ความจริงหลังม่านกิลด์ใหญ่

เสียงโลหะหนักหน่วงกระทบพื้นคอนกรีตเปลือยเปล่าดังสะท้อนก้องกังวานในความมืด อากาศชื้นแ가บและคลิ่นคาวเลือดผสมน้ำยาฆ่าเชื้อราคาถูกลอยอวลเตะจมูกจนรินทร์ต้องขมวดคิ้วแน่น แสงไฟนีออนกะพริบติดๆ ดับๆ จากเพดานเบื้องบนสาดส่องลงมากระทบกับร่างสะท้านสะเทือนของฮันเตอร์หนุ่มระดับ C ที่ถูกตรึงไว้กับกางเขนเหล็กด้วยโซ่เวทมนตร์ ปลุกสัญชาตญาณดิบในตัวให้ตื่นตัวถึงขีดสุด ดวงตาคมกริบของรินทร์กวาดมองผ่านช่องระบายอากาศชั้นใต้ดินของกิลด์ "ไททันเทอร์ตูล" กิลด์ใหญ่อันดับต้นๆ ของประเทศที่เบื้องหน้าสร้างภาพเป็นผู้พิทักษ์มวลมนุษยชาติ แต่เบื้องหลังกลับเน่าเฟะยิ่งกว่าส้วมสาธารณะ "พวกมันไม่ได้แค่ล่ามอนสเตอร์เพื่อผลึกมานา... แต่พวกมันกำลังล่า 'พวกเดียวกันเอง'" เสียงกระซิบแหบพร่าหลุดออกมาจากริมฝีปากของรินทร์เต็มไปด้วยไอสังหารเย็นเยียบ ลินินที่ย่อตัวลงหมอบอยู่เคียงข้างในชุดฮันเตอร์สีดำสนิทเอื้อมมือเรียวมาแตะที่ต้นแขนของเขาเบาๆ สัมผัสอุ่นจากเธอคือสมอเรือชิ้นเดียวที่เหนี่ยวรั้งไม่ให้พายุโทสะในอกของเขาระเบิดทำลายล้างทุกสิ่งเสียก่อนเวลาอันควร "ใจเย็นก่อนรินทร์... หลักฐานยังไม่ครบ ถ้าเราบุ่มบ่ามตอนนี้ พวกมันจะใช้เครือข่ายอำนาจกลบเกลื่อนได้ทันที" ลินินกระซิบเตือนด้วยน้ำเสียงสุขุม ดวงตากลมโตคู่นั้นฉายแววเป็นห่วงอย่างลึกซึ้ง เธอยังจำได้ดีถึงวันที่รินทร์ถูกหักหลังจนเกือบเอาชีวิตไม่รอดในดันเจี้ยนระดับ S วันที่เขาไม่มีแม้แต่เศษเงินจะซื้อขนมปังประทังชีวิต แต่วันนี้... ผู้ชายคนเดิมที่ยืนอยู่ตรงนี้คือกองกำลังที่ถือครองความลับของระบบอภิมหาเศรษฐีข้ามมิติ รินทร์สูดลมหายใจเข้าลึกระงับความเดือดดาล เขายกข้อมือซ้ายขึ้น แสงสีทองจางๆ ปรากฏขึ้นในดวงตาเมื่อระบบแจ้งเตือนโปร่งใสลอยเด่นขึ้นมา [ ติ๊ง! ตรวจพบข้อมูลลับระดับความปลอดภัยสูงสุด: บันทึกการซื้อขายฮันเตอร์ไร้แรงก์และแรงก์ต่ำเพื่อใช้เป็น "แบตเตอรี่เวทมนตร์" ในการเปิดประตูมิติเถื่อน ] [ ยอดเงินในบัญชีมหาเศรษฐีข้ามมิติ: 999,999,999,999 ดอลลาร์สหรัฐ (พร้อมใช้งาน) ] [ ฟังก์ชันพิเศษ "เปิดโปงสัจธรรม" พร้อมใช้งานแล้ว ท่านต้องการซื้อข้อมูลทั้งหมดและกระจายไปยังหน้าจอหลักของกิลด์ทั่วโลกทันทีหรือไม่? ] มุมปากของรินทร์ยกย่องขึ้นเป็นรอยยิ้มเยርยัน รอยยิ้มที่ทำให้คนที่รู้จักเขาดีอย่างลินินรู้ทันทีว่า "ความพินาศ" กำลังจะมาเยือนใครบางคนในอีกไม่กี่วินาทีข้างหน้า เบื้องล่างของห้องใต้ดิน เสียงฝีเท้าหนักๆ ของรองเท้าหนังราคาแพงดังใกล้เข้ามา พร้อมกับเสียงหัวเราะเยาะเย้ยของ "ผู้อำนวยการกอร์ดอน" ชายวัยกลางคนผู้สวมชุดสูทสั่งตัดพิเศษ ใบหน้าอวบอิ่มประดับด้วยรอยยิ้มจอมปลอมที่ใครๆ ต่างก็นับหน้าถือตา "วะฮ่าๆ! แกคิดจริงๆ หรือว่าการดิ้นรนของพวกสวะไร้ค่าแบบพวกแก จะเปลี่ยนโครงสร้างของโลกใบนี้ได้? ฮันเตอร์แรงก์ C อย่างแก เป็นได้แค่ถ่านไฟฉายหมดอายุ... หมดประโยชน์แล้วก็ต้องถูกโยนทิ้งลงเตาเผา!" กอร์ดอนหัวเราะลั่นขณะใช้ปลายรองเท้าเขี่ยคางฮันเตอร์ผู้เคราะห์ร้ายที่หมดสติไปแล้ว รินทร์ไม่ได้รอให้ฉากน่าสมเพชนี้ดำเนินต่อไปอีกวินาทีเดียว เขาขยับตัวลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ปลดล็อกสลักหน้ากากฮันเตอร์ลึกลับออก เผยให้เห็นใบหน้าเรียบเฉยแต่แผ่รังสีอำมหิตที่กดดันจนอากาศรอบตัวแทบจะกลายเป็นของแข็ง กรอบหน้าต่างกระจกนิรภัยหนาเตอะแตกละเอียดเป็นจุลด้วยแรงกดดันจากมานาแรงก์ SSS ที่รินทร์ปลดปล่อยออกมาเพียงหนึ่งส่วนสิบ! "แก... แกเป็นใครวะ! บุกรุกเข้ามาในเขตกิลด์ไททันได้อย่างไร!" กอร์ดอนหน้าถอดสี ผงะถอยหลังจนล้มก้นจ้ำเบ้าเมื่อเห็นเงาร่างของชายหนุ่มก้าวเดินผ่านกลุ่มควันจางๆ ลงมา รินทร์ก้าวช้าๆ เสียงรองเท้ากระทบพื้นปูนดังสะท้อนราวกับเสียงระฆังแห่งความตาย สายตาที่เขามองกอร์ดอนราวกับมองมดปลวกตัวหนึ่ง "คนที่กำลังจะซื้อกิลด์เน่าๆ ของแก... แล้วทุบมันทิ้งจนไม่เหลือแม้แต่เศษอิฐยังไงล่ะ กอร์ดอน" รินทร์สะบัดข้อมือเบาๆ หน้าจอโฮโลแกรมขนาดมหึมาปรากฏขึ้นกลางอากาศ พร้อมกับเสียงแจ้งเตือนระบบที่ดังกระหึ่มไปทั่วทั้งตึกบัญชาการหลักของกิลด์ไททัน [ ทำการโอนเงินจำนวน 5,000,000,000 ดอลลาร์สหรัฐ สำเร็จ ] [ ประกาศอย่างเป็นทางการ: ท่านได้กลายเป็นผู้ถือหุ้นใหญ่ 100% และประธานกรรมการบริหารคนใหม่ของกิลด์ไททันเทอร์ตูล ตั้งแต่วินาทีนี้เป็นต้นไป ] กอร์ดอนเบิกตากว้างจนแทบจะหลุดออกมาจากเบ้า มืออวบสั่นเทาชี้หน้าคนที่เพิ่งเดินเข้ามา "เป็นไปไม่ได้! หุ้นทั้งหมดอยู่ในมือของประธานใหญ่... แกเป็นใคร! ทำไมระบบการเงินถึงสั่งซื้อบริษัทข้าได้ในพริบตาเดียว!" รินทร์ก้มลงมองกอร์ดอนที่กำลังคลานหนีด้วยความหวาดกลัว เขาย่อตัวลงเล็กน้อย กระซิบด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลแต่บาดลึกถึงขั้วหัวใจ "จำฉันไม่ได้จริงๆ หรือครับ... ฮันเตอร์ตกอับที่พวกแกเคยถีบหัวส่งลงดันเจี้ยนระดับ S เมื่อสามปีก่อนไงล่ะ" ในเสี้ยววินาทีนั้นเอง เสียงแจ้งเตือนเตือนภัยสีแดงฉานก็ดังสนั่นหวั่นไหวไปทั่วทั้งตึก พร้อมกับประตูห้องใต้ดินที่ถูกกระชากเปิดออกอย่างไร้ความปรานี... บุคคลปริศนาในชุดคลุมสีเงินยวงก้าวเข้ามาพร้อมกับรอยยิ้มพิศวง และคำพูดที่ทำให้ลมหายใจของรินทร์สะดุดกึกทันที! "ยินดีต้อนรับสู่เกมที่แท้จริงครับ ประธานคนใหม่... แต่ดูเหมือนว่า 'ของขวัญ' ที่ท่านกำลังตามหา ไม่ได้อยู่ที่นี่หรอกนะ" ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและสนับสนุนกันมาโดยตลอดนะครับ - เงาฮันเตอร์ไร้เงา -