ศึกออกแบบบนโต๊ะประชุม

"ถ้าคุณจะออกแบบมาให้ใช้งานไม่ได้จริงแบบนี้ ผมว่าคุณไปวาดรูปเล่นที่สวนสาธารณะน่าจะเหมาะกว่านะครับ คุณรินรดา" เสียงทุ้มต่ำติดจะเย็นชาของ 'ธันวา' สถาปนิกหนุ่มฝีมือฉกาจดังขึ้นท่ามกลางความเงียบงันในห้องประชุมใหญ่ เขาโยนปากกาลงบนโต๊ะกระจกหรูจนเกิดเสียงดัง 'กึก' ก่อนจะผลักแฟ้มแบบแปลนที่พับมุมไว้ตรงจุดที่ขัดตาที่สุดไปตรงหน้าหญิงสาว รินรดาแค่นยิ้มที่มุมปาก ดวงตาเรียวสวยวาวโรจน์ด้วยความท้าทาย เธอไม่ได้แสดงอาการหวั่นเกรงต่อสายตาคมกริบที่จ้องเขม็งมาแม้แต่น้อย มือเรียวบางเอื้อมไปดึงแฟ้มกลับมา แล้วใช้นิ้วชี้เคาะลงบนแปลนจุดนั้นรัวๆ "งานดีไซน์ไม่ใช่แค่ฟังก์ชันที่แข็งทื่อจนไร้ชีวิตชีวาแบบที่คุณถนัดหรอกนะคะ คุณธันวา การที่ฉันเลือกวางตำแหน่งนี้ เพราะมันคือการสร้าง 'อารมณ์' ให้กับพื้นที่ ถ้าสถาปนิกเก่งแต่คำนวณโครงสร้างแต่ไร้หัวใจ ก็ไม่แปลกที่จะมองไม่เห็นความสุนทรีย์ที่ฉันพยายามจะสื่อสาร" บรรยากาศในห้องประชุมกดดันจนแทบจะกลายเป็นสุญญากาศ เหล่าทีมงานวิศวกรและฝ่ายประสานงานที่นั่งอยู่รอบโต๊ะต่างกลั้นหายใจ ไม่มีใครกล้าปริปากแทรกท่ามกลางสงครามย่อมๆ ระหว่างหัวหน้าทีมออกแบบภายในและสถาปนิกคุมโปรเจกต์ผู้ขึ้นชื่อเรื่องความเคี่ยว ธันวาลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ร่างสูงโปร่งภายใต้สูทสั่งตัดเนี้ยบกริบทำให้เขากลายเป็นจุดศูนย์กลางของพลังกดดัน เขาโน้มตัวลงมาใช้มือทั้งสองข้างยันขอบโต๊ะไว้ ใบหน้าหล่อเหลาคมคายเลื่อนเข้ามาใกล้รินรดาจนลมหายใจอุ่นๆ ของเขาปะทะเข้ากับใบหน้าของเธอ "อารมณ์งั้นเหรอ?" เขาเค้นเสียงหัวเราะในลำคอ ดวงตาสีเข้มจ้องลึกเข้าไปในตาเธออย่างค้นหา "ผมไม่ได้จ้างคุณมาเพื่อทำอารมณ์ แต่ผมจ้างมาเพื่อทำ 'งาน' ถ้าพื้นที่ใช้งานจริงมันอึดอัดจนคนอยู่ไม่มีความสุข สุนทรีย์ที่คุณพล่ามถึงมันก็แค่ขยะที่สวยงามเท่านั้น" รินรดาไม่หลบสายตา เธอขยับตัวลุกขึ้นยืนเช่นกัน ทำให้ระยะห่างระหว่างเขากับเธอกลายเป็นเพียงคืบ ลมหายใจที่ขัดแย้งกันเริ่มจางหายไปแทนที่ด้วยกลิ่นน้ำหอมแนววู้ดดี้จางๆ จากตัวเขาที่ทำเอาใจเธอสั่นไหวโดยไม่ตั้งใจ "คุณมันก็แค่คนหัวโบราณที่กลัวการเปลี่ยนแปลง!" เธอสวนกลับ เสียงของเธอสั่นเล็กน้อยจากอารมณ์ที่พุ่งพล่าน "คุณกลัวว่าถ้างานของฉันมันโดดเด่นเกินไป คนจะลืมไปว่าคุณเป็นคนคุมโปรเจกต์นี้ ใช่ไหมล่ะคะ?" "หึ ปากเก่งนักนะ" ธันวาเปลี่ยนสีหน้าจากความเย็นชาเป็นความระอาใจแฝงความเอ็นดูที่เจ้าตัวแทบไม่รู้ตัว เขาเอื้อมมือไปคว้าแบบแปลนที่อยู่ระหว่างกลาง ทั้งสองคนยื้อแย่งแฟ้มนั้นไว้คนละด้าน จังหวะที่กระชากเข้าหาตัว แรงที่มากเกินไปทำให้ตัวของรินรดาเสียหลักพุ่งเข้าหาอกแกร่งของเขาโดยอัตโนมัติ กลิ่นหอมสะอาดของสบู่และเนื้อผ้าคอตตอนคุณภาพดีพุ่งเข้าปะทะจมูก รินรดาชะงักงัน เธอรู้สึกได้ถึงจังหวะหัวใจที่เต้นรัวแรงผ่านอกเสื้อของเขา ธันวาเองก็ดูเหมือนจะตกใจไม่แพ้กัน มือที่จับขอบแฟ้มอยู่ค่อยๆ คลายออกแล้วเปลี่ยนมาคว้าเอวบางของเธอไว้มั่นเพื่อพยุงไม่ให้เธอล้มลง ในวินาทีนั้น ความวุ่นวายในห้องประชุมดูเหมือนจะดับวูบไป เสียงพูดคุยของคนรอบข้างกลายเป็นเสียงอื้ออึงในความฝัน เหลือเพียงสายตาของธันวาที่อ่อนแสงลงจนน่าใจหาย เขามองไล่ตั้งแต่ดวงตาที่วาวโรจน์ด้วยทิฐิ ลงมายังริมฝีปากสีเชอร์รี่ที่กำลังเม้มเข้าหากันแน่น "คุณรินรดา..." เสียงของเขาไม่ได้เย็นชาเหมือนก่อนหน้า แต่มันกลับทุ้มนุ่มและมีมนต์สะกดบางอย่าง "ถ้าคุณยอมถอยสักก้าว แล้วฟังเหตุผลของผม... ผมสัญญาว่าจะไม่พูดเรื่อง 'สวนสาธารณะ' นั่นอีก" รินรดาใจเต้นแรงราวกับกลองรัว เธอพยายามรวบรวมสติที่กระจัดกระจายกลับมา "ทำไมฉันต้องฟังคนปากร้ายอย่างคุณด้วย" เธอกำลังจะผลักอกเขาออก แต่ทว่า ประตูห้องประชุมที่ปิดสนิทกลับถูกผลักเปิดออกอย่างแรงโดยไม่มีการเคาะเตือน "ธันวา! เรื่องที่คุยกันค้างไว้เมื่อคืนเรื่องบริษัทแม่... ฉันว่าเราต้องคุยให้เคลียร์ตอนนี้เลยนะ" เสียงหญิงสาวที่ดังแทรกเข้ามาทำให้ทั้งคู่ผละออกจากกันราวกับถูกไฟช็อต รินรดาหันไปมองร่างระหงของ 'แพรวพรรณ' หุ้นส่วนสาวสวยของบริษัทที่ก้าวเข้ามาด้วยท่าทางมั่นใจ แต่เมื่อสายตาของหล่อนปะทะเข้ากับภาพที่ธันวากำลังโอบเอวรินรดาอยู่ หล่อนก็ชะงักไปชั่วครู่ก่อนจะคลี่ยิ้มเหยียดที่มุมปาก "ขอโทษทีนะที่ขัดจังหวะ... พอดีพอดีว่ามีเรื่อง 'สำคัญ' กว่าแบบแปลนที่ต้องคุยกันน่ะค่ะ คุณธันวา" รินรดาขมวดคิ้วแน่น เธอหันกลับมามองธันวาที่ตอนนี้กลับมาปั้นหน้าเย็นชาดุจน้ำแข็งใส่อีกครั้ง เขาสลัดมือออกจากเอวเธออย่างรวดเร็วราวกับกลัวว่ามันจะทำให้อุณหภูมิในร่างกายของเขาสูงเกินไป "คุณรินรดา แยกไปพักได้" ธันวาสั่งเสียงเรียบ "ส่วนแพรว... เข้ามาคุยกันในห้องทำงานผม" รินรดามองแผ่นหลังกว้างของคนที่เพิ่งโอบเอวเธอเมื่อครู่เดินจากไปพร้อมกับแพรวพรรณด้วยความรู้สึกที่บรรยายไม่ถูก ความโกรธยังคงอยู่ แต่มีบางอย่างที่น่าสงสัยและเจ็บจี๊ดในอกที่เธอเองก็ไม่เข้าใจว่ามันคืออะไร... ดูเหมือนว่าการศึกครั้งนี้จะไม่ใช่แค่เรื่องงานอย่างที่เธอคิดเสียแล้ว ฟีนิกซ์สีทองหวังว่าทุกท่านจะตื่นเต้นไปกับจุดเริ่มต้นของความสัมพันธ์ที่กำลังจะร้อนแรงขึ้นในตอนถัดไปนะครับ ขอบคุณทุกการสนับสนุนครับ