วิกฤตการณ์กิลด์โดนถล่ม

แรงสั่นสะเทือนระดับเจ็ดริกเตอร์จากคทาศาสตราเวทอัสนีบาตไม่ได้ทำให้เรย์ตกใจเท่ากับตัวเลขค่าความคงทนของประตูฐานที่มั่นกิลด์ที่ร่วงกวาดลงมาถึงศูนย์เปอร์เซ็นต์ในเวลาเพียงสามวินาที เสียงโลหะฉีกขาดดังสนั่นหวั่นไหวราวกับเสียงคำรามของอสูรกายกลืนกินวิญญาณ เศษซากอัญมณีเวทมนตร์กระจายเกลื่อนพื้นหินอ่อนสีขาวนวลที่บัดนี้อาบไล้ไปด้วยแสงสีแดงฉานจากประกาศเตือนภัยระดับวิกฤต "พวกมันไม่ได้มาแค่กองกำลังแนวหน้าค่ะ" เรย์เอ่ยขึ้น น้ำเสียงราบเรียบไร้ระลอกคลื่นแต่กลับแฝงไปด้วยความเฉียบคมชนิดที่ทำให้ผู้เล่นรอบกายถึงกับกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก นิ้วเรียวภายใต้ถุงมือหนังสีดำขลับยังคงรัวแป้นพิมพ์โฮโลแกรมกลางอากาศด้วยความเร็วสูง คำนวณความน่าจะเป็นและเส้นทางการหลบหนีของผู้เล่นในกิลด์ที่เหลืออยู่กว่าร้อยชีวิต "การจัดกระบวนทัพแบบก้ามปูสามทิศทาง... เป้าหมายของ 'เงาทมิฬ' ไม่ใช่แค่การปล้นทรัพยากรคลังแสง แต่พวกมันต้องการลบชื่อกิลด์ของเราออกจากสารบบเซิร์ฟเวอร์หลักในค่ำคืนนี้" เซนยืนนิ่งสงبيอยู่เบื้องหน้าหน้าต่างกระจกใสบานใหญ่ที่บัดนี้แตกละเอียดเป็นเสี่ยงๆ ร่างสูงโปร่งในชุดคลุมสีเงินยวงสะท้อนแสงไฟจากเวทมนตร์ทำลายล้างที่ยังคงพวยพุ่งอยู่ด้านนอก ดวงตาคู่คมกวาดมองไปยังกองทัพผู้เล่นนับพันที่สวมเกราะสีดำสนิทและมีสัญลักษณ์รูปกางเขนกลับหัวประทับอยู่บนหน้าอก—นั่นคือสัญลักษณ์ของกิลด์อันดับหนึ่งที่ผูกขาดทรัพยากรของเซิร์ฟเวอร์มาอย่างยาวนาน "ปล่อยให้พวกมันเข้ามาลึกเกินไปหน่อย... คงทำให้เรย์เหนื่อยเพิ่มขึ้นอีกสินะคะ" เสียงนุ่มทุ้มเอ่ยขึ้นอย่างใจเย็น ราวกับสถานการณ์เบื้องหน้าไม่ใช่สงครามล้างกิลด์ แต่เป็นเพียงการจิบชาในยามบ่าย เรย์เหลือบสายตาขึ้นมองแผ่นหลังกว้างนั้นเล็กน้อย ความรู้สึกอุ่นวาบแปลกประหลาดแล่นริ้วผ่านหัวใจอย่างรวดเร็วจนเจ้าตัวต้องรีบสะบัดศีรษะไล่ความฟุ้งซ่านออกไป ในฐานะอนักวิเคราะห์และอดีตโปรเพลเยอร์ เธอย่อมรู้ดีว่าเวลาทุกวินาทีมีค่าเท่ากับชีวิตของลูกกิลด์ "ไม่ต้องมาทำเป็นใจดีเลยค่ะเซน ถ้าเราเสียฐานที่มั่นนี้ไป วัตถุดิบระดับตำนานที่เราเพิ่งฟาร์มมาเมื่อสัปดาห์ก่อนจะถูกปล้นไปถึงแปดสิบเปอร์เซ็นต์ และที่สำคัญที่สุด... ฉันไม่ชอบเป็นผู้แพ้ค่ะ" เรย์หรี่ตาลงเล็กน้อย รังสีอำมหิตแผ่ซ่านออกมาจากร่างเพรียวบางจนผู้เล่นสายแทงค์ที่ยืนอยู่ใกล้ๆ ถึงกับถอยหลังไปก้าวหนึ่งโดยไม่รู้ตัว ทันใดนั้น กำแพงชั้นในสุดก็พังทลายลงพร้อมกับฝุ่นควันตลบอบอวล ผู้นำของกิลด์ศัตรู—ชายหนุ่มร่างกำยำในชุดเกราะมังกรดำนามว่า 'บาดอส' ก้าวเท้าเข้ามาท่ามกลางซากปรักหักพัง รอยยิ้มเหี้ยมเกรียมปรากฏขึ้นบนใบหน้าที่มีรอยแผลเป็นลากยาว from หางตาถึงริมฝีปาก "คิดไม่ถึงเลยนะว่ากิลด์สวะอย่างพวกแกจะยื้อเวลาไว้ได้ตั้งสิบนาที" บادอสหัว aลั่นในลำคอ พร้อมกับยกขวานยักษ์เรืองแสงสีม่วงขึ้นพาดบ่า "น่าเสียดายจริงๆ ที่ความพยายามอันน้อยนิดนี้จะต้องจบลงด้วยความพินาศ... ส่งกุญแจห้องนิรลับมาซะ แล้วฉันจะไว้ชีวิตให้พวกแกได้วาร์ปหนีออกจากเขตแดนนี้แบบไม่เสียค่าประสบการณ์" บรรยากาศภายในห้องโถงใหญ่ตกอยู่ในความเงียบงันชั่วขณะ ลูกกิลด์หลายคนเริ่มมีสีหน้าลังเลและความหวาดกลัวปรากฏชัดขึ้นในแววตา การสูญเสียค่าประสบการณ์ระดับสูงย่อมไม่ใช่เรื่องสนุก แต่เรย์กลับยมุมปากขึ้นเล็กน้อย รอยยิ้มที่นักวิเคราะห์สาวมักจะใช้เวลาก่อนจะเปิดเผยแผนการทำลายล้างฝ่ายตรงข้ามเสมอ "คุณบาดอสคะ..." เรย์ก้าวเท้าออกไปข้างหน้าหนึ่งก้าว น้ำเสียงกังวานใสกังวานใสแต่เยือกเย็นจนน่าขนลุก "คุณเคยได้ยินคำว่า 'ยิ่งสูง ยิ่งตกลงมาเจ็บมาก' ไหมคะ?" "2าลเล่นอะไรของแก นังหนู!" บادอสคำรามด้วยความหงุดหงิดเมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายไม่มีทีท่าหวาดกลัวเลยแม้แต่น้อย "เปล่าเลยค่ะ ฉันแค่กำลังคำนวณว่า... อีกกี่วินาทีที่บาเรียสะท้อนกลับระดับ S ที่เราแอบติดตั้งไว้ใต้พื้นห้องโถงจะทำงาน" เรย์ยกมือขึ้นแตะหน้าจอโฮโลแกรมเบาๆ "และคำตอบก็คือ... ศูนย์จุดสามวินาทีนี้ค่ะ" *เปรี้ยง!* พื้นหินอ่อนใต้ฝ่าเท้าของกองทัพกิลด์เงาทมิฬระเบิดออกเป็นวงกว้าง แสงสีฟ้าเจิดจ้าพุ่งทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้ากลายเป็นตาข่ายพลังงานยักษ์ที่ตรึงร่างของผู้เล่นนับร้อยให้อยู่กับที่ แรงกดมหาศาลกดทับจนทุกคนทรุดฮวบลงคุกเข่า แม้แต่บาดอสเองก็ยังเซถลาเกือบหน้าคว่ำ เซนขยับตัวอย่างรวดเร็วดุจเงา ร่างสูงพุ่งผ่านหน้าเรย์ไปราวกับสายลม ปลายดาบเรียวยาวสีเงินยวงในมือจ่อเข้าที่ลำคอของผู้นำกิลด์ศัตรูอย่างแม่นยำโดยไม่มีเสียงฝีเท้าเล็ดลอดออกมาแม้แต่น้อย "การบุกรุกยามวิกาล... มีโทษปรับเป็นไอเทมสวมใส่ทั้งหมดที่มีอยู่บนตัวนะคะ" เซนกระซิบด้วยน้ำเสียงราบเรียบแต่กดดันจนบาดอสหน้าซีดเผือด ทว่า ในวินาทีที่ชัยชนะกำลังจะตกเป็นของฝ่ายเรย์ เสียงแจ้งเตือนปริศนาจากระบบกลางของเกมที่ทุกคนไม่เคยได้ยินมาก่อนก็ดังขึ้นก้องกังวานไปทั่วทั้งเซิร์ฟเวอร์— *[ระบบแจ้งเตือนฉุกเฉิน: ตรวจพบการปลุกพลังงานปริศนาในเขตแดนต้องห้ามชั้นที่ศูนย์... ผนึกแห่งราชันย์มังกรโบราณถูกทำลายโดยบุคคลนิรนาม... เริ่มกระบวนการล้างบางเซิร์ฟเวอร์ในอีก 60 วินาที]* ขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทาง ไขปริศนา และลุ้นระทึกไปกับความลับที่กำลังจะถูกเปิดเผยในตอนต่อไปด้วยนะคะ!