เศษซากหินอัคนีที่กระจัดกระจายอยู่ทั่วพื้นสนามประลองดันเจี้ยนชั้นที่สิบสอง สะท้อนแสงสีแดงฉานจากลาวาเดือดพล่านเบื้องล่าง คินกวาดสายตาผ่านหน้าต่างสถานะสีฟ้าที่กะพริบเตือนด้วย HP ของบอสระดับผู้บัญชาการ 'ราชันย์อสูรเพลิงโลกันตร์' ซึ่งเหลืออยู่เพียงเจ็ดเปอร์เซ็นต์เท่านั้น แต่ในสถานการณ์ที่บอสกำลังจะเข้าสู่โหมดบ้าคลั่งขั้นสุดท้าย การคำนวณด้วยตรรกะปกติบอกเขาว่า โอกาสรอดของปาร์ตี้ลดลงจนเข้าใกล้ศูนย์
"คิน! ทางนี้มันเริ่มต้านไม่ไหวแล้วนะ!"
เสียงตะโกนปนหอบหายใจของรินรดาแว่วมาท่ามกลางเสียงคำรามสะเทือนเลื่อนลั่น คุณหนูตัวแสบแห่งตระกูลใหญ่ในโลกจริง กำลังใช้ไม้เท้าเวทมนตร์ระดับตำนานร่ายบาเรียแสงสีทองปะทะกับคลื่นความร้อนที่แผดเผาจนเกราะของเธอกลายเป็นสีส้มแดง แม้ริมฝีปากจะเม้มแน่นด้วยความเหนื่อยล้า แต่แววตาของเธอยังคงมีความดื้อรั้นและเชื่อมั่นในตัวอดีตโปรเพลเยอร์อย่างเขาไม่เสื่อมคลาย
คินไม่ตอบคำถามในทันที สมองของเขาทำงานด้วยความเร็วดุจอัลกอริทึม ประเมินรูปแบบการโจมตี (Pattern) ของบอสที่เปลี่ยนไปทุกๆ สามวินาที การพุ่งชนครั้งต่อไปจะกินพื้นที่เป็นวงกว้าง และความเสียหายไฟที่จะตามมาจะเผาผลาญมานาของรินรดาจนหมดเกลี้ยงภายในฮิตเดียว หากไม่มีการแทรกแซงทางยุทธวิธี พวกเขาจะต้องตายและสูญเสียไอเทมหายากทั้งหมดที่ฟาร์มมาตลอดสามชั่วโมงเต็ม
"ถอยหลังไปสามก้าว แล้วเตรียมร่ายเวทสกัดกั้นธาตุน้ำแข็งระดับกลางทันทีที่ผมให้สัญญาณ" คินออกคำสั่งด้วยน้ำเสียงราบเรียบ แต่มั่นคงจนอีกฝ่ายพยักหน้ารับโดยไม่ตั้งคำถาม
เท้าของคินดีดตัวออกไป ร่างของอดีตโปรเพลเยอร์ไถลไปบนพื้นหินร้อนระอุเพื่อเบี่ยงเบนความสนใจของราชันย์อสูรเพลิงโลกันตร์ ดาบสั้นในมือขวาตวัดเข้าใส่จุดอ่อนใต้ข้อต่อหัวเข่าของบอสอย่างแม่นยำเพื่อขัดขวางจังหวะการโจมตี แต่นั่นไม่ใช่แผนหลัก
เขากำลังรอสิ่งนี้...
หน้าต่างระบบแจ้งเตือนการใช้งานสกิลสนับสนุนที่ผู้เล่นทั่วไปมักมองข้ามปรากฏขึ้นตรงหน้า—สกิล 'จุมพิตแห่งความโกลาหล' (Chaos Kiss) เป็นบัฟประเภทสุ่มผลลัพธ์ระดับต่ำสุดที่ได้จากเควสต์ลับ ซึ่งมักจะสร้างผลข้างเคียงที่คาดเดาไม่ได้จนไม่มีใครกล้าเสี่ยงใช้งานในดันเจี้ยนระดับสูง แต่สำหรับคิน ความเสี่ยงคือตัวเลขที่คำนวณได้
นิ้วเรียวกดใช้งานสกิลทันที
*วูบ!*
ละอองแสงสีรุ้งหมุนวนรอบตัวของราชันย์อสูรเพลิงโลกันตร์ ทันใดนั้น เสียงสังข์ประหลาดก็ดังขึ้นก้องกังวานในดันเจี้ยน บอสที่ควรจะคำรามด้วยความเกรี้ยวกราด กลับชะงักกึก ดวงตาสีเพลิงเบิกกว้างด้วยความงุนงง ร่างกายมหึมาของมันสั่นเทิ้มก่อนจะปรากฏไอคอนสถานะแปลกประหลาดบนหัว—'ระบำราคะ' (Mandatory Waltz)
ผลของบัฟสุ่มระดับพระกาฬทำให้บอสยักษ์ใหญ่ สูญเสียการควบคุมการเคลื่อนไหว และเริ่มขยับก้าวขาออกสเต็ปหมุนตัวตามจังหวะเพลงปริศนาที่ดังขึ้นจากระบบอย่างไร้เหตุผล ความดุดันที่เคยมีมลายหายไปสิ้น เหลือเพียงภาพของอสูรเพลิงสูงสามเมตรที่กำลังหมุนตัวโค้งคำนับอากาศธาตุอย่างสง่างามกลางสนามรบ
รินรดาที่กำลังง้างไม้เท้าเตรียมร่ายเวทถึงกับอ้าปากค้าง ดวงตากลมโตเบิกกว้างด้วยความตกตะลึง เธอกะพริบตาปริบๆ มองภาพตรงหน้าสลับกับใบหน้าเรียบเฉยของคินที่ยังคงยืนถือดาบตั้งรับอย่างใจเย็น
"นี่... นี่มันเรื่องบ้าอะไรกันเนี่ย?" เธอบ่นพึมพำออกมาด้วยความเหลือเชื่อ "นายไปเอาบัฟตลกแบบนี้มาจากไหน คิน!"
"ความน่าจะเป็นในการสุ่มได้ผลลัพธ์นี้มีเพียงหนึ่งในพัน แต่ในสถานการณ์ที่ไร้ทางเลือก ความไร้เหตุผลนี่แหละคือกลยุทธ์ที่ดีที่สุด" คินเอ่ยตอบด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย ขณะที่สายตาคมกริบยังคงจดจ่ออยู่กับการนับถอยหลังของสถานะผิดปกตินั้น "อย่าปล่อยให้โอกาสหลุดมือ ริน! ใช้จังหวะที่มันกำลังหมุนตัวโจมตีจุดตายกลางหลัง!"
สติของหญิงสาวกลับคืนมาอย่างรวดเร็ว สมองของเธอประมวลผลตามคำสั่งของชายหนุ่มได้อย่างยอดเยี่ยม ไม้เท้าในมือเปล่งแสงสีฟ้าเจิดจ้า ความเย็นยะเยือกแผ่ซ่านไปทั่วบริเวณจนลาวาเดือดเริ่มแข็งตัวเป็นแผ่นน้ำแข็ง เวทมนตร์โจมตีประสานถูกส่งออกไปอย่างแม่นยำราวกับจับวาง
เวทน้ำแข็งพุ่งเข้ากระแทกแผ่นหลังของราชันย์อสูรเพลิงโลกันตร์ที่กำลังหมุนตัวอย่างไร้การป้องกัน แรงปะทะรุนแรงสร้างความเสียหายแบบคริติคอลซ้อนทับกันเป็นชุด ตัวเลขความเสียหายสีทองอร่ามพุ่งทะยานขึ้นเหนือหัวของบอสจนแถบพลังชีวิตที่เหลืออยู่วูบหายไปในพริบตาเดียว
ร่างยักษ์ของราชันย์อสูรเพลิงโลกันตร์หยุดชะงัก มันส่งเสียงคำรามเฮือกสุดท้ายก่อนที่ร่างทั้งร่างจะแตกสลายกลายเป็นละอองแสงสีแดงเพลิงกระจายไปทั่วท้องฟ้าจำลองของดันเจี้ยน พร้อมกับเสียงแจ้งเตือนความสำเร็จดังระรัวก้องกังวานในหูของทั้งสองคน
[ท่านสามารถเอาชนะ 'ราชันย์อสูรเพลิงโลกันตร์' ได้สำเร็จ]
[ได้รับแต้มประสบการณ์จำนวนมาก เลเวลอัปขึ้นสู่ระดับ 48]
[คุณหนูรินรดา เลเวลอัปขึ้นสู่ระดับ 47]
[ระบบทำการสุ่มดรอปไอเทมพิเศษระดับตำนาน: 'สร้อยคอแห่งเพลิงทมิฬ']
ความเงียบเข้าปกคลุมพื้นที่ชั่วขณะ มีเพียงเสียงหอบหายใจเบาๆ ของรินรดากับเสียงลมหายใจสม่ำเสมอของคิน บรรยากาศรอบตัวอบอวลไปด้วยกลิ่นอายของชัยชนะและความโล่งอก หญิงสาวทรุดตัวลงนั่งคุกเข่ากับพื้นด้วยความอ่อนระอา แต่รอยยิ้มกว้างกลับระบายอยู่บนใบหน้าเรียวสวย เธอเงยหน้าขึ้นมองชายหนุ่มที่ยืนอยู่ตรงหน้าด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความรู้สึกซับซ้อน ทั้งทึ่ง หมั่นไส้ และ... แอบซ่อนความประทับใจไว้อย่างมิดชิด
"นายเนี่ยนะ... มีวิธีแปลกๆ มาทำให้ฉันเซอร์ไพรส์ได้ตลอดเวลาเลยจริงๆ" รินรดาเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงติดงอนนิดๆ แต่มีรอยยิ้มเจืออยู่ "ถ้าฉันหัวใจวายตายในเกมเพราะแผนบ้าๆ ของนาย ใครจะรับผิดชอบ?"
"ผมคำนวณอัตราการรอดชีวิตไว้หมดแล้ว คุณหนูไม่ต้องห่วงเรื่องนั้นหรอกครับ" คินตอบกลับด้วยรอยยิ้มบางๆ ที่มุมปาก ซึ่งเป็นรอยยิ้มหายากที่นานๆ ครั้งเธอจะได้เห็น ก่อนที่เขาจะยื่นมือหนาออกไปตรงหน้าเธอเพื่อช่วยดึงให้ลุกขึ้นยืน "อีกอย่าง... คุณก็ทำหน้าที่ปิดฉากได้อย่างสมบูรณ์แบบมากครับ"
รินรดาชะงักไปเล็กน้อยเมื่อมองมือของชายหนุ่ม ก่อนจะยื่นมือเรียวเล็กของเธอไปจับไว้และดึงตัวเองให้ลุกขึ้นยืน ความอบอุ่นจากสัมผัสในเกมส่งผ่านความรู้สึกบางอย่างที่เหนือกว่าแค่เรื่องของผลลัพธ์ในการเล่นเกม
ทว่า ในขณะที่บรรยากาศกำลังผ่อนคลายและหน้าต่างรางวัลกำลังแสดงผลอยู่นั้น เสียงแจ้งเตือนจากระบบส่วนกลางที่แปลกประหลาดและไม่เคยปรากฏมาก่อน ก็ดังแทรกขึ้นมาด้วยโทนเสียงสีแดงเข้มที่น่าขนลุก
*ติ๊ด... ติ๊ด... ติ๊ด... เตือนภัยระดับสูงสุด*
[ตรวจพบการเข้าแทรกแซงข้อมูลภารกิจจากผู้เล่นนิรนาม]
[เงื่อนไขลับ 'ประตูมิติแห่งศาสตราต้องห้าม' ถูกเปิดใช้งานโดยบุคคลภายนอก]
[คำเตือน: ท่านกำลังจะถูกดึงเข้าสู่พื้นที่ปิดตาย เซิร์ฟเวอร์ย่อยหมายเลข 00 กำลังจะรีเซ็ต...]
คินหุบยิ้มทันที แววตาที่เคยเยือกเย็นและมั่นใจแปรเปลี่ยนเป็นความเคร่งเครียดอย่างเห็นได้ชัด เขารีบดึงหน้าต่างสเตตัสขึ้นมาตรวจสอบ แต่ทว่าทุกอย่างกลับกลายเป็นสีแดงฉาน และก่อนที่เขาจะได้เอ่ยปากเตือนรินรดา พื้นดินใต้เท้าของทั้งคู่ก็ทรุดฮวบลงพร้อมกับหลุมดำขนาดใหญ่ที่ดูดกลืนร่างของพวกเขาร่วงหล่นลงไปในความมืดมิดอย่างไร้ก้นบึ้ง...
ขอบคุณที่ร่วมเดินทางและสนับสนุนกันมาโดยตลอดนะครับ
แม็กซ์ลุยศึกอีสปอร์ต
เซิร์ฟเวอร์นี้พี่ขอคุม แต่ทำไมคุณหนูตัวแสบถึงชอบมาป่วน•ตอนที่ 8
ทักษะที่เหนือความคาดหมาย
ผลงานโดย แม็กซ์ลุยศึกอีสปอร์ต
โหมดอ่านสะดวกมือ (Hands-Free)
สารจากนักเขียน (แม็กซ์ลุยศึกอีสปอร์ต)
ดูโปรไฟล์ →"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนค่ะ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง เซิร์ฟเวอร์นี้พี่ขอคุม แต่ทำไมคุณหนูตัวแสบถึงชอบมาป่วน นะคะ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ รักทุกคนค่ะ 💕"
ความคิดเห็น (0)
ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้
เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!