ล็อกอินวันแรก ก็ถูกรุ่นพี่ตัวร้ายจองตัวเข้ากิลด์ซะแล้ว•ตอนที่ 7

ความลับใต้เงาของเซน

ผลงานโดย ผู้พิทักษ์มอนสเตอร์ป่วน
เสียงกระแทกของปลอกดาบลงบนโต๊ะไม้เนื้อแข็งดังสะท้อนก้องในห้องโถงลับชั้นใต้ดินของกิลด์ ‘ปีกวายุ’ ทว่าสิ่งที่ดึงดูดสายตาของเรย์ไม่ใช่รอยขีดข่วนนับร้อยบนอาวุธระดับตำนานชิ้นนั้น หากแต่เป็นรอยเปื้อนสีดำสนิทตรงโคนใบดาบ... รอยเปื้อนที่เรย์จำได้แม่นว่า มันคือคราบข้อมูลดิบ (Raw Data) ของระบบเกมที่หลุดรอดจากการเข้ารหัส ไม่ใช่รอยเลือดหรือคราบสนิมจากมอนสเตอร์ทั่วไป “วันนี้มือของท่าน... สั่นไปสามมิลลิวินาทีก่อนจะวาดดาบออก” เรย์เอ่ยขึ้นทำลายความเงียบ ดวงตาสองสีใต้กรอบแว่นโลหะหรี่ลงเล็กน้อยเพื่อคำนวณองศาการเคลื่อนไหวของคนตรงหน้า อดีตโปรเพลเยอร์หนุ่มไม่เคยปล่อยผ่านรายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ โดยเฉพาะเมื่อมันเกิดขึ้นกับ ‘เซน’ กิลด์มาสเตอร์ผู้ขึ้นชื่อว่าไร้พ่ายและมีความเร็วในการตอบสนองเหนือมนุษย์ในเกม *Aethelgard Online* แห่งนี้ เซนชะงักมือที่กำลังจะเก็บดาบเข้าฝัก รอยยิ้มบางเบาที่มักประดับอยู่บนใบหน้าหล่อเหลาราบเรียบราวกับภาพวาดจางหายไปในเสี้ยววินาที ดวงตาสีอำพันคู่นั้นก้มมองปลอกดาบของตนเองครู่หนึ่ง ก่อนจะเงยขึ้นสบตากับเรย์ด้วยแววตาที่ลึกซึ้งเกินกว่ามนุษย์ทั่วไปจะคาดเดา “เจ้าช่างสังเกตเสมอ... เรย์” น้ำเสียงทุ้มต่ำเอื้อnเอ่ยออกมาอย่างเชื่องช้า ราวกับกำลังชั่งน้ำหนักทุกคำพูดในใจ “บางที... การเป็นนักวิเคราะห์เก่งเกินไป ก็อาจทำให้เห็นสิ่งที่ไม่ควรเห็นได้ง่ายเช่นกันนะ” คำตอบนั้นไม่ได้ทำให้เรย์คลายความสงสัย ตรงกันข้าม... หัวใจของนักวางแผนกลับเต้นรัวด้วยความระแวงระวัง เรย์ขยับแว่นตาเล็กน้อยเพื่อซ่อนประกายความตื่นตัวในดวงตา ตลอดเจ็ดวันที่ผ่านมาตั้งแต่เขาหลงกลเข้ากิลด์นี้ตามคำชวนแกมบังคับของเซน มีหลายอย่างที่ ‘ผิดธรรมชาติ’ จนเกินกว่าระบบ AI ของเกมจะประมวลผลได้ เช่น การที่เซนสามารถคาดการณ์เส้นทางการเกิดใหม่ของบอสลับระดับคลาสเซเลสเชียลได้อย่างแม่นยำถึงระดับวินาที โดยไม่ต้องเปิดแผนที่ หรือแม้กระทั่ง... กลิ่นอายความเย็นยะเยือกที่แผ่ออกมาจากตัวเซนในยามที่ระบบเซิร์ฟเวอร์เกิดอาการกระตุก (Lag) เล็กน้อย *ไม่มีผู้เล่นคนไหนในโลกที่มีค่าสถานะความเสถียรของจิตใจนิ่งสนิทที่ 100% ตลอดเวลาแบบนี้หรอก... ยกเว้นแต่ว่า เขาจะไม่ใช่ ‘ผู้เล่น’ ตั้งแต่แรก* เรย์สูดลมหายใจเข้าลึกเพื่อปรับโทนเสียงให้ราบเรียบที่สุด “ผมไม่ได้อยากก้าวก่ายความเป็นส่วนตัวของคุณหรอกนะเซน แต่ถ้าดาบเล่มที่คุณใช้ฟันมอนสเตอร์ในดันเจี้ยนระดับ S เมื่อครู่ เริ่มกัดกินข้อมูลฝั่งผู้เล่นอย่างพวกเรา... มันก็คงไม่ใช่เรื่องดีที่จะปล่อยให้คุณถือมันเดินไปทั่วกิลด์ใช่ไหมล่ะครับ—เอ๊ย... ค่ะ” เรย์เผลอหลุดสำนวนติดปาก แต่ก็รีบดึงสติกลับมาอย่างแนบเนียน พร้อมกับจ้องมองปฏิกิริยาของอีกฝ่าย เซนหัวเราะเบาๆ ในลำคอ เสียงนั้นนุ่มนวลแต่กลับทำให้บรรยากาศรอบตัวอุณหภูมิลดฮวบลงอย่างกะทันหัน ร่างสูงใหญ่ก้าวเข้ามาประชิดตัวเรย์ในระยะที่ใกล้เกินความจำเป็น ปลายจมูกโด่งเป็นสันเกือบจะชนกับกรอบแว่นของนักวิเคราะห์ตัวน้อย กลิ่นอายจางๆ คล้ายสนิมเหล็กและโอโซนหลังฝนตกอบอวลอยู่รอบตัวเซน—มันไม่ใช่กลิ่นของอวตารมนุษย์ในเกม แต่เป็นกลิ่นของแผงวงจรความร้อนสูงที่กำลังทำงานอย่างหนัก “เจ้ากลัวข้าเหรอ... เรย์?” เซนกระซิบแผ่วเบา ชิดริมหวกใบหูของคนตัวเล็ก นิ้วเรียวยาวเอื้อมขึ้นมาปัดปอยผมหน้าที่ปรกลงมาให้อย่างอ่อนโยน ทว่าสัมผัสนั้นเย็นเฉียบราวกับน้ำแข็งขั้วโลก “หรือว่า... กำลังสนใจในตัวข้ากันแน่?” เรย์รู้สึกได้ถึงจังหวะหัวใจที่เต้นผิดทิศผิดทาง ไม่ใช่เพราะความกลัว แต่เป็นเพราะระยะห่างที่ใกล้ชิดจนเกินต้านทานต่างหาก เรย์รีบถอยหลังกรูดหนึ่งก้าว ใบหน้าขาวเนียนขึ้นสีแดงระเรื่อด้วยความเคืองปนขัดเขิน “อย่ามาเปลี่ยนเรื่องนะเซน! เรากำลังคุยกันเรื่องรอยประหลาดบนดาบของคุณต่างหากเล่า!” “หึๆ เจ้าช่างน่าแกล้งเสียจริง” เซนยิ้มมุมปากอย่างอารมณ์ดี ทว่าแววตาอำพันคู่นั้นกลับทอประกายความเศร้าสร้อยลึกล้ำที่เรย์อ่านไม่ออก ชายหนุ่มละสายตาจากเรย์แล้วหันไปมองหน้าต่างระบบสีฟ้าโปร่งแสงที่ลอยอยู่กลางอากาศ “ความจริง... ข้าไม่ได้ตั้งใจจะปิดบังเจ้าไปตลอดหรอกนะ เรย์ เพียงแต่ว่า... เวลาของโลกใบนี้มันเหลือสั้นกว่าที่เจ้าคิด” “หมายความว่ายังไง?” เรย์ขมวดคิ้วแน่น สัญชาตญาณโปรเพลเยอร์กรีดร้องเตือนภัยระดับวิกฤต “ยินดีด้วย... นักวิเคราะห์ตัวน้อยของข้า” เซนหันกลับมามองเรย์อีกครั้ง รอยยิ้มนั้นงดงามแต่ไร้ซึ่งความอบอุ่นใดๆ “ตอนนี้ เจ้ามีสิทธิ์เข้าถึง ‘รหัสต้นทาง’ ของกิลด์ปีกวายุแล้ว...” สิ้นคำพูดนั้น หน้าต่างระบบสีฟ้าที่ควรจะเป็นสีฟ้าใส กลับเปลี่ยนเป็นสีแดงฉานกระพริบถี่รัว พร้อมกับเสียงไซเรนเตือนภัยระดับสูงสุดที่ดังสนั่นหวั่นไหวไปทั่วทั้งกิลด์ฮอลล์ และในเสี้ยววินาทีก่อนที่ภาพตรงหน้าจะถูกกลืนหายไปด้วยความมืดมิด... เสียงสังเคราะห์ไร้ชีวิตชีวาของระบบหลักก็ดังขึ้นข้างหูเรย์ [แจ้งเตือนระบบ: ตรวจพบการเข้าถึงสิทธิ์ผู้ดูแลระบบระดับสูง (Root Access) โดยไม่ได้รับอนุญาต] [คำเตือน: ตัวตนของ ‘เซน’ (ID: ZEN-001) กำลังถูกลบออกจากฐานข้อมูลหลักในอีก 10... 9...] [ภารกิจลับระดับ SSS: ‘ทางเลือกสุดท้ายของพระเจ้า’ ถูกปลุกให้ทำงาน... คุณจะ ‘บันทึก’ เขาไว้ หรือจะปล่อยให้เขา ‘หายไป’ ตลอดกาล?] ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและไขปริศนาไปด้วยกันในตอนนี้นะคะ!
สารจากนักเขียน (ผู้พิทักษ์มอนสเตอร์ป่วน)
ดูโปรไฟล์ →

"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนค่ะ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง ล็อกอินวันแรก ก็ถูกรุ่นพี่ตัวร้ายจองตัวเข้ากิลด์ซะแล้ว นะคะ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ รักทุกคนค่ะ 💕"

ความคิดเห็น (0)

ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์

ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้

เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!

บ่มเพาะไข่ไดโนเสาร์60%