ใบหย่าบนโต๊ะอาหาร

เสียงกระดาษราคาแพงถูกเลื่อนข้ามพื้นโต๊ะหินอ่อนขัดเงาวับ ดังกรีดลึกลงไปในความเงียบงันของห้องอาหารหรูหรา ลีลาวดีไม่ได้มองหน้าสามี เธอนั่งหลังตรง สง่างามในชุดสูทเข้ารูปสีเพิร์ลออฟไวท์ที่ขับผิวให้เปล่งประกาย ทว่าแววตาคู่คมกลับนิ่งสนิทไร้คลื่นอารมณ์ ผิดกับสามปีที่ผ่านมาที่ดวงตาคู่นี้เคยฉายแววออดอ้อน เจ็บปวด และเฝ้ารอความเมตตาจากเขามาโดยตลอด "เซ็นชื่อซะค่ะ... ภาคิน" น้ำเสียงของเธอนุ่มนวล ทว่าราบเรียบจนน่าใจหาย ไม่มีแม้แต่ความตัดพ้อหรือหยดน้ำตาอย่างที่เขาเคยชินตา ภาคิน (คิน) ชายหนุ่มผู้เพียบพร้อมด้วยรูปสมบัติและทรัพย์สินระดับมหาเศรษฐี ชะงักแก้วไวน์ในมือ รอยยิ้มหยันปรากฏขึ้นที่มุมปากหยักลึก เขาค่อยๆ วางแก้วลง ช้าๆ ราวกับจะยั่วโมโหผู้เป็นภรรยาด้วยความเย่อหยิ่งและเย็นชาที่ฝังรากลึกในสันดาน "หึ... เล่นมุกอะไรอีก ลีลาวดี" เสียงทุ้มต่ำทรงอำนาจเอ่ยออกมาพร้อมกับรอยยิ้มเยาะ เขาเอนหลังพิงพนักเก้าอี้ ปลดกระดุมสูทตัวนอกออกอย่างสบายอารมณ์ ดวงตาคมกริบกวาดมองแผ่นกระดาษตรงหน้าด้วยหางตา โดยไม่คิดจะหยิบมันขึ้นมาดูด้วยซ้ำ "คิดว่าทำตัวแบบนี้แล้วผมจะสนใจเธอมากขึ้นอย่างนั้นเหรอ? บอกกี่ครั้งแล้วว่าวิธีเรียกร้องความสนใจไร้สาระพวกนี้ มันน่ารำคาญ" "ฉันไม่ได้เรียกร้องความสนใจค่ะ" ลีลาวดีสวนกลับทันควัน น้ำเสียงของเธอไม่ได้สั่นไหวเลยแม้แต่น้อย เธอยกชาคาโมมายล์ขึ้นจิบนิดหนึ่งอย่างใจเย็น ก่อนจะเงยหน้าขึ้นสบตาเขาตรงๆ "และนี่ไม่ใช่เกมเด็กๆ ภาคิน... นี่คือใบหย่า อ่านให้ดีแล้วจรดปากกาลงไปซะ เราจะได้จบๆ กันเสียที" คำว่า 'จบ' จากริมฝีปากอิ่มสีพีชทำให้คิ้วเข้มของประธานหนุ่มขมวดเข้าหากันเล็กน้อย ความหงุดหงิดระอุขึ้นในอกอย่างไม่มีสาเหตุ เขาไม่ชอบ... เขาไม่ชอบท่าทีที่เปลี่ยนไปของเธอ ท่าทีที่เหมือนเขาไม่มีค่าอะไรในสายตาอีกต่อไป "เซ็นไปก็เหนื่อยเปล่า" ภาคินเหยียดยิ้ม แววตาเต็มไปด้วยการดูถูกเหยียดหยาม "เธอจะเอาปัญญาที่ไหนไปเลี้ยงชีพ? สามปีที่ผ่านมาเกาะเงินผมกิน ใช้กระเป๋าแบรนด์เนมแพงๆ ของผม ออกไปจากบ้านคฤหาสน์หลังนี้ เธอจะเหลืออะไร? ผู้หญิงที่ไม่มีแม้แต่การงานเป็นหลักแหล่งอย่างเธอ วันเดียวก็คงซมซานกลับมาคลานเข่าขอร้องผมที่หน้าประตูแล้ว" ภาพอดีตอันแสนเจ็บปวดวาบเข้ามาในหัวของลีลาวดี สามปีที่เธอทุ่มเททั้งกายและใจปรนนิบัตรเขา สามปีที่เธอนอนร้องไห้ลำพังบนเตียงกว้างเพราะเขาอ้างงานรัดตัว สามปีที่เธอต้องทนกลืนก้อนสะอื้นยามที่เขาควงผู้หญิงอื่นออกงานสังคมอย่างไม่ไว้หน้า ทว่าเขากลับมองเห็นเธอเป็นแค่เครื่องประดับชิ้นหนึ่งในบ้าน... เป็นตัวน่ารำคาญที่คอยเกะกะสายตา แต่ผู้หญิงอ่อนแอคนนั้น... ตายไปตั้งแต่วินาทีที่เธอรู้ความจริงว่าเขานอกใจ และไม่เคยเห็นค่าสายเลือดในท้องของเธอเลย "คุณไม่ต้องเป็นห่วงอนาคตของฉันหรอกค่ะ ภาคิน" ลีลาวดีแย้มยิ้มบางเบat ทว่ารอยยิ้มนั้นกลับเยือกเย็นจนสันหลังวาบ "ฉันไม่ได้ตัวคนเดียวอีกต่อไปแล้ว และเงินเก็บส่วนตัวของฉัน... มากพอที่จะทำให้ฉันและลูก... สุขสบายไปตลอดชีวิตโดยไม่ต้องพึ่งพาเศษเงินจากคุณ" "ลูก?" ภาคินทวนคำ น้ำเสียงเย้ยหยันชัดเจนขึ้น "เธอพูดเรื่องอะไร? อย่าบอกนะว่ากุเรื่องท้องขึ้นมาเพื่อจะเรียกร้องเงินก้อนโตจากผม มุกตื้นๆ แบบนี้ ใช้ไม่ได้ผลกับผมหريอก ลีลาวดี" "ฉันจะท้องหรือไม่ท้อง มันก็ไม่ใช่กงการอะไรของคุณอีกแล้วค่ะ" ลีลาวดีลุกขึ้นยืนเต็มความสูง หยิบกระเป๋าแบรนด์เนมขึ้นมาสะพายไหล่ เธอก้มลงมองหน้าอดีตสามีด้วยสายตาที่ว่างเปล่าจนน่ากลัว "เอกสารอยู่ตรงนั้นแล้ว ฉันให้เวลาคุณสามวัน ถ้ายังไม่เซ็นส่งคืน ฉันจะให้ทนายความดำเนินการฟ้องหย่าตามกฎหมาย... ลาก่อนค่ะ ภาคิน หวังว่าเราคงไม่ต้องจองเวรจองกรรมกันอีก" ร่างระหงหมุนตัวเดินจากไปอย่างเด็ดเดี่ยว ทิ้งให้ประธานหนุ่มผู้เย่อหยิ่งนั่งนิ่งค้างอยู่กลางห้องอาหาร ความรู้สึกแปลกประหลาดบางอย่างตีรวนขึ้นในอกของภาคิน หัวใจข้างซ้ายกระตุกวูบอย่างไม่มีสาเหตุ ราวกับว่าบางสิ่งบางอย่างที่เคยเป็นของเขาโดยสมบูรณ์กำลังหลุดลอยหายไปจากมือตลอดกาล เขาขบกรามแน่นจนสันนูน "คิดจะไปให้พ้นทาง... ง่ายเกินไปหน่อยกระมัง ลีลาวดี" ภาคินแค่นเสียงลอดไรฟันด้วยความหงุดหงิด มือหนาเอื้อมไปหยิบเอกสารบนโต๊ะขึ้นมาตั้งใจจะฉีกมันทิ้งให้เป็นจุลเพื่อดับความอวดดีของภรรยา ทว่าสายตากลับสะดุดเข้ากับข้อความบางบรรทัดในใบหย่า... และเอกสารแนบท้ายที่ร่วงหล่นลงมาบนตัก กระดาษแผ่นเล็กๆ ที่เป็นผลตรวจทางการแพทย์... และภาพอัลตราซาวด์สามมิติของทารกตัวน้อยในครรภ์... ไม่ใช่หนึ่ง... แต่เป็นสอง ดวงตาคมกริบเบิกกว้างขึ้นทีละน้อย ลมหายใจของประธานหนุ่มสะดุดกึก ร่างกายแข็งทื่อราวน้ำแข็งเกาะกุม ข้อมูลทุกอย่างในสมองหยุดทำงานเมื่อเห็นตัวเลขสัปดาห์ของการตั้งครรภ์ที่ตรงกับช่วงเวลาหย่าร้างพอดีเป๊ะ... และที่สะเทือนใจยิ่งกว่า คือภาพเงาของเด็กทารกแฝดสองคน... ที่มีเค้าโครงหน้าจมูกปากถอดแบบมาจากตัวเขาเองอย่างไม่ผิดเพี้ยน! _____________________________________________ ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางเปิดฉากความเจ็บปวดและการเอาคืนครั้งนี้ไปด้วยกันนะคะ รี้ดเดอร์เตรียมใจรับมือกับความโบ้ของท่านประธานคินกันไว้ให้ดีนะคะ รับรองว่าสะใจแน่นอนค่ะ!