งานประมูลสะท้านเมือง

"เศษสวะอย่างแก ต่อให้ใช้เวลาทั้งชีวิตก็ไม่มีทางซื้อสิทธิ์เข้าร่วมงานประมูลระดับตำนานนี้ได้หรอกรินทร์ เลิกทำตัวน่าสมเพชแล้วไสหัวไปซะ!" เสียงหัวร่อต่อกระซิกของ 'กิตติ' ประธานบริษัทกิตติการค้า ประมุขตระกูลใหญ่ผู้กุมอำนาจตลาดไอเทมดันเจี้ยนเขตตะวันตกดังขึ้น ท่ามกลางเสียงหัวเราะเยาะเย้ยของเหล่ามหาเศรษฐีและฮันเตอร์ระดับสูงนับร้อยชีวิตในห้องโถงจัดประมูลคริสตัลแกรนด์ฮอลล์ ร่างอ้วนท้วนในชุดสูทสั่งตัดพิเศษส่งสายตาเหยียดหยามมองชายหนุ่มผู้ยืนอยู่เบื้องหน้า ราวกับกำลังมองดูแมลงวันตัวหนึ่งที่บังอาจบินมาเกาะบนโต๊ะอาหารหรู รินทร์ไม่ได้ตอบโต้อะไร สีหน้าของอดีตฮันเตอร์ตกอับยังคงราบเรียบเยือกเย็นราวกับผิวน้ำในบึงลึก ดวงตาคมกริบกวาดมองผู้คนที่เคยเหยียบย่ำเขาและลินินในอดีตทีละคน ใบหน้าของแต่ละคนที่เคยหัวเราะเยาะ บัดนี้ถูกบันทึกไว้ในความทรงจำอย่างชัดเจนเพื่อรอเวลาชำระบัญชี ข้างกายของเขา ลินิน ฮันเตอร์แรงก์ S สายซัพพอร์ตผู้เลอโฉมกำลังกุมมือเรียวของรินทร์ไว้แน่น ฝ่ามือของเธอยังคงชื้นเหงื่อด้วยความกังวล แม้เหตุการณ์บนดาดฟ้าเมื่อครู่ที่กองกำลังนับร้อยคุกเข่าต่อหน้ารินทร์จะทำให้เธอรู้แล้วว่าสามีของเธอไม่ได้เป็นแค่อดีตฮันเตอร์ไร้แรงก์อีกต่อไป แต่บรรยากาศที่กดดันและสายตานับร้อยคู่ที่จ้องมองมาอย่างดูถูกในห้องประมูลนี้ ก็ยังคงสร้างความประหม่าให้เธอไม่น้อย รินทร์หันไปสบตาพร้อมกับบีบมือบางของลินินเบาๆ เป็นเชิงปลอบโยน รอยยิ้มอบอุ่นและมั่นคงปรากฏขึ้นบนมุมปากของชายหนุ่ม ก่อนที่เขาจะหันกลับไปเผชิญหน้ากับเหล่าเศรษฐีผู้เย่อหยิ่งด้วยแววตาที่เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง—แววตาของนักล่าที่ถือไพ่เหนือกว่าทุกประตู "พูดจบแล้วใช่ไหมครับ คุณกิตติ" น้ำเสียงนุ่มทุบแต่ทรงพลังกังวานไปทั่วห้องโถงที่เงียบสงบลงฉับพลัน กิตติชะงักไปเล็กน้อยก่อนจะเค้นเสียงหัวเราะในลำคอ "ฮึ! ทำเป็นปากดี ไอ้มือสะอาดอย่างแกมีเงินติดตัวถึงหลักแสนหรือยังเถอะ ถึงกล้ามาทำเป็นวางก้ามในงานประมูลระดับพันล้านนี่!" รินทร์ไม่สนใจคำสบประมาท เขาเพียงแค่ยกมือขึ้นส่งสัญญาณเล็กน้อย ทันทันใดนั้น ประบานประตูบานคู่ยักษ์สลักลวดลายทองคำของห้องประมูลก็ถูกผลักเปิดออกอย่างนุ่มนวล ผู้จัดการใหญ่แห่งสมาคมฮันเตอร์ระดับโลกเดินนำหน้าคณะเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัย พร้อมด้วยพานกำมะหยี่สีแดงที่ถูกประคองมาอย่างระมัดระวัง บนนั้นคือบัตรวีไอพีสีดำสนิทฝังเพชรแท้—บัตรเครดิตอภิมหาเศรษฐีไร้ขีดจำกัดที่แม้แต่ผู้นำประเทศก็ไม่มีสิทธิ์ครอบครอง "เรียนเชิญท่านรินทร์ ประมุขสูงสุดคนใหม่ของเครือข่ายการเงินสากล... ที่นั่งแถวหน้าสุดพร้อมสิทธิ์การประมูลเบ็ดเสร็จทุกรายการรอท่านอยู่ครับ" เสียงของผู้จัดการใหญ่สั่นเครือด้วยความยำเกรง โค้งคำนับลงจนแทบชิดพื้น ความเงียบสงัดเข้าปกคลุมห้องโถงประมูลในทันที ทุกสายตาเบิกกว้าง อ้าปากค้างจนแทบหลุดจากเบ้า กิตติหน้าซีดเผือดราวกับกระดาษ สีหน้าที่เคยเย่อหยิ่งบิดเบี้ยวด้วยความตื่นตระหนกสุดขีด ขาทั้งสองข้างสั่นเทาจนแทบทรุดลงไปกองกับพื้น รินทร์ก้าวเดินผ่านกลุ่มคนที่เคยเหยียดหยามเขาด้วยฝีเท้าที่มั่นคงและสง่างาม ทุกย่างก้าวที่ผ่านไป ทำให้เหล่ามหาเศรษฐีและประธานบริษัทผู้ทรงอิทธิพลต้องรีบหลบสายตาและถอยร่นด้วยความหวาดกลัว ลินินเดินเคียงข้างสามีด้วยความภาคภูมิใจ หยาดน้ำตาแห่งความตื้นตันเอ่อคลอเบ้า เมื่อนึกถึงวันที่พวกเขาลำบากจนแทบไม่มีข้าวกิน แต่วันนี้... สามีของเธอกลับเหยียบย่ำโลกใบนี้ไว้ใต้ฝ่าเท้า เมื่อรินทร์ทิ้งตัวลงนั่งบนเก้าอี้วีไอพีแถวหน้าสุด การประมูลไอเทมระดับตำนาน "หัวใจมังกรเพลิงทมิฬ" ก็เริ่มต้นขึ้นทันที ราคาพุ่งทะยานจากร้อยล้าน เป็นพันล้าน และทะลุหมื่นล้านอย่างรวดเร็ว บรรดานักธุรกิจต่างพากันยกป้ายสู้ราชาด้วยใบหน้าที่เหงื่อกาฬแตกพลั่ก เพราะนั่นคือสมบัติล้ำค่าที่จะพลิกโฉมหน้าวงการฮันเตอร์ "สองหมื่นล้านครั้งที่หนึ่ง! สองหมื่นล้านครั้งที่สอง! มีใครให้มากกว่านี้ไหมครับ!" ผู้ดำเนินการประมูลกวาดสายตามองไปรอบห้องด้วยความตื่นเต้น กิตติที่กัดฟันกรอดด้วยความแค้นและต้องการกู้หน้า กลับมายกป้ายประมูลแข่งด้วยเสียงอันสั่นเครือ "สามหมื่นล้าน! ผมขอจบที่สามหมื่นล้าน!" เขาคิดว่าเงินจำนวนนี้มากพอที่จะทำให้เด็กหนุ่มยากจนเมื่อครู่ต้องยอมจำนน รินทร์เหลือบมองกิตติด้วยหางตาก่อนจะยกย่องมุมปากอย่างเยือกเย็น เขาหยิบการ์ดสีดำสนิทขึ้นมาถือไว้ในมืออย่างไม่รีบร้อน เสียงทุบโต๊ะเบาๆ แต่ทรงพลังดังขึ้นในความเงียบ "ห้าหมื่นล้านครับ" สิ้นคำพูดนั้น กิตติถึงกับเข่าทรุดกระแทกพื้น หน้ามืดตาลายจนเกือบหมดสติ ตัวเลขห้าหมื่นล้านเป็นสิ่งที่เกินกว่าบริษัทของเขาจะแบกรับไหว รินทร์กว้านซื้อไอเทมหายากทุกชิ้นในงานประมูลติดต่อกันถึงเจ็ดรายการรวดอย่างไร้ความลังเล ราวกับว่าเงินหมื่นล้านเป็นเพียงเศษกระดาษในกระเป๋าเสื้อ ผู้ดำเนินการประมูลกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก กำลังจะเคาะไม้ตัดสินครั้งสุดท้ายเพื่อสรุปยอดมหาศาลที่สั่นสะเทือนเศรษฐกิจโลก ทว่า ในวินาทีที่ค้อนไม้กำลังจะกระทบลงบนฐานรอง เสียงฝีเท้าหนักหน่วงนับร้อยคู่ก็ดังขึ้นจากด้านนอก พร้อมกับเสียงระเบิดตูมสนั่นที่ทำให้กระจกบานยักษ์ของห้องประมูลแตกละเอียดเป็นเสี่ยงๆ ฝุ่นควันตลบอบอวลไปทั่วบริเวณ ร่างของชายในชุดสูทรenigmaสีขาวสะอาดตาคนหนึ่งก้าวเดินผ่านกลุ่มควันเข้ามา รอยยิ้มเยือกเย็นปรากฏบนใบหน้าคมคายที่ลินินเห็นแล้วต้องเบิกตากว้างด้วยความตกใจสุดขีด—ชายผู้ตายไปแล้วในดันเจี้ยนระดับ SSS เมื่อสามปีก่อน... บัดนี้เขากลับมายืนอยู่ตรงหน้า พร้อมกับปืนสั้นที่เล็งตรงมาที่ศีรษะของรินทร์! "ยินดีต้อนรับกลับสู่เกมที่แท้จริงนะ... น้องชาย" เงาฮันเตอร์ไร้เงา ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและสนับสนุนกันมาโดยตลอดนะครับ