แผนการร้ายของฝั่งตรงข้าม

เสียงกระแทกแฟ้มเอกสารหนาปึ้กกระทบพื้นโต๊ะไม้ราคาแพงในห้องทำงานส่วนตัวดังสนั่นจนนลินดาที่ยืนกุมมือสะดุ้งสุดตัว ดวงตากลมโตที่มักใช้เรียกคะแนนความน่าสงสารจากคนรอบข้างคลอหน่วงด้วยหยดน้ำตาเอ่อล้น แต่ทว่าภายในแววตาคู่นั้นกลับฉายประกายความริษยาและเคียดแค้นจนแทบจะแผดเผาทุกอย่างให้เป็นจุล "ฉันสั่งให้เธอไปสืบเรื่องพอร์ตหุ้นของลินิน ไม่ใช่ให้ไปยืนโง่เป็นนางเอกละครน้ำเน่าให้คนเขาหัวเยาะเย้ยกลับมา!" เสียงทุ้มต่ำแต่เต็มไปด้วยความเกรี้ยวกราดของ ‘คุณชายปกรณ์’ ทายาทตระกูลใหญ่ผู้กุมอำนาจครึ่งหนึ่งของตลาดหลักทรัพย์ตวาดลัดฟ้าใส่หน้าหญิงสาว ชายหนุ่มขยับเนกไทราคาแพงด้วยความหงุดหงิด ใบหน้าคมสันบิดเบี้ยวด้วยความโกรธเกรี้ยวจนเส้นเลือดปูดโปน นลินดากลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก เม้มริมฝีปากแน่นจนซีดเซียว เธอพยายามเปล่งเสียงสั่นเครือเพื่อแก้ตัว "คะ... คุณปกรณ์คะ นลินดาพยายามแล้วค่ะ แต่นลินดาเข้าใกล้ตัวนังลินินไม่ได้เลย ตอนนี้มันไม่ใช่ผู้หญิงโง่คนเดิมอีกต่อไปแล้วนะคะ มัน... มันเปลี่ยนไปเป็นคนละคน!" "เปลี่ยนไปงั้นเหรอ?" ปกรณ์แค่นหัวเราะในลำคอ สายตาสمเพชเวทนากวาดมองผู้หญิงตรงหน้าอย่างไม่ปิดบัง "คำก็เปลี่ยน สองคำก็บอกว่ามันฉลาดขึ้น เธอจะบอกว่าผู้หญิงที่เคยวิ่งตามฉันจนหัวปักหัวปำ วันนี้มันรวยล้นฟ้าจนกว้านซื้อหุ้นในเครือของเราไปจนเกือบหมดพอร์ตโดยที่พวกเราไม่รู้ตัวเลยอย่างนั้นสินะ!" ข้อมูลที่หลุดลอดออกมาจากห้องประชุมคณะกรรมการบริษัทเมื่อเช้ายังคงหลอนประสาทปกรณ์ไม่หาย หุ้นบลูชิพตัวหลักที่ตระกูลของเขากุมอำนาจมาหลายสิบปี ถูกบิ๊กล็อตซื้อขายปริศนาเทขายและกว้านซื้อกลับโดยนอมินีไร้ชื่อเสียงเรียงนาม แต่มูลค่าความเสียหายและอำนาจการควบคุมที่หลุดมือไปนั้นมหาศาลเกินกว่าจะจินตนาการ และเบื้องหลังเงาสีดำของเกมการเงินร้อยล้านนี้ มีชื่อของ ‘ลินิน’ แฝงตัวอยู่ราวกับปีศาจร้ายที่รอวันกลืนกินพวกเขา นลินดากัดริมฝีปากจนได้กลิ่นคาวเลือด ความรู้สึกอับ 100% พุ่งทะยานขึ้นมาจุกอก นางเอกโลกสวยที่เคยมีแต่คนรุมล้อมเอาอกเอาใจอย่างเธอ ไม่เคยต้องตกอยู่ในสถานะที่น่าสมเพชเช่นนี้มาก่อน นลินดาเกลียดลินิน... เกลียดรอยยิ้มเยาะเย้ยที่อีกฝ่ายส่งมาให้ในงานประมูลการกุศลเมื่อสัปดาห์ก่อน เกลียดท่าทางมั่นอกมั่นใจเวลาที่ลินินควงแขนคิรากรเดินเข้างานด้วยชุดราตรีปักคริสตัลมูลค่าหลักล้านราวกับนางพญา "ถ้างั้น... เราก็ต้องกำจัดมันค่ะ" เสียงหวานหยดย้อยที่เคยเอ่ยคำพูดน่าสงสาร บัดนี้กลับแปรเปลี่ยนเป็นน้ำเสียงเย็นเยียบไร้ความปรานี นลินดาเงยหน้าขึ้นสบตาชายหนุ่ม แววตาคู่สวยฉายประกายความอำมหิตที่ถูกซ่อนไว้ภายใต้หน้ากากใสซื่อ "ในเมื่อมันไม่ยอมคายหุ้นคืน และทำท่าจะเหยียบพวกเราให้จมดิน ทางเดียวที่เราจะรอดคือ ทำให้มันหายไปจากกระดานนี้ซะ" ปกรณ์หรี่ตาลงพิจารณาความคิดของหญิงสาว มุมปากหยักยกยิ้มเหี้ยมเกรียมขึ้นมาทันที "หึ... สมเป็นเด็ก(เก็บมาเลี้ยง)ที่ฉันเคยเอ็นดู วิธีนี้แหละเด็ดขาดที่สุด ลินินมันเก่งเรื่องตัวเลขและการลงทุน แต่มันคงไม่รู้หรอกว่า เกมธุรกิจในมุมมืด... เขาไม่ได้ตัดสินกันด้วยกระดาษกราฟหุ้น!" ในขณะเดียวกัน ห่างออกไปหลายกิโลเมตร ณ เพนต์เฮาส์หรูใจกลางย่านธุรกิจ ลินินกำลังจิบชาเขียวมัทฉะเกรดพรีเมียมด้วยท่าทางผ่อนคลาย นิ้วเรียวยาวปัดหน้าจอแท็บเล็ตอัจฉริยะเพื่อเช็กความเคลื่อนไหวของพอร์ตหุ้นหมื่นล้านที่เติบโตขึ้นทุกวินาทีตามอัลกอริทึมของระบบเกิดใหม่ ตัวเลขสีเขียวพุ่งทะยานขึ้นสูงลิ่วจนน่าใจหาย "นายท่านครับ ทีมบอดี้การ์ดรายงานเข้ามาว่า ทางฝั่งคุณปกรณ์เริ่มเคลื่อนไหวแล้วครับ มีการติดต่อกับกลุ่มคนสีเทาเพื่อเตรียมจัดการปัญหาเฉพาะหน้า..." เสียงทุ้มต่ำแต่นุ่มนวลของคิรากรดังขึ้น พร้อมกับร่างสูงใหญ่ในชุดสูทลำลองที่เดินเข้ามาโอบกอดเอวบางจากด้านหลังอย่างถือวิสาสะ ลินินไม่แม้แต่จะสะดุ้ง เธอวางถ้วยแบล็กมัทฉะลงบนโต๊ะกระจกใสอย่างใจเย็น ก่อนจะเอียงศีรษะพิงแผงอกกว้างของชายหนุ่ม รอยยิ้มเยาะหยันแต้มอยู่ที่มุมปากสวย "ปล่อยให้พวกเขาดิ้นรนไปเถอะค่ะคุณคิรากร ยิ่งดิ้นมากเท่าไหร่ ตะกอนโคลนก็ยิ่งตีขึ้นมาฟ้องความเน่าเฟะของตัวเองมากเท่านั้น" ลินินหมุนตัวกลับมาเผชิญหน้า มือเรียวลูบไล้ปกเสื้อสูทของชายหนุ่มแผ่วเบา ดวงตากลมโตเป็นประกายวับวาวด้วยความเจ้าเล่ห์ "ฉันรอให้พวกมันงัดไม้ตายสุดท้ายออกมาอยู่พอดีค่ะ จะได้รวบทีเดียวให้จำไปจนวันตาย" คิรากรหัวเราะในลำคออย่างชอบใจ นัยน์ตาคมกริบมองหญิงสาวในอ้อมกอดด้วยความหลงใหลระคนทึ่ง ไม่ว่าเวลาจะผ่านไปนานแค่ไหน ผู้หญิงคนนี้ก็ไม่เคยทำให้เขาผิดหวังเลยสักครั้ง ความกล้าหาญและความเฉียบขาดของลินินทำให้เธอดูมีเสน่ห์เย้ายวนใจเกินกว่าใครจะต้านทาน "ระวังตัวด้วยนะครับ ลินิน แม้เราจะกุมความได้เปรียบ แต่พวกสุนัขจนตรอกมักจะแว้งกัดในมุมที่เราคาดไม่ถึงเสมอ" คิรากรกระซิบชิดริมฝีปากบาง น้ำเสียงเจือความห่วงใยที่ซ่อนความดุดันเอาไว้ลึกๆ "หึ... สุนัขต่อให้ดุแค่ไหน ก็สู้เงินสดในมือฉันไม่ได้หรอกค่ะ" ลินินยิ้มมุมปากอย่างมั่นใจ แต่ทว่า... ในวินาทีที่บรรยากาศกำลังอบอวลไปด้วยความสุขุมเยือกเย็นของชัยชนะ หน้าจอแท็บเล็ตบนโต๊ะกลับส่งเสียงแจ้งเตือน "ฉุกเฉิน!" สีแดงฉานกะพริบถี่รัว พร้อมกับข้อความจากระบบอัจฉริยะที่เด้งขึ้นมาขัดจังหวะ— [แจ้งเตือนด่วน: ตรวจพบความผิดปกติของระบบเบรกเฮลิคอปเตอร์ส่วนตัว และพิกัดสัญญาณโทรศัพท์ของคุณคิรากรกำลังถูกเจาะระบบจากบุคคลภายนอก! เป้าหมาย: กำจัดทิ้งนอกเส้นทาง...] ดวงตาของลินินเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อย รอยยิ้มบนใบหน้าแข็งค้างไปชั่วขณะ ก่อนที่เสียงแจ้งเตือนข้อความสุดท้ายจากเบอร์แปลกปริศนาจะดังแทรกเข้ามาพร้อมกับภาพถ่ายหน้าต่างห้องนอนของเธอที่มีเงาดำลึกลับกำลังยืนประชิดกระจก พร้อมข้อความสั้นๆ ที่ส่งตรงเข้ามาว่า— *"เกมของเธอมันจบลงแค่นี้แหละ ยัยตัวร้าย"* ขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและสนับสนุน "ชาเขียวแก้วร้าย" มาโดยตลอดนะคะ!