ล็อกอินวันแรกก็ดวงซวย

กลิ่นอายความอับชื้นของแคปซูล Full-Dive รุ่นโบราณยังคงติดอยู่ที่ปลายจมูก ทว่าสิ่งที่กระแทกเข้าโสตประสาทของเรย์อย่างจังในวินาทีที่ลืมตาขึ้น กลับไม่ใช่เสียงซิมโฟนีต้อนรับผู้เล่นใหม่แห่งอาณาจักรแฟนตาซี *‘Aethelgard Online’* อย่างที่ควรจะเป็น เสียงกริ่งเตือนสีแดงฉานกะพริบวาบอยู่กลางอากาศ เบื้องหน้าของอดีตโปรเพลเยอร์หนุ่มคือหน้าต่างระบบโปร่งแสงขนาดใหญ่ที่สั่นสะเทือนด้วยคลื่นความถี่ต่ำ *[แจ้งเตือนจากระบบกลาง: บัญชีผู้ใช้นี้ถูกระงับการใช้งานถาวร เนื่องจากตรวจพบความผิดปกติทางชีวมาตรและการถ่ายโอนข้อมูลข้ามเซิร์ฟเวอร์โดยไม่ได้รับอนุญาต]* เรย์กะพริบตาปริบๆ เขานิ่งค้างไปสามวินาทีเต็ม สมองที่ผ่านการวิเคราะห์แผนผังดันเจี้ยนและคำนวณอัตราความเสียหายมานับไม่ถ้วนกำลังประมวลผลสถานการณ์ตรงหน้า ถอนหายใจยาวเหยียดคือปฏิกิริยาแรก นิ้วเรียวยาวใต้ถุงมือผ้าฝ้ายราคาถูกยกขึ้นนวดขมับเบาๆ "ให้ตายสิ... นี่ฉันอุตส่าห์ซื้อไอดีมือสองต่อจากเพื่อนสมัยเด็กที่เลิกเล่นไปแล้วนะ ทำไมมันถึงกลายเป็นบัญชีติดทัณฑ์บนไปได้ล่ะเนี่ย" น้ำเสียงนุ่มทุ้มเอ่ยพึมพำกับความว่างเปล่า ความขี้เกรงใจและนิสัยชอบคิดมากทำให้เขานึกย้อนไปถึงเจ้าของไอดีคนเก่า—ไอ้เพื่อนตัวดีที่บอกว่าเลิกเล่นเกมนี้ไปนานแล้ว แต่กลับทิ้งภาระชิ้นโตไว้ให้เขาต้องมานั่งปวดหัวในวันแรกที่ล็อกอินเข้าเกมเสมือนจริงที่กำลังฮิตที่สุดในรอบทศวรรษ เรย์กวาดสายตามองไปรอบตัว บรรยากาศของ *'จัตุรัสแห่งการเริ่มต้น'* ไม่ได้คึกคักอย่างที่จินตนาการไว้ ผู้เล่นคนอื่นต่างวิ่งวุ่นรับเควสต์จาก NPC พ่อค้าแม่ขายส่งเสียงตะโกนขายของแข่งกันระงม ทว่าตัวเขากลับยืนโดดเดี่ยวเป็นจุดสนใจ เพราะเหนือศีรษะของเรย์เวลานี้ ไม่มีชื่อไอดีเลเวล 1 สีขาวสะอาดตาเหมือนคนอื่น มีเพียงสัญลักษณ์ 'โซ่ตรวนสีดำทมิฬ' ลอยเด่นเป็นสง่า พร้อมข้อความเตือนภัยสีแดงฉานที่ใครเดินผ่านก็ต้องรีบถอยก้าวหนีด้วยความหวาดระแวง "นี่ฉันกลายเป็นผู้เล่นต้องคำสาปไปซะแล้วเหรอเนี่ย..." เรย์แค่นหัวเราะในลำคอ ดวงตาคมกริบใต้กรอบแว่นสายตา (ที่ปรับแต่งให้เข้ากับค่าสายตาในโลกจริง) กวาดมองสถิติและสถานะตัวละครที่เหลืออยู่ ศูนย์เครดิตเริ่มต้น เงินติดตัวสามเหรียญทองแดง และทักษะติดตัวขั้นพื้นฐานที่ถูกลดระดับจนแทบไม่เหลืออะไร ในฐานะนักวิเคราะห์เกมเก่า การเริ่มต้นจากศูนย์ไม่ใช่เรื่องน่ากลัว สิ่งที่น่ากลัวคือการถูกจำกัดกรอบเวลาต่างหาก หากเขาไม่สามารถปลดล็อกสถานะแบนนี้ได้ภายในสามชั่วโมง แผนการทั้งหมดที่วางไว้สำหรับการชิงพื้นที่กิลด์แรกเริ่มในสัปดาห์นี้คงพังไม่เป็นท่า ระหว่างที่เขากลังยืนครุ่นคิดว่าจะเดินไปหา NPC ผู้ดูแลกฎระเบียบเพื่อยื่นเรื่องอุทธรณ์ หรือจะลองใช้ช่องโหว่ของระบบที่เคยศึกษามาสมัยยังเป็นนักเขียนบทความวิเคราะห์เกมดี เงาสูงโปร่งของใครบางคนก็ทาบทับลงมาบังแสงแดดอุ่นๆ ที่ส่องผ่านโดมกระจกของจัตุรัส กลิ่นอายเย็นเยียบและทรงพลังแผ่ซ่านออกมาจนผู้เล่นรอบข้างเงียบเสียงลงโดยอัตโนมัติ เรย์ชะงัก เลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อยก่อนจะค่อยๆ หันกลับไปมองผู้มาใหม่ ร่างสูงสง่าในชุดคลุมสีดำสนิทปักดิ้นเงินลายกางเขนคว่ำ—สัญลักษณ์ของกิลด์ระดับตำนานที่ครองอันดับหนึ่งมาสามปีซ้อนอย่าง *'Eclipse'* ดวงตาคมกราบภายใต้ฮู้ดกว้างมองตรงมาที่เขา นิ่งสงบ ทว่าลุ่มลึกราวกับหลุมดำที่พร้อมจะกลืนกินทุกสิ่ง "รอนานไหม... คุณอดีตโปรเพลเยอร์" เสียงทุ้มต่ำเอ่ยขึ้นเรียบๆ ทว่าดังก้องกังวานอยู่ในโสตประสาทของเรย์เพียงคนเดียว เซน กิลด์มาสเตอร์ผู้เก็บตัวลึกลับและไม่เคยปรากฏตัวต่อหน้าสาธารณชน กลับมายืนอยู่ตรงหน้ามือใหม่หัดขับที่ติดสถานะแบนถาวรด้วยตัวเอง เรย์ขยับแว่นเล็กน้อย พยายามซ่อนความประหลาดใจไว้ภายใต้ใบหน้าเรียบเฉย "คุณคือ..." เซนไม่ตอบคำถามนั้น มุมปากหยักลึกยกยิ้มขึ้นเล็กน้อยอย่างมีความหมาย นิ้วมือเรียวยาวภายใต้ถุงมือหนังสีดำยื่นแผ่นกระดาษม้วนสีชาประทับตรากิลด์มาตรงหน้าเรย์ "ไอดีของคุณโดนแบนเพราะระบบรักษาความปลอดภัยตรวจสอบพบความผิดปกติ... แต่บังเอิญว่าทางกิลด์ของเรากำลังขาดแคลน 'คนมือสะอาด' ที่เก่งเรื่องการแก้ปัญหาเฉพาะหน้าพอดี" เซนก้าวเข้ามาประชิดอีกนิด กลิ่นอายเฉพาะตัวที่ชวนให้หัวใจเต้นผิดจังหวะลอยแตะจมูก จนเรย์เผลอผถอยหลังไปครึ่งก้าวตามสัญชาตญาณความเกรงใจ "สนใจมาทำงานใช้หนี้ค่าปลดแบนให้ฉัน... ในฐานะรองกิลด์มาสเตอร์คนใหม่ของ *Eclipse* หน่อยไหมล่ะ?" หน้าต่างระบบตรงหน้าเรย์ดับวูบลง ก่อนจะถูกแทนที่ด้วยข้อความสีทองอร่ามที่เด้งขึ้นมาขัดจังหวะทันที *[แจ้งเตือนระบบพิเศษ: ท่านได้รับคำเชิญเข้าร่วมกิลด์ [Eclipse] ในระดับสิทธิ์สูงสุด (รองกิลด์มาสเตอร์) - เงื่อนไข: ยอมรับพันธสัญญาเลือด หรือ ปฏิเสธแล้วถูกส่งกลับไปหน้าจอสร้างตัวละครใหม่ภายใน 5 วินาที]* ขอบคุณที่ร่วมเดินทางไปกับโลกแฟนตาซีใบนี้ด้วยกันนะคะ