กลิ่นควันสีม่วงเข้มที่ตลบอบอวลอยู่เบื้องหน้าไม่ได้บ่งบอกถึงความสำเร็จ แต่มันคือสัญญาณเตือนภัยขั้นวิกฤตของปฏิกิริยาเคมีเวทที่กำลังจะระเบิด
"ถอยออกไป ลินเนีย!" อาคินตะโกนลั่น แววตาที่เคยฉายแววสุขุมนุ่มลึกบัดนี้เบิกกว้างด้วยความตื่นตระหนก มือขวาคว้าตำราปกหนังแท้ฟาดลงบนโต๊ะศิลาเพื่อสร้างแรงสั่นสะเทือนเบี่ยงเบนทิศทางของละอองยา
ภายในห้องปรุงยาใต้ดินของหอคอยต้องห้าม บรรยากาศรอบตัวบิดเบี้ยวจากความร้อนที่พุ่งสูงขึ้นอย่างฉับพลัน เปลวไฟสีครามแลบเลียออกจากหม้อปรุงยาบรอนซ์ขนาดใหญ่ น้ำยา ‘เพลิงนิลกาฬ’ ที่ลินเนียใช้เวลาหมักบ่มมานานแรมเดือนกำลังเปลี่ยนสถานะเป็นก๊าซพิษ ความผิดพลาดในสัดส่วนของเกล็ดมังกรวารีเพียงเสี้ยวเปอร์เซ็นต์ ทำให้โครงสร้างมานาภายในหม้อเกิดอาการปฏิเสธกันเองอย่างรุนแรง
ลินเนียยืนนิ่งค้าง ใบหน้าหวานซีดเผือด นัยน์ตาสفสั่นระริกสะท้อนภาพเปลวไฟที่กำลังพุ่งเข้าใส่ร่างของเธอ ภาพเหตุการณ์ในอดีตเมื่อหลายปีก่อนที่อาจารย์ผู้ล่วงลับต้องจบชีวิตลงเพราะความผิดพลาดทำนองเดียวกันนี้ไหลย้อนเข้ามาในหัว สมองของเธอขาวโพลน ขาทั้งสองข้างราวกับถูกตรึงไว้ด้วยความกลัว
*ตูม!*
เสียงระเบิดเบาๆ ดังขึ้นพร้อมกับคลื่นกระแทกที่กวาดเอาขวดแก้วบนชั้นวางแตกกระจาย อาคินไม่ลังเลแม้แต่วินาทีเดียว เขาทิ้งตัวพุ่งเข้าใส่ร่างบางของหญิงสาวทันที แรงกระแทกจากการระเบิดส่งผลให้ทั้งคู่กระเด็นไปกระแทกกับชั้นหนังสือด้านมุมห้อง ตำราเวทมนตร์นับร้อยเล่มร่วงหล่นลงมาปกคลุมร่างของพวกเขาราวกับหิมะที่กำลังโปรยปราย
อาคินใช้ร่างกายของตัวเองเป็นโล่กำบังเศษแก้วและสะเก็ดไฟ แผ่นหลังของเขาถูกความร้อนลวกจนรู้สึกได้ถึงไออุ่นที่แผดเผา แต่เขากัดฟันอดกลั้น ไม่ส่งเสียงร้องออกมาแม้แต่น้อย
"คุณ... ทำไมถึง..." ลินเนียพึมพำด้วยเสียงสั่นเครือ ดวงตาคู่สวยมองชายหนุ่มที่คร่อมร่างเธออยู่เพื่อปกป้องเธอจากอันตรายรอบด้าน ลมหายใจของทั้งคู่รดรดกันในระยะประชิด กลิ่นอายสมุนไพรจางๆ ผสมผสานกับกลิ่นเหงื่อจากการเผชิญหน้ากับความเป็นความตาย
"ถ้ามัวแต่ถามเรื่องไร้สาระตอนนี้ เราคงได้กลายเป็นปุ๋ยชั้นดีให้ต้นแมน드레이กในสวนหลังหอคอยแน่ครับ" อาคินยิ้มเจื่อนๆ พยายามผ่อนคลายบรรยากาศด้วยน้ำเสียงติดตลก แม้ว่าเหงื่อกาฬจะผุดพรายเต็มใบหน้าก็ตาม
เขายันตัวลุกขึ้นอย่างระมัดระวัง ปัดเศษกระดาษและฝุ่นละอองออกจากเสื้อคลุมบัณฑิต ก่อนจะหันกลับไปมองหม้อปรุงยาที่บัดนี้สงบลงแล้วเหลือเพียงควันจางๆ สีขาว อาคินหรี่ตามองคราบสารเคมีที่หลงเหลืออยู่บนพื้นด้วยความสนใจเป็นพิเศษ
"ปฏิกิริยาสะท้อนกลับเมื่อครู่เกิดจากตัวเร่งธาตุไฟในเกล็ดมังกรทำปฏิกิริยากับธาตุลมในขั้นที่สามสินะครับ" อาคินวิเคราะห์ด้วยน้ำเสียงจริงจัง นิ้วเรียวยาวเคาะลงบนคางเบาๆ "คุณลินเนียพลาดไปตรงที่ใส่ผงจันทร์เสี้ยวเร็วเกินไปสิบวินาที ทำให้โครงสร้างการจัดเรียงมานาไม่เสถียร"
ลินเนียค่อยๆ พยุงตัวเองลุกขึ้นยืน ดวงตาที่เคยเย็นชาและเต็มไปด้วยความถือดีบัดนี้ฉายแววความประหลาดใจระคนนับถืออย่างปิดไม่มิด เธอมองหน้าชายหนุ่มผู้ไร้ธาตุเวทในตำนานผู้นี้ ผู้ซึ่งไม่มีมานาแม้แต่หยดเดียวในร่างกาย แต่กลับสามารถอ่านกลไกและโครงสร้างการปรุงยาที่ซับซ้อนที่สุดในอาณาจักรได้อย่างทะลุปรุโปร่งภายในเวลาไม่ถึงสามวินาที
"นาย... รู้ได้อย่างไรว่าฉันใส่ผงจันทร์เสี้ยวเร็วไป?" เสียงของเธอยังคงสั่นเล็กน้อย
"เพราะผมไม่ได้มองแค่ผลลัพธ์ที่เกิดขึ้นตอนมันระเบิดครับ แต่ผมสังเกตการสั่นพ้องของแสงในหม้อตั้งแต่ตอนที่คุณเริ่มคนสารละลายต่างหาก" อาคินตอบด้วยรอยยิ้มอบอุ่น มือยื่นผ้าเช็ดหน้าสะอาดให้กับหญิงสาว "ในฐานะบัณฑิตเวทไร้ธาตุ สิ่งเดียวที่ผมพอจะมีติดตัวบ้าง ก็คือการสังเกตรายละเอียดที่คนมีพลังเวทมักมองข้ามไปล่ะครับ"
ลินเนียรับผ้าเช็ดหน้ามาถือไว้โดยไม่พูดอะไร เธอหลบสายตา ก้มมองพื้นเพื่อซ่อนร่องรอยความรู้สึกบางอย่างที่กำลังก่อตัวขึ้นในใจ ความรู้สึกอบอุ่นแปลกประหลาดที่เธอไม่เคยได้รับมานานนับตั้งแต่สูญเสียอาจารย์ไป
ทว่า ความเงียบสงบภายในห้องใต้ดินไม่ได้อยู่กับพวกเขานานนัก
*ติ๊ง!*
เสียงแจ้งเตือนอันคุ้นเคยดังขึ้นในโสตประสาทของอาคิน แสงสีฟ้าจางๆ ปรากฏขึ้นกลางอากาศเบื้องหน้า พร้อมกับข้อความตัวอักษรที่สั่นไหวด้วยพลังงานอันรุนแรง
[ระบบตรวจพบความผิดปกติของมานาในรัศมี 50 เมตร]
[คำเตือนระดับ SSS: ผู้บุกรุกยามวิกาลได้มาถึงหน้าประตูหอคอยชั้นที่ 1 แล้ว และเป้าหมายของพวกมันคือ 'หัวใจแห่งปราชญ์' ที่ซ่อนอยู่ใต้พื้นห้องนี้]
[ภารกิจฉุกเฉิน: ร่วมมือกับลินเนียสร้าง 'ยาสลายพันธนาการ' ภายใน 3 นาที เพื่อเปิดทางลับหนีเอาตัวรอด มิฉะนั้นท่านจะถูกกวาดล้างพร้อมกับผู้บุกรุก]
อาคินหุบยิ้มทันที แววตาคมกริบมองไปยังประตูลับไม้โอ๊กโบราณที่สั่นสะเทือนเบาๆ ราวกับมีบางสิ่งกำลังพยายามพังมันเข้ามาจากด้านนอก แรงกดดันมหาศาลแผ่ซ่านเข้ามาในห้องจนอากาศรอบตัวหนาทึบ
"คุณลินเนีย..." อาคินหันไปสบตากับหญิงสาวด้วยสีหน้าจริงจังที่สุดตั้งแต่เดินทางมาที่นี่ "ดูเหมือนว่าคืนนี้ เราคงไม่ได้นอนกันง่ายๆ แล้วล่ะครับ เตรียมตัวปรุงยารอบสองให้เร็วกว่าเดิมสิบเท่าได้เลย"
ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามและร่วมเดินทางไปกับ "อาร์เธอร์มนตราสวรรค์" ครับ
เซียนปรุงยาจอมอัจฉริยะกับบัณฑิตเวทไร้ธาตุ•ตอนที่ 2
น้ำยาที่ไม่มีใครทำได้
ผลงานโดย อาร์เธอร์มนตราสวรรค์
โหมดอ่านสะดวกมือ (Hands-Free)
สารจากนักเขียน (อาร์เธอร์มนตราสวรรค์)
ดูโปรไฟล์ →"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนค่ะ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง เซียนปรุงยาจอมอัจฉริยะกับบัณฑิตเวทไร้ธาตุ นะคะ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ รักทุกคนค่ะ 💕"
ความคิดเห็น (0)
ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้
เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!
