เมื่อประธานนักเรียนเป็นฝ่ายตื๊อ

"ริน ออกไปค่ะ" เสียงของธีร์ราบเรียบจนน่ากลัว มันไม่ได้มีอารมณ์โกรธเกรี้ยว แต่ทว่ากลับแฝงไปด้วยความเย็นชาที่บาดลึกยิ่งกว่าคำด่าทอ ร่างสูงใหญ่ของประธานนักเรียนยืนตระหง่านอยู่หน้าไมโครโฟน มือหนากำคอไมค์แน่นจนเส้นเลือดปูดโปน ดวงตาคมกริบคู่นั้นไม่ได้มองรินที่กำลังหอบหายใจด้วยความโกรธจัด แต่มองทะลุผ่านร่างเธอไป ยังประตูที่พายเพิ่งวิ่งลับตาไปเมื่อครู่นี้ "ธีร์! เธอทำแบบนี้กับฉันไม่ได้นะ! ที่นี่มันห้องประกาศของโรงเรียน เธอเอาเรื่องส่วนตัวมาป่าวประกาศแบบนี้ได้ยังไง!" รินแผดเสียงขึ้นมาโดยไม่สนภาพลักษณ์ดาวโรงเรียนที่สั่งสมมานาน น้ำตาคลอเบ้าด้วยความอับอาย ธีร์หันกลับมามองเธอช้าๆ มุมปากหยักลึกเหยียดออกเล็กน้อย แต่ไม่ใช่รอยยิ้ม "ส่วนตัวงั้นเหรอ?" เขาเลิกคิ้ว "ผมประกาศเรื่อง 'ความจริง' ที่ใครๆ ควรจะรู้ ส่วนริน... ถ้ายังไม่เลิกทำตัวเป็นเจ้าเข้าเจ้าของทั้งที่ไม่ใช่เจ้าของ ผมก็ไม่รับประกันนะว่าเรื่องที่รินเคยทำไว้เบื้องหลัง จะถูกถ่ายทอดออกลำโพงตัวนี้ในรอบหน้า" รินหน้าซีดเผือด เธอรู้ดีว่าธีร์เป็นคนประเภทไหน—คนที่ไม่เคยขู่เล่น ถ้าเขาพูดว่าทำ คือเขาจะทำจริงๆ ธีร์ไม่รอให้รินตอบโต้ เขาสับสวิตช์ปิดระบบเสียงจนเงียบสงัด ก่อนจะก้าวผ่านร่างที่สั่นเทาของเธอออกไปโดยไม่ชายตาแล เขาไม่ได้มุ่งหน้าไปห้องสภานักเรียน แต่ก้าวยาวๆ ไปตามทางเดินที่ไร้ผู้คน ในหัวมีเพียงแผ่นหลังบางๆ ของพายที่วิ่งหายไปในมุมตึก พายไม่ได้ไปไกลอย่างที่คิด เธอทรุดตัวนั่งกอดเข่าอยู่บนม้านั่งหินอ่อนหลังโรงยิม ลมหายใจที่หอบถี่เริ่มแปรเปลี่ยนเป็นความรู้สึกที่อธิบายไม่ถูก คำสารภาพของธีร์ผ่านลำโพงเมื่อครู่ยังก้องอยู่ในหัว... *'คนที่ไม่เคยแม้แต่จะเปิดใจมองใคร นอกจากยัยตัวแสบที่คอยตามตื้อไม่เลิก'* "ตื้อแล้วได้อะไร... ตื้อแล้วเขาก็แค่สงสารงั้นเหรอ" พายพึมพำกับตัวเอง กอดแขนแน่นขึ้น เธอเกลียดความรู้สึกพ่ายแพ้ ยิ่งเป็นความพ่ายแพ้ในใจตัวเองยิ่งน่าหงุดหงิด "ใครบอกว่าผมสงสาร?" เสียงทุ้มต่ำที่คุ้นเคยดังขึ้นจากด้านหลัง พายสะดุ้งสุดตัวจนเกือบตกม้านั่ง เธอกระโดดลุกขึ้นทันที แต่ขาที่ยังอ่อนแรงทำให้เธอเซไปด้านหน้า ทว่าก่อนที่ใบหน้าสวยจะปะทะกับพื้นถนน ร่างสูงของธีร์ก็พุ่งเข้ามาคว้าเอวเธอไว้ได้ทัน กลิ่นน้ำหอมจางๆ ประจำตัวของเขาทำเอาหัวใจพายเต้นไม่เป็นจังหวะ เธอเงยหน้าขึ้นมองเขาอย่างไม่สบอารมณ์ ทั้งที่ในใจกำลังสั่นไหว "ปล่อยค่ะ! ประธานนักเรียนมีงานเยอะไม่ใช่เหรอคะ ทำไมไม่ไปเคลียร์กับคุณรินล่ะ?" พายพยายามแกะมือเขาออก แต่ยิ่งดิ้น ธีร์ก็ยิ่งกระชับอ้อมกอดให้แน่นขึ้นจนแผ่นหลังของเธอแนบไปกับแผงอกแกร่งของเขา "หึง?" ธีร์ก้มลงมากระซิบที่ข้างหู ลมหายใจอุ่นๆ รดรินใบหน้าจนพายต้องเบือนหน้าหนี "หึงบ้าบออะไร! แค่รู้สึกว่าเสียเวลาที่มาตามจีบคนหน้านิ่งอย่างคุณ!" "งั้นเหรอ" ธีร์หัวเราะในลำคอ เป็นเสียงหัวเราะที่นานๆ ทีจะได้ยิน "ถ้าเสียเวลา... งั้นผมขอใช้เวลาที่เหลือคืนบ้างแล้วกัน" ธีร์จับไหล่พายให้หันมาเผชิญหน้า สายตาของเขาเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง ความเย็นชาที่เคยมีหายวับไปราวกับไม่เคยเกิดขึ้น แทนที่ด้วยความดุดันและหวงแหนที่ทำให้พายถึงกับพูดไม่ออก เขาล้วงบางอย่างออกมาจากกระเป๋ากางเกง มันคืออมยิ้มรสเมล่อนโซดาที่พายชอบซื้อมาแจกคนในชมรมบ่อยๆ "วันก่อนที่ผมทำเป็นไม่สนใจ... วันที่ผมแกล้งทำเป็นมองผ่านเธอไป..." ธีร์จงใจเว้นจังหวะ ก้าวเท้าเข้ามาใกล้จนพายถอยหลังไปพิงกำแพง "มันเป็นช่วงเวลาที่ทรมานที่สุดในชีวิตผมเลยนะ พาย" พายเบิกตากว้าง นี่น่ะเหรอคือธีร์คนเดิมที่เธอเคยรู้จัก? ประธานนักเรียนผู้สมบูรณ์แบบที่วันๆ เอาแต่ถือเอกสารและทำหน้าตาย ตอนนี้เขากำลังทำให้เธอใจสั่นจนแทบระเบิดด้วยสายตาเพียงคู่เดียว "คุณ... พูดอะไรของคุณเนี่ย" พายพยายามจะทำใจดีสู้เสือ แม้หน้าจะแดงก่ำไปถึงใบหู "ก็พูดว่า..." ธีร์โน้มตัวลงมาจนหน้าผากของเขาเกยอยู่กับหน้าผากของเธอ "ต่อจากนี้ไป ไม่ต้องตื้อแล้ว เพราะผมจะเป็นฝ่ายตื๊อเอง... ยัยตัวแสบ" เขาสอดนิ้วเข้าไประหว่างกลุ่มผมของเธออย่างถือวิสาสะ นิ้วหัวแม่มือเกลี่ยเบาๆ บนพวงแก้มใส พายเป็นฝ่ายที่เสียอาการจนพูดไม่ออก เธอที่เคยรุกหนักมาตลอด กลับทำได้เพียงยืนตัวแข็งทื่อ ปล่อยให้ความอบอุ่นจากมือของเขาละลายกำแพงความมั่นใจของเธอจนหมดสิ้น ธีร์ขยับตัวเข้าใกล้จนริมฝีปากของเขาห่างจากปากเธอเพียงไม่กี่เซนติเมตร พายหลับตาลงอัตโนมัติ หัวใจในอกเต้นรัวแรงราวกับจะหลุดออกมาข้างนอก ทว่าในจังหวะที่ทุกอย่างดูเหมือนจะลงตัว... "ธีร์!" เสียงเรียกที่คุ้นหูและเปี่ยมไปด้วยความโกรธแค้นดังขึ้นจากทางเดินด้านหลัง ทั้งคู่ผละออกจากกันทันที ธีร์หันขวับไปมองด้วยแววตาเย็นเยียบ ขณะที่พายเบิกตากว้างเมื่อเห็นเงาร่างของคนที่เพิ่งเดินเข้ามา นั่นไม่ใช่ริน... แต่เป็น 'พี่ชาย' ของเธอที่เพิ่งบินกลับจากต่างประเทศ และในมือเขากำลังถือรูปถ่ายใบหนึ่งที่ทำให้ธีร์ถึงกับชะงักไปชั่วขณะ "ผมไม่รู้หรอกนะว่านายเป็นใคร แต่ถ้าคิดจะทำลายอนาคตของน้องสาวฉัน... นายเตรียมตัวรับผลที่ตามมาได้เลย" พี่ชายของพายโยนรูปถ่ายลงบนพื้น มันคือภาพในมุมอับที่เผยให้เห็นธีร์กำลังกอดรัดกับใครบางคนในห้องมืดที่ดูยังไงก็ไม่ใช่พาย! เมล่อนโซดาขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่ยังคงเป็นกำลังใจและติดตามเรื่องราวของยัยพายและคุณธีร์มาจนถึงตอนนี้นะคะ!