รอยร้าวในค่ายบูรพา

กลิ่นอายของหมึกจีนชั้นดีผสมผสานกับกลิ่นอับชื้นของกระดาษราชการเก่าเก็บ ลอยคละคลุ้งอยู่ภายในห้องทำงานลับใต้กองบัญชาการทหารบูรพา แสงสว่างจากตะเกียงน้ำมันสำริดส่องกระทบใบด้านข้างของหลินหว่านเอ๋อ ดวงตาดอกท้อคู่คมกริบกวาดมองตัวเลขบัญชีในสมุดปกหนังแกะเล่มหนาด้วยความรู้สึกที่ดิ่งวูบลงสู่ก้นบึ้งของความมืด เสียงฝีเท้าหนักแน่นที่คุ้นเคยดังขึ้นที่หน้าประตู ตามมาด้วยแรงผลักบานไม้สักหนาหนัก จ้าวเฟยหรงก้าวเข้ามาในห้องด้วยอาภรณ์สีดำสนิทปักลายพยัคฆ์ดิ้นทอง อาላเบิร์ดและคราบฝุ่นจากการเดินทางไกลยังคงติดอยู่บนบ่ากว้างของเขา ทว่าสิ่งที่น่ากลัวกว่าความเหนื่อยล้า คือประกายตาคมปลาบที่มองตรงมายังนางราวกับจะมองทะลุปรุโปร่ง "ราชโองการจากเมืองหลวงระบุชัดเจนว่า องครักษ์เสื้อแพรมาเพื่อตรวจสอบ 'ความผิดปกติ' ในค่ายทหาร" น้ำเสียงทุ้มต่ำและเย็นชาเอ่ยขึ้น ทำลายความเงียบงัน ทว่าเต็มไปด้วยแรงกดดันมหาศาล "และเจ้า... กำลังค้นหาอะไรอยู่กันแน่ หว่านเอ๋อ" หลินหว่านเอ๋อไม่ได้แสดงอาการตื่นตระหนก นางค่อยๆ วางสมุดบัญชีเล่มนั้นลงบนโต๊ะไม้จันทน์อย่างนุ่มนวล ปลายนิ้วเรียวยาวดุจลำเทียนยังคงแตะค้างอยู่บนตัวเลขแถวสุดท้ายที่ถูกขีดเส้นใต้ด้วยหมึกแดง "สิ่งที่หม่อมฉันกำลังค้นหา คือสิ่งที่ท่านแม่ทัพพยายามหลับตาข้างหนึ่งมาตลอดสามปีเพคะ" นางเงยหน้าสบตากับบุรุษผู้เป็นดั่งฟ้าผืนใหญ่ของกองทัพบูรพา รอยยิ้มจางๆ บนริมฝีปากบางเฉียบช่างเยียบเย็นและน่าปวดใจในเวลาเดียวกัน สมุดบัญชีเล่มนี้ไม่ได้บอกเล่าเพียงแค่ตัวเลขรายรับรายจ่ายของกองทัพ หากแต่มันคือหลักฐานชิ้นสำคัญที่ฟ้องร้องว่า เสบียงข้าวสารสามแสนตำลึง และอาวุธยุทโธปกรณ์ชั้นดีครึ่งหนึ่ง ถูกแปรเปลี่ยนเป็นตั๋วเงินและถูกส่งตรงไปยังจวนของ 'องค์ชายสาม' ณ เมืองหลวง ผ่านเครือข่ายการค้าของตระกูลขุนนางใหญ่ที่กุมอำนาจชายแดน จ้าวเฟยหรงสาวเท้าเข้ามาประชิดตัวนางในสามก้าว ร่างสูงใหญ่แผ่รังสีคุกคามจนอากาศรอบตัวราวกับจะแข็งตัว มือหนารวบข้อมือบางของนางไว้ด้วยแรงที่พอจะทำให้กระดูกแหลกสลายได้ ทว่าดวงตาคมกริบกลับไหววูบด้วยความรู้สึกซับซ้อนที่ยากจะคาดเดา "เจ้ารู้หรือไม่ว่าการแตะต้องสมุดเล่มนี้ หมายถึงการดึงเอาคอของตนเองไปพาดไว้บนคมดาบ" เสียงของเขาแหบพร่าลงเล็กน้อย สันจมูกโด่งเป็นสันคมโน้มลงมาใกล้จนปลายจมูกเกือบจะชนกัน ลมหายใจอุ่นร้อนเจือกลิ่นอายสงครามรดรินอยู่บนพวงแก้มเนียนนุ่ม "ข้าปกป้องเจ้าจากเงื้อมมือของเมืองหลวงไม่ได้ตลอดไปหรอกนะ หว่านเอ๋อ" "ท่านแม่ทัพคิดว่าหม่อมฉันกลัวความตาย หรือกลัวการถูกสืบสาวราวเรื่องกันแน่เพคะ?" หว่านเอ๋อแค่นหัวเราะเบาๆ ในลำคอ ดวงตาดอกท้อฉายแววเยหยันทั้งต่อตนเองและโชคชะตา "ในเมื่อเบื้องบนเน่าเฟะจนหนอนไชชอนถึงกระดูก ขืนท่านยังดึงดันจะรักษาความจงรักภักดีที่ไร้ค่านี้ไว้ มีหวังทหารนับหมื่นในค่ายบูรพาคงต้องอดตายบนกองเงินกองทองของพวกมัน!" บรรยากาศระหว่างคนทั้งสองตึงเครียดจนแทบจะระเบิดออกเป็นเสี่ยงๆ เคมีอันร้อนแรงและความหวาดระแวงถูกถักทอเข้าด้วยกันอย่างแนบเนียน จ้าวเฟยหรงไม่เคยยอมให้ผู้ใดก้าวก่ายอำนาจทหารของเขา แต่วันนี้... สตรีผู้กุมหัวใจและมันสมองของค่ายกลับกำลังถือหลักฐานชิ้นที่จะสั่นคลอนรากฐานของราชบัลลังก์เอาไว้ในมือ ทันใดนั้นเอง เสียงฝีเท้าเร่งรีบราวกับห่าฝนก็ดังขึ้นจากด้านนอก ตามด้วยเสียงตะโกนด้วยความตื่นตระหนกของรองแม่ทัพหลี่ที่หน้าประตูห้อง "ท่านแม่ทัพพ่ะย่ะค่ะ! เกิดเรื่องใหญ่แล้ว!" จ้าวเฟยหรงปล่อยมือจากข้อมือของหว่านเอ๋ออย่างไม่เต็มใจนัก เขากวาดสายตาคมปลาบมองนางเป็นครั้งสุดท้ายก่อนจะหมุนตัวสะบัดชายผ้าคลุมเดินไปกระชากประตูเปิดออก รองแม่ทัพหลี่หน้าซีดเผือด เนื้อตัวสั่นเทาจนแทบจะคุกเข่าลงกับพื้น รายงานด้วยเสียงอันขาดห้วงว่า "กองกำลังองครักษ์เสื้อแพร นำโดยใต้เท้าซ่ง บุกเข้ามาถึงลานฝึกซ้อมหลักแล้วพ่ะย่ะค่ะ! พวกมันอ้างพระราชโองการลับ... บุกเข้าค้นคลังเสบียงหลวง และพบ 'สิ่งนั้น' ถูกซุกซ่อนอยู่ใต้กองอาวุธของกองร้อยที่สาม!" จ้าวเฟยหรงขมวดคิ้วมุ่น นัยน์ตาดارดุจพยัคฆ์วาวโรจน์ขึ้นทันที "สิ่งใด?" รองแม่ทัพหลี่กลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก ก่อนจะเอ่ยชื่อสิ่งของที่ทำให้แม้แต่แม่ทัพผู้เยือกเย็นที่สุดยังต้องชะงักงัน "ธงมังกรปักดิ้นทองห้าเล็บ... และตราประทับลับขององค์ชายสามพ่ะย่ะค่ะ!" หัวใจของหลินหว่านเอ๋อหล่นวูบลงไปถึงตาตุ่ม นางก้าวพรวดพราดตามออกมาที่หน้าประตูกลางความมืดมิดของค่ายทหาร ทว่ายังไม่ทันที่ใครจะได้ตั้งตัว ประตูใหญ่ของค่ายบูรพาก็ถูกถีบกระเด็นด้วยแรงมหาศาล แสงไฟจากคบเพลิงนับร้อยดวงสว่างวาบขึ้นแผดเผาท้องฟ้ายามราตรีให้กลายเป็นสีเลือด ร่างของบุรุษในชุดคลุมปักลายกิเลนสีเงินก้าวเข้ามาอย่างเย่อหยิ่ง รอยยิ้มเหี้ยมเกรียมปรากฏขึ้นที่มุมปากของใต้เท้าซ่ง หัวหน้าองครักษ์เสื้อแพรผู้ได้รับมอบอำนาจเด็ดขาดจากเมืองหลวง ในมือของเขากำราชสีห์หยกชิ้นหนึ่งไว้แน่น พร้อมกับประกาศกร้าวต่อหน้าทหารนับหมื่นที่ยืนล้อมรอบ "หลินหว่านเอ๋อ กุนซือแห่งค่ายบูรพา! มีพระราชโองการด่วนจากเมืองหลวง... สั่งปลดท่านจากตำแหน่ง และจับกุมตัวข้อหาสมรู้ร่วมคิดกับกบฏ เตรียมก่อการกบฏล้มล้างราชบัลลังก์!" ไป๋เหลียนฮวา ขอขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามอ่านและร่วมเดินทางไปในหมากเกมอำนาจอันเข้มข้นนี้ด้วยกันนะคะ