บทสรุปของศึกชี้ชะตา

เสียงคำรามของมิติที่ฉีกขาดดังสนั่นหวั่นไหวราวกับท้องฟ้ากำลังแตกออกเป็นเสี่ยงๆ แรงระเบิดสีครามสะท้อนสะเทือนไปทั่วอาณาบริเวณสนามประลองเวทแห่งสถาบันอัลเทรีย ความโกลาหลสงบลงแล้วเหลือเพียงกลิ่นอายความร้อนระอุของมานาที่ยังคงคุกรุ่นราวกับเถ้าถ่านแห่งเพลิงกัลป์ โลกทั้งใบปลอดภัย... ม่านพลังที่ปกป้องอาณาจักรยังคงตั้งตระหง่าน แต่อัลกอริทึมในจิตสำนึกของเซย์เลนกลับกำลังส่งเสียงเตือนสีแดงฉาน รัวกระหน่ำด้วยความถี่สูงจนน่าเวียนหัว *ติ๊ง! แจ้งเตือนระบบ: ตรวจพบความเสียหายทางโครงสร้างความทรงจำ (Memory Sector)... กระบวนการสำรองข้อมูลล้มเหลว* ดวงตาคู่คมของเซย์เลนกวาดมองไปเบื้องหน้า ร่างบางของลูเซียนากำลังทรุดตัวลงคุกเข่ากับพื้นหินที่แตกร้าว ออร่าสีเงินยวงที่เคยแผ่ซ่านรอบตัวองค์หญิงผู้เยือกเย็นบัดนี้มลายหายไปสิ้น เหลือเพียงลมหายใจที่แผ่วเบาและหยาดเหงื่อที่ไหลรินอาบแก้มเนียน "ลูเซียนา!" เซย์เลนพุ่งตัวเข้าไปประคองร่างนั้นไว้ทันที อ้อมแขนที่เคยเข้มแข็งและมั่นคงกลับสั่นเทาเล็กน้อยโดยไม่รู้ตัว ปลายนิ้วสัมผัสได้ถึงความเย็นเฉียบที่แผ่ออกมาจากตัวของหญิงสาว ลูเซียนาปรือตาขึ้นช้าๆ นัยน์เนตรสีนิลที่เคยคมกริบราวกับใบมีด บัดนี้กลับดูพร่าเลือนและว่างเปล่า ราวกับภาพวาดสีน้ำที่ถูกหยดน้ำตาชะล้างจนเลือนรางริมฝีปากบางขยับมวลคำพูดแผ่วเบาจนแทบไม่ได้ยิน "เซย์... เลน... เจ้า... เป็นใครกันแน่คะ?" ประโยคคำถามนั้นทำเอาหัวใจของเซย์เลนกระตุกวูบ ราวกับถูกเข็มนับพันเล่มทิ่มแทงเข้าที่กลางอก ความเงียบงันเข้าปกคลุมชั่วขณะ ท่ามกลางเสียงสะท้อนของลมหายใจที่ขาดห้วง รอยยิ้มจางๆ ที่มักจะประดับอยู่บนใบหน้าของเด็กหนุ่มผู้รอบคอบเสมอ บัดนี้แข็งค้าง "เจ้าจำข้าไม่ได้หรือ ลูเซียนา ข้าคือเซย์เลน... คู่หูของเจ้าอย่างไรล่ะ" น้ำเสียงที่เคยสุขุมและเต็มไปด้วยความมั่นใจ กลับสั่นเครืออย่างควบคุมไม่อยู่ ลูเซียนาขมวดคิ้วมุ่นด้วยความเจ็บปวด มือเรียวเล็กยกขึ้นกุมขมับ พยายามเค้นความทรงจำที่แตกกระเซ็นราวกับกระจกที่ร่วงหล่นลงพื้น "ข้า... จำได้ว่าเราต่อสู้... จำได้ว่ามีปีศาจ... แต่... เรื่องราวระหว่างเรา... ใบหน้าของเจ้า... ทำไมมันถึงขาวโพลนราวกับถูกลบเลือนด้วยหมอกสีขาว..." หยาดน้ำใสไหลรินจากหางตาขององค์หญิงผู้ไม่เคยแสดงความอ่อนแอให้ผู้ใดเห็น รอยยิ้มฝืนๆ ถูกส่งมาให้ "พลังแห่งพันธสัญญาต้องแลกมาด้วยสิ่งสำคัญ... ข้าใช้เสี้ยววิญญาณของตัวเองเป็นเดิมพันเพื่อปิดผนึกประตูมิติ... และราคาที่ต้องจ่าย... คือความทรงจำเกี่ยวกับตัวตนของเจ้า... เซย์เลน" ระบบภายในหัวของเซย์เลนรันตัวเลขรวดเร็วจนเกิดเสียงช็อตเบาๆ *[Alert: ความสัมพันธ์ระดับ Soul-Bound ถูกตัดขาดบางส่วน ตัวแปร 'ลูเซียนา' สูญเสียข้อมูลประวัติศาสตร์ร่วมกับผู้ใช้ 34.8%]* ความเจ็บปวดจากการสูญเสียในชาติก่อนที่เซย์เลนพยายามฝังกลบมันไว้ด้วยเหตุผลและตรรกะ กลับถูกขุดคุ้ยขึ้นมาอีกครั้งอย่างโหดร้าย เขาเฝ้าระวังผู้คน เฝ้าระวังความสัมพันธ์ ไม่ยอมเปิดใจให้ใครเพราะกลัวการถูกทรยศและพลพราก แต่พอนาทีที่เขายอมมอบความไว้วางใจทั้งหมดให้หญิงสาวตรงหน้า โชคชะตากลับเล่นตลก พรากความทรงจำของเธอที่มีต่อเขาไปเสียสิ้น "เจ้าไม่ต้องจำก็ได้..." เซย์เลนพึมพำเสียงพร่า ดวงตาคู่สวยรื้นไปด้วยประกายความไหววับที่ถูกสะกดกลั้นไว้ มือหนาเอื้อมไปกุมมือที่เย็นเฉียบของเธอแน่น "ขอแค่เจ้าปลอดภัย... เรื่องอื่น ข้าจะเป็นคนแบกรับมันไว้เอง" ทว่า ในวินาทีที่เซย์เลนกำลังจะดึงร่างของลูเซียน่าเข้าสู่อ้อมกอดเพื่อถ่าย เทมานาบรรเทาอาการบาดเจ็บ ความผิดปกติบางอย่างก็พุ่งเข้ากระแทกประสาทสัมผัส บรรยากาศรอบกายพลันเปลี่ยนเป็นสีดำสนิท ความร้อนระอุของสนามประลองถูกแทนที่ด้วยความหนบเหน็บราวน้ำแข็งขั้วโลก ท้องฟ้าที่ควรจะกระจ่างใสหลังศึกใหญ่ กลับถูกย้อมด้วยเมฆหมอกสีเลือด *ติ๊ง! เตือนภัยระดับวิกฤต: ตรวจพบการแทรกแซงจากตัวตนภายนอกระบบ... แหล่งกำเนิด: ไม่ทราบแน่ชัด* เซย์เลนดีดตัวลุกขึ้นยืนโดยสัญชาตญาณ ดวงตากวาดมองรอบทิศทางด้วยความระแวดระวัง ร่างของลูเซียน่าถูกประคองให้นอนพิงกับซากเสาหินอย่างปลอดภัย มือขวาเรียกศาสตราเวทขึ้นมาเตรียมพร้อม ทว่าสิ่งที่ปรากฏตรงหน้ากลับไม่ใช่กองกำลังปีศาจที่เหลือรอด เงาร่างหนึ่งก้าวออกมาจากรอยแยกของมิติที่ควรจะปิดสนิทไปแล้ว ฝ่าเท้าเหยียบลงบนพื้นหินพร้อมกับเสียงก้องกังวานที่สั่นสะเทือนไปถึงวิญญาณ ร่างนั้นสวมชุดคลุมสีดำสนิท ใบหน้าซ่อนอยู่ภายใต้ฮู้ดลึก แต่สิ่งที่ทำให้ลมหายใจของเซย์เลนสะดุดกึก คือกลิ่นอายอันคุ้นเคยที่แผ่ออกมาจากตัวตนปริศนานั้น—กลิ่นอายที่เหมือนกับตัวเขาเองไม่มีผิดเพี้ยน "น่าประทับใจจริงๆ เซย์เลน... เจ้าทำลายหมากของพวกมันได้ทั้งหมด..." เสียงทุ้มต่ำเอื้อnเอ่ยออกมาอย่างเยือกเย็นและแฝงไปด้วยความเย้ยหยัน ร่างนั้นค่อยๆ เงยหน้าขึ้น เผยให้เห็นใบหน้าที่ทำให้เซย์เลนต้องเบิกตากว้างด้วยความตกตะลึง ใบหน้าของชายปริศนาคนนั้น... คือตัวของเซย์เลนเองในวัยที่เติบโตกว่าและเต็มไปด้วยรอยแผลเป็นจากสงคราม! "เจ้า... เป็นใคร?" เซย์เลนเค้นเสียงถาม มือที่ถือศาสตราเวทกระชับแน่นจนข้อต่องอขาว เงาร่างนั้นยกยิ้มมุมปาก รอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความลับและความบ้าคลั่ง ก่อนจะก้าวเข้ามาใกล้ พร้อมกับเอ่ยประโยคที่ทำให้โลกทั้งใบของเซย์เลนหยุดหมุน "ข้าคือบทสรุปที่แท้จริงของเจ้า... และในเมื่อเจ้าเลือกที่จะปกป้องนางโดยแลกกับความทรงจำ..." ร่างนั้นหยุดยืนห่างออกไปเพียงแค่เอื้อมมือ พร้อมกับยกมือขึ้นชี้มาที่หน้าอกของเซย์เลน "ถึงเวลาที่เจ้าจะต้องสูญเสีย 'สิ่งนั้น' ไปตลอดกาลเช่นกัน..." ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางผ่านหน้ากระดาษแห่งปาฏิหาริย์นี้มาจนถึงบทนี้ด้วยกันนะคะ — เซเลสเทียละอองเวท