การแลกเปลี่ยนที่ไม่เป็นธรรม

"ข้อมูลระดับนี้ ไม่ควรมีค่าแค่สามหมื่นเหรียญทองแดงนะครับ คุณวาลเตอร์" เสียงของอลันราบเรียบ ทว่าก้องกังวานพอกลบเสียงครางหึ่งๆ ของเครื่องจักรกลไอน้ำขนาดย่อมที่ตั้งอยู่มุมห้องใต้ดินอับชื้น กลิ่นอับของกระดาษเก่าและสนิมเหล็กคละคลุ้งอยู่ในอากาศ แสงไฟจากตะเกียงมานาสีส้มสลัวสาดกระทบใบหน้าซีกหนึ่งของพ่อค้าตลาดมืดร่างท้วม นัยน์ตาเล็กหยีของอีกฝ่ายหรี่มองแผ่นโลหะบันทึกข้อมูลในมือสลับกับใบหน้าเรียบเฉยของเด็กหนุ่มตรงหน้า วาลเตอร์หัวเราะในลำคอ เสียงนั้นแหบพร่าคล้ายกระดาษทรายถูกถูไถ "ฮี่ๆ... พ่อหนุ่ม ใจเย็นสิครับ ตลาดมืดแห่งนีออนไม่ได้ใจดีกับคนแปลกหน้า ข้อมูลวงในเรื่องจุดอ่อนของบอส ‘ผู้พิทักษ์หอคอยเพลิงโลกันตร์’ มันก็เป็นแค่เรื่องเล่าสำหรับนักผจญภัยโลภมากบางกลุ่มเท่านั้น ใครจะไปรู้ว่านายไม่ได้กุเรื่องขึ้นมาต้มตุ๋นฉัน" อลันไม่แสดงอาการหงุดหงิดแม้แต่น้อย เขายกชาอุ่นขึ้นจิบช้าๆ ปล่อยให้ความเงียบสร้างแรงกดดัน เป็นเทคนิคจิตวิทยาที่เขาใช้บ่อยครั้งเมื่อต้องเจรจากับพวกนายหน้าหน้าเงิน ในมุมมองของอลัน โลกเสมือนจริง *Virtual World: Genesis* ไม่ได้ขับเคลื่อนด้วยเวทมนตร์ปาฏิหาริย์ แต่มันคือโค้ดนับล้านบรรทัดที่ถูกถักทอเข้าด้วยกัน ข้อมูลที่เขาถืออยู่คือ "ค่าพารามิเตอร์ความเหลื่อมล้ำ" ของระบบรีสปอนบอส ซึ่งหากกลุ่มกิลด์ใหญ่ล่วงรู้ พวกเขาพร้อมจะจ่ายไม่อั้นเพื่อให้ได้สิทธิ์ผูกขาดการดรอปไอเทมระดับตำนาน *[แจ้งเตือนระบบ: ตรวจพบอัตราการเต้นของหัวใจเป้าหมาย (วาลเตอร์) สูงขึ้น 15% บ่งชี้ถึงความลังเลและความโลภที่กำลังไต่ระดับถึงขีดสุด]* เสียงกระซิบใสแจ๋วของลูมิน่าดังขึ้นในห้วงความคิด พร้อมกับหน้าต่างอินเทอร์เฟซโปร่งแสงสีฟ้าที่ปรากฏขึ้นเฉพาะอลันเห็น เธอเอานิ้วจิ้มกราฟสถิติจำลองอย่างซุกซน "ฮั่นแน่... เขาเริ่มติดเบ็ดแล้วล่ะครับท่านสถาปนิก หุๆ" อลันปรายตาไปยังหน้าต่างระบบเล็กน้อยก่อนจะปิดมันลงด้วยความคิด "คุณวาลเตอร์ครับ" อลันวางถ้วยชาลงกระทบโต๊ะไม้เสียงดังฟังชัด "คุณรู้ใช่ไหมว่าอีกสามชั่วโมง กิลด์ ‘ราชันย์โลหิต’ จะเปิดฉากเรดบอสตัวนั้น ถ้าพวกเขาไม่มีข้อมูลชุดนี้ สมาชิกแถวหน้าไม่ต่ำกว่าร้อยคนจะกลายเป็นปุ๋ยใต้หอคอย แต่ถ้าคุณซื้อข้อมูลนี้ไปแล้วขายต่อให้กิลด์ ‘พันธมิตรวายุ’ ในราคาที่สูงกว่า... คิดดูสิครับว่ากำไรจะเข้ากระเป๋าคุณกี่เท่า" วาลเตอร์กลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่ แววตาที่เคยฉายแววดูถูกเปลี่ยนเป็นความระแวงแก I ความโลภ เด็กหนุ่มตรงหน้าดูอายุไม่เกินยี่สิบปี แต่กลับอ่านเกมธุรกิจใต้ดินได้อย่างทะลุปรุโปร่ง ราวกับเขากำลังมองกระดานหมากรุกที่ผลลัพธ์ถูกกำหนดไว้ล่วงหน้าแล้ว "สามแสนเหรียญทองแดง... นี่คือข้อเสนอสุดท้ายของฉัน" วาลเตอร์ยื่นถุงเงินหนังแกะส่งเสียงกรุ๊งกริ๊งมาตรงหน้า "พร้อมกับตั๋วผ่านทางเข้าโซนวิจัยใต้ดินชั้นสาม" อลันเลิกคิ้วเล็กน้อย ตั๋วผ่านทางโซนวิจัยใต้ดิน นั่นคือสิ่งที่เขาตามหามาตลอด มันคือเส้นทางลัดไปสู่ห้องเซิร์ฟเวอร์สำรองที่อาจหลงเหลือร่องรอยของอุบัติเหตุในโลกจริงเมื่อสามปีก่อน ปมในใจที่เขาพยายามสะสางมาโดยตลอดกำลังจะถูกคลี่คลาย "ตกลงครับ" อลันยื่นมือไปรับถุงเงินและแผ่นตั๋วโลหะสีดำสนิทสัมผัสเย็นเฉียบ ทว่า ทันทีที่ปลายนิ้วของเขาสัมผัสกับตั๋วผ่านทาง บรรยากาศภายในห้องใต้ดินก็เปลี่ยนไปอย่างฉับพลัน แสงไฟตะเกียงกะพริบไหวรุนแรงราวกับแรงดันไฟฟ้าตก เสียงฝีเท้าหนักหน่วงนับสิบคู่ดังขึ้นที่ตรอกทางเดินด้านนอก ประตูไม้ผุพังถูกถีบกระเด็นหลุดจากบานพับด้วยพลังมหาศาล! "ห้ามขยับ! เจ้าหน้าที่ตรวจสอบความปลอดภัยประจำเมืองนีออน!" ร่างในชุดเกราะเหล็กกล้าสีเงินยวงประทับตราสัญลักษณ์กิลด์หลวงพุ่งพรวดเข้ามาในห้อง ดาบยาวในมือชี้ตรงมาที่อลันและวาลเตอร์ รังสีอำมหิตแผ่ซ่านกดดันจนอากาศรอบตัวแทบหยุดนิ่ง วาลเตอร์หน้าซีดเผือดเข่าทรุดลงกับพื้นทันที "นะ... นายท่านทหารรักษาการณ์ ผมไม่ได้ทำอะไรผิดนะ!" อลันยังคงนั่งนิ่งสงบอย่างน่าประหลาด สายตาคมกริบมองลอดผ่านกลุ่มทหารไปยังร่างสูงโปร่งที่ก้าวเดินตามเข้ามาสวมฮู้ดสีดำคลุมศีรษะปิดบังใบหน้า แต่รอยยิ้มมุมปากที่ปรากฏขึ้นภายใต้เงานั้น ทำให้หัวใจของอลันกระตุกวูบ "ไม่คิดเลยนะครับว่าจะได้เจอคุณเร็วกว่ากำหนด... อลัน" เสียงทุ้มต่ำเอ่ยขึ้นพร้อมกับที่บุคคลปริศนาดึงฮู้ดออก เผยให้เห็นใบหน้าคุ้นเคยที่อลันไม่คาดคิดว่าจะได้เห็นในโลกเสมือนแห่งนี้—อดีตหัวหน้าทีมวิศวกรผู้หายสาบสูญไปในวันเกิดเหตุอุบัติเหตุสะเทือนขวัญ! ขอขอบพระคุณทุกท่านที่ร่วมเดินทางและไขปริศนาไปพร้อมกับผมนะครับ