รอยร้าวในเงามืด

เสียงเคาะรหัสมורสสามครั้งติดและสั้นอีกสองครั้งดังลอดผ่านผนังห้องครัวไม้สักเก่าคร่ำครึ สัญญาณเตือนภัยระดับเรดาร์ภาคสนามที่ผู้พันศิลาจดจำได้ขึ้นใจ แม้ในยามที่ปลายนิ้วของเขากำลังบรรจงคีบชิ้นหมูสามชั้นเคี่ยวซีอิ๊วดำเงางามวางลงบนจานกระเบื้องเคลือบสีขาวสะอาดตา รินรดาชะงักมือที่กำลังตักข้าวหอมมะลิร้อนๆ ลงในถ้วย กลิ่นหอมกรุ่นของรากผักชี กระเทียม และพริกไทยที่โขลกจนละเอียดเข้าเนื้อหมูยังคงลอยอวลอยู่กลางอากาศ แต่บรรยากาศรอบตัวกลับพลิกผันจากความอบอุ่นในครอบครัวกลายเป็นความตึงเครียดระดับศูนย์ทันทีที่ดวงตาคมกริบของสามีเปลี่ยนเป็นประกายคมปลาทู "มีแขกไม่ได้รับเชิญมาเยือนเร็วกว่าที่คาดไว้สินะครับ" ศิลากล่าวเสียงเรียบ ดวงตาคู่คมกวาดมองผ่านม่านลูกไม้สีขาวออกไปทางรั้วแปลงผักอินทรีย์ ปรากฏเงาร่างของชายแปลกหน้าสองคนในชุดเสื้อคลุมสีเข้มกำลังเดินเลาะเลียบแปลงกะหล่ำปลีออร์แกนิกที่รินรดasiบรรจงดูแลมาตลอดสามเดือนเต็ม "คนของพวกมันเหรอครับ?" รินรดาถามเสียงเบา ทว่าแววตาไม่มีความหวาดกลัวแม้แต่น้อย มีเพียงประกายความดุดันของอดีตเชฟใหญ่ผู้ผ่านศึกสงครามในห้องครัวระดับมิชลินมาโชกโชน เธอกวาดตามองรอบห้องเตรียมอาหารอย่างรวดเร็ว ก่อนจะหยิบมีดเชฟดามัสกัสเล่มโปรดที่ลับจนคมกริบมาวางไว้ใกล้มืออย่างแนบเนียน ศิลายกยิ้มมุมปากเล็กน้อย ความกล้าหาญและความเด็ดเดี่ยวของภรรยาคือสิ่งที่ทำให้หัวใจเหล็กกล้าของนายทหารหน่วยรบพิเศษคนนี้ยอมสยบ เขาเอื้อมมือไปกุมมือเรียวที่กำด้ามมีดไว้แน่น บีบเบาๆ เพื่อส่งผ่านความอบอุ่นและความมั่นใจ "ยังไม่ใช่เวลาใช้มีดเล่มนั้นหรอกครับที่รัก..." ศิลาพูดเสียงทุ้มต่ำ ดวงตาไม่ละไปจากเงาร่างนอกหน้าต่าง "ข้อมูลลับเกี่ยวกับรหัสผ่านโครงการวิจัยพืชผลดัดแปลงพันธุกรรมในมิติลับของเรา... น่าจะรั่วไหลออกจากฐานข้อมูลของกระทรวงเกษตรฯ ผ่านทางเครือข่ายของป้าสมรและกลุ่มทุนรีสอร์ตหน้าเลือดนั่นแล้ว" ให้ตายเถอะ! ป้าสมรยายจอมโลภคนนั้น นอกจากจะพยายามฮุบที่ดินมรดกแปลงนี้แล้ว ยังกล้าเอาความลับระดับชาติไปแลกกับผลประโยชน์ส่วนตัวอีกหรือ รินรดาขบกรามแน่นจนสันกรามขึ้นเป็น The Muscle นึกย้อนไปถึงเหตุการณ์เมื่อวานที่ยายแก่คนนั้นพยายามเข้ามาป้วนเปี้ยนแถวโรงเรือนเพาะชำ โดยอ้างว่ามาทวงถามเรื่องสัญญาขายที่ดิน ที่แท้ก็เป็นแค่หุ่นเชิดให้กับกลุ่มทุนเงามืดที่ต้องการสกัดกั้นความสำเร็จของ "สวนผักอินทรีย์รุ่งเรือง" ของเธอนี่เอง "ถ้าพวกมันคิดจะใช้แปลงผักของผมกับคุณเป็นสนามรบ..." รินรดาแค่นหัวเราะในลำคอ รอยยิ้มเยือกเย็นปรากฏบนเรียวปากสวย "ผมก็เตรียม 'เมนูต้อนรับ' พิเศษไว้ให้พวกมันลิ้มลองจนไม่มีวันลืมเช่นกันครับ" ในจังหวะเดียวกันนั้นเอง เสียงเคาะประตูก็ดังขึ้นสามครั้งอย่างหยาบคาย ตามด้วยเสียงทุ้มต่ำและแหบแห้งของชายแปลกหน้าคนเดิมที่ตะโกนเข้ามาในบ้าน "คุณรินรดา! อยู่ข้างในหรือเปล่าครับ? ทางเราได้รับแจ้งว่าแปลงผักออร์แกนิกของคุณอาจมีการปนเปื้อนสารเคมีผิดกฎหมาย ขออนุญาตเข้าไปตรวจสอบหน่อยครับ!" ข้ออ้างตื้นๆ ฟังดูก็รู้ว่าเป็นแผนการเบี่ยงเบนความสนใจเพื่อค้นหาบางอย่างในบ้านหลังนี้ ศิลากวาดสายตามองรอบห้องอย่างรวดเร็ว ก่อนจะส่งสัญญาณมือให้รินรดาถอยไปอยู่ด้านหลัง "คุณอยู่ที่นี่จัดการกับสำรับอาหารบนโต๊ะให้เรียบร้อยนะครับ..." ศิลาพูดด้วยน้ำเสียงสุขุมเยือกเย็น พร้อมกับปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตตัวนอกออกเล็กน้อย เผยให้เห็นรอยแผลเป็นจากสนามรบที่พาดผ่านไหล่กว้าง "ปล่อยให้เรื่องโสโครกพวกนี้... เป็นหน้าที่ของสามีคนนี้จัดการเองครับ" แต่มีหรือที่คนอย่างรินรดาจะยอมยืนดูอยู่เฉยๆ ในเมื่อแปลงผักที่เธอหยาดเหงื่อแรงกายปลูกมากับมือ กำลังถูกพวกสุนัขล่าเนื้อกลุ่มนี้เหยียบย่ำ เธอก้าวเข้าไปคว้าข้อมือหนาของสามีไว้ พร้อมกับส่งสายตาที่เต็มไปด้วยความมั่นใจและเล่ห์เหลี่ยมแพรวพราว "คุณผู้พันครับ... อย่าเพิ่งรีบใจร้อนต้อนรับแขกแบบทื่อๆ สิครับ" รินรดายกยิ้มเจ้าเล่ห์ "ไหนๆ พวกมันก็อุตส่าห์ดั้นด้นมาถึงนี่แล้ว เรามาทำเซอร์ไพรส์ต้อนรับพวกมันด้วย 'ปุ๋ยหมักชีวภาพสูตรพิเศษ' ของผมกันดีกว่า รับรองว่ากลิ่นหอมฟุ้งกระจายไปถึงปากซอยแน่นอนครับ" ศิลาหัวเราะในลำคอเบาๆ กับความคิดแสบๆ ของภรรยา ความตึงเครียดในห้องผ่อนคลายลงชั่วขณะ แต่ทว่า... ทันใดนั้นเอง เสียงวิทยุสื่อสารขนาดจิ๋วที่ซ่อนอยู่ใต้ปกเสื้อของผู้พันศิลาก็ส่งเสียง "ปี๊บ" ยาวเตือนภัยขึ้นมาอีกครั้ง พร้อมกับข้อความเข้ารหัสที่ทำให้รอยยิ้มบนใบหน้าของนายทหารหนุ่มแข็งค้างไปในทันที *“ผู้พันศิลา... ด่วนที่สุด! ทีมสอดแนมรายงานว่า เป้าหมายไม่ได้มีแค่คนนอก... แต่มีคนวงในหักหลัง ยืนยันพิกัดปัจจุบัน... กำลังมุ่งหน้ามาที่บ้านพักของคุณ พร้อมกับคำสั่งจับกุมตัวคุณในข้อหากบฏต่อแผ่นดิน!”* ดวงตาคมกริบเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อย รินรดารับรู้ได้ถึงความผิดปกติจากแผ่นหลังที่เกร็งขึ้นของสามี เธอยังไม่ทันได้เอ่ยปากถามอะไร ประตูไม้หน้าบ้านก็ถูกพังโครมเข้ามาด้วยแรงถีบมหาศาล! ร่างของชายฉกรรจ์ในชุดเครื่องแบบหน่วยพิเศษนอกราชการสามนายก้าวเข้ามาพร้อมอาวุธครบมือ และคนที่ยืนอยู่แถวหน้าสุด... คือผู้บังคับบัญชาการโดยตรงที่ศิลาเคยไว้วางใจที่สุด พร้อมกับรอยยิ้มเยาะที่ซ่อนความเหี้ยมเกรียมไว้ภายใต้หน้ากากแห่งความยุติธรรม! ขอบพระคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามและสนับสนุนการเดินทางของรินรดาและผู้พันศิลาด้วยดีเสมอมา แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้า รับรองว่าเข้มข้นและสะใจกว่าเดิมแน่นอนครับ