พันธมิตรลับ

เสียงสัญญาณเตือนภัยสีแดงฉานจากผลึกเวทมนตร์ใจกลางห้องโถงยุทธศาสตร์ก้องกังวานจนแก้วหูแทบสั่นสะเทือน แสงไฟสีชาดสาดส่องลงบนใบหน้าของเรย์ที่ยืนนิ่งสงบราวกับรูปปั้นหินสลัก *[แจ้งเตือนระบบฉุกเฉิน: ผู้เล่นระดับตำนาน 'โอดิน' ผู้ครองอาณาจักรแดนเหนือ ได้ประกาศสงครามข้ามเขตแดนมายัง 'นิวเทอร์รา' แล้ว... และเวลานับถอยหลังสู่การบุกรุก เหลือเพียง... 10 นาที!]* ข้อความโฮโลแกรมสีแดงฉานกระพริบเตือนอยู่เบื้องหน้า เรย์ไม่ได้ขยับตัวด้วยความตื่นตระหนกแม้แต่น้อย ดวงตาคมกริบคู่นั้นทอดมองแผนที่สามมิติของอาณาจักรนิวเทอร์ราที่ตนใช้หยาดเหงื่อและเลือดเนื้อสร้างมันขึ้นมาจากซากปรักหักพัง สิบนาที... เวลาเพียงน้อยนิดที่พวกพ้องหน้าเงินกลุ่มเดิมซึ่งเคยหักหลังเขาในอดีต หวังจะใช้บดขยี้รากฐานอันน้อยนิดนี้ให้แหลกคามืออีกครั้ง "นายท่านครับ กิลด์อิสระทั้งเจ็ดแห่งแนวหน้าปะทะ ได้ตอบรับคำเชิญของเราแล้ว... แต่พวกเขากำลังเดินทางมาด้วยความลังเล" เอลีน่าก้าวเข้ามาด้วยฝีเท้าเร่งรีบแต่ยังคงความสง่างามตามแบบฉบับอดีตเอลฟ์ชั้นสูง ร่างระหงสวมชุดเกราะเวทมนตร์เข้ารูป มือเรียวกำคัมภีร์โบราณแน่นจนข้อต่อนิ้วขาวซีด แม้ร่องรอยความกังวลจะฉายชัดบนใบหน้าสวยคม แต่แววตาของเธอยังคงมีความเชื่อมั่นอย่างล้นpเปี่ยมที่มอบให้ชายหนุ่มเบื้องหน้า เรย์ยกมือขึ้นเป็นเชิงห้ามปราม น้ำเสียงทุ้มต่ำเอ่ยขึ้นเรียบเรื่อยแต่ทรงพลังราวกับคำประกาศิต "ความลังเลเป็นเรื่องปกติของคนที่ไม่เคยชนะ เอลีน่า... คนพวกนั้นเคยถูกกิลด์จักรพรรดิทมิฬรีดไถและเหยียบย่ำศักดิ์ศรีมานับครั้งไม่ถ้วน การที่พวกเขายอมก้าวเท้าเข้ามาในเขตแดนของเราในยามวิกฤตเช่นนี้ ก็แปลว่าพวกเขาไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากฝากอนาคตไว้ที่เรา" สิ้นคำพูด ประตูเหล็กกล้าผสม mithril หนาสามเมตรก็ถูกผลักเปิดออกด้วยแรงมหาศาล ร่างของชายฉกรรจ์นับสิบคนก้าวเข้ามาพร้อมกลิ่นอายของสนามรบและฝุ่นควัน ผู้นำกลุ่มคือ 'บารอน' หัวหน้ากิลด์ทลายพยัคฆ์ กิลด์อิสระอันดับต้นๆ ที่ขึ้นชื่อเรื่องความหัวดื้อและไม่ยอมก้มหัวให้ใคร เขากวาดสายตามองห้องโถงที่ถูกตกแต่งด้วยเทคโนโลยีเวทผสานจักรกลอย่างพินิจพพิเคราะห์ ก่อนจะแค่นหัวเราะในลำคอ "นี่น่ะหรือ อาณาจักรใหม่ของอดีตจอมทัพผู้ไร้พ่าย? ดูเล็กกว่าที่ฉันคิดไว้เยอะเลยนี่หว่า... ท่านเรย์" บารอนจงใจเน้นเสียงเยาะเย้ยเพื่อทดสอบความนิ่งของเจ้าบ้าน เรย์หันกลับมาเผชิญหน้า ดวงตาสีรัตติกาลคู่นั้นจับจ้องไปยังหัวหน้ากิลด์ทลายพยัคฆ์โดยไม่กะพริบ บรรยากาศรอบตัวของเรย์กดดันจนอุณหภูมิในห้องลดฮวบลงอย่างฉับพลัน บารอนที่เคยพยศถึงกับชะงักฝีเท้า ความรู้สึกเย็นเยียบแล่นพล่านตั้งแต่สันหลังวาบราวกับมีใบมีดจ่ออยู่ที่ลำคอ "ถ้าพวกท่านคิดจะมาเพื่อเดินชมพิพิธภัณฑ์ ผมเกรงว่าเวลาสิบนาทีนี้คงมีค่าเกินกว่าจะเสียเปล่าครับ, คุณบารอน" เรย์เอ่ยด้วยน้ำเสียงสุภาพ ทว่าเฉียบคมจนคนฟังต้องกลืนน้ำลายลงคอ "แต่ถ้ามาเพื่อทวงคืนความยุติธรรม และกระชากหัวสุนัขรับใช้ของจักรพรรดิทมิฬ... ที่นั่งของพวกท่านถูกจัดเตรียมไว้เรียบร้อยแล้ว" ความเงียบเข้าปกคลุมชั่วขณะ บารอนมองหน้าเรย์สลับกับแผนที่ยุทธศาสตร์ รอยยิ้มหยันเมื่อครู่เลือนหายไป แทนที่ด้วยความตื่นตะลึงเมื่อเห็นการจัดวางกำลังป้องกันของนิวเทอร์รา แม้จะมีกำลังพลน้อยกว่าฝั่งโอดินหลายเท่าตัว แต่จุดอับสายตา ช่องว่างทางยุทธวิธี และกับดักเวทมนตร์ที่ถูกซ่อนไว้ ล้วนถูกออกแบบมาเพื่อการันตีการ 'สวนกลับ' อย่างเลือดเย็นที่สุด "แก... วางแผนจะสู้กับกองทัพอันดับหนึ่งด้วยคนแค่นี้เนี่ยนะ?" รองหัวหน้ากิลด์อีกคนหลุดปากถามด้วยความไม่อยากเชื่อ "กำลังพลไม่ใช่ตัวชี้วัดชัยชนะครับ..." เรย์ก้าวเข้าไปใกล้แผนที่สามมิติ นิ้วเรียวชี้ไปยังจุดคอหอยของแนวป้องกัน "แต่ 'ความแค้น' และ 'ความโลภ' ของพวกมันต่างหาก คือจุดอ่อนที่เราจะใช้ฝังพวกมันลงหลุม" *[แจ้งเตือนระบบ: เวลาบุกรุกเหลืออีก 3 นาที]* เสียงเตือนเร่งเร้าสติของทุกคนในห้อง บารอนสูดหายใจเข้าลึกๆ แววตาลลังเลเมื่อครู่แปรเปลี่ยนเป็นความเด็ดเดี่ยว เขาตบโต๊ะเสียงดังสนั่น "ให้ตายส้า! ไหนๆ กิลด์ของฉันก็ไม่มีอะไรจะเสียอยู่แล้ว... เรย์! ถ้าแผนของแกทำให้พวกเราพังพาบ ฉันนี่แหละจะเอาหัวแกไปสังเวยคนแรก!" "ยินดีครับ ถ้าผมทำพลาด... หัวของผมก็ยกให้ท่านได้เลย" เรย์ยิ้มมุมปาก รอยยิ้มที่เปี่ยมไปด้วยความมั่นใจจนน่ากลัว "แต่ถ้าพวกเราชนะ อาณาจักรแห่งนี้จะเปิดประตูต้อนรับพวกท่านในฐานะ 'ผู้ร่วมก่อตั้ง' หาใช่ผู้อพยพ" เอลีน่าร่ายเวทมนตร์ประสานเสียงก้อง ข่ายเวทสีทองอร่ามแผ่ขยายออกไปคลุมทั่วอาณาจักรนิวเทอร์รา แสงสว่างเจิดจ้ากลบรัศมีสีแดงของระบบเตือนภัยจนหมดสิ้น พร้อมกับเสียงคำรามกึกก้องจากนอกกำแพงเมืองที่บ่งบอกว่ากองทัพของโอดินได้มาถึงแล้ว ปัง! แรงกระแทกมหาศาลสั่นสะเทือนไปทั่วพื้นที่ กำแพงเมืองชั้นนอกระเบิดออกเป็นจุล ฝุ่นควันตลบอบولไปทั่วทิศทาง พร้อมกับเสียงหัวเราะเยาะเย้ยที่ดังทะลุเข้ามาในโสตประสาทของทุกคน "ฮ่าๆๆๆ! เจ้าพวกสุนัขจรจัดแห่งนิวเทอร์รา ออกมาต้อนรับความตายของพวกแกได้แล้ว!" เสียงประกาศกร้าวของแม่ทัพหน้าด่านแห่งแดนเหนือดังขึ้นพร้อมเงาร่างนับร้อยที่พุ่งทะยานเข้ามา ทว่า ท่ามกลางความโกลาหลนั้น เรย์กลับค่อยๆ ชักดาบประจำตัวออกจากฝัก เสียงเหล็กเสียดสีกันดังบาดแก้วหู ดวงตาของอดีตจอมทัพเปล่งประกายเจิดจ้าท่ามกลางความมืดมิด เรย์ก้าวออกไปที่ระเบียงบัญชาการเบื้องหน้า พร้อมกับเอ่ยกระซิบเบาๆ ที่ได้ยินกันเฉพาะคนสนิท "เปิดประตูค่ายกล... ต้อนรับแขกที่ไม่ได้รับเชิญให้สาสม" แต่ทว่า... ในวินาทีที่ประตูค่ายกลกำลังจะทำงานเพื่อต้อนรับการบุกรุกระลอกแรกนั้นเอง หน้าจอระบบสีทองอร่ามที่ไม่อาจคาดคิดก็เด้งขึ้นมาขวางกั้นตรงหน้าเรย์ พร้อมกับข้อความปริศนาที่ทำให้ลมหายใจของอดีตจอมทัพต้องสะดุดกุนทับทันที *[แจ้งเตือนลับจากระบบ: ตรวจพบรหัสผ่านผู้ดูแลระบบระดับสูง... มีผู้เล่นปริศนาทำการ 'ปิดตาย' ทางหนีทีไล่ทั้งหมดของนิวเทอร์ราจากภายใน... และผู้เล่นคนนั้นกำลังยืนอยู่ข้างหลังคุณในตอนนี้]* ขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและสร้างตำนานบทใหม่ไปด้วยกันเสมอนะครับ