ซื้อทั้งตลาดฮันเตอร์

"ร้อยล้าน? แกคิดว่าตึกสมาคมฮันเตอร์สาขาเขตเหนือนี้มีค่าแค่เศษเงินร้อยล้านของแกหรือไง เจ้าเด็กเหลือขอ!" เสียงหัวร่อเยาะเย้ยดังลั่นห้องประชุมใหญ่ ประธานสมาคมเขตเหนือ 'เฉินฮ่าว' แสยะยิ้มกว้างจนเห็นฟันครบทุกซี่ สายตาที่เขามองตรงมาเต็มไปด้วยความดูแคลนและสมเพช ฮันเตอร์ระดับบีอย่างหลินเฟยในสายตาของเขา ก็เป็นได้แค่ฝุ่นผงที่ถ้าอยากจะปัดทิ้งเมื่อไหร่ก็ได้ แค่กล้าเอาตัวมารนหาที่ถึงห้องประชุมคณะกรรมการบริหาร ก็นับว่าโง่เขลาเกินเยียวยาแล้ว รอบโต๊ะประชุม หกผู้ทรงอิทธิพลแห่งวงการฮันเตอร์ต่างพากันส่งเสียงหัวเราะครืนครั่น พวกเขาคือนายทุนเบื้องหลังที่คอยสูบเลือดสูบเนื้อเหล่าฮันเตอร์อิสระ และเป็นกลุ่มคนที่เคยเหยียบย่ำหลินเฟยกับลินดาอย่างไร้ความปราณีเมื่อครั้งอดีต แต่ทว่า... หลินเฟยกลับไม่ได้แสดงอาการหวาดกลัวแม้แต่น้อย ชายหนุ่มนั่งไขว่ห้างอยู่บนเก้าอี้หนังราคาแพงด้วยท่าทีสบายๆ ราวกับกำลังนั่งจิบชาในสวนหลังบ้าน ใบหน้าคมคายเรียบเฉยไร้ระลอกคลื่นแห่งอารมณ์ ดวงตาสนิทลึกล้ำราวกับห้วงสมุทรที่ซ่อนคลื่นพายุคลั่งไว้ภายใน ข้างกายเขา ลินดาในชุดสูทเข้ารูปสีดำสนิทนั่งสง่านิ่ง เธอไม่ได้ปริปากพูดสักคำ แต่รัศมีเยือกเย็นและแววตาที่มองตรงไปยังพวกเฉินฮ่าว ทำให้เหล่าผู้บริหารที่กำลังหัวเราะอยู่ถึงกับชะงักไปชั่วขณะโดยไม่รู้ตัว "ร้อยล้านอาจจะเป็นเงินมากมายสำหรับพวกคุณ..." หลินเฟยเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงราบเรียบ แต่มันกลับทรงพลังจนกดทับบรรยากาศในห้องให้เงียบกริบลงทันตา "แต่สำหรับผม... มันเป็นแค่ค่าขนมที่ไว้ใช้ซื้อลูกอมให้ภรรยาผมกินเล่นเท่านั้นครับ" "สามหาว!" เฉินฮ่าวตบโต๊ะฉาดใหญ่ ลุกขึ้นยืนค้ำหัวด้วยความโกรธเกรี้ยว เส้นเลือดที่ขมับปูดโปน "แกมันก็แค่ฮันเตอร์ตกอับที่บังเอิญฟลุกขายยารักษาได้ไม่กี่ขวด คิดว่ามีเงินหน่อยแล้วจะมาเหิมเกริมบนหัวฉันงั้นรึ? รปภ! ลากคอมันออกไป! แล้วหักแขนหักขามันทิ้งซะ!" ประตูกระจกบานใหญ่เปิดผางออกอย่างแรง ทว่า... ไม่มีรปภ.คนไหนก้าวเข้ามาสักคน สิ่งที่ปรากฏต่อสายตาทุกคู่คือร่างของหัวหน้าหน่วยรักษาความปลอดภัยที่ถูกโยนเข้ามานอนกองแทบเท้าเฉินฮ่าว สภาพของอีกฝ่ายหมดสติ หน้าตาบวมปูด และที่น่ากลัวที่สุดคือ ที่ปกเสื้อของมันมีเข็มกลัดโลหะรูปงูพันคทาไขว้สลักด้วยอักษรทองคำฝังเพชร นั่นคือสัญลักษณ์ของ 'องค์กรผู้ควบคุมระบบลับ' องค์กรที่แม้แต่ประธานสมาคมฮันเตอร์ยังไม่กล้าหือ! สีหน้าของเฉินฮ่าวและคณะกรรมการทุกคนเปลี่ยนจากหยิ่งผยองเป็นซีดเผือดในพริบตา เหงื่อกาฬไหลซึมลงตามกรอบหน้า ความเงียบงันอันน่าสะพรึงกลัวเข้าเกาะกุมพื้นที่รอบโต๊ะประชุมทันที พวกเขาไม่คาดคิดเลยว่า สัญลักษณ์ที่เคยเห็นแต่ในตำนานของขั้วอำนาจมืดเบื้องหลังโลกฮันเตอร์ จะมาปรากฏอยู่ตรงหน้า... และคนที่ถือครองมันคือน้องชายที่พวกเคยเหยียบย่ำ หลินเฟยค่อยๆ ปลดกระดุมสูทออกทีละเม็ดอย่างใจเย็น เขาลุกขึ้นยืนเต็มความสูง แรงกดดันระดับ SSS แผ่พุ่งออกมาราวกับภูเขาไฟใต้ทะเลที่รอวันปะทุ อากาศในห้องหนักอึ้งจนทุกคนแทบหายใจไม่ออก "ประธานเฉินครับ..." หลินเฟยโน้มตัวไปข้างหน้าเล็กน้อย รอยยิ้มที่มุมปากช่างเย็นเยียบจนน่าขนลุก "คุณบอกว่าตึกนี้มีค่ามากใช่ไหมครับ? งั้นเรามาลองคำนวณมูลค่ากันดูหน่อยดีกว่า ว่าหุ้นทั้งหมดของสมาคมเขตเหนือ รวมถึงหนี้สินเน่าๆ ที่พวกคุณซุกซ่อนไว้... จะมีราคาเท่าไหร่เมื่อเทียบกับบัญชีของผม" ชายหนุ่มหยิบการ์ดสีดำขลิบทองคำแท้ไร้ขีดจำกัดออกมาจากกระเป๋าเสื้อ การ์ดที่แม้แต่ธนาคารกลางโลกยังต้องโค้งคำนับให้เวลาที่มันถูกใช้งาน ลินดายื่นมือเรียวสวยมาแตะแขนสามีเบาๆ เป็นเชิงสนับสนุน สายตาของเธอที่มองเฉินฮ่าวเต็มไปด้วยความสมเพชเวทนา ราวกับกำลังมองมดปลวกตัวจิ๋วที่กำลังดิ้นรนอยู่บนฝ่ามือ "ผมให้เวลาพวกคุณสามวินาทีในการเซ็นสัญญาโอนย้ายสิทธิ์ทั้งหมด..." หลินเฟยเอ่ยด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล แต่เด็ดขาดราวกับประกาศิตจากสวรรค์ "หนึ่ง... สอง..." "ด..เดี๋ยวก่อนครับคุณหลิน! พวกเรายินดี..." เฉินฮ่าวทรรุดฮวบลงคุกเข่ากับพื้นอย่างไร้ศักดิ์ศรี เสียงละล่ำละลักร้องขอชีวิตดังลั่นห้อง น้ำตาและน้ำมูกไหลปนกันเปื้อนใบหน้ายับยู่ยี่ กรรมการคนอื่นๆ ต่างพากันคลานเข่าลงมากราบกรานอย่างน่าสังเวช หลินเฟยไม่แม้แต่จะชายตามองพวกมัน เขาสไลด์การ์ดสีดำลงบนเครื่องอ่านบัตรดิจิทัลรุ่นท็อปสุดของสมาคมด้วยท่าทีสบายๆ *ติ๊ง!* เสียงระบบยืนยันธุรกรรมดังขึ้นก้องห้องประชุม พร้อมกับหน้าจอโฮโลแกรมยักษ์ที่แสดงยอดเงินคงเหลือมหาศาลจนตัวเลขล้นทะลักจอ และเสียงรูดบัตรเครดิตดำไม่จำกัดวงเงินผ่านฉลุยดังสะท้านโสตประสาทของทุกคน หมอเทวะแรงก์ SSS: ซื้อทั้งตลาดฮันเตอร์ (ตอนที่ 12) - จบตอน รี้ดเดอร์ที่รักครับ เตรียมพบกับการชำระล้างสมาคมฮันเตอร์ให้สิ้นซากในตอนหน้าได้เลยนะครับ!