รันเวย์แห่งสงคราม

รอยยิ้มพลาสติกของบรรณาธิการนิตยสารแฟชั่นชื่อดังไม่ได้ช่วยให้บรรยากาศในสตูดิโอขนาดใหญ่เย็นลงเลยแม้แต่น้อย ในทางกลับกัน อุณหภูมิรอบกายของ ‘เรย์ รินรดา’ กำลังติดลบจนเกือบจะกลายเป็นจุดเยือกแข็ง ดีไซเนอร์สาวมือหนึ่งแห่งยุคปรายตามองแท็บเล็ตในมือด้วยหางตา นิ้วเรียวยาวภายใต้ถุงมือผ้าสีดำสนิทเลื่อนดูประวัติการทำงานของนางแบบกิตติมศักดิ์ที่ถูกยัดเยียดให้มาร่วมโปรเจกต์นี้อย่างไม่เต็มใจ “ฉันไม่ได้จ้างมาเป็นแม่พระพسجاกพระธุดงค์นะคะคุณนัท ถ้านางแบบของคุณยังเดินท่าทางเหมือนหุ่นยนต์ข้อต่อติดสนิมแบบนี้ ฉันเกรงว่าคอลเลกชัน ‘Eclipse’ ที่ฉันทุ่มเทแรงกายแรงใจมาครึ่งปีคงกลายเป็นเศษผ้าขี้ริ้วในพริบตา” น้ำเสียงราบเรียบแต่เฉียบคมราใบมีดโกนอาบน้ำผึ้งทำให้คนที่ถูกพาดพิงถึงกับสะดุ้ง มินตรา มินต์ ที่ยืนกอดอกพิงเสาสตูดิโออยู่ห่างออกไปไม่ถึงสามเมตร เม้มริมฝีปากแน่นจนเป็นเส้นตรง ดวงตากลมโตคู่สวยฉายแววพยศและขุ่นเคืองอย่างไม่คิดจะปิดบัง ผู้หญิงคนนี้คือ รินรดา ดีไซเนอร์จอมเผด็จการที่ขึ้นชื่อเรื่องความปากจัดและมาตรฐานที่สูงลิ่วจนไม่มีมนุษย์หน้าไหนเอื้อมถึง และเธอก็คือเหยื่อเคราะห์ร้ายที่ถูกบังคับให้มารับงานนี้เพื่อต่อลมหายใจในวงการที่พยายามจะเขี่ยเธอทิ้ง มินตราสูดลมหายใจเข้าลึกเพื่อสะกดกลั้นอารมณ์กรุ่นโกรธที่ตีตื้นขึ้นมาถึงลำคอ เธอผละออกจากเสา ก้าวเท้าฉับๆ เข้าไปประจันหน้ากับดีไซเนอร์สาวรุ่นพี่โดยไม่เกรงกลัวรัศมีอันคุกคามนั้นแม้แต่น้อย “ถ้าคอลเลกชันราคาแพงระยับของคุณมันจะพัง แค่เพราะนางแบบคนเดียวเดินไม่ถูกใจคุณ ฉันว่าปัญหาไม่ได้อยู่ที่ฉันหรอกค่ะคุณรินรดา แต่อยู่ที่ทัศนคติคับแคบของคุณต่างหากที่มองไม่เห็นศักยภาพของคนอื่นนอกจากเงาตัวเอง” รันเวย์ชั่วคราวกลางสตูดิโอพลันเงียบกริบ ทีมงานทุกคนต่างกลั้นหายใจ ไม่เคยมีใครกล้าต่อปากต่อคำกับรินรดาแบบนี้มาก่อน ยิ่งเป็นมินตราที่ตอนนี้สถานะในวงการเปรียบเสมือนเรือล่มปากอ่าว ยิ่งน่าแปลกใจที่เธอยังกล้าเอาความมั่นใจจอมปลอมมาต่อกรกับเสือสมิงอย่างดีไซเนอร์สาว รินรดาชะงักไปเล็กน้อย เธอนิ่งอึ้งไปสามวินาที ไม่ใช่เพราะตกใจ แต่เป็นเพราะกล้าหาญชาญชัยเกินคาดของอีกฝ่ายต่างหาก ดวงตาสีเข้มภายใต้กรอบแว่นกันแดดที่ดีไซเนอร์สาวมักจะสวมไว้เสมอหรี่ลงเล็กน้อย เธอก้าวเข้าไปประชิดตัวนางแบบสาวจนระยะห่างลดลงเหลือเพียงคืบเดียว กลิ่นน้ำหอมแบรนด์ดังผสมผสานกับความเร่าร้อนเฉพาะตัวลอยแตะจมูก มินตราเผลอกลั้นหายใจโดยไม่รู้ตัวเมื่อพบว่าผู้หญิงตรงหน้าทั้งสูงส่ง เย็นชา และมีเสน่ห์ดึงดูดใจอย่างประหลาดในเวลาเดียวกัน “ปากดีจังนะคะ มินตรา... หวังว่าฝีเดินบนรันเวย์จะคมคายได้สักครึ่งหนึ่งของคำพูดเมื่อครู่นี้ เผื่อว่าเธอจะลบภาพ ‘นางแบบตกอับ’ ที่คนเขากำลังเม้าท์กันทั่วบ้านทั่วเมืองได้บ้าง” รินรดาโน้มใบหน้าเข้าไปกระซิบข้างหู น้ำเสียงกระซิบนั้นเยียบเย็นและบาดลึกถึงขั้วหัวใจ “จำใส่สมองเอาไว้ว่า บนพื้นที่ของฉัน เธอเป็นแค่หุ่นไม้ตัวหนึ่ง... หุ่นไม้ที่ไม่มีสิทธิ์แม้แต่จะเถียง” มินตรากำหมัดแน่นจนเล็บจิกเข้ากับฝ่ามือ ความเจ็บปวดแปลบปลาดยิ่งปลุกเร้าสัญชาตญาณนักสู้ในตัวเธอให้ลุกโชนขึ้นมาอีกครั้ง เธอเงยหน้าขึ้นสบตาคู่คมกริบนั้นอย่างไร้ความหวาดกลัว ใบหน้าสวยเฉี่ยวกระตุกยิ้มมุมปากอย่างท้าทาย “งั้นก็คอยดูให้ดีแล้วกันค่ะคุณดีไซเนอร์ปากจัด หุ่นไม้ตัวนี้แหละที่จะทำให้เสื้อผ้าไร้จิตวิญญาณของคุณมันกลับมามีชีวิตชีวาจนคุณต้องกลืนคำพูดตัวเองแทบไม่ทัน” บรรยากาศระหว่างทั้งคู่คุกกรุ่นเสียจนแทบจะมีประกายไฟแลบออกมาจากปลายนิ้ว เคมีที่ขัดแย้งแต่ดึงดูดกันอย่างรุนแรงทำให้สตูดิโอแคบลงถนัดตา รินรดาแค่นหัวเราะในลำคอด้วยความหมั่นไส้ แต่ลึกๆ แล้วหัวใจเจ้ากรรมกลับกระตุกวูบอย่างไม่น่าให้อภัยให้กับความดื้อรั้นและดวงตาส่อประกายท้าทายคู่นั้น เป็นครั้งแรกในรอบหลายปีที่เธอรู้สึกว่าการทำงานร่วมกับคนอื่นมันน่าสนุกขึ้นมาบ้างแล้ว “ดีค่ะ งั้นเรามาพิสูจน์กัน...” รินรดาเอ่ยเสียงพร่า เตรียมจะหันหลังกลับไปสั่งงานทีมช่างภาพต่อ ทว่า... เสียงประตูกระจกบานใหญ่ของสตูดิโอถูกผลักเปิดออกอย่างไร้มารยาท พร้อมกับร่างสูงสมส่วนของบุคคลที่ไม่มีใครคาดคิดว่าจะโผล่มาในสถานที่แห่งนี้ก้าวเข้ามาอย่างมาดมั่น ชายหนุ่มทายาทตระกูลดังผู้เป็นอดีตคู่หมั้นของมินตราและเป็นต้นเหตุของมรสุมข่าวฉาวทั้งหมด ย่างกรายเข้ามาพร้อมรอยยิ้มเยาะเย้ยที่มุมปาก ก่อนจะเอ่ยประโยคที่ทำให้ทุกลมหายใจในห้องหยุดชะงักลงทันที “ว้าว บรรยากาศคึกคักกันจังเลยนะครับ... ไม่นึกเลยว่านางแบบตกอับอย่างเธอ จะยังมีหน้ามาวิ่งวอนขอเศษงานทำอยู่รอดได้ถึงขนาดนี้” ขอขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่แวะเข้ามาสัมผัสความแซ่บในตอนนี้นะคะ อย่าลืมติดตามตอนต่อไปกันด้วยนะคะ!