Beast Master Universe: เลี้ยงแก๊งมอนสเตอร์สุดป่วน กู้โลกเสมือน!•ตอนที่ 1

ล็อกอินเข้าสู่โลกแห่งความฝัน

ผลงานโดย ผู้พิทักษ์มอนสเตอร์ป่วน
“ถ้าคุณยังไม่กดปุ่มยืนยันภายในสามวินาที ระบบจะทำการลบไฟล์ตัวตนของคุณทิ้งตลอดกาล… หนึ่ง” เสียงสังเคราะห์ที่ฟังดูเย็นเยียบดุจน้ำแข็งแห้งก้องกังวานอยู่ในความว่างเปล่าสีครามเข้ม ‘เรย์’ ยืนนิ่งอยู่กลางความมืดมิด มือของเขาสั่นระริกขณะจดจ้องไปยังไอคอนรูปไข่สีทองประหลาดที่ลอยเด่นอยู่เบื้องหน้า แทนที่จะเป็นหน้าต่างเลือกอาชีพหรือปรับแต่งรูปลักษณ์มาตรฐานเหมือนเกมเมอร์คนอื่นที่เคยรีวิวไว้ในอินเทอร์เน็ต “สอง” เรย์เม้มปากแน่น หัวใจเต้นรัวจนแทบจะหลุดออกมาจากอก เขาไม่ใช่คนที่ชอบการพนัน แต่สถานการณ์บีบบังคับให้เขาต้องเดิมพันครั้งใหญ่กับชีวิตที่แสนจืดชืดในโลกความเป็นจริง “สาม” เขากดนิ้วลงบนไข่ทองคำนั้นทันที! ทันใดนั้น ความเงียบงันก็ถูกฉีกกระชากด้วยเสียงหวีดหวิวของกระแสข้อมูลมหาศาลที่พุ่งเข้าใส่ร่างของเขา แสงสีขาวเจิดจ้าอาบไล้ไปทั่วทุกอณูขุมขนจนเขารู้สึกเหมือนตัวตนกำลังถูกแยกส่วนแล้วประกอบใหม่ ความเจ็บปวดแล่นปราดผ่านเส้นประสาท แต่สิ่งที่ทำให้เขาแปลกใจที่สุดไม่ใช่ความเจ็บ แต่เป็นเสียงกระซิบแผ่วเบาที่ดังอยู่ข้างหู—เสียงที่ฟังดูเหมือนสิ่งมีชีวิตตัวเล็กๆ กำลังหาวนอน *“ในที่สุด... ก็มีคนโง่พอจะปลุกฉันขึ้นมาสักที”* เรย์เบิกตากว้าง ทัศนียภาพรอบตัวเปลี่ยนจากความมืดมิดกลายเป็นทุ่งหญ้าสีมรกตที่พลิ้วไหวตามแรงลม กลิ่นหอมของดอกไม้ป่าที่ไม่เคยมีอยู่จริงในโลกความจริงแตะจมูกอย่างแผ่วเบา แต่สิ่งที่น่าตื่นตะลึงกว่าคือไอเทมที่วางอยู่บนฝ่ามือของเขา—มันไม่ใช่ดาบเหล็กหรือไม้เท้าเวทมนตร์เริ่มต้น แต่มันคือ ‘สร้อยคอรูปเขี้ยวหมาป่าที่กำลังส่งเสียงคำรามเบาๆ’ เขายืนนิ่งอยู่กลางลานกว้างของเมืองเริ่มต้น รอบข้างคราคร่ำไปด้วยผู้เล่นที่ดูตื่นตาตื่นใจ บ้างกำลังเหวี่ยงดาบอากาศ บ้างกำลังร่ายเวทมนตร์ด้วยท่าทางเก้ๆ กังๆ แต่เรย์กลับถูกดึงดูดด้วยแสงสีฟ้าจางๆ ที่ปรากฏขึ้นบนสร้อยคอของเขา “นี่มัน... ของแถมจากระบบงั้นเหรอ?” เรย์พึมพำขณะมองดูสร้อยคอที่สั่นไหวเบาๆ ทันใดนั้น ลมพายุขนาดย่อมก็ก่อตัวขึ้นที่เบื้องหน้าของเขา มวลอากาศหมุนวนจนเกิดเสียงวี๊ดหวิว ก่อนที่ร่างสีขาวนวลจะร่วงหล่นลงมาบนพื้นดินตรงหน้าเขาอย่างงดงาม มันคือสุนัขจิ้งจอกหิมะตัวจิ๋วที่มีดวงตาสีอเมทิสต์เปล่งประกาย เจ้าตัวเล็กสะบัดหางฟูฟ่องสีขาวสะอาดตา ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมองเรย์ด้วยสายตาที่ดูแคลนอย่างเปิดเผย “นายน่ะเหรอ? เจ้านายคนใหม่?” เจ้าจิ้งจอกเอียงคอถาม เสียงของมันกังวานอยู่ในหัวของเรย์โดยตรง เรย์ทรุดตัวลงนั่งยองๆ หัวใจที่เคยตื่นเต้นกับตัวเกมเริ่มเปลี่ยนเป็นความเอ็นดูอย่างห้ามไม่ได้ เขาไม่ได้รู้สึกหวาดกลัวที่มอนสเตอร์พูดได้ แต่กลับรู้สึกเหมือนได้พบเพื่อนเก่าที่พลัดพราก “ฉันชื่อเรย์นะ แล้วเธอล่ะ?” “ลูน่า” เจ้าจิ้งจอกพ่นลมหายใจออกทางจมูก ก่อนจะกระโดดขึ้นมาบนไหล่ของเขาอย่างถือวิสาสะ เล็บคมกริบจิกเบาๆ ลงบนเสื้อผ้าของเขาจนเรย์ต้องร้องอุทาน “จำไว้ให้ดีล่ะเรย์ ถ้าแกทำฉันอดอาหารหรือพาไปตายในที่กระจอกๆ ละก็... ฉันจะงับหูแกให้ขาดเป็นอย่างแรกเลย” เรย์หัวเราะเบาๆ เขาเอื้อมมือไปลูบขนที่นุ่มนิ่มของลูน่าอย่างแผ่วเบา สัมผัสที่ได้รับมันช่างสมจริงจนน่าเหลือเชื่อ ทว่าในจังหวะที่เขากำลังดื่มด่ำกับมิตรภาพใหม่ ท้องฟ้าเหนือเมืองเริ่มต้นกลับเปลี่ยนสีจากสีฟ้าสดใสเป็นสีม่วงคล้ำอย่างกะทันหัน เมฆหมอกบิดเบี้ยวกลายเป็นลวดลายสัญลักษณ์ประหลาดที่ดูเหมือนดวงตาที่กำลังจ้องมองลงมา ผู้เล่นรอบข้างเริ่มแตกตื่น บางคนชี้มือไปบนฟ้า บ้างก็หยิบอาวุธขึ้นมาเตรียมตัวรับสถานการณ์ฉุกเฉิน เสียงประกาศจากระบบที่ผิดเพี้ยนและติดขัดดังขึ้นทั่วทั้งเซิร์ฟเวอร์ *“ตรวจพบ... ความผิดปกติในระดับไฟล์แกนกลาง... บั๊ก... บั๊ก... ขจัดทิ้ง...”* เรย์รู้สึกถึงไอเย็นเยียบที่แผ่ซ่านออกมาจากสร้อยคอที่คอของเขา ลูน่าบนไหล่ของเขาตัวแข็งทื่อ ขนทุกเส้นตั้งชันขึ้นพร้อมกับขู่ฟ่อไปทางทิศตะวันออกของเมือง ที่นั่น—ชายในชุดคลุมสีดำสนิทที่ดูเหมือนส่วนหนึ่งของเงา กำลังก้าวเดินผ่านกลุ่มผู้เล่นที่หยุดนิ่งราวกับรูปปั้น ทุกย่างก้าวที่เขาวางเท้าลง พื้นดินที่เขาสัมผัสจะกลายเป็นสีเทาและแตกร้าวออกเป็นชิ้นๆ “นั่นมันตัวอะไรกัน...” เรย์พึมพังขณะที่มือของเขาสั่นไหว ชายคนนั้นหยุดเดิน หันมาสบตากับเรย์ผ่านหมวกฮู้ดที่ปิดบังใบหน้า แววตาคู่หนึ่งที่เย็นชาและไร้ซึ่งความเป็นมนุษย์จ้องเขม็งมาที่สร้อยคอในมือของเขา ลูน่าคำรามลั่นในลำคอ แต่ชายคนนั้นกลับเพียงแค่ยกมือขึ้นขยับนิ้วเบาๆ และทันใดนั้น แถบสถานะของเรย์ก็เด้งขึ้นมาเตือนด้วยตัวอักษรสีแดงฉาน [คำเตือน: ไอเทมในครอบครองของคุณคือ ‘รหัสลับของพระเจ้า’ การเข้าถึงจะนำมาซึ่งความล่มสลาย...] ร่างของชายในชุดคลุมหายวับไปกับตา ก่อนจะปรากฏตัวขึ้นอีกครั้งที่ด้านหลังของเรย์เพียงไม่กี่เซนติเมตร ลมหายใจเย็นเยียบสัมผัสที่ต้นคอ พร้อมกับเสียงกระซิบที่ทำให้เลือดในกายเรย์แทบหยุดไหล “ในที่สุด... ฉันก็หาเจอเสียที สิ่งที่จะทำให้โลกเน่าๆ ใบนี้พินาศไปพร้อมกับฉัน” หวังว่าเนื้อหาบทแรกนี้จะทำให้คุณรี้ดผู้น่ารักรู้สึกตื่นเต้นและอยากร่วมเดินทางไปกับเรย์และแก๊งมอนสเตอร์สุดป่วนในตอนต่อไปนะคะ!
สารจากนักเขียน (ผู้พิทักษ์มอนสเตอร์ป่วน)
ดูโปรไฟล์ →

"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนค่ะ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง Beast Master Universe: เลี้ยงแก๊งมอนสเตอร์สุดป่วน กู้โลกเสมือน! นะคะ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ รักทุกคนค่ะ 💕"

ความคิดเห็น (0)

ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์

ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้

เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!

บ่มเพาะไข่ไดโนเสาร์60%