แผนการทวงคืนลูกเมีย

กลิ่นหอมกรุ่นของแป้งเด็กและไออุ่นจากร่างเล็กๆ ทั้งสองร่างคือสิ่งเดียวที่เยียวยารอยแผลเป็นในใจของลีลาวดีให้สมานตัวลงได้ในทุกๆ วัน มือเรียวบางบรรจงจัดชายผ้าห่มลายการ์ตูนให้ลูกแฝดชายหญิงที่กำลังนอนหลับพริ้มด้วยความอ่อนเพลียจากการวิ่งเล่นซุกซนตลอดทั้งวัน น้องลันนอนคว่ำหน้ากอดตุ๊กตาหมีตัวโปรด ส่วนน้องลิลนอนตะแคงซุกตัวอยู่ในอ้อมอกของมารดา ลมหายใจเข้าออกสม่ำเสมอของเด็กทั้งสองคือเสียงเพลงที่ไพเราะที่สุดในโลกสำหรับผู้หญิงที่เคยสูญสิ้นทุกอย่าง แต่ความสงบสุขมักเป็นเพียงภาพลวงตาในโลกที่ผู้ชายอย่างภาคินก้าวเข้ามามีอำนาจ "คุณลีคะ มีพัสดุส่งถึงคุณค่ะ... แต่ผู้ส่งระบุว่าต้องยื่นให้ถึงมือคุณเท่านั้นค่ะ" เสียงของแม่บ้านวัยกลางคนเอ่ยขึ้นอย่างเกรงอกเกรงใจ พร้อมกับยื่นซองเอกสารสีน้ำตาลหนาเตอะเข้ามาในห้องรับแขก ลีลาวดีขมวดคิ้วมุ่น ดวงตากลมโตฉายแววระแวดระวัง เธอกวาดสายตาคมกริบมองซองเอกสารนั้นราวกับมันเป็นวัตถุอันตราย ตั้งแต่เธอย้ายกลับมาอยู่ในการดูแลของคุณหญิงรสรินและสร้างอาณาจักรเล็กๆ ของตัวเองขึ้นมาใหม่ เธอก็ไม่เคยเปิดช่องให้ใครหน้าไหนเข้ามาวุ่นวายในชีวิตได้อีก โดยเฉพาะผู้ชายใจร้ายคนนั้น... คนที่เคยเหยียบย่ำหัวใจเธอจนไม่เหลือชิ้นดี "ใครเป็นคนส่งมาคะป้าศรี" น้ำเสียงของเธอราบเรียบ ทว่าเยือกเย็นจนคนฟังต้องลอบกลืนน้ำลาย "เอ่อ... คนส่งบอกว่าเป็นตัวแทนจากบริษัทในเครือภักดีบดินทร์ค่ะ เขาบอกว่า... ถ้าคุณลีไม่ยอมเปิดอ่านเอง ทางนั้นจะส่งคนมารื้อโครงการทั้งหมดที่เราร่วมลงทุนด้วยค่ะ" เพล้ง! ราวกับมีแก้วบางๆ แตกกระจายในอก ลีลาวดีกำมือแน่นจนเล็บจิกเข้ากับฝ่ามือ ความโกรธเกรี้ยวพุ่งพล่านขึ้นมาตีตื้นที่ลำคอ ประธานหนุ่มผู้เย่อหยิ่งคนนั้นช่างไร้ยางอายเสียจริง คิดจะใช้เล่ห์เหลี่ยมทางธุรกิจมาบีบบังคับเธอกระนั้นหรือ ฝันไปเถอะ! ต่อให้เธอต้องสูญเสียทุกอย่างที่สร้างมา เขาก็ไม่มีวันได้ใช้อำนาจเงินตรามาเหยียบย่ำศักดิ์ศรีความเป็นแม่ของเธอได้เป็นครั้งที่สอง ร่างระหงในชุดเดรสยาวผ้าลินินสีครีมลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ใบหน้าสวยหวานไร้เครื่องสำอางหนาเตอะแต่ทว่าเต็มไปด้วยความเด็ดเดี่ยวและเย่อหยิ่งในแบบฉบับของอดีตภรรยาที่ถูกหล่อหลอมด้วยความเจ็บปวด เธอกระชากซองเอกสารนั้นฉีกกระชากออกอย่างไม่ไยดี ก่อนที่ดวงตาคู่สวยจะเบิกกว้างขึ้นเมื่อเห็นสิ่งที่ซ่อนอยู่ภายใน ไม่ใช่สัญญาทางธุรกิจ... แต่มันคือภาพถ่ายนับสิบใบที่ถูกถ่ายอย่างประณีตโดยช่างภาพมืออาชีพ ภาพของน้องลันและน้องลิลกำลังวิ่งเล่นอยู่ในสวนสาธารณะ ภาพที่พวกเขากำลังหัวเราะร่าเริงขณะกินไอศกรีม และที่น่ากลัวที่สุดคือ... ภาพรอยยิ้มของเด็กชายตัวน้อยที่มีโครงหน้า คิ้ว และสันจมูกถอดแบบพิมพ์เดียวกับภาคินอย่างไร้ที่ติ และด้านหลังของภาพทุกใบ มีลายมือตวัดหวัดอันคุ้นตาเขียนเอาไว้ด้วยหมึกสีดำสนิท *‘เด็กผู้หญิงหน้าเหมือนเธอ ส่วนเด็กผู้ชายหน้าเหมือนฉัน... ลีลาวดี เธอกล้าดียังไงถึงซ่อนเลือดเนื้อเชื้อไขของฉันไว้ถึงสี่ปีเต็ม?’* มือบางสั่นเทาด้วยความโกรธระคนหวาดหวั่น เขารู้แล้ว... เขารู้ความจริงทั้งหมดแล้ว! ในขณะเดียวกัน ที่คฤหาสน์หลังใหญ่ใจกลางเมือง ภาคินในชุดสูทสีเข้มสั่งตัดพิเศษกำลังนั่งไขว่ห้างอยู่บนโซฟาหนังแท้ราคาแพง ดวงคมเข้มสีนิลคู่นั้นกวาดมองจอแท็บเล็ตที่แสดงภาพสดจากกล้องวงจรปิดรอบบริเวณบ้านพักของลีลาวดี รอยยิ้มร้ายกาจผุดขึ้นที่มุมปากหยักลึก ราชาผู้เย่อหยิ่งและไม่เคยยอมก้มหัวให้ใคร บัดนี้กลับยอมแปลงร่างเป็นหมาป่าคลั่งรักที่วางแผนทุกวิถีทางเพื่อต้อนเหยื่อสาวและลูกน้อยให้จนมุม เขาทนอยู่กับความสำนึกผิดและความทรมานมานานเกินไปแล้ว สี่ปีที่ไม่มีเธอมันเหมือนนรกบนดิน และตอนนี้ ในเมื่อเขาเจอโซ่ทองคล้องใจที่น่ารักน่าชังคู่นั้นแล้ว มีหรือที่เขาจะปล่อยให้พวกเธอหลุดมือไปได้อีก "คุณคินคะ แม่เตือนไว้ก่อนนะว่าถ้าลูกยังใช้แผนสกปรกแบบนี้ไปบีบลีลาวดีอีก แม่นี่แหละจะเอาไม้เรียวตีหลังลูกให้ลายเหมือนเสือเลยคอยดู!" เสียงของคุณหญิงรสรินผู้เป็นมารดาเอ็ดขึ้นด้วยความไม่พอใจ ขณะเดินเข้ามาในห้องทำงานส่วนตัวของบุตรชาย ภาคินวางแท็บเล็ตลงช้าๆ เขาเงยหน้าขึ้นสบตากลุ่นโกรธของมารดาด้วยแววตาที่นิ่งสงบ ทว่าลุ่มลึกและเต็มไปด้วยความมุ่งมั่นอย่างน่ากลัว "คุณแม่ครับ ผมไม่ได้ใช้แผนสกปรก... ผมแค่ทวงสิ่งที่ควรจะเป็นของผมคืนต่างหาก" เสียงทุ้มต่ำเอ่ยขึ้นด้วยความมั่นใจเกินร้อย "ลีลาวดีคิดว่าเธอเข้มแข็งพอที่จะปกป้องลูกจากผมได้คนเดียวงั้นเหรอครับ? เธอคิดผิดถนัด... เพราะต่อจากนี้ไป ทั้งแม่และลูกจะต้องอยู่ในอาณาจักรของผมเท่านั้น" "แกนี่มัน... ช่างหัวดื้อไม่เปลี่ยนจริงๆ!" คุณหญิงรสรินส่ายหัวด้วยความระอา แต่ลึกๆ ในแววตากลับมีความโล่งอกและเอ็นดูซ่อนอยู่ไม่น้อย "แล้วแกคิดว่าจะทำยังไงให้ลีลารับฟัง? ผู้หญิงคนนั้นไม่ใช่คนเดิมที่แกจะเหวี่ยงใส่แล้วยอมจำนนอีกต่อไปแล้วนะตาคิน แกทำลายหัวใจเขาจนแหลกสลายไปรอบหนึ่งแล้ว ถ้างวดนี้แกยังโง่ซ้ำซากอีก แม่ตัดออกจากกองมรดกจริงๆ ด้วย" ภาคินแค่นหัวเราะในลำคอ แววตาคมกrivทอประกายระยับราวกับสัตว์ป่าที่กำลังเจอเป้าหมายอันโอชะ "ผมไม่ได้จะไปบังคับเธอครับคุณแม่..." เขาเว้นจังหวะเล็กน้อย รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ปรากฏบนใบหน้าคมคาย "แต่ผมจะทำให้เธอเป็นคนเดินมาอ้อนวอนขอความช่วยเหลือจากผมด้วยตัวเองต่างหาก" ก๊อกๆๆ! เสียงเคาะประตูดังขึ้นขัดจังหวะการสนทนา เลขาคนสนิทก้าวเข้ามาด้วยสีหน้าร้อนรน มือถือแฟ้มเอกสารด่วนที่สุดเข้ามารายงาน "ท่านประธานครับ... เกิดเรื่องใหญ่แล้วครับ ทางคุณลีลาวดีไม่ได้ตื่นตระหนกกับรูปถ่ายอย่างที่เราคาดไว้ แต่ทว่า..." เลขากลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก "เธอพาเด็กๆ ย้ายออกจากบ้านหลังนั้นไปแล้วครับ! และตอนนี้... รถของเธอกำลังมุ่งหน้าไปยังสนามบินนานาชาติ!" รอยยิ้มบนใบหน้าของภาคินหายวับไปกับตา ดวงตาคมกริบเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อยด้วยความตกใจ ก่อนจะแปรเปลี่ยนเป็นความดุดันและร้อนรนจนน่ากลัว เขาลุกพรวดขึ้นจากโซฟาทันทีจนเก้าอี้ล้มคว่ำไม่เป็นท่า ย้ายบ้าน? หนีไปสนามบินงั้นเหรอ! คิดจะพาเลือดเนื้อเชื้อไขของเขาหนีไปให้พ้นจากเงื้อมมือของเขาอีกรอบอย่างนั้นสินะ... ลีลาวดี เธอช่างกล้าท้าทายอำนาจมืดของหมาป่าตัวนี้มากเกินไปแล้ว! ร่างสูงใหญ่ก้าวสาวเท้าด้วยความเร็วยาวๆ มุ่งตรงไปยังลิฟต์ส่วนตัวทันทีโดยไม่ฟังเสียงเรียกของมารดา หัวใจที่เคยด้านชาบัดนี้เต้นรัวระรัวด้วยความหวาดกลัวที่จะสูญเสียพวกเธอไปตลอดกาล บรรยากาศรอบตัวแผ่รังสีความน่ากลัวออกมาจนคนรอบข้างต้องถอยร่น รถหรูคันงามพุ่งทะยานออกจากคฤหาสน์ด้วยความเร็วสูงราวกับพายุหมุน ภาคินเหยียบคันเร่งมิดไมล์เพื่อไล่ล่าอดีตภรรยาตัวแสบที่บังaانกล้าหักหลังเขาเป็นครั้งที่สองในชีวิต แต่ทว่า... เมื่อเขามาถึงห้องพักรับรองพิเศษของสนามบินตามพิกัดที่สายสืบรายงาน ภาพที่ปรากฏตรงหน้ากลับทำให้ลมหายใจของประธานหนุ่มสะดุดกึก ร่างกายแข็งทื่อราวยืนอยู่บนปากเหว ไม่มีร่างของลีลาวดี... ไม่มีเสียงหัวเราะของเด็กแฝด... มีเพียงซองเอกสารสีขาวสะอาดตาที่วางอยู่บนโต๊ะกาแฟกลางห้อง พร้อมกับหน้าจอมือถือที่เปิดค้างไว้ แสดงข้อความสั้นๆ จากเบอร์แปลกที่ทำให้เลือดในกายของภาคินเย็นเฉียบลงในพริบตา *‘ถ้าอยากเจอหน้าลูกแฝด... เชิญคุณลุงใจร้ายมาหาเราที่ห้องพักหมายเลข 404 ของโรงแรมม่านหมอกสิคะ... มาพิสูจน์กันว่าคุณกล้าพอจะคุกเข่าขอโทษแม่ของเราหรือเปล่า?’* และภาพสุดท้ายที่ปรากฏบนหน้าจอ... คือรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ของเด็กหญิงตัวน้อยที่ถอดแบบรอยยิ้มของเขามาไม่มีผิดเพี้ยน! ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางผ่านหัวใจที่แหลกสลาย สู่เกมไล่ล่าและปาฏิหาริย์แห่งรักที่กำลังเดือดพล่านขึ้นเรื่อยๆ นะคะ แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้าค่ะ