ตบหน้าพวกโอ้อวด

"หึ คิดว่ามีเงินเติมแค่นี้แล้วจะซื้อความเหนือชั้นใน 'Mythic Realm' ได้อย่างนั้นหรือครับ?" เสียงหัวเราะเยาะเย้ยดังสะท้อนก้องไปทั่วลานประลองเบื้องหน้า หินอ่อนสีนิลสะท้อนแสงไฟเวทมนตร์วับแวม ขับเน้นบรรยากาศตึงเครียดของกิลด์ 'สายฟ้าทมิฬ' กิลด์ใหญ่อันดับต้นๆ ของเซิร์ฟเวอร์ที่กำลังตั้งแถวปิดล้อมพื้นที่ฟาร์มมอนสเตอร์ระดับสูง บรรดาผู้เล่นมุงนับร้อยต่างส่งเสียงซุบซิบนินทาด้วยความหวาดหวั่น ขณะที่ร่างสูงโปร่งของคินยืนสงบนิ่งอยู่กลางวงล้อม ดวงตาคมกริบใต้ฮู้ดสีเข้มกวาดมองการจัดกระบวนทัพของฝ่ายตรงข้ามด้วยความเยือกเย็นระดับอัลกอริทึม เบื้องหน้าของเขาคือ 'กริฟฟิน' หัวหน้าหน่วยจู่โจมของสายฟ้าทมิฬ ผู้สวมชุดเกราะเหล็กกล้าเคลือบทองคำขาวสะท้อนแสงจ้า อาวุธในมือคือดาบใหญ่ประดับอัญมณีเวทมนตร์ระยิบระยับ ซึ่งได้มาจากการทุ่มเงินจริงนับแสนบาทเพื่อซื้อแพ็กเกจไอเทมพรีเมียมตั้งแต่เปิดเซิร์ฟเวอร์ "ไอ้สפרคิน แกมันก็แค่ผู้เล่นไร้ชื่อเสียงที่ดวงดีฟลุกผ่านดันเจี้ยนแรกได้ อย่าคิดว่าตัวเองเก่งกาจอะไรเลย วันนี้ฉันจะสังสรรค์บทเรียนราคาแพงให้แกได้สำเหนียก ว่าโลกใบนี้ขับเคลื่อนด้วยอะไร!" กริฟฟินแสยะยิ้มเหี้ยมเกรียม เงื้อดาบใหญ่ขึ้นเตรียมปลิดชีพเป้าหมายในดาบเดียว ท่ามกลางความตึงเครียดนั้น รินรดาในชุดนักเวทฝึกหัดสีขาวบริสุทธิ์กลับยืนกอดอกพิงเสาหินอย่างไม่ี่สะทดสะท้าน ดวงตากลมโตคู่สวยฉายแววขบขันระคนหมั่นไส้ เธอส่งเสียงหัวเราะเบาๆ ในลำคอจนกริฟฟินต้องเหล่มองด้วยความขัดเคือง "หัวเราะอะไรยัยคุณหนูตกอับ? อยากลิ้มรสคมดาบเป็นรายต่อไปด้วยหรือไง?" กริฟฟินตวาดลั่น รินรดาเพียงแค่ยกยิ้มมุมปากอย่างมีจริตจะก้าน ดวงตาคู่นั้นพราวระยับด้วยความมั่นใจในตัวคู่หูของเธอ "เปล่าหรอก... แค่กำลังสงสัยว่า สมองกับเงินในกระเป๋าของนาย อันไหนมันว่างเปล่ามากกว่ากันต่างหากล่ะคะ เอ้ย... ต่างหากล่ะครับ" เธอรีบแก้คำพูดในใจเมื่อเหลือบเห็นสายตาเตือนสติจากคินที่หันมามองแวบหนึ่ง คินไม่ได้เอ่ยคำพูดใดออกมา ร่างกายของเขานิ่งสนิทราวกับรูปปั้นหิน ทว่าในหัวสมองของอดีตโปรเพลเยอร์ระดับโลกกลับกำลังประมวลผลข้อมูลอย่างรวดเร็วดั่งซูเปอร์คอมพิวเตอร์ ข้อมูลสเตตัสของกริฟฟินที่เขาแอบตรวจสอบก่อนหน้านี้ปรากฏขึ้นในมโนสำนึก—พลังโจมตีสูงลิ่ว, ความเร็วปานกลาง, แต่ค่าความต้านทานสถานะผิดปกติเกือบเป็นศูนย์ และที่สำคัญที่สุด... สกิลอัลติเมทของดาบใหญ่เล่มนั้น มีดีเลย์หลังการใช้ยาวนานถึง 4.5 วินาที มันคือช่องโหว่ระดับมหันต์สำหรับคนที่มั่นใจในพละกำลังดิบๆ จนมองข้ามความสมดุลของระบบเกม "ระวังตัวด้วยนะคิน..." เสียงกระซิบแผ่วเบาจากรินรดาดังลอดเข้ามาในโสตประสาท น้ำเสียงนั้นซ่อนความกังวลไว้ภายใต้ความแข็งกร้าวที่พยายามแสดงออก "ไม่ต้องห่วงครับ..." คินตอบกลับด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ไร้ซึ่งความตื่นตระหนก "คนพวกนี้แค่วิ่งเร็วและกระเป๋าหนัก แต่กระบวนการคิดยังติดอยู่กับเลเวล 1 อยู่เลย" สิ้นคำพูดนั้น กริฟฟินก็คำรามลั่น พุ่งทะยานเข้ามาด้วยความเร็วสูง สกิล 'พายุคลั่งดาบ' ถูกเรียกใช้งาน แสงสีฟ้าสว่างวาบปกคลุมคมดาบขนาดใหญ่ มันพุ่งตรงมาหมายจะผ่าร่างของคินให้ขาดเป็นสองท่อน ท่ามกลางเสียงกรีดร้องด้วยความตกใจของผู้เล่นรอบข้างที่คิดว่าคินคงไม่มีทางรอด ทว่า ในเสี้ยววินาทีก่อนที่คมดาบจะถึงตัว คินกลับก้าวเท้าถอยหลังไปครึ่งก้าวอย่างแม่นยำ ราวกับคำนวณระยะทางไว้ด้วยไม้บรรทัด ร่างของเขาเคลื่อนไหวลื่นไหลราวกับสายน้ำที่หลบเลี่ยงก้อนหิน *ฉับ!* คมดาบฟันผ่านอากาศว่างเปล่า แรงลมจากการเหวี่ยงดาบทำเอาพื้นหินแตกละเอียดเป็นเสี่ยงๆ แต่กลับไม่สามารถแตะต้องแม้แต่ชายผ้าของคินได้เลย กริฟฟินเบิกตากว้างด้วยความตกใจ ชั่วพริบตานั้นเองที่เขาเสียการทรงตัวเล็กน้อยจากแรงเหวี่ยงของตนเองตามที่คินคาดการณ์ไว้เป๊ะๆ "ช่องว่าง 4.5 วินาที... เริ่มนับถอยหลังครับ" คินพึมพำกับตัวเองเบื้องล่าง มือขวาตวัดคธาไม้เก่าๆ ที่ดูไร้ราคาในมือ ออกไปสัมผัสเบาๆ ที่ข้อพับเข่าของกริฟฟิน พร้อมกับปลดปล่อยสกิลสนับสนุนระดับพื้นฐานที่สุดที่ใครๆ ก็มองข้าม— 'กระสุนทรายหลอนประสาท' (Sand Pellet) เม็ดทรายขนาดเท่าหัวเข็มหมุดพุ่งเข้ากระทบจุดอ่อนอย่างแม่นยำ แม้จะสร้างความเสียหายเป็นศูนย์ แต่ผลลัพธ์ของมันคือการลดความเร็วในการเคลื่อนไหวลง 30% ชั่วขณะ และทำให้การทรงตัวที่เสียอยู่แล้วพังทลายลงโดยสมบูรณ์ *ตุบ!* ร่างในชุดเกราะทองคำหนักอึ้งของหัวหน้ากิลด์ใหญ่เซถลาล้มลงไปกองกับพื้นหินอย่างไม่เป็นท่า เสียงเหล็กกระทบพื้นดังสนั่นลั่นลานประลอง ความเงียบกริบเข้าปกคลุมพื้นที่ชั่วขณะ ก่อนที่เสียงหัวเราะเบาๆ จากฝูงชนจะดังระเบิดขึ้น หน้าหงาย... คำนี้คงน้อยเกินไปที่จะอธิบายสภาพของกริฟฟินในตอนนี้ ใบหน้าของชายหนุ่มผู้โอ้อวดแนบชิดติดพื้นฝุ่น ดวงตาเบิกโพลงด้วยความอับอายและโกรธเกรี้ยวจนเส้นเลือดปูดโปน "ไอ้...ไอ้สารเลว! แกทำอะไรฉัน!" กริฟฟินคำรามลั่น พยายามจะยันกายลุกขึ้นด้วยความทุลักทุเล แต่คินไม่ปล่อยให้โอกาสหลุดมือ เท้าข้างหนึ่งเหยียบลงบนคมดาบใหญ่ที่ตกอยู่บนพื้นตรึงมันไว้ไม่ให้ขยับ ขณะที่ปลายคธาจ่อตรงไปยังหว่างระหว่างคิ้วของหัวหน้ากิลด์สายฟ้าทมิฬ แรงกดดันอันเยือกเย็นแผ่ซ่านออกมาจากร่างของอดีตโปรเพลเยอร์จนกริฟฟินถึงกับกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก "ชัยชนะในเกมนี้ไม่ได้วัดกันที่จำนวนเงินที่คุณเปย์เข้ามาหรอกนะครับกริฟฟิน..." คินโน้มตัวลงกระซิบด้วยน้ำเสียงสุภาพนิ่มนวล แต่เฉียบคมบาดลึกถึงขั้วหัวใจ "แต่มันวัดกันที่สมอง... และความเข้าใจในกฎของระบบต่างหาก ซึ่งดูเหมือนว่าคุณจะสอบตกในวิชานี้อย่างสิ้นเชิง" เสียงซุบซิบและเสียงหัวเราะเยาะรอบด้านดังระงมยิ่งขึ้น สมาชิกกิลด์สายฟ้าทมิฬหลายคนหน้าซีดเผือด ไม่กล้าขยับตัวเข้ามาช่วยเหลือเพราะเกรงกลัวรัศมีอำนาจที่คินแผ่ออกมาในวินาทีนั้น รินรดายกมือขึ้นปัดผมลอนยาวของตนเองอย่างอารมณ์ดี เธอเดินเข้ามาใกล้ รอยยิ้มหวานหยดถูกส่งให้กริฟฟินที่กำลังนอนดิ้นรนอยู่บนพื้น "อุ๊ย ตายจริง... กองอยู่ตรงนั้นสบายดีไหมคะ เอ้ย... สบายดีไหมครับคุณหัวหน้ากิลด์ผู้ยิ่งใหญ่?" กริฟฟินกัดฟันกรอดด้วยความแค้นเคือง มือสั่นเทาด้วยความอับอาย เขาจ้องมองคินด้วยสายตาราวกับจะกินเลือดกินเนื้อ "แก... อย่าเพิ่งได้ใจไป! คนของฉันกำลังมาสมทบอีกเป็นร้อย วันนี้พวกแกไม่มีทางออกไปจากเขตนี้ได้แน่!" คำพูดนั้นทำให้รอยยิ้มบนใบหน้าของคินจางหายไปเล็กน้อย ดวงตาคมกريบหันไปมองรอบลานประลอง บรรยากาศเริ่มเปลี่ยนไปเมื่อทิศทางรอบด้านปรากฏแสงวาร์ปสีดำกลุ่มใหญ่กำลังพุ่งตรงเข้ามาด้วยความเร็วสูง สัญญาณเตือนภัยสีแดงฉานเริ่มกระพริบถี่ขึ้นที่มุมขวาบนของจออินเตอร์เฟซผู้เล่น ไม่ใช่แค่ผู้เล่นกิลด์สายฟ้าทมิฬเสริมกำลัง... แต่แรงสั่นสะเทือนจากพื้นดินใต้ฝ่าเท้ากำลังบอกเล่าเรื่องราวที่น่ากลัวกว่านั้น *ตึง... ตึง... ตึง...* พื้นหินอ่อนแตกร้าวเป็นทางยาว เสียงคำรามต่ำทุศลลึกก้องกังวานมาจากความมืดมิดของอุโมงค์เบื้องล่าง แรงกดดันมหาศาลแผ่กระจายเข้าปกคลุมพื้นที่จนผู้เล่นทุกคนต้องหยุดชะงัก หน้าต่างระบบสีทองอร่ามปรากฏขึ้นตรงหน้าของคินและรินรดาพร้อมกันอย่างกะทันหัน พร้อมกับเสียงแจ้งเตือนระบบที่ดังสะท้อนก้องกังวานในหัว [ระบบแจ้งเตือนฉุกเฉินระดับเซิร์ฟเวอร์!] [ตรวจพบการตื่นขึ้นของ 'ราชันย์มังกรโบราณ' บอสลับใต้ดินระดับ SSS ก่อนกำหนด!] [เงื่อนไขการปลุกเสกถูกกระตุ้นด้วยความเสียหายจากสกิล 'พายุคลั่งดาบ' ของผู้เล่นกริฟฟิน...] คินหรี่ตาลงทันที เขากวาดสายตามองไปที่รอยแตกของพื้นดินที่กำลังแยกออกเผยให้เห็นดวงตาสสีแดงฉานขนาดมหึมาที่จ้องมองขึ้นมาจากความมืดมิด ก่อนจะหันกลับมามองกริฟฟินที่ตอนนี้ใบหน้าซีดเผือดไร้สีเลือดยิ่งกว่าเดิม "ดูเหมือนว่าเงินของคุณ..." คินเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย ทว่าแฝงความตึงเครียดไว้เบื้องลึก "จะไม่เพียงพอที่จะซื้อชีวิตของพวกเราทุกคนจากเจ้านี่แล้วล่ะครับ" --- ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ร่วมเดินทางและเติบโตไปพร้อมกับกลยุทธ์ของคินเสมอนะครับ