บปวดเป็นความวาวโรจน์ด้วยความโกรธจัด เธอรู้ทันทีว่าชายคนนี้คือผู้อยู่เบื้องหลังการจัดฉากทั้งหมด ภริดาถอนหายใจยาวก่อนจะเบี่ยงตัวออกห่างจากลลิล แล้วหันไปเผชิญหน้ากับกรวีร์ “มาก็ดีแล้วค่ะกรวีร์… มีบางเรื่องที่ฉันต้องสะสางให้ชัดเจนเดี๋ยวนี้เลย” ขณะที่ภริดากำลังจะเดินไปหากรวีร์ ลลิลก็ตัดสินใจคว้าข้อมือของเจ้านายสาวไว้แน่น เธอไม่ได้รั้งไว้เพื่อขอร้อง แต่เธอรั้งไว้เพื่อยืนยันบางอย่าง “ริดา… ถ้าคุณเดินไปหาเขาตอนนี้ นั่นหมายความว่าคุณเลือกที่จะไม่เชื่อใจฉันแล้วจริงๆ ใช่ไหมคะ?” ภริดานิ่งงันไปครู่หนึ่ง มือของเธอสั่นเทาเล็กน้อยเมื่อสัมผัสได้ถึงแรงบีบที่สื่อถึงความเจ็บปวดจากคนข้างหลัง เธอหลับตาลงช้าๆ พยายามรวบรวมสติที่กระจัดกระจาย ในขณะที่กรวีร์ยืนมองฉากนั้นด้วยรอยยิ้มที่มุมปากอย่างผู้มีชัย “ปล่อยค่ะลลิล” ภริดาเอ่ยเสียงเรียบโดยไม่หันกลับไปมอง “เพราะถ้าฉันยังเชื่อเธอต่อไป… คนที่จะพังก็คือตัวฉันเอง” ทันทีที่ภริดาสะบัดข้อมือหลุดจากมือลลิล ประตูห้องทำงานก็ถูกเปิดออกโดยเลขาส่วนตัวของกรวีร์อีกคน พร้อมกับเอกสารฉบับหนึ่งที่ถูกส่งให้ภริดา “ท่านประธานครับ… หลักฐานเพิ่มเติมเกี่ยวกับการโอนเงินเข้าบัญชีลับที่เชื่อมโยงกับเลขาของคุณครับ” ลลิลเบิกตากว้างเมื่อเห็นกระดาษในมือภริดาสั่นไหว ภริดาเงยหน้าขึ้นมองลลิลด้วยสายตาที่แตกสลายและเย็นชาไปพร้อมกัน “ไปซะ… ก่อนที่ฉันจะแจ้งความจับเธอด้วยมือของฉันเอง” หวังว่ารี้ดจะยังไม่หัวใจวายไปกับจังหวะปะทะของทั้งคู่นะคะ แล้วพบกันใหม่ตอนหน้าค่ะ สการ์เล็ตโรสจะรอทุกคนอยู่ตรงนี้เสมอค่ะ!