วันที่ท้องเริ่มโต

นิ้วเรียวยาวของลีลาวดีไม่ได้สั่นเทาเหมือนเช่นวันเก่าอีกต่อไปแล้วค่ะ เมื่อยามที่ปลายนิ้วนั้นลูบไล้ผ่านเนื้อผ้าไหมเนื้อนุ่มลงบนส่วนโค้งเว้าบริเวณหน้าท้องที่เริ่มนูนเด่นขึ้นมาอย่างเห็นได้ชัด ความเปลี่ยนแปลงทางสรีระที่เคยมอบความหวาดหวั่นในยามเริ่มต้น บัดนี้กลับแปรเปลี่ยนเป็นความอบอุ่นล้ำลึกที่แผ่ซ่านอยู่ในทรวงอก มารดาผู้เคยแตกสลายจากความเย็นชาของสามีในนามอย่างภาคิน ได้เรียนรู้แล้วว่าหัวใจของเธอนั้นแข็งแกร่งเพียงใดเมื่อมีหนึ่งชีวิต... ไม่สิ สองชีวิตดวงน้อยๆ กำลังเติบโตอยู่ภายใน ช่วงเวลาหลายสัปดาห์ก่อนหน้านี้ ร่างกายของเธอต้องเผชิญกับพายุแห่งอาการแพ้ท้องอย่างหนักหน่วง อาการคลื่นไส้และวิงเวียนศีรษะประเดประดอนเข้ามาทุกครายามเช้าจนแทบไม่เหลือเรี่ยวแรง ทว่าทุกครั้งที่มือเรียววางทาบลงบนท้องน้อยพร้อมกับคำกระซิบแผ่วเบาเพื่อปลอบประโลมเจ้าตัวเล็ก ความอดทนอัศจรรย์ก็พลันบังเกิด อาการพะอืดพะอมที่เคยบั่นทอนร่างกายกลับมลายหายสิ้น เหลือเพียงความมุ่งมั่นอันแรงกล้าที่จะปกป้องเลือดเนื้อเชื้อไขของตนเองให้เติบโตอย่างสมบูรณ์ที่สุด "เติบโตมาด้วยกันนะคะเด็กๆ ของแม่... ไม่ว่าโลกใบนี้จะใจร้ายกับเราแค่ไหน แม่คนนี้ก็จะไม่ยอมให้ใครหน้าไหนมาแตะต้องพวกหนูได้เด็ดขาด" เสียงหวานเอื้อnเอื้อนกระซิบกับความว่างเปล่าภายในห้องนอนกว้างขวางที่ถูกตกแต่งใหม่อย่างอบอุ่น ทว่าสายตากลับทอดมองออกไปนอกหน้าต่างด้วยความรู้สึกที่หลากหลาย ภาคินในยามนี้คงกำลังเดือดดาลและพลิกแผ่นดินตามหาเธอกระมัง หลังจากที่เขาเพิ่งตระหนักได้ว่าทิฐิอันโง่เขลาของตนเองได้ผลักไสภรรยาและทายาทให้หลุดลอยจากมือไปไกลแสนไกลแค่ไหน หมาป่าผู้เย่อหยิ่งตัวนั้นกำลังจะคลุ้มคลั่งและทำลายทุกสิ่งเพื่อทวงคืนสิ่งที่เคยทิ้งขว้างอย่างไม่ใยดี แต่สำหรับลีลาวดีแล้ว ประตูแห่งความอภัยได้ปิดตายลงสนิทตั้งแต่หยดน้ำตาหยดสุดท้ายร่วงหล่นลงบนใบหย่าแผ่นนั้น ในขณะเดียวกัน ความเคลื่อนไหวในคฤหาสน์ตระกูลภาคินก็ตึงเครียดไม่แพ้กัน คุณหญิงรสาผู้เป็นมารดาแทบจะประกาศิตเฉดหัวบุตรชายตัวดีออกจากกองมรดก หากเขายังไม่สามารถตามหาตัวสะใภ้และหลานแฝดกลับมาได้ ภาคินในยามนี้ไม่มีมาดประธานหนุ่มผู้สุขุมนุ่มลึกหลงเหลืออยู่เลย ดวงตาคมกริบแดงก่ำด้วยความอดนอนและร่องรอยความเครียดขมึง เขาสั่งให้ทีมสืบสวนระดับประเทศพลิกแผ่นดินหาเบาะแส โดยที่หารู้ไม่ว่าเงาของอดีตภรรยาได้หลบหนีไปไกลเกินกว่าที่อำนาจเงินของเขาจะเอื้อมถึงในชั่วข้ามคืนแล้ว ลีลาวดีสูดลมหายใจเข้าลึก, เพื่อซึมซับความสงบสุขที่เธอบรรจงสร้างขึ้นมาด้วยหยาดเหงื่อและน้ำตา ความเจ็บปวดในอดีตถูกหลอมรวมให้กลายเป็นเกราะกำบังอันแข็งแกร่ง ร่างกายที่เคยบอบบางบัดนี้แผ่รังสีของความเป็นแม่ที่พร้อมจะปกป้องลูกแฝดด้วยชีวิต มือบางบรรจงจัดเสื้อผ้าคลุมท้องเนื้อดีที่ช่วยอำพรางรูปร่างได้อย่างแนบเนียน ก่อนจะเตรียมตัวออกไปข้าง؛เพื่อพบกับแพทย์ประจำตัวตามนัดหมาย โดยไม่ล่วงรู้เลยว่า... บ่วงพัวพันแห่งโชคชะตากำลังจะเหวี่ยงให้พวกเขาต้องกลับมาเผชิญหน้ากันเร็วกว่าที่คาดคิด เสียงฝีเท้าหนักแน่นที่ก้าวเข้ามาหยุดอยู่หน้าประตูร้านกาแฟสไตล์มินิมอลย่านชานเมือง ทำให้บรรยากาศรอบกายพลันเยือกเย็นลงอย่างประหลาด ภาคินที่สืบจนเจอเบาะแสสุดท้ายก้าวพรวดเข้ามาในร้านด้วยลมหายใจหอบกระชั้น ดวงตาคมกวาดมองหาเป้าหมายด้วยความกระหายหิวราวกับสัตว์ป่าที่ขาดน้ำ และในวินาทีที่สายตาคมกริบนั้นปะทะเข้ากับร่างระหงในชุดคลุมท้องที่กำลังยืนหันหลังเลือกซื้อเบเกอรี่อยู่ ลมหายใจของประธานหนุ่มก็แทบจะหยุดชะงักลงตรงนั้น หัวใจที่เคยด้านชากลับกระชากวูบอย่างรุนแรงเมื่อเห็นความเปลี่ยนแปลงเด่นชัดบริเวณหน้าท้องของเธอ—ภาพนั้นกรีดลึกลงกลางใจจนเขาแทบทรุดลงไปกองกับพื้นเมื่อตระหนักได้ว่า... เธอกำลังอุ้มท้องลูกของเขาอยู่จริงๆ และลูกแฝดในครรภ์นั้นโตขึ้นมากเพียงใดในช่วงเวลาที่เขาผลักไสเธอออกไปจากชีวิต! ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามและเป็นกำลังใจให้กันเสมอนะคะ