รหัสลับในรหัสคดี

กลิ่นไอจางๆ ของหมึกพิมพ์เครื่องเลเซอร์เก่าๆ และความอับชื้นจากแฟ้มคดีนับร้อยเล่มในห้องเก็บหลักฐานใต้ดิน ผสมผสานกันจนกลายเป็นกลิ่นเฉพาะตัวที่อัครินทร์คุ้นเคยเป็นอย่างดี มันคือกลิ่นแห่งความจริงที่ถูกซุกซ่อน และเป็นกลิ่นที่เขาต้องใช้สติปัญญาอันเฉียบคมในการดึงมันออกมาจากความมืดมิด นิ้วเรียายาวภายใต้ถุงมือสีขาวเลื่อนผ่านหน้าจอโฮโลแกรมสีฟ้าอมเขียวที่ลอยเด่นอยู่กลางอากาศ แสงสะท้อนจากตัวเลขและรหัสโค้ดจำนวนมหาศาลสาดกระทบลงบนกรอบแว่นสายตาของเขา จนเกิดเป็นประกายระยิบระยับยามที่ดวงตาสีเข้มกวาดมองข้อความเบื้องหน้าอย่างไม่กะพริบ "พฤติกรรมของคนร้ายในคดีนี้ไม่ได้ถูกขับเคลื่อนด้วยความโกรธแค้นหรือผลประโยชน์ทางการเงินเพียงอย่างเดียวหรอกนะครับอาจารย์" อัครินทร์เอ่ยขึ้นทำลายความเงียบ เสียงทุ้มต่ำของเขามีความมั่น and ลุ่มลึกในแบบฉบับของคนที่ผ่านสมรภูมิความคิดมาอย่างโชกโชน ดร.รินรดา ซึ่งยืนกอดอกพิงชั้นวางแฟ้มเหล็กอยู่ไม่ไกลเงยหน้าขึ้นจากแท็บเล็ตในมือ แววตาคมกริบภายใต้กรอบแว่นแฟชั่นฉายแววพึงพอใจอย่างปิดไม่มิด เธอยกยิ้มมุมปากเล็กน้อย—รอยยิ้มที่นานๆ ครั้งจะได้เห็นจากอาจารย์สาวผู้ขึ้นชื่อเรื่องความเยือกเย็นและเข้าถึงยาก "พูดต่อสี่อัครินทร์... สิ่งที่คุณเห็นจาก 'ระบบ' ในตอนนี้ มันกำลังบอกอะไรกับเราเกี่ยวกับตัวตนของฆาตกรรายนี้กันแน่" เสียงนุ่มนวลแต่ทรงพลังเอ่ยถาม เธอเดินเข้ามาใกล้โต๊ะทำงานจนกลิ่นน้ำหอมจางๆ แนวไม้สนและวานิลลาเจือจางลอยแตะจมูก อัครินทร์ไม่ได้ตอบทันที เขาสูดหายใจเข้าลึกๆ ปล่อยให้สมองประมวลผลข้อมูลมหาศาลที่ระบบ 'วิเคราะห์รอยเหลื่อม' เพิ่งจะประมวลผลเสร็จสิ้น หน้าจอตรงหน้าแสดงกราฟพฤติกรรมย้อนหลัง จุดเกิดเหตุสามแห่ง และร่องรอยการอำพรางคดีที่คนธรรมดาย่อมมองว่าเป็นเพียงความบังเอิญ แต่สำหรับเขามันคือ "ลายเซ็น" "ระบบยืนยันความน่าจะเป็นร้อยละเก้าสิบเก้าจุดเก้าครับ" อัครินทร์กวาดนิ้วซัดหน้าจอให้ขยายใหญ่ขึ้น เผยให้เห็นเส้นทางการเคลื่อนที่ของเหยื่อและคนร้ายที่ซ้อนทับกันอย่างประหลาด "สังเกตระยะเวลาและการเลือกเหยื่อสิครับ ทุกครั้งที่เกิดฝนตกหนักในย่านการค้าเก่าแก่ คนร้ายจะเลือกเหยื่อที่มีอาชีพและรูปแบบการใช้ชีวิตคล้ายคลึงกันราวกับถอดแบบออกมา... ไม่ใช่เพราะความบังเอิญ แต่เพราะเขากำลังจำลอง 'เหตุการณ์ในอดีต' บางอย่างขึ้นมาใหม่" ดร.รินรดาหรี่ตาลงเล็กน้อย เพ่งมองจุดพิกัดบนแผนที่ที่อัครินทร์ชี้ให้ดู "การจำลองเหตุการณ์... หรือพูดอีกอย่างคือ เขากำลังทำพิธีกรรมทางจิตวิทยาเพื่อชดเชยบางสิ่งที่เคยสูญเสียไป?" น้ำเสียงของอาจารย์สาวเริ่มจริงจังขึ้น บรรยากาศรอบตัวราวกับลดอุณหภูมิลงจนสัมผัสได้ถึงความเย็นเยียบของคดีฆาตกรรมที่กำลังรอการคลี่คลาย "ถูกต้องครับ" อัครินทร์พยักหน้ารับช้าๆ แววตาหลังเลนส์แว่นฉายแววเจ็บปวดวูบหนึ่งเมื่อนึกถึงอดีตของตนเอง ปมในใจเรื่องครอบครัวที่สูญเสียไปโดยไร้ร่องรอยทำให้เขามีความสามารถพิเศษในการมองทะลุความรู้สึกนึกคิดที่บิดเบี้ยวของฆาตกรได้อย่างลึกซึ้ง "และสิ่งที่ทำให้ผมมั่นใจว่าเขากำลังทำตาม 'แบบแผน' ที่ถูกป้อนใส่สมองมา ก็คือรหัสลับที่ซ่อนอยู่ในการเลือกใช้วัสดุอำพรางศพ..." นิ้วของเขาแตะลงที่ปุ่มยืนยันคำสั่งบนอากาศ ทันใดนั้น เสียงแจ้งเตือนอันเป็นเอกลักษณ์ของระบบก็ดังขึ้นในโสตประสาท *[ติ๊ง! ตรวจพบการปลดล็อกเงื่อนไขลับ: 'รหัสลับในรหัสคดี' สำเร็จ]* *[ท่านได้รับแต้มประสบการณ์วิเคราะห์ +1,500 แต้ม]* *[ทักษะ 'สายตาแห่งสัจธรรม' เลื่อนระดับสู่ขั้นที่ 4]* กระแสพลังงานอุ่นวาบไหลเวียนผ่านเส้นประสาทและสมองของอัครินทร์ราวกับสายน้ำที่เพิ่งถูกปลดปล่อย ความเหนื่อยล้าจากการอดนอนติดต่อกันหลายวันจางหายไปเป็นปลิดทิ้ง โลกตรงหน้าดูคมชัดขึ้น รายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ ที่เคยพลาดสายตา บัดนี้กลับเด่นชัดขึ้นมาอย่างน่าอัศจรรย์ รินรดามองดูประกายแสงจางๆ ที่สะท้อนผ่านดวงตาของลูกศิษย์หนุ่ม เธอรู้ดีว่าอัครินทร์เพิ่งก้าวข้ามขีดจำกัดไปอีกขั้นหนึ่งแล้ว "เยี่ยมมาก อัครินทร์ คุณไม่เคยทำให้ฉันผิดหวังเลยจริงๆ" รินรดากล่าวชมด้วยน้ำเสียงอบอุ่นและเป็นกันเอง ต่างจากภาพลักษณ์ของอาจารย์ผู้เข้มงวดในสถาบัน "แต่คุณก็รู้ใช่ไหมว่า... ยิ่งเราเข้าใกล้ตัวจริงของเขามากเท่าไหร่ อันตรายที่เราจะต้องเผชิญก็ยิ่งทวีคูณขึ้นเท่านั้น" "ผมรู้ครับอาจารย์" อัครินทร์หันไปสบตากับเธอ แววตาเต็มไปด้วยความมุ่งมั่นและเด็ดเดี่ยว "ไม่ว่าคนผู้นั้นจะฉลาดหลักแหลมแค่ไหน หรือมีระบบอะไรคอยหนุนหลังอยู่เบื้องหลัง... ความจริงก็มีเพียงหนึ่งเดียวเท่านั้น และผมจะลากคอมันออกมาแสงสว่างให้ได้ครับ" ทว่า ในขณะที่บรรยากาศกำลังเต็มไปด้วยความฮึกเหิมและมิตรภาพอันแน่นแฟ้น เสียงแจ้งเตือนจากระบบที่ควรจะเงียบลงไปแล้ว กลับดังขึ้นอีกครั้งด้วยโทนเสียงที่แตกต่างออกไป—เสียงเตือนสีแดงฉานที่สั่นสะเทือนไปถึงขั้วหัวใจ *[คำเตือนระดับวิกฤต! ตรวจพบการแทรกแซงระบบจากภายนอก]* *[เป้าหมาย: บัญชีผู้ใช้ของ 'อัครินทร์' กำลังถูกพยายามเจาะข้อมูลจากบุคคลนิรนามระดับ SSS]* *[ข้อความจากระบบปริศนา: "ยินดีด้วยที่ไขปริศนาได้... แต่เจ้าของสมุดบันทึกตัวจริงกำลังมารับมันคืนแล้ว เตรียมตัวให้พร้อม เจ้าหนู..."]* หน้าจอโฮโลแกรมตรงหน้ากระพริบเป็นสีแดงก่ำ ข้อมูลทั้งหมดที่พวกเขาเพิ่งวิเคราะห์ได้ถูกบิดเบือนและแทนที่ด้วยพิกัดตำแหน่งปัจจุบันของพวกเขาเอง—ที่มุมมืดของห้องเก็บหลักฐานใต้ดินแห่งนี้... มีเสียงฝีเท้าหนักหน่วงกำลังก้าวเข้ามาใกล้เรื่อยๆ อย่างไร้ซุ่มเสียง! ขอบพระคุณทุกท่านที่ร่วมเดินทางไขปริศนาไปด้วยกันนะครับ แล้วพบกันใหม่ในตอนถัดไปครับ!