เมื่อความรักเริ่มเบ่งบานท่ามกลางสมรภูมิ

"ถ้าเธอจะตายด้วยดาบเล่มนี้ ก็ถือว่าเป็นการลงทุนที่ขาดทุนที่สุดในชีวิตฉันเลยนะ เอลาร่า" เสียงทุ้มต่ำของอาชวินดังขึ้นท่ามกลางเสียงหอบหายใจรวยรินของเหล่าอัศวินแห่งความมืดที่พ่ายแพ้ราบคาบอยู่เบื้องหลัง เขาไม่ได้ดูเหนื่อยหอบจากการต่อสู้เลยแม้แต่น้อย มือข้างหนึ่งของเขายังคงถือแก้วไวน์คริสตัลที่สั่งซื้อมาจากร้านค้าพรีเมียมในระบบด้วยราคาที่คนธรรมดาต้องทำงานทั้งชีวิตเพื่อซื้อมันเพียงแก้วเดียว เอลาร่าที่นั่งทรุดกายอยู่บนพื้นดินที่เปรอะเปื้อนไปด้วยไอหมอกสีดำมืดเงยหน้ามองเขา แววตาของเธอสั่นระริก เธอเห็นอาชวินฟาดเงินมหาศาลเพื่อซื้อ 'เกราะป้องกันระดับตำนาน' ให้แก่เหล่า NPC ที่ไร้ชื่อเพียงเพราะไม่อยากให้พวกเขารับบาดเจ็บ แทนที่จะใช้ทรัพยากรเหล่านั้นเพื่อเสริมพลังให้ตัวเองเหมือนเพลย์เยอร์คนอื่นๆ ที่เธอเคยรู้จัก "ทำไม... ทำไมคุณถึงทำแบบนี้" เอลาร่าถามเสียงสั่น พลางใช้มือเรียวบางปาดคราบเลือดออกจากมุมปาก "เงินพวกนั้นมันซื้อชีวิตของพวกเขากลับมาได้ก็จริง แต่มันไม่มีค่าตอบแทนใดๆ กลับคืนสู่กระเป๋าคุณเลย คุณกำลังทำลายกลยุทธ์การเล่นที่สมบูรณ์แบบของตัวเองเพียงเพื่อคนกลุ่มนี้เนี่ยนะ?" อาชวินก้าวเข้ามาหาเธอ จังหวะการเดินของเขาเชื่องช้าทว่าเต็มไปด้วยความกดดันที่แผ่ออกมาจากความมั่นใจ เขาคุกเข่าลงข้างกายเธอ สายตาที่เคยเย็นชาและคำนวณราคาของสรรพสิ่งกลับอ่อนลงจนเอลาร่าต้องหลบสายตา "เธอเคยบอกฉันว่า... โลกใบนี้คือการบริหารจัดการทรัพยากร" อาชวินเอ่ยเบาๆ ก่อนจะใช้นิ้วโป้งเกลี่ยเศษฝุ่นบนแก้มของเธออย่างแผ่วเบา "แต่ฉันเพิ่งค้นพบว่า มีทรัพยากรอย่างหนึ่งที่ต่อให้ทุ่มเงินหมดทั้งจักรวาล ก็ไม่อาจซื้อมาได้หากคนคนนั้นไม่ได้อยู่ข้างๆ ฉันนับจากวินาทีนี้ไป" เอลาร่าชะงัก ลมหายใจของเธอติดขัด เธอจ้องมองเข้าไปในนัยน์ตาคู่นั้น—ตาของคนที่เคยถูกตราหน้าว่าเป็นเพียง 'เศรษฐีบ้าพลัง' ผู้ใช้ระบบบัคเพื่อความสะใจ แต่เบื้องลึกกลับคือความโดดเดี่ยวที่พยายามปกป้องสิ่งที่มีค่าที่สุดไว้ด้วยอำนาจทั้งหมดที่เขามี "ฉันไม่ได้ทำเพื่อตัวเลขในบัญชี" เขาพูดต่อ ความนิ่งสงบในแววตาของเขาทำให้สมรภูมิรอบข้างดูเงียบงันลงทันใด "ฉันทำเพื่อที่วันหนึ่งเมื่อโลกใบนี้ถูกกู้คืนจนสำเร็จ... เธอจะเป็นคนแรกที่ได้เห็นมันในฐานะคู่ชีวิต ไม่ใช่ในฐานะผู้คุมระบบที่ต้องจากไป" ความอบอุ่นที่แผ่ซ่านออกมาจากสัมผัสนั้นทำให้กำแพงน้ำแข็งในใจของเอลาร่าพังทลายลง เธอเคยคิดว่าเงินคืออำนาจที่ไร้หัวใจ แต่ในชั่วพริบตานี้ เธอได้เห็นแล้วว่าสำหรับอาชวิน เงินเป็นเพียงเครื่องมือที่เขาสร้างขึ้นเพื่อสร้างพื้นที่ที่ปลอดภัยให้หัวใจของเธอ ทันใดนั้น เสียงเตือนสีแดงฉานของระบบก็ดังสนั่นไปทั่วชั้นบรรยากาศ ท้องฟ้าเหนือสมรภูมิเริ่มร้าวเหมือนกระจกที่กำลังจะแตกกระจาย เงาขนาดมหึมาที่แฝงตัวอยู่ในความมืดปรากฏร่างขึ้น—มันคือ 'ผู้เฝ้าประตูแห่งความว่างเปล่า' บอสลับที่ไม่มีใครเคยเอาชนะได้ มันกางปีกกว้างจนบดบังแสงจันทร์ "ดูเหมือนแขกไม่ได้รับเชิญจะมาถึงแล้วนะ" อาชวินยันกายลุกขึ้นยืนพลางปัดฝุ่นออกจากเสื้อสูทหรูหราของเขา เขารูดบัตรเครดิตสีดำสนิทที่แวววาวราวกับท้องฟ้ายามค่ำคืนผ่านอากาศว่างเปล่า เสียงระบบตอบรับดังขึ้นอย่างก้องกังวาน *[ทำการเรียกใช้งาน: ยานรบอัลติเมทเพิร์ล - สเตตัส: ออนไลน์]* อาชวินหันกลับมาส่งยิ้มที่ทำให้เอลาร่าใจเต้นแรง แม้ในยามวิกฤตที่สุด เขายังคงรักษาท่าทีของสุภาพบุรุษผู้ถือครองชะตาโลกไว้ได้เป็นอย่างดี เขาคว้ามือเธอขึ้นมาแล้วจุมพิตเบาๆ ที่หลังมือ "รอฉันอยู่บนยานลำนั้นนะ" เขาเอ่ยพลางบุ้ยปากไปยังยานรบขนาดมหึมาที่กำลังร่อนลงจอดท่ามกลางเปลวไฟ "ส่วนไอ้ตัวที่ขัดจังหวะความรักของเรา... ฉันจะทำให้มันรู้ว่าการเป็นหนี้มหาศาลจนไม่มีวันชดใช้ได้มันเป็นยังไง" เสียงสนั่นหวั่นไหวจากการลงจอดของยานรบสั่นสะเทือนไปทั่วผืนปฐพี พร้อมกับการปรากฏตัวของกองกำลังปริศนาที่ก้าวลงจากยาน พวกเขาไม่ได้มาเพื่อรบ แต่มาเพื่อประกาศศักดาว่าอาชวินกำลังจะเปลี่ยนกฎของโลกใบนี้ไปตลอดกาล... ทว่าสายตาของเอลาร่ากลับเหลือบไปเห็นบางอย่างที่ซ่อนอยู่ในเงาของยานรบ—ชายในชุดคลุมสีเงินที่ถือตราสัญลักษณ์เดียวกับที่เธอเคยใช้ในฐานะผู้คุมระบบ! ทุกสิ่งทุกอย่างที่เธอรู้เกี่ยวกับระบบกำลังจะพังทลายลงในอีกไม่กี่อึดใจนี้ พบกับจุดเปลี่ยนที่อาจทำให้คุณต้องกะพริบตาไม่ลงในตอนถัดไปนะครับ - กิลด์มาสเตอร์เอส