สะใภ้ที่โลกลืม

เสียงเคาะประตูที่ดังกระแทกกระทั้นราวจจะพังกรอบไม้ผุๆ ทำให้หลินฟางที่เพิ่งลืมตาตื่นขึ้นมาบนเตียงไม้แข็งกระด้างต้องขมวดคิ้วมุ่น ความเจ็บแปลบแล่นพล่านไปทั่วศีรษะราวกับมีใครเอาค้อนมาทุบซ้ำๆ กลิ่นอับชื้นของดินและฟางข้าวผสมปะปนกับกลิ่นสาบสว่างไสวอยู่ในห้องที่มืดสลัว ภาพตรงหน้าไม่ใช่ห้องครัวสเตนเลสสตีลสุดหรูระดับมิชลินสตาร์ที่เธอยืนอยู่เมื่อคืนก่อนเกิดอุบัติเหตุ แต่เป็นผนังดินเหนียวแตกแห้งที่มีรอยโหว่จนลมหนาวพัดผ่านเข้ามาบาดผิว "อีสะใภ้รอง! นอนกินบ้านกินเมืองจนตะวันโด่งถึงหัวตั๋วแล้วยังไม่ยอมลุกอีกรึ! คิดว่าแต่งเข้ามาเป็นคุณนายตระกูลจางหรือไง ถึงได้สำอางปล่อยให้งานในบ้านฉันต้องคั่งค้าง!" เสียงแหลมสูงตวาดแว้ดทะลุประตูเข้ามา พร้อมกับแรงถีบที่ทำให้บานไม้เก่าๆ สั่นสะเทือนจนฝุ่นตลบอบอวล หลินฟางหรี่ตาลง ประมวลผลสถานการณ์ในสมองอย่างรวดเร็ว ความทรงจำของร่างเดิมไหลทะลักเข้ามาอย่างบ้าคลั่ง—*หลินฟาง* หญิงสาวอ่อนแอขี้โรคที่ถูกหลอกให้แต่งงานเข้ามาเป็นสะใภ้รองตระกูลจาง เพื่อมารับหน้าเสื่อเป็นทาสรองรับอารมณ์ของแม่สามีจางและบรรดาพี่สะใภ้ที่จ้องจะเอาเปรียบ สามีของนางคือจางเหว่ย นายทหารกองทัพอากาศที่ถูกส่งตัวไปปฏิบัติภารกิจลับตามแนวชายแดน นานๆ ครั้งถึงจะส่งเงินค่าเลี้ยงดูมาให้ แต่เงินเหล่านั้นไม่เคยตกถึงมือหลินฟางเลยสักแดงเดียว เพราะถูกแม่สามีริบไปปรนเปรอพี่ใหญ่และน้องสาวสามีจนหมดสิ้น และเมื่อวานนี้... ร่างเดิมถูกใช้งานหนักจนเป็นไข้ล้มพับ แต่แม่สามีกลับหาว่าแกล้งสำออย จึงปล่อยให้นอนหนาวตายอยู่ในห้องเก็บของเก่าๆ นี่แหละ! มุมปากของเชฟสาวมือฉมังผู้เคยผ่านสมรภูมิห้องครัวระดับโลกยกย่องขึ้นเป็นรอยยิ้มเยือกเย็น ดวงตาคู่คมกวาดมองสภาพห้องที่แม้แต่สุนัขยังเมินที่จะนอน แล้วแค่นسنในลำคอเบาๆ *ในเมื่อฉัน 'หลินฟาง' คนนี้ทะลุมิติเข้ามาอยู่ในร่างนี้แล้ว อย่าหวังว่าใครจะมาเหยียบย่ำได้อีกเลย!* "รู้แล้วค่ะ! ไม่ต้องตะโกนจนคอหอยจะหลุดออกมาหรอกค่ะคุณแม่ เสียงดังขนาดนี้เกรงว่าหมูในเล้าข้างบ้านอาจจะตกใจจนแท้งลูกเอาได้นะคะ" หลินฟางเปิดประตูออกไปเผชิญหน้า น้ำเสียงของนางราบเรียบแต่แฝงไปด้วยความเฉียบคมและรอยยิ้มที่เคลือบยาพิษอย่างจงใจ แม่สามีจางที่กำลังง้างมือเตรียมจะตบสั่งสอน ชะงักค้างกลางอากาศ ใบหน้าเหี่ยวย่นตามวัยบิดเบี้ยวด้วยความโกรธจัด ดวงตาเรียวเล็กจ้องเขม็งราวกับจะกินเลือดกินเนื้อ "นังตัวดี! กล้าดียังไงมาปากกล้าใส่ฉัน! แกอยากลองดีกับแม่สามีคนนี้ใช่ไหม ปีกกล้าขาแข็งนักนะ ถึงกับกล้าประชดฉันรึ!" "ฉันพูดความจริงต่างหากล่ะค่ะ" หลินฟางกอดอกมองอีกฝ่ายด้วยสายตานิ่งสงบ "ถ้ามีแรงมาแหกปากโวยวายแต่เช้าตรู่ สู้เอาเวลาไปเดินสำรวจดูหน่อยดีไหมคะว่าข้าวสารในถังตอนนี้เหลือสักเม็ดหรือยัง หรือว่าท่านเอาไปขายเพื่อเอาเงินไปซื้อแป้งทอดให้ลูกสาวสุดที่รักกินจนหมดเกลี้ยงแล้ว!" "แก...!" แม่สามีจางหน้าดำคร่ำเครียดจนตัวสั่นเทา สันหลังวาบขึ้นมาแปลกๆ เมื่อสบเข้ากับดวงตาที่ทรงอำนาจและเยือกเย็นของสะใภ้รองที่ปกติมักจะก้มหน้าตักตวงความอับอายใส่ตัวอยู่เสมอ "กล้าดีนะ! วันนี้แกไม่ต้องกินข้าว ปัดกวาดลานบ้านและไปหาฟืนมาสิบรัด ไม่งั้นอย่าหาว่าฉันใจร้ายไล่แกออกจากบ้าน!" "เชิญตามสบายค่ะ" หลินฟางสวนกลับทันควันโดยไม่เกรงกลัวแม้แต่น้อย "แต่บอกไว้ก่อนนะคะว่า ถ้าฉันออกจากบ้านนี้ไป ชื่อเสียงของตระกูลจางที่มีลูกชายเป็นถึงนายทหารผู้ทรงเกียรติ จะด่างพร้อยแค่ไหน... คงไม่ต้องให้ฉันเตือนซ้ำหรอกนะคะว่าชาวบ้านเขาจะนินทากันว่าอย่างไร" ทิ้งท้ายคำขู่ไว้แค่นั้น หลินฟางก็สะบัดหน้าเดินเลี่ยงกลับเข้าไปในห้อง ปิดประตูปังใส่หน้าแม่สามีที่ยืนอ้าปากค้างด้วยความแค้นเคืองจนพูดไม่ออก นางทิ้งตัวลงนั่งบนเตียงไม้ผุๆ อีกครั้ง ลมหายใจผ่อนเข้าออกอย่างเป็นจังหวะเพื่อสงบสติอารมณ์ ทันใดนั้นเอง... เสียงแจ้งเตือนดิจิทัลใสๆ ก็ดังขึ้นในโสตประสาทของนาง *[ติ๊ง! ตรวจพบเจ้าของสิทธิ์ระบบห้างสรรพสินค้าซุปเปอร์มาร์เก็ตอัจฉริยะ 'เฟิร์ストมาร์ท' เสร็จ 100%]* *[คุณได้รับสิทธิ์เข้าถึงพื้นที่มิติลับ: คลังสินค้าปลอดเชื้อ พื้นที่เกษตรกรรมไฮเทค และโซนอาหารสดแปรรูปพรีเมียม]* หลินฟางเบิกตากว้างด้วยความตกตะลึง ก่อนจะตั้งสติแล้วนึกภาพตามกระแสจิต ทันทีทันใดนั้น ร่างของนางก็วูบไหวและถูกดูดหายเข้าไปในพริบตา! สิ่งที่ปรากฏเบื้องหน้าทำเอาเชฟสาวมือฉมังถึงกับลมหายใจสะดุด มันคือห้างสรรพสินค้าขนาดใหญ่โตมโหฬารที่อัดแน่นไปด้วยสินค้าอุปโภคบริโภคนานาชนิด ชั้นวางสินค้าเรียงรายเป็นระเบียบเรียบร้อย โซนวัตถุดิบอาหารสดฉ่ำราวเพิ่งเด็ดออกจากต้น โซนเครื่องปรุงรสเลิศรสนับพันรายการจากทั่วทุกมุมโลก และที่น่าตื่นตะลึงที่สุดคือ แปลงเกษตรกรรมอัตโนมัติที่มีระบบควบคุมอุณหภูมิและแสงสว่างในตัว พร้อมพืชผักออร์แกนิกเขียวขจีที่เติบโตอย่างงดงามสะพรั่ง นี่มัน... ขุมสมบัติเคลื่อนที่ชัดๆ! ในยุคข้าวยากหมากแพงที่ผู้คนอดอยากปากแห้ง แต่นางกลับครอบครองซุปเปอร์มาร์เก็ตที่อุดมสมบูรณ์ที่สุดในโลกยุคปัจจุบัน! หลินฟางเดินยิ้มกริ่มไปหยิบเนื้อวัวเกรดพรีเมียมลายหินอ่อนและชุดเครื่องเทศหอมกรุ่นมาถือไว้ในมือ ดวงตาเป็นประกายระยิบระยับด้วยความสนุกสนาน แม่สามีใจร้ายกับบรรดาญาติสามีที่จ้องจะสูบเลือดสูบเนื้อนางน่ะหรือ? หึ... เตรียมตัวรับมือกับการเอาคืนที่สะใจที่สุดในชีวิตของพวกเขาได้เลย! นางเลือกวัตถุดิบชั้นดีสำหรับทำอาหารเช้าเพื่อบำรุงร่างกาย ทว่าในวินาทีที่นางกำลังจะเอื้อมมือไปหยิบขวดซอสพริกสูตรพิเศษจากชั้นวาง เสียงฝีเท้าหนักแน่นและเสียงเคาะประตูด้านนอกมิติลับก็ดังแทรกเข้ามาในโสตประสาทอย่างกะทันหัน *"เปิดประตู! ฉันรู้ว่าแกแอบอ้างหลบอยู่ในนั้น นังสารเลว!"* เสียงทุบประตูดังลั่นพร้อมเสียงตะโกนด้วยความเกรี้ยวกราดของแม่สามี หลินฟางชะงัก เลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อยด้วยความประหลาดใจ นางยังไม่ทันได้เอ่ยปากตอบโต้สิ่งใด จู่ๆ บรรยากาศรอบตัวก็เกิดความผิดปกติขึ้นอย่างรวดเร็ว กลิ่นอายความกดดันอันทรงพลังแผ่ซ่านเข้ามาในห้องพักผ่อนคับแคบ พร้อมกับเสียงเคาะประตูอีกชุดที่ดังขึ้นจาก 'หน้าบ้านจริง' ด้านนอก ไม่ใช่เสียงทุบทำลายของแม่สามี แต่เป็นเสียงเคาะที่หนักแน่น เป็นจังหวะ และเต็มไปด้วยอำนาจที่ทำให้คนฟังถึงกับขนลุกซู่ *ก๊อก... ก๊อก... ก๊อก...* และก่อนที่หลินฟางจะทันได้ก้าวออกจากมิติลับ เสียงทุ้มต่ำแต่ทรงเสน่ห์ของบุรุษผู้หนึ่งก็ดังแทรกผ่านความเงียบขึ้นมา ขัดจังหวะความวุ่นวายทั้งหมดลงในเสี้ยววินาที "เปิดประตูครับ... ผมกลับมาแล้ว" หัวใจของหลินฟางกระตุกวูบอย่างแรง เมื่อตระหนักได้ว่าสามีผู้ลึกลับที่นางไม่เคยแม้แต่จะเห็นหน้าตาชัดเจน... ได้เดินทางกลับมาถึงบ้านหลังนี้แล้ว ในเวลาที่นรกแตกที่สุดพอดิบพอดี! --- ขอบคุณสำหรับการติดตามอ่านตอนแรกนี้นะคะ แล้วพบกันใหม่ในตอนถัดไปค่ะ — สวนส้มปลายฟ้า