เลเวล 5 พลังกายเพิ่มทวีคูณ

กลิ่นคาวเลือดจางๆ และคราบสนิมเหล็กในโกดังร้างเขตอุตสาหกรรมเก่า ช่างเป็นฉากหลังที่เหมาะเหลือเกินสำหรับการพิพากษา "แกคิดจริงๆ หรือวะไอ้สวะธันวา ว่าเงินหมื่นล้านที่ได้มาอย่างไร้ที่มา จะทำให้แกกลายเป็นคนใหญ่คนโตได้จริงๆ?" เสียงแหบพร่าทุ้มต่ำของชายร่างกำยำในชุดคลุมสีดำสนิทดังขึ้น พร้อมกับประกายคมกริบของมีดสั้นอาบยาพิษที่สะท้อนกับแสงไฟนีออนกะพริบ เขาคือ 'พยัคฆ์ทมิฬ' มือสังหารระดับ S-Class ที่ถูกว่าจ้างด้วยมูลค่าสูงลิ่วให้มาเด็ดหัวอดีตเซลล์แมนผู้ต่ำต้อย เพื่อส่งสัญญาณเตือนไปยังใครก็ตามที่บังارวอาจเข้ามาขวางทางมหาเศรษฐีอย่างชัยชนะ ธันวายืนนิ่งสงบ มือข้างหนึ่งล้วงกระเป๋าเสื้อโค้ดราคาแพง สายตาคมปลาบมองไปยังเงาดำที่พุ่งเข้ามาด้วยความเร็วสูงราวกับกระสุนปืน เขากลับไม่มีแม้แต่รอยย่นบนใบหน้าและความตื่นตระหนกแม้แต่น้อย ข้างกายเขา รินรดายังคงยืนจับมือเขาไว้แน่น แม้ปลายนิ้วของเธอจะเย็นเฉียบด้วยความหวาดกลัว แต่ดวงตากลมโตคู่นั้นกลับเต็มไปด้วยความเชื่อมั่นอย่างไร้เงื่อนไข เธอเชื่อใจผู้ชายคนนี้... ผู้ชายที่เคยแบ่งมาม่าคัพประทังชีวิตร่วมกันในห้องเช่าแคบๆ และในวันนี้ พร้อมจะใช้กำปั้นและเม็ดเงินพลิกฟ้าคว่ำแผ่นดินเพื่อปกป้องเธอ "ระวังค่ะ... เอ๊ด... ระวังนะครับธันวา!" รินรดาร้องเตือนด้วยความตกใจ เมื่อมือสังหารพุ่งเข้ามาถึงระยะประชิด ใบหน้าของมันบิดเบี้ยวด้วยรอยยิ้มแห่งความกระหายเลือด เปรี้ยง! เสียงอากาศถูกฉีกกระชากด้วยความเร็วที่เหนือกว่ามนุษย์มนาทั่วไป ทว่าไม่ใช่เสียงมีดที่ปักลงบนเนื้อของธันวา... แต่เป็นฝ่ามือหนาที่ซัดเข้าใส่ใบหน้าของมือสังหารระดับท็อปอย่างเต็มแรง! แรงปะทะดั่งพายุเฮอร์ริเคนส่งผลให้ร่างหนาราวกับหมีควายของพยัคฆ์ทมิฬหมุนคว้างกลางอากาศถึงสามรอบ ก่อนจะกระแทกเข้ากับเสาคอนกรีตอย่างรุนแรง เสียงกระดูกหักดังกร๊อบสนั่นโกดัง พร้อมกับฟันซี่ใหญ่ที่หลุดร่วงปะปนกับกองเลือดสดๆ บนพื้น พยัคฆ์ทมิฬเบิกตากว้างด้วยความตื่นตะลึงระคนหวาดกลัว เลือดกำเดาไหลทะลักอาบใบหน้าจนแทบจำเค้าเดิมไม่ได้ มันพยายามจะอ้าปากพูดบางอย่าง แต่แรงกดดันมหาศาลที่แผ่ออกมาจากตัวของธันวากลับทำให้มันรู้สึกราวกับถูกภูเขาทั้งลูกกดทับไว้จนหายใจไม่ออก [แจ้งเตือนระบบ: ยืนยันการใช้พลังงานขั้นที่ 5 'พละกำลังแห่งไท탄' สำเร็จ] [ระดับเลเวลพลังกายปัจจุบัน: เพิ่มขึ้น 500% ทวีคูณ] [ตรวจพบสิ่งแปลกปลอมในรัศมีรอบตัว ทำการเคลียร์พื้นที่อัตโนมัติ] หน้าจอโฮโลแกรมสีฟ้าใสปรากฏขึ้นเบื้องสายตาของธันวา มีเพียงเขาเท่านั้นที่มองเห็นมัน อดีตเซลล์แมนผู้เคยถูกเหยียดหยามก้มมองมือของตัวเองที่สั่นระริกด้วยความตื่นเต้น ไม่ใช่เพราะความกลัว... แต่เป็นความสะใจที่ได้ปลดปล่อยขีดจำกัดของร่างกายมนุษย์ "แก... แกเป็นใครกันแน่? มนุษย์ธรรมดาไม่มีทางมีเรี่ยวแรงระดับนี้...!" มือสังหารเอ่ยเสียงสั่นเครือ กระอักเลือดออกมาคำโตขณะพยายามใช้มือยันพื้นลุกขึ้นยืน แต่ขาของมันกลับอ่อนแรงลงไปดื้อๆ ธันวาก้าวเท้าเดินเข้าไปช้าๆ เสียงรองเท้าหนังราคาแพงกระทบกับพื้นคอนกรีตดัง ก๊อก... ก๊อก... ทุกย่างก้าวเปรียบเสมือนเสียงระฆังแห่งความตายที่สั่นประสาทของอีกฝ่ายให้พังทลายลงทีละน้อย "ฉันก็แค่ผู้ชายคนหนึ่ง... ที่พวกแกและไอ้คุณชายชัยชนะพยายามจะเหยียบย่ำให้จมดินก็เท่านั้นเอง" ธันวาเอ่ยด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล ทว่าเยือกเย็นจนน่าขนลุก "น่าเสียดายนะที่เงินซื้อพวกแกมาได้ แต่มันซื้อ 'ชีวิต' คืนจากฉันไม่ได้หรอก" "แกต้องการอะไร! นายท่านของฉันไม่ปล่อยแกไว้แน่!" พยัคฆ์ทมิฬกัดฟันกรอดด้วยความเจ็บใจ ธันวาหัวנסเราะในลำคอเบาๆ เขาย่อตัวลงให้อยู่ในระดับสายตากับมือสังหารที่นอนกองกับพื้น ก่อนจะเอื้อมมือไปตบเบาๆ ที่แก้มข้างที่บวมเป่งของมันอีกครั้งอย่างเย้ยหยัน "ฝากบอกชัยชนะด้วยนะ... ว่าเตรียมตัวล้มละลายได้เลย เพราะเกมเศรษฐีที่มันเล่นอยู่ ฉันจะเป็นคนยึดกระดานนี้ทั้งหมดเอง" พูดจบ ธันวาหันหลังกลับมาโอบไหล่รินรดาน้อยๆ พาเธอก้าวเดินออกจากโกดังร้าง ทิ้งให้มือสังหารระดับตำนานนอนหายใจรวยรินจมกองเลือดอยู่เบื้องหลัง ทว่าในวินาทีที่ทั้งคู่ก้าวพ้นประตูเหล็กบานใหญ่ เสียงเฮลิคอปเตอร์ส่วนตัวลำยักษ์ก็แหวกเมฆฝนลงมาจอดสนิทที่ลานกว้างด้านหน้า พร้อมกับบอดี้การ์ดในชุดสูทสากลนับสิบชีวิตที่ก้มศีรษะทำความเคารพเป็นแถวยาวเหยียด ทันใดนั้น โทรศัพท์มือถือหรูในกระเป๋าเสื้อของธันวาก็สั่นเตือนขึ้น พร้อมกับข้อความจากระบบธนาคารระดับโลกที่เด้งขึ้นมาโชว์ตัวเลขยอดเงินในบัญชีที่เพิ่มขึ้นอย่างไร้ขีดจำกัด... และสายเรียกเข้าจากเบอร์แปลกปริศนาที่แสดงชื่อบนหน้าจอว่า 'ท่านประธานตระกูลใหญ่' ซึ่งกำลังกดโทรเข้ามาหาเขาด้วยความตื่นตระหนกขั้นสุด! ขอขอบพระคุณผู้อ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางในสมรภูมิเงินตรานี้ แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้าครับ โอเวอร์ลอร์ดซีโร่