"ถ้าคุณคิดว่าจะใช้มุกเดิมๆ เดินออกจากชีวิตผมไปแล้วให้ผมวิ่งตามเหมือนในนิยายน้ำเน่า บอกไว้ก่อนเลยนะครับว่าคุณคิดผิดถนัด"
น้ำเสียงทุ้มต่ำแต่เจือไปด้วยความสั่นพร่าเล็กน้อยดังขึ้น ท่าىกลางความเงียบงันของห้องทำงานเพนต์เฮาส์หรูที่ถูกโอบล้อมด้วยแสงไฟยามค่ำคืนของมหานคร เหนือฟ้าหยุดฝีเท้าที่กำลังจะก้าวเดินออกไป ร่างโปร่งในชุดสูทเข้ารูปค่อยๆ หมุนตัวกลับมาเผชิญหน้ากับประธานหนุ่มผู้ขึ้นชื่อว่าเย็นชาและไร้หัวใจที่สุดในวงการธุรกิจ
คีรินในยามนี้ไม่ได้มีมาดของนักบริหารผู้ไร้เทียมทานที่ใครๆ ต่างหวาดกลัว ดวงตาคมกริบคู่นั้นฉายแววความหวาดหวั่นอย่างปิดไม่มิด มือหนาทั้งสองข้างกำเข้าหากันแน่นราวกับกำลังพยายามยึดเหนี่ยวสิ่งสุดท้ายที่เหลืออยู่บนโลกใบนี้เอาไว้
เหนือฟ้าแค่นหัวเราะเบาๆ ในลำคอ ดวงตากลมโตฉายประกายความดื้อรั้นเช่นเคย "แล้วใครบอกคุณล่ะครับว่าผมจะเดินออกไปเฉยๆ ผมแค่จะเดินไปหยิบกระเป๋าแล้วก็... ย้ายเข้ามาอยู่ถาวรต่างหาก"
ประโยคนั้นทำให้ลมหายใจของคีรินสะดุดกึก ความตึงเครียดที่ขึงพืดบรรยากาศมานานนับสัปดาห์คลายลงในเสี้ยววินาที ร่างสูงก้าวฉับๆ เข้ามาประชิดตัวด้วยความเร็วที่เหนือฟ้าไม่ทันตั้งตัว วงแขนแข็งแกร่งดึงรั้งเอวบางเข้าหาตัวจนแนบชิด ราวกับกลัวว่าหากช้าไปเพียงนิดเดียวภาพตรงหน้าจะสลายหายไปกับอากาศ
"คุณนี่มัน..." คีรินพ่นลมหายใจร้อนผ่าวรดต้นคอขาว ริมฝีปากหยักลึกยกยิ้มขึ้นเป็นครั้งแรกในรอบหลายวัน "ชอบทำให้ผมหัวใจวายตายอยู่เรื่อย"
"ถ้าตายขึ้นมาจริงๆ มรดกทั้งหมดของคุณตกเป็นของผมนะครับ คิดให้ดี" เหนือฟ้าเอียงคอพูดด้วยรอยยิ้มท้าทาย แม้ใบเนียนจะขึ้นสีแดงระเรื่ออย่างปิดไม่มิดจากสัมผัสที่แนบแน่นเกินความจำเป็น
"ต่อให้ยกบริษัททั้งเครือให้ คุณก็เป็นเจ้าของมันตั้งแต่แรกอยู่แล้วครับ... คนเก่ง"
คำพูดราบเรียบแต่หนักแน่นดั่งคำมั่นสัญญาทำเอาหัวใจของเหนือฟ้ากระตุกวูบ ความรู้สึกอุ่นวาบแผ่ซ่านไปทั่วสรรพางค์กาย ปมปัญหามากมายที่เคยรุมเร้า ทั้งเรื่องของรินรดาที่พยายามเข้ามาปั่นป่วน หรือความหวาดระแวงในช่องว่างระหว่างฐานะ ทั้งหมดถูกหลอมละลายหายไปจนหมดสิ้นด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความจริงจังของคนตรงหน้า
ย้อนกลับไปเมื่อไม่กี่วันก่อน รินรดาเคยยืนอยู่ตรงจุดนี้ หล่อนใช้คำพูดดูถูกเหยียดหยามและพยายามงัดเอาสัญญาเก่าๆ มาอ้างเพื่อทวงคืนตำแหน่งคู่ควงของคีริน แต่สิ่งที่ประธานหนุ่มทำกลับไม่ใช่การลังเล ทว่าเป็นการยื่นซองเอกสารยกเลิกสัญญาทุกฉบับพร้อมกับไล่ตะเพิดผู้หญิงคนนั้นออกไปอย่างไม่ไว้หน้า โดยมีเหนือฟ้ายืนกอดอกมองเหตุการณ์ทั้งหมดด้วยความหมั่นไส้ปนประทับใจอยู่เงียบๆ
*“คุณนี่ใจร้ายกับผู้หญิงจังนะครับ” เหนือฟ้าเคยเอ่ยแซوในวันนั้น*
*“ผมใจร้ายกับทุกคน ยกเว้นคุณคนเดียว... จำไม่ได้หรือครับ” คีรินตอบกลับด้วยสีหน้าตายด้าน แต่ดวงตาสื่อความหมายชัดเจนจนคนฟังแทบสำลักความเขิน*
ปัจจุบันขณะ...
"สัญญาบ้าบออะไรนั่นของคุณ ผมไม่เคยสนใจตั้งแต่แรกอยู่แล้ว" เหนือฟ้าพึมพำเสียงเบา ดวงตาคู่สวยหลบวูบลงยามเมื่อปลายนิ้วอุ่นของอีกฝ่ายไล้เกลี่ยพวงแก้มแผ่วเบา "เราไม่ต้องมีสัญญา ไม่ต้องมีสถานะอะไรให้มันผูกมัดรุงรังก็ได้นี่ครับ"
"แต่ผมต้องการ" คีรินสวนกลับทันควัน น้ำเสียงจริงจังจนเหนือฟ้าต้องเงยหน้าขึ้นสบตา "ผมไม่ได้ต้องการแค่ให้คุณอยู่ข้างๆ ในฐานะคู่รัก แต่ผมต้องการผูกพันคุณไว้ด้วยกฎหมาย หัวใจ และลมหายใจ... เหนือฟ้า คุณไม่มีสิทธิ์ปฏิเสธ"
"โอ้โห บังคับกันชัดๆ แบบนี้ฟ้องศาลได้นะครับท่านประธาน"
"ฟ้องได้เลยครับ เพราะผู้พิพากษาคงตัดสินให้ผมชนะคดี... ในข้อหาคลั่งรักคุณจนถอนตัวไม่ขึ้น"
มุกแป้กที่ถูกพ่นออกมาจากปากของคนเย็นชาเรียกเสียงหัวเราะเบาๆ จากเหนือฟ้าได้เป็นอย่างดี นิ้วเรียวยื่นไปหยิกแก้มสากของคนตัวสูงกว่าอย่างหมั่นเขี้ยว "เพิ่งรู้ว่าคุณก็มีมุมตลกฝืดๆ กับเขาด้วย"
"เพื่อคุณ ผมทำได้ทุกอย่างแหละครับ" คีรินรวบมือคู่นั้นขึ้นมาจรดริมฝีปากจູບเบาๆ ที่หลังมือ สัมผัสอุ่นร้อนส่งตรงถึงขั้วหัวใจ "หมดเรื่องกวนใจแล้ว ต่อไปนี้ไม่มีใครหน้าไหนกล้าเข้ามาวุ่นวายอีก สัญญาเลย"
"ผมเชื่อใจคุณครับ... คีริน"
ชื่อแรกที่หลุดออกจากริมฝีปากของเหนือฟ้าโดยไม่มีคำว่า 'ท่าน' นำหน้า ทำให้ดวงตาคมของคีรินไหววับด้วยความลึกซึ้ง ความเงียบงันเข้ามาแทนที่บทสนทนา แต่เป็นความเงียบที่เต็มไปด้วยเสียงเตือนของหัวใจสองดวงที่กำลังเต้นเป็นจังหวะเดียวกัน
คีรินโน้มใบหน้าลงมา ริมฝีปากหยักประกบจูบซับความดื้อรั้นบนเรียวปากของคนในอ้อมแขนอย่างอ่อนโยน เป็นสัมผัสที่ไร้ซึ่งการรุกราน แต่กลับเต็มไปด้วยความโหยหาและความรักที่อัดแน่นมาเนิ่นนาน เหนือฟ้าเผยริมฝีปากต้อนรับสัมผัสนั้นอย่างยินยอมพร้อมใจ วงแขนเรียวเกี่ยวรั้งรอบลำคอแกร่ง ดึงรั้งให้ร่างกายแนบชิดกันยิ่งขึ้น ราวกับต้องการหลอมรวมเป็นร่างเดียวกันในค่ำคืนนี้
แสงไฟจากตึกสูงระฟ้าสาดส่องเข้ามาภายในห้อง สะท้อนเงาของคนทั้งสองที่กอดกระหวัดกันไว้แน่น ณ จุดสูงสุดของเมืองหลวงแห่งนี้ ความสัมพันธ์ที่เริ่มต้นจากความร้ายกาจ การปะทะคารม และเกมแห่งอำนาจ บัดนี้ได้เดินทางมาถึงบทสรุปที่งดงามที่สุดแล้ว—บทสรุปของคู่ปรับที่ยอมสยบให้แก่กันและกันด้วยหัวใจที่รักมั่น ตลอดไป
ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทาง สุข ทุกข์ และฟินจิกหมอนไปกับตัวละครทุกตัวของ "สเปซโอเดสซีย์" ด้วยความรักและซาบซึ้งใจยิ่งครับ
พันธนาการร้ายล้อมรักนายมาเฟีย•ตอนที่ 35
บทอวสาน: รักที่ไม่ต้องมีสัญญา
ผลงานโดย สเปซโอเดสซีย์
โหมดอ่านสะดวกมือ (Hands-Free)
สารจากนักเขียน (สเปซโอเดสซีย์)
ดูโปรไฟล์ →"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนครับ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง พันธนาการร้ายล้อมรักนายมาเฟีย นะครับ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะครับ ขอบคุณทุกคนครับ 🙏✨"
ความคิดเห็น (0)
ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้
เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!