เสียงแจ้งเตือนสุดท้ายจากระบบ

หน้าจอสีทองอร่ามที่ปรากฏขึ้นเบื้องหน้าของคินไม่ได้สะท้อนความปีติยินดีใดๆ ออกมาเลยแม้แต่น้อย มันคือสาส์นจากผู้สร้างระบบ “โครโนส ออนไลน์” ที่กำลังวางเดิมพันครั้งใหญ่ที่สุดบนเส้นทางเสมือนจริงของเขา บรรยากาศภายในห้องโถงบัลลังก์ร้างเงียบสนิทจนได้ยินเพียงเสียงลมหายใจแผ่วเบาของตนเอง ทว่าในหัวสมองของอดีตโปรเพลเยอร์หนุ่มกลับกำลังประมวลผลข้อมูลนับล้านบรรทัดด้วยความเร็วสูงยิ่งกว่าหน่วยประมวลผลควอนตัม ข้อความสีเงินยวดยิ่งที่สลักอยู่บนหน้าต่างระบบแบ่งออกเป็นสองเส้นทางอย่างชัดเจนราวกับเส้นทางแยกของเขาวงกตแห่งโชคชะตา [ทางเลือกที่ 1: ผู้ดูแลระบบแห่งจักรวาลเสมือน (System Administrator - Overseer Tier)] [สิทธิประโยชน์: สิทธิ์ในการเข้าถึงซอร์สโค้ดระดับลึก, ควบคุมสมดุลของเซิร์ฟเวอร์, ยกเว้นกฎระเบียบทางกายภาพของเกมทั้งหมด และอำนาจในการแบนหรือปลดแบนผู้เล่นรายใดก็ได้ตามดุลยพินิจ] [ข้อแลกเปลี่ยน: สละสิทธิ์ในการเป็นผู้เล่นถาวร ถูกตัดขาดจากระบบเศรษฐกิจในเกม และต้องทำหน้าที่ดูแลความสงบเรียบร้อยของเซิร์ฟเวอร์ไปตลอดกาล] [ทางเลือกที่ 2: ผู้เล่นอิสระผู้ก้าวข้ามขีดจำกัด (Transcendent Free Agent)] [สิทธิประโยชน์: รักษาตัวตนและสิทธิ์ในการเล่นเกมอย่างเต็มรูปแบบ, ได้รับฉายาพิเศษ "ผู้ท้าทายกฎระเบียบ", ปลดล็อกสกิลขั้นสูงสุดสายเจาะเกราะมิติ และอิสรภาพในการเลือกเส้นทางชีวิตของตนเอง] [ข้อแลกเปลี่ยน: ต้องเผชิญหน้ากับความท้าทายระดับมหาภัยที่ระบบจะสุ่มสร้างขึ้นเพื่อทดสอบความสมดุล และไม่ได้รับความคุ้มครองใดๆ จากผู้ดูแลระบบอีกต่อไป] คินหรี่ตาลงเล็กน้อย แววตาคมกริบสะท้อนแสงเรืองรองจากหน้าจอ เขาไม่ได้รู้สึกประหลาดใจกับข้อเสนอนี้เลยแม้แต่น้อย ตลอดการเดินทางที่ผ่านมาตั้งแต่วันแรกที่ก้าวเข้าสู่เซิร์ฟเวอร์นี้ จนกระทั่งการต่อสู้ครั้งล่าสุดที่เกือบทำให้ข้อมูลตัวละครสูญสลาย การกระทำทุกอย่างของเขา การตัดสินใจทุกย่างก้าว ล้วนถูกจับตามองจากเบื้องบนมาโดยตลอด "ช่างเป็นข้อเสนอที่ยั่วยวนใจเสียจริงสำหรับคนที่ต้องการอำนาจ..." คินพึมพำกับตัวเองด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ไร้ซึ่งความลังเลในน้ำเสียงแม้แต่น้อย ในโลกแห่งความเป็นจริง เขาเคยยืนอยู่บนจุดสูงสุดของการแข่งขันอีสปอร์ตระดับโลก ได้รับทั้งชื่อเสียง เงินทอง และอำนาจในการควบคุมทิศทางของทีม แต่สิ่งที่แลกมาคือความโดดเดี่ยวและความเบื่อหน่ายต่อชัยได้มาอย่างง่ายดาย การเข้ามาในโลก VRMMO แห่งนี้ในตอนแรกก็เพียงเพื่อหาความท้าทายใหม่ๆ และหลีกหนีจากความจำเจ แต่สิ่งที่ทำให้เขาอยากก้าวเดินต่อไปจริงๆ ในตอนนี้ กลับไม่ใช่ตัวเลขสถิติบนหน้าจอ หรืออำนาจในการชี้เป็นชี้ตายเซิร์ฟเวอร์ ภาพของรินรดา หญิงสาวผู้เอาแต่ใจแต่กลับทุ่มเทแรงกายแรงใจในการต่อสู้เคียงบ่าเคียงไหล่กับเขาผ่านอุปสรรคต่างๆ ลอยเข้ามาในห้วงความคิด รอยยิ้มของเธอ เสียงหัวเราะ และความมุ่งมั่นที่ไม่ยอมแพ้แม้จะอยู่ในสถานการณ์ที่ยากลำบาก สิ่งเหล่านี้คือตัวแปรที่อัลกอริทึมใดๆ ก็ไม่สามารถคำนวณค่าความสำคัญออกมาเป็นตัวเลขที่แท้จริงได้ หากเขาเลือกเป็นแอดมิน เขาก็จะเป็นเพียงพระเจ้าผู้ไร้ตัวตน เป็นผู้เฝ้ามองที่ต้องตัดขาดจากความรู้สึกและมิตรภาพที่ร่วมสร้างกันมา แล้วแบบนั้น การเล่นเกมนี้ยังจะมี "ชีวิต" อยู่ตรงไหนกันเล่า? ในจังหวะนั้นเอง ประตูห้องโถงเบื้องหลังก็ถูกผลักเปิดออกอย่างแรง พร้อมกับร่างเพรียวบางของหญิงสาวในชุดเกราะนักเวทที่เต็มไปด้วยรอยขีดข่วนและคราบฝุ่นจากการต่อสู้ รินรดาก้าวเข้ามาด้วยอาการหอบหายใจเล็กน้อย เส้นผมสีน้ำตาลยาวสדับไหวตามจังหวะการก้าวเดิน นัยน์ตาคู่สวยมองตรงมาที่เขาด้วยความกังวลที่ปิดไม่มิด "คิน! นายกำลังทำอะไรอยู่? ทำไมหน้าจอของนายถึงมีออร่าสีทองแปลกๆ แบบนั้นล่ะ?" เสียงใสเอ่ยถามด้วยความร้อนรน เธอรีบก้าวเข้ามาใกล้ พร้อมกับเอื้อมมือหมายจะคว้าแขนเสื้อของเขาไว้ตามความเคยชิน ทว่ากลับต้องชะงักเมื่อเห็นข้อความแจ้งเตือนขนาดมหึมาที่ลอยเด่นอยู่กลางอากาศ รินรดานิ่งงั้นไปชั่วขณะเมื่อกวาดสายตาอ่านข้อความบนหน้าจอ ดวงตาเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อยด้วยความตกใจ "นี่มัน... ข้อเสนอของระบบหลักนี่นา พวกมันให้สิทธิ์นายเป็นแอดมินงั้นเหรอ? หมายความว่า... นายกำลังจะกลายเป็นคนดูแลเซิร์ฟเวอร์ แล้วฉันล่ะ... นายจะทิ้งฉันไว้แล้วกลายเป็น NPC ระดับสูงไปเหรอ?" คำถามของเธอไม่ได้เจือด้วยความโกรธ แต่มันกลับเต็มไปด้วยความเปราะบางที่ซ่อนอยู่ภายใต้ความเข้มแข็งที่เธอพยายามแสดงออกมาตลอดการเดินทาง คินหันไปมองสหายร่วมรบผู้ไม่เคยกลัวสิ่งใดคนนี้ แววตาที่เคยเยือกเย็นและเต็มไปด้วยการคำนวณพลันอ่อนแสงลงอย่างเห็นได้ชัด เขาไม่ได้ตอบคำถามเธอในทันที แต่กลับยื่นมือออกไปสัมผัสเบาๆ ที่ไหล่ของเธอเพื่อส่งผ่านความอบอุ่นผ่านระบบสัมผัสเสมือนจริงที่ถูกปรับแต่งมาอย่างสมจริงที่สุด "คุณหนูครับ คุณคิดจริงๆ หรือว่าคนอย่างผมจะยอมแพ้แล้วไปนั่งเฝ้าหน้าจอคอยแบนคนอื่นแก้เบื่อ?" คินเอ่ยถามด้วยรอยยิ้มจางๆ ที่มุมปาก น้ำเสียงทุ้มนุ่มนวลแต่หนักแน่นพอที่จะสลายความกังวลในใจของหญิงสาวได้ในพริบตา รินรดากะพริบตาปริบๆ ก่อนจะเชิดหน้าขึ้นเล็กน้อยเพื่อกลบเกลื่อนความโล่งใจที่ฉายชัดอยู่บนใบหน้า "ใครจะไปรู้, นายออกจะเป็นพวกชอบทางลัดและคำนวณความคุ้มค่าอยู่เรื่อยนี่นา การเป็นแอดมินมันสะดวกจะตายไป ไม่ต้องมานั่งเก็บเลเวลให้เหนื่อย แถมยังเสกไอเทมเทพๆ ได้ตามใจชอบอีกต่างหาก" "ความสะดวกสบายไม่เคยอยู่ในสมการความสุขของผมหรอกครับ" คินหันกลับไปเผชิญหน้ากับหน้าจอระบบอีกครั้ง นิ้วเรียวยาวกดลงไปบนอากาศอย่างไร้ความลังเล ติ๊ง! เสียงแจ้งเตือนจากระบบดังขึ้นก้องกังวานไปทั่วห้องโถง [ผู้เล่น 'คิน' ได้ทำการปฏิเสธสิทธิ์การเป็นผู้ดูแลระบบ (System Administrator)] [ระบบกำลังดำเนินการยืนยันทางเลือกที่ 2: ผู้เล่นอิสระผู้ก้าวข้ามขีดจำกัด (Transcendent Free Agent)] [คำเตือน: เนื่องจากท่านปฏิเสธอำนาจแห่งระบบหลัก สถานะของท่านจะถูกจัดให้อยู่ในระดับ 'เป้าหมายพิเศษ' ของทุกกิจกรรมในเซิร์ฟเวอร์นับจากวินาทีนี้เป็นต้นไป] ทันทีที่ตัวเลือกถูกยืนยัน แสงสีทองอร่ามก็พลันเปลี่ยนเป็นสีแดงฉานราวกับโลหิต อักษรเบื้องหน้ากระพริบถี่รัวก่อนจะแตกสลายกลายเป็นละอองแสงสีครามที่ลอยวนรอบตัวของคินและรินรดา พลังงานลึกลับบางอย่างแผ่ซ่านเข้ามาในร่างกาย ทำให้ความเหนื่อยล้าจากการต่อสู้ทั้งหมดมลายหายไปในพริบตา แทนที่ด้วยความรู้สึกทรงพลังที่พรั่งพรูขึ้นมาจากก้นบึ้งของจิตวิญญาณ รินรดามองดูเหตุการณ์ทั้งหมดด้วยความทึ่ง เธอสัมผัสได้ถึงพลังที่เปลี่ยนไปของชายหนุ่มข้างกาย "นาย... กล成为เป้าหมายพิเศษของระบบจริงๆ ด้วยสินะ แบบนี้พวกกิลด์ใหญ่และบอสลับทั่วทั้งแผนที่คงจะวิ่งเข้ามาหาเรื่องนายไม่หยุดแน่ๆ" "ก็ถือว่าเป็นการเพิ่มสีสันให้เกมไม่น่าเบื่อจนเกินไปไม่ใช่หรือครับ?" คินกล่าวด้วยรอยยิ้มมุมปากที่เปี่ยมไปด้วยความมั่นใจ เขากำหมัดแน่น รู้สึกได้ถึงขีดจำกัดเดิมๆ ที่ถูกทำลายลงอย่างสิ้นเชิง ทว่า ในขณะที่บรรยากาศกำลังผ่อนคลายลง เสียงแจ้งเตือนรูปแบบใหม่ที่คินไม่เคยได้ยินมาก่อนตลอดการเล่นเกมก็ดังขึ้นแทรกกลางความเงียบ เสียงนั้นไม่ได้มาจากหน้าต่างระบบทั่วไป แต่มันดังสะท้อนก้องอยู่ในโสตประสาทโดยตรง ราวกับเสียงกระซิบจากห้วงมิติที่ลึกที่สุด [แจ้งเตือนฉุกเฉินจากระบบเบื้องหลัง: ตรวจพบการเข้าสู่ระบบของ 'ตัวตนปริศนา' ที่อยู่นอกเหนือการควบคุมของเซิร์ฟเวอร์หลัก] [คำเตือน: โปรโตคอลลับ 'โปรเจกต์โอเมก้า' ถูกปลดล็อกโดยผู้ไม่ประสงค์ [ตำแหน่งปัจจุบันของเป้าหมาย: พิกัด 0,0 ใต้ฐานรากของวิหารแห่งกาลเวลา] [ผู้เล่นคิน... ท่านเหลือเวลาอีกเพียง 3 นาที ก่อนที่ข้อมูลทั้งหมดในเซิร์ฟเวอร์นี้จะรีเซ็ตตัวเองอย่างถาวร] รอยยิ้มบนใบหน้าของคินแข็งค้างในทันที นัยตาคู่คมเบิกกว้างขึ้นเป็นครั้งแรกในรอบหลายเดือน สมองที่เคยประมวลผลทุกอย่างได้อย่างแม่นยำกลับสะดุดลงชั่วขณะเมื่อพบกับข้อมูลที่อยู่นอกเหนือการคาดเดา "รินรดา..." คินหันไปมองหญิงสาวด้วยสีหน้าที่เคร่งเครียดที่สุดตั้งแต่รู้จักกัน "เราไม่ได้เล่นเกมธรรมดาๆ กันแล้วล่ะครับ" ขอบคุณที่ร่วมเดินทางและเติบโตไปพร้อมกับตัวละครทุกตัวเสมือนจริงในโลกใบนี้ด้วยกันเสมือนดั่งมิตรภาพที่แท้จริงนะครับ