ไอเทมในตำนานชิ้นแรก

“ระบบกำลังคำนวณอัตราความเสียหายย้อนหลัง... สี่สัปดาห์เต็มที่พวกเราลงทุนลงแรงกับดันเจี้ยนระดับนรกแตกนี่ แต่ของรางวัลที่กองอยู่ตรงหน้ากลับมีค่าแค่เศษเหล็กผุๆ งั้นเหรอคะเซน” น้ำเสียงราบเรียบแต่แฝงไปด้วยความหงุดหงิดจางๆ ของเรย์ดังขึ้นท่ามกลางความเงียบงันของห้องโถงก้นบึ้งดันเจี้ยน ‘ซากปรักหักพังแห่งนครลืมเลือน’ ไอความเย็นยะเยือกจากซากศพของราชันย์มอนสเตอร์ระดับตำนานที่เพิ่งล้มลงยังคงลอยวนอยู่รอบตัว เศษซากเกราะสีนิลแวววาวระยิบระยับราวกับดวงดาวในยามค่ำคืน แต่สิ่งที่ดึงดูดสายตาของอดีตโปรเพลเยอร์หนุ่มไม่ใช่กองสมบัติมหาศาลเหล่านั้น หากเป็นหน้าต่างอินเทอร์เฟซสีแดงฉานที่เพิ่งเด้งขึ้นมาขวางกั้นกลางอากาศ [คำเตือน: ตรวจพบตัวตนปริศนา ‘ผู้ดูแลระบบหมายเลข 00’ กำลังเข้าควบคุมการสนทนา...] ตัวอักษรสีเลือดกระพริบถี่ๆ ส่งเสียงเตือน ‘ติ๊ด... ติ๊ด...’ เป็นจังหวะเดียวกับชีพจรในเกมที่ถูกเซ็ตอัพให้สมจริงจนเกินไป เรย์หรี่ตาลงเล็กน้อย นิ้วเรียวยาวเคาะลงบนด้ามจับดาบสั้นคู่ใจเป็นจังหวะสามช่า—สัญชาตญาณนักวิเคราะห์บอกเขาว่า สถานการณ์ตรงหน้ามีความน่าจะเป็นเพียงแค่ร้อยละศูนย์จุดหนึ่งเท่านั้นที่ระบบเกมปกติจะรวนในรูปแบบนี้ “อย่าเพิ่งขยับค่ะเรย์” เซนก้าวเข้ามาประชิดด้านหลังอย่างเงียบเชเชียบ กิลด์มาสเตอร์หนุ่มผู้มีเรือนผมสีเงินยาวสลวยเอื้อมมือมาแตะที่ไหล่บางของเรย์เบาๆ สัมผัสผ่านชุดเกราะเวทมนตร์นั้นอบอุ่นและมั่นคงอย่างประหลาด ดวงตาคู่คมสีอเมทิสต์จ้องมองไปยังหน้าต่างสีแดงฉานด้วยแววตาที่อ่านไม่ออก ริมฝีปากหยักลึกยกยิ้มขึ้นเล็กน้อย—รอยยิ้มที่เรย์รู้ดีว่ามันซ่อนแผนการร้ายกาจเอาไว้ภายใต้ความนิ่งสงบ “คุณก็สัมผัสได้ใช่ไหมคะว่าเจ้าระบบหมายเลข 00 นี่มันไม่ใช่ บั๊ก ธรรมดา” เรย์เหลือบสายตากลับมามองคนข้างกาย ระยะห่างระหว่างพวกเขาลดลงจนได้กลิ่นจางๆ ของสนิมเหล็กและกลิ่นอายเวทมนตร์โบราณที่ติดตัวเซนมาตลอด “ไม่ใช่บั๊กแน่นอนครับ... อ่า, ฉันหมายถึง ‘ค่ะ’” เซนแก้คำพูดอย่างแนบเนียนเกือบจะไม่ทัน แต่ด้วยความคุ้นเคยที่ร่วมผจญภัยกันมานาน เรย์จึงแกล้งทำเป็นมองไม่เห็นความผิดปกตินั้น ทว่า ก่อนที่ทั้งคู่จะได้วิเคราะห์โค้ดเบื้องหลังของหน้าต่างสีแดง กลิ่นอายรอบตัวก็เปลี่ยนไปอย่างฉับพลัน! พึ่บ! บรรยากาศภายในห้องโถงกว้างใหญ่สั่นสะเทือนราวกับแผ่นดินไหว พื้นหินอ่อนโบราณแตกละเอียดเป็นเสี่ยงๆ เผยให้เห็นลำแสงสีครามเข้มพวยพุ่งขึ้นมาจากใจกลางซากศพของบอส มันไม่ใช่แสงจากการดรอปไอเทมธรรมดา แต่เป็นแรงกดดันระดับมหาศาลที่กดทับลงบนบ่าจนเรย์ต้องสูดหายใจเข้าลึกๆ เพื่อต้านทานน้ำหนักของบรรยากาศที่บิดเบี้ยว [ประกาศจากระบบเซิร์ฟเวอร์หลัก: ตรวจพบการปลดล็อกเงื่อนไขลับ ‘ปฐมบทแห่งผู้พิทักษ์ที่ถูกลืม’] [ไอเทมในตำนานระดับ ‘ดิไวน์’ (Divine) ชิ้นแรกของเซิร์ฟเวอร์ กำลังปรากฏตัว...] เสียงประกาศก้องกังวานดังก้องไปทั่วทุกแผนียทวีป ผู้เล่นนับล้านคนที่กำลังออนไลน์อยู่ต่างหยุดชะงัก หน้าต่างระบบของทุกคนขึ้นข้อความสีทองอร่ามพร้อมกันอย่างไร้สาเหตุ ความโกลาหลระเบิดขึ้นในช่องแชทกิลด์ทั่วสารทิศ แต่ภายในดันเจี้ยนปิดตายแห่งนี้ มีเพียงเรย์และเซนเท่านั้นที่ยืนอยู่เบื้องหน้าปรากฏการณ์สั่นสะเทือนโลก แสงสีครามค่อยๆ ควบแน่นกลายเป็นรูปร่าง... มันคือ ‘เข็มกลัดปีกนกอินทรีเงิน’ ที่สลักลวดลายอักษรโบราณอันซับซ้อน ตัวเข็มกลัดลอยเคว้งคว้างอยู่เหนือพื้นดินสามคืบ ส่งประกายแสงเจิดจ้าบาดตา ทว่าสิ่งที่ทำให้เรย์ถึงกับลมหายใจสะดุด ไม่ใช่ความงดงามของมัน แต่เป็นรายละเอียดตัวเลขสเตตัสที่ปรากฏขึ้นบนหน้าต่างโปร่งใสต่างหาก [ชื่อไอเทม: พันธนาการแห่งผู้ดูแล (The Overseer’s Shackle)] [ประเภท: เครื่องประดับ / เฉพาะตัวตนพิเศษ] [พลังป้องกัน: +5,000 / ความเร็วในการร่ายเวท: +100%] [ความสามารถพิเศษ: อนุญาตให้ผู้ถือครองสามารถ ‘แก้ไข’ กฎพื้นฐานของระบบเกมได้ 1 ครั้งต่อวัน และ... (ข้อมูลถูกเข้ารหัส)] “นี่มัน...” เรย์พึมพำออกมาด้วยความตกตะลึง ดวงตากลมโตเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อย—ในฐานะอดีตโปรเพลเยอร์ที่เคยศึกษาโค้ดเกมมาโชกโชน เขาย่อมรู้ดีว่าไอเทมชิ้นนี้ไม่ได้ถูกออกแบบมาให้ผู้เล่นครอบครองตั้งแต่แรก มันคือ ‘เครื่องมือ’ ของผู้พัฒนา หรือพูดให้ถูกคือ มันคือวัตถุแปลกปลอมที่หลุดลอดออกมาจากเซิร์ฟเวอร์ทดสอบเบื้องหลัง “ดูเหมือนว่า ‘พวกเขา’ จะเริ่มอยู่ไม่สุขแล้วสินะคะ” เซนเอ่ยขึ้น เสียงทุ้มต่ำนั้นกระซิบอยู่ข้างใบหูของเรย์ ความใกล้ชิดทำให้เรย์รู้สึกร้อนผ่าวที่พวงแก้มอย่างไม่ทราบสาเหตุ แต่ในสถานการณ์หน้าสิ่วหน้าขวานเช่นนี้ เขาไม่มีเวลามาใส่ใจเรื่องหัวใจเต้นผิดจังหวะ เรย์ยื่นมือออกไปหมายจะคว้าเข็มกลัดชิ้นนั้น แต่ทว่า... พรึบ! หน้าต่างสีแดงของ ‘ผู้ดูแลระบบหมายเลข 00’ ที่เคยกระพริบเตือน กลับเปลี่ยนเป็นสีดำสนิท ตัวอักษรใหม่ถูกพิมพ์ขึ้นทีละตัวอย่างช้าๆ ด้วยความเร็วที่จงใจให้พวกเขาลุ้นระทึก [ระบบตรวจพบการแทรกแซงจากบุคคลภายนอก] [คำเตือนครั้งสุดท้าย: หากท่านทำการผูกมัดไอเทมชิ้นนี้ บัญชีผู้เล่น ‘Ray_Analyst’ จะถูกย้ายสถานะไปยัง ‘เขตแดนต้องห้าม’ ถาวรทันที... และคุณเซน... ตัวตนที่แท้จริงของคุณ จะถูกเปิดเผยแก่ผู้เล่นทุกคนในอีก 3... 2...] เรย์ชะงักมือที่กำลังจะแตะโดนเข็มกลัด เขากวาดสายตามองหน้าจอสีดำสนิทนั้นสลับกับใบหน้าของเซนที่ยังคงนิ่งสงบราวกับผืนน้ำในคืนไร้จันทร์ ทว่าดวงตาคู่นั้นกลับประกายแสงสีทองแปลกประหลาดออกมาแวบหนึ่งอย่างชัดเจน “เซน... ตัวตนที่แท้จริงของคุณ... คืออะไรกันแน่คะ?” เรย์เอ่ยถาม เสียงกระซิบของเขาสั่นเครือเล็กน้อยท่ามกลางความกดดันที่ถาโถมเข้ามาจากทุกทิศทุกทาง เซนไม่ตอบคำถามในทันที ชายหนุ่มเพียงแค่ยิ้มบางๆ มือหนาเอื้อมมาทาบทับมือเรียวของเรย์ที่ค้างอยู่กลางอากาศ บังคับให้นิ้วของเรย์แตะลงบนเข็มกลัดปีกนกอินทรีเงินในเสี้ยววินาทีสุดท้ายก่อนที่ตัวเลขถอยหลังจะสิ้นสุดลงพอดี! 0... วูบบบบ—! แสงสว่างสีขาวโพลนกลืนกินทัศนียภาพทั้งหมดจนขาวโ폰ไปหมด พร้อมกับเสียงแจ้งเตือนจากระบบที่ดังขึ้นในหัวของเรย์เป็นครั้งสุดท้ายด้วยน้ำเสียงที่เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง—ไม่ใช่เสียงของเกม... แต่เป็นเสียงของมนุษย์จริงๆ ที่กระซิบอยู่ข้างหูของเขา [ยินดีต้อนรับสู่โลกความจริงค่ะ... คุณเรย์] ขอบคุณที่ร่วมเดินทางและสนับสนุนกันมาโดยตลอดนะคะ หวังว่าจะสนุกกับบทนี้นะคะ!