ชัยชนะท่ามกลางซากปรักหักพัง

"ข้อเสนอของผม... หมดเวลาพิจารณาแล้วครับ" น้ำเสียงของคินราบเรียบและเย็นเยียบ ราวกับเสียงของเครื่องจักรกลสังหารที่ไม่มีหัวใจ ความกดดันระดับมหาศาลแผ่ซ่านออกมาจากร่างของเขาจนทำให้เหล่าผู้เล่นระดับหัวแถวของกิลด์ 'มังกรเพลิงทมิฬ' ถึงกับกลืนน้ำลายไม่ลงคอ ซากปรักหักพังของป้อมปราการหลักแห่งเซิร์ฟเวอร์กลางกำลังลุกไหม้ด้วยเปลวเพลิงสีฟ้า ไอความร้อนผสมผสานกับละอองข้อมูลดิจิทัลที่แตกสลายลอยฟุ้งไปทั่วบรรยากาศ เบื้องหน้าของเขาคือซากกิลด์มาสเตอร์ผู้เคยยิ่งใหญ่ที่สุดในเซิร์ฟเวอร์ — ไททัน ที่ทรุดกายคุกเข่าลงกับพื้น ชุดเกราะระดับตำนานแตกร้าวเป็นรอยแยกโยงใยราวกับใยแมงมุม เลือดในหลอด HP ของอีกฝ่ายเหลือไม่ถึงเลขหนึ่งเปอร์เซ็นต์ด้วยซ้ำ นี่ไม่ใช่ชัยชนะที่ได้มาเพราะความบังเอิญ แต่มันคือผลลัพธ์จากการคำนวณยุทธวิธีนับพันรูปแบบ การอ่านทางหนีทีไล่ล่วงหน้าถึงสามสจล และการบริหารจัดการทรัพยากรอย่างแม่นยำระดับอัลกอริทึมของอดีตโปรเพลเยอร์ผู้เคยผ่านสมรภูมิระดับโลกมาแล้ว "แก... แกมันปีศาจชัดๆ คิน!" ไททันกัดฟันกรอด ดวงตาแดงก่ำด้วยความคับแค้นใจ กิลด์ที่เขาทุ่มเทเวลาและเงินทองสร้างมานานแรมปี บัดนี้พังทลายลงด้วยน้ำมือของชายหนุ่มเพียงคนเดียวที่มีผู้ช่วยตัวแสบเป็นคุณหนูจอมเอาแต่ใจ "ไม่ใช่ปีศาจหรอกครับ... ผมก็แค่คนธรรมดาที่เกลียดการเล่นตุกติกก็เท่านั้น" คินก้าวเข้าไปใกล้ชิดอีกก้าว ปลายดาบแสงในมือสะท้อนกับแสงเพลิงสีฟ้าอย่างเยือกเย็น "และเซิร์ฟเวอร์นี้... นับจากวินาทีนี้เป็นต้นไป อยู่ภายใต้การดูแลของผม" *ตูมมม!* การโจมตีครั้งสุดท้ายปิดฉากลงอย่างไร้ความปรานี ร่างของไททันสลายกลายเป็นละอองข้อมูลสีทองคำขาวกระจายไปทั่วทิศทาง พร้อมๆ กับเสียงประกาศก้องจากระบบส่วนกลางของเกมที่ดังสนั่นหวั่นไหวไปทั่วทุกมุมโลกเสมือนจริง [ประกาศจากระบบ: กิลด์ 'มังกรเพลิงทมิฬ' ล่มสลายอย่างเป็นทางการ] [ประกาศจากระบบ: ผู้เล่น 'คิน' ได้รับสิทธิ์ครอบครองเขตปกครองสูงสุด 'เซิร์ฟเวอร์อัลฟา' เป็นผู้คุมเซิร์ฟเวอร์คนใหม่อย่างสมบูรณ์แบบ] เสียงฮือฮาและเสียงถอนหายใจเฮือกใหญ่ดังขึ้นจากกลุ่มผู้เล่นอิสระนับหมื่นคนที่ยืนดูเหตุการณ์อยู่รอบนอก ซากปรักหักพังที่เคยเป็นสนามรบอันนองเลือด บัดนี้กลับเงียบสงบลงเหลือเพียงเสียงลมพัดผ่านเศษซากหิน รินรดาที่ยืนอยู่บนเนินผาสูงไม่ไกลนัก ลดธนูเวทมนตร์ในมือลง ดวงตากลมโตคู่สวยมองภาพเบื้องหน้าด้วยความรู้สึกที่หลากหลาย ทั้งโล่งอก ตื่นตะลึง และมีความภาคภูมิใจลึกๆ ซ่อนอยู่ภายใต้รอยยิ้มบางๆ เธอกระโดดลงมาจากหน้าผาด้วยความคล่องแคล่ว ก่อนจะวิ่งเหยาะๆ เข้ามาหาชายหนุ่มพร้อมกับเชิดหน้าขึ้นเล็กน้อยตามประสาคุณหนูผู้เอาแต่ใจ "ทำเป็นเท่ไปได้นะนายคิน... เก๊กท่าแบบนี้คิดค่าตัวเพิ่มรึเปล่าเนี่ย?" รินรดาเอ่ยแซวด้วยน้ำเสียงกลั้วหัวเราะ แม้ดวงตาจะพยายามซ่อนความห่วงใยที่ฉายชัดหลังจากผ่านศึกหนักมาด้วยกัน คินหันกลับมามองเธอ มุมปากหยักลึกยกขึ้นเป็นรอยยิ้มจางๆ ที่หาดูได้ยาก ความเยือกเย็นเมื่อครู่มลายหายไป เหลือเพียงความอ่อนโยนที่เขามีให้เธอเพียงคนเดียว "ถ้าคุณหนูรินรดาจะกรุณาช่วยเป็นเลขาให้ผมฟรีๆ สักร้อยปี ผมก็อาจจะไม่คิดค่าตัวเพิ่มหรอกครับ" "อีตานี่! ใครเขาจะไปยอมเป็นเลขาให้นายร้อยปีกันเล่า ฝันไปเถอะ!" เธอย่นจมูกใส่ด้วยความหมั่นไส้ แต่ใบหน้ากลับขึ้นสีแดงระเรื่ออย่างเห็นได้ชัด ท่ามกลางบรรยากาศที่เต็มไปด้วยกลิ่นอายแห่งชัยชนะและความเหนื่อยล้า ทั้งสองยืนเคียงบ่าเคียงไหล่ท่ามกลางซากปรักหักพัง มองดูทิวทัศน์ของโลก VRMMO ที่กำลังเข้าสู่ยุคสมัยใหม่ภายใต้การควบคุมของพวกเขา ทว่า... ในขณะที่ทุกอย่างกำลังจะสงบลง ระบบแจ้งเตือนที่เงียบหายไปนานนับชั่วโมง กลับส่งเสียงกังวานขึ้นอีกครั้งในโสตประสาทของคิน เสียงนั้นไม่ได้มาจากระบบหลักของเซิร์ฟเวอร์อัลฟาที่เขาเพิ่งยึดครอง แต่มันเป็นเสียงแจ้งเตือนความถี่ต่ำที่เต็มไปด้วยรหัสลับอันตราย [คำเตือนระบบฉุกเฉินระดับสูงสุด: ตรวจพบความผิดปกติในฐานข้อมูลชั้นที่ศูนย์] [ข้อความปริศนาจากผู้ดูแลระบบเงา: "ยินดีด้วยกับบัลลังก์ใหม่... แต่เจ้าลืมไปแล้วหรือว่า ใครเป็นคนสร้างกรงนี้ให้เจ้าขังตัวเองตั้งแต่แรก?"] คินชะงักฝีเท้าที่กำลังจะก้าวเดิน รอยยิ้มบนใบหน้าหายวับไปในพริบตา ดวงตาคมกริบหันขวับกลับไปมองยังใจกลางซากปรักหักพังที่มืดสนิท ซึ่งบัดนี้... พื้นดินเบื้องล่างกำลังแยกตัวออก พร้อมกับการปรากฏตัวของดวงตาสสีแดงฉานคู่มหึมาที่จ้องมองมายังพวกเขาจากความมืดมิด! — แม็กซ์ลุยศึกอีสปอร์ต