ระบบถอนทุนคืน

เสียงตบโต๊ะประชุมดังสะเทือนเลื่อนลั่นจนแฟ้มเอกสารบนพื้นผิวไม้มะฮอกกานีแทบกระเด็น นลินดาใช้นัยน์ตากลมโตคู่สวยที่เคลือบด้วยหยดน้ำตาคลอเบ้า มองตรงมายังร่างของฉันด้วยความผิดหวังระคนตัดพ้อ ราวกับว่าฉันเป็นปีศาจร้ายที่สูบกินวิญญาณของเธอไปจนหมดสิ้น "พี่ลินินคะ... ทำไมถึงทำกับนลินแบบนี้ล่ะคะ? หุ้นของบริษัทตระกูลคิรากรกำลังจะดิ่งเหวเพราะข่าวฉาว ถ้าพี่ถอนทุนตอนนี้ เท่ากับพี่กำลังเหยียบย่ำอนาคตของเราทุกคนลงกับพื้นดินนะคะ!" เสียงสะอื้นฮึกฮักของนางเอกโลกสวยเรียกเสียงซุบซิบเห็นอกเห็นใจจากบอร์ดบริหารผู้สูงอายุได้เป็นอย่างดี พวกเขาต่างส่งสายตาดดูถูกและเหยียดหยามมาที่ฉัน ลินิน นางร้ายผู้โง่เขลาที่เอาแต่เกาะติดความรวยของว่าที่สามี แต่พอกิจการมีปัญหา กลับเป็นคนแรกที่จะกระโดดหนีตาย ฉันแค่นجหัวเราะในลำคอเบาๆ กิริยาท่าทางเยือกเย็นผิดจากยัยตัวร้ายคนเดิมที่มักจะกรีดร้องอาละวาดจนเสียกิริยา ปลายนิ้วเรียวสวยภายใต้ชุดสูทสีขาวสั่งตัดพิเศษเคาะลงบนโต๊ะเป็นจังหวะเนิบนาบ ดวงตาคู่คมกวาดมองหน้าทีละคนด้วยรอยยิ้มเยาะที่ซ่อนความร้ายกาจไว้เต็มเปี่ยม "อนาคตของพวกคุณเหรอคะ? น่าขันสิ้นดี... ในเมื่ออีกสามสิบนาทีข้างหน้า บริษัทนี้จะไม่เหลือแม้แต่เศษกระดาษให้พวกคุณเอาไปเช็ดก้นด้วยซ้ำค่ะ" คำพูดที่มั่นอกมั่นใจจนเกินเหตุทำให้นลินดาหน้าถอดสี เธอกัดริมฝีปากแน่นจนห่อเลือด พลางหันไปซบไหล่ของชายหนุ่มอีกคนที่ยืนอยู่ข้างกาย คิรากร คู่ชีวิตผู้เงียบขรึมและมีอิทธิพลสูงสุดในเครือธุรกิจยักษ์ใหญ่ เขายังคงยืนกอดอกนิ่ง ใบหน้าหล่อเหลาราบเรียบไร้ความรู้สึก ทว่านัยน์ตาสีเข้มคู่นั้นกำลังจ้องมองฉันด้วยประกายความสนใจอย่างปิดไม่มิด เขาคงกำลังคิดว่าฉันเสียสติไปแล้วสินะคะ... *ติ๊ง!* เสียงแจ้งเตือนจักรกลประหลาดดังขึ้นในโสดประสาทของฉันทันที พร้อมกับหน้าจอโฮโลแกรมใสแจ๋วที่ลอยเด่นอยู่กลางอากาศ มีเพียงฉันเท่านั้นที่มองเห็นมัน [ระบบถอนทุนคืน เริ่มต้นการทำงาน 100%] [เงื่อนไขภารกิจ: พลิกวิกฤตการเงินในตลาดหุ้นตระกูลคิรากรให้กลายเป็นบวกภายใน 15 นาที] [รางวัลความสำเร็จ: พอร์ตหุ้นมูลค่าหมื่นล้านบาท และสิทธิ์ครอบครองสินทรัพย์ทั้งหมดของคู่กรณี] [บทลงโทษหากล้มเหลว: ยึดทรัพย์สินส่วนตัวทั้งหมด และถูกส่งกลับไปสู่จุดต่ำสุด] มุมปากของฉันยกย่องขึ้นสูงกว่าเดิม ความซวยที่พวกเขากำลังร่วมมือกันโยนใส่ฉันเมื่อครู่ ตอนนี้มันได้แปรเปลี่ยนเป็นกระสุนเงินนับล้านนัดที่พร้อมจะยิงใส่หน้าพวกอวดดีให้หงายเงิบไปตามๆ กันแล้วค่ะ "คุณลินินครับ คุณไม่มีสิทธิ์มาพูดจาดูหมิ่นบอร์ดบริหารแบบนี้นะ!" กรรมการอาวุโสคนหนึ่งตบโต๊ะลุกขึ้นยืนชี้หน้าฉันด้วยความโกรธเกรี้ยว "ถ้าคุณอยากจะถอนหุ้นออกตอนนี้ ก็เชิญ! แต่บอกไว้ก่อนเลยว่า หุ้นที่คุณถืออยู่ตอนนี้มีมูลค่าเท่ากับศูนย์! ขายให้ใครก็ไม่มีใครเอาหรอกครับ!" "จริงเหรอคะ?" ฉันปรายตามองชายแก่หัวล้านที่กำลังหน้าดำหน้าแดงด้วยความสมเพช ก่อนจะหยิบสมาร์ทโฟนราคาแพงขึ้นมาปลดล็อกหน้าจอด้วยรอยยิ้มพริ้มเพรา "งั้นก็ตามใจฉันดูให้ดีๆ สิคะว่า ศูนย์บาทที่คุณว่าเนี่ย... มันจะกลายเป็นหมื่นล้านภายในพริบตาได้ยังไง" นิ้วเรียวกดทำรายการซื้อขายหุ้นล่วงหน้าด้วยความเร็วสูง ระบบอัจฉริยะนำทางเม็ดเงินมหาศาลพุ่งเข้าช้อนซื้อหุ้นทุกตัวที่กำลังร่วงกาวท้องตลาดของตระกูลคิรากรอย่างแม่นยำราวกับตาเห็น ทุกตัวเลขที่กระพริบเปลี่ยนเป็นสีเขียวขจีคือเสียงกรีดร้องในใจของพวกที่นั่งหน้าซีดเป็นไก่ตาแตกอยู่ตรงนั้น นลินดาเบิกตากว้างจนแทบถลน เมื่อกราฟหุ้นบนจอโปรเจกต์เตอร์ใหญ่กลางห้องประชุมจู่ๆ ก็พุ่งทะยานขึ้นราวกับติดจรวดสวนกระแสโลกอย่างไร้เหตุผล มูลค่าความเสียหายที่ควรจะเป็นร้อยล้าน กลับพลิกผันกลายเป็นกำไรมหาศาลเข้ากระเป๋าของลินินแต่เพียงผู้เดียว! "เป็น... เป็นไปได้ยังไง!?" เสียงอุทานอย่างตกใจตื่นของนลินดาหลุดออกมาอย่างไม่เชื่อสายตา เธอก้าวถอยหลังจนสะดุดขาตัวเองเกือบล้มลงไปกองกับพื้น ถ้าไม่ได้คิรากรช่วยคว้าเอวบางเอาไว้ ฉันลุกขึ้นยืนเต็มความสูง กวาดสายตามองทุกคนที่เคยเหยียดหยามด้วยความเย้ยหยันสูงสุด ท่าทางสง่างามและเปี่ยมด้วยอำนาจเงินทำให้แม้แต่คิรากรเองก็ยังต้องขยับตัวยืนตรง สบตาฉันด้วยความรู้สึกที่เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง "จำไว้นะคะ..." ฉันก้าวเข้าไปใกล้นลินดาที่กำลังตัวสั่นเทาด้วยความกลัว กระซิบเสียงเบาแต่เฉียบคมราวน้ำแข็งบาดผิว "คนที่ควรจะคลานเข่ามากราบเท้าขอความเมตตา... ไม่ใช่ฉันค่ะ แต่เป็นพวกคุณต่างหากล่ะ" *กริ๊งงงงงง—!* เสียงโทรศัพท์มือถือราคาแพงในกระเป๋าเสื้อสูทของกรรมการอาวุโสคนเดิมดังขึ้นอย่างบ้าคลั่ง พร้อมๆ กับข้อความแจ้งเตือนจากธนาคารกลางที่เด้งขึ้นบนหน้าจอของทุกคนในห้องประชุมพร้อมกันอย่างพร้อมเพรียง พวกเขาก้มมองหน้าจอด้วยมือที่สั่นเทา และในวินาทีนั้นเอง สีหน้าของทุกคนก็เปลี่ยนเป็นซีดเผือดไร้สีเลือดราวกับศพเดินได้ เมื่อพบว่าบัญชีบริษัทถูกอายัด และทรัพย์สินทั้งหมดถูกโอนย้ายสิทธิ์การถือครองไปยัง "คุณลินิน" แต่เพียงผู้เดียวเรียบร้อยแล้ว ความเงียบงันปกคลุมไปทั่วห้องประชุม ท่ามกลางบรรยากาศที่กดดันจนแทบหายใจไม่ออก ประตูห้องประชุมบานใหญ่ก็ถูกผลักเปิดออกอย่างไร้มารยาท ร่างสูงสง่าของชายวัยกลางคนในชุดสูททหารเต็มยศ พร้อมด้วยบอดี้การ์ดสวมแว่นดำอีกนับสิบชีวิตก้าวเข้ามาด้านในอย่างรวดเร็ว สายตาทุกคู่หันไปมองผู้มาใหม่เป็นตาเดียว ก่อนที่ชายคนนั้นจะเดินตรงมาหยุดอยู่ตรงหน้าฉัน โค้งคำนับให้อย่างนอบน้อมที่สุด "ท่านประธานใหญ่สั่งการมาแล้วครับคุณลินิน... เฮลิคอปเตอร์ส่วนตัวพร้อมกว้านซื้อหุ้นที่เหลือทั้งหมดเรียบร้อยแล้วครับ จะให้เริ่มดำเนินการกวาดล้างตระกูลไหนก่อนดีครับ?" ขอบคุณที่ติดตามความแซ่บและร่วมเดินทางไปกับความรวยระดับหมื่นล้านของยัยตัวร้ายคนนี้ด้วยกันนะคะ!