ถูกใส่ร้าย

“เลือกคำตอบให้ดี มารีญ่า... เพราะนั่นอาจเป็นคำพูดสุดท้ายในชีวิตที่เธอจะได้มีโอกาสเอื้อนเอ่ย” เสียงทุ้มต่ำของคริสเตียน วอล์คเกอร์ สั่นสะท้านไปด้วยไอสังหาร มันไม่ได้ตะคอก แต่กลับทรงพลังและกดดันจนอากาศในห้องทำงานกว้างขวางแทบจะกลายเป็นสุญญากาศ รินรดายังคงยืนนิ่งอยู่ใต้อาณัติมือหนาที่เกาะกุมคางมนไว้แน่น ความเจ็บปวดจากแรงบีบเริ่มแผ่ซ่าน แต่สิ่งที่สั่นคลอนหัวใจเธอยิ่งกว่าคือความเย็นชาที่สะท้อนอยู่ในดวงตาคู่คมของชายหนุ่ม มารีญ่าสั่นสะท้านจนตัวโยน เธอพยายามรวบรวมเศษเสี้ยวความกล้าที่เหลืออยู่ เอ่ยตอบด้วยน้ำเสียงตะกุกตะกัก “ค...คริสคะ รินเป็นคนทำ... รินแอบเปิดตู้เซฟตอนที่คุณไม่อยู่ แล้วถ่ายรูปเอกสารโครงการลับนั่นไป! มารีญ่าเห็นกับตา... มารีญ่าสาบาน!” ความเงียบเข้าปกคลุมราวกับถูกตัดขาดจากโลกภายนอก รินรดาเบิกตากว้าง ความรู้สึกเหมือนถูกกระชากลงสู่หุบเหวแห่งความอยุติธรรมแล่นปราดไปทั่วร่าง เธอไม่ได้ทำ... เธอไม่เคยแม้แต่จะคิดย่างกรายเข้าใกล้ตู้เซฟนั่นเลยด้วยซ้ำ “ใส่ร้าย... คุณใส่ร้ายฉัน” รินรดาเค้นเสียงออกมา ลมหายใจขาดห้วง ดวงตาคู่สวยคลอไปด้วยหน่วยน้ำตาแห่งความคับแค้น คริสเตียนหันกลับมาจ้องมองรินรดานิ่ง นัยน์ตาสีเข้มดุจท้องฟ้ายามราตรีไร้ดาวคู่นั้นอ่านยากเกินจะหยั่งถึง เขาคลายมือจากคางของเธอช้าๆ ก่อนจะเดินไปที่โต๊ะทำงานตัวใหญ่ หยิบเอกสารแฟ้มหนึ่งขึ้นมาโยนลงบนโต๊ะเสียงดังสนั่น “เอกสารที่ว่านั่นถูกเคลื่อนย้ายไปเมื่อสองชั่วโมงก่อน” คริสเตียนเอ่ยน้ำเสียงเรียบเรื่อย ทว่าแฝงไปด้วยความอำมหิต “และระบบรักษาความปลอดภัยในห้องนี้ บันทึกภาพไว้ว่า... มีเพียงคนเดียวที่ก้าวเท้าเข้ามาในห้องนี้หลังเวลาบ่ายสามโมง” รินรดาตัวชาดิ่ง เธอไม่ได้เข้ามาที่นี่หลังบ่ายสามโมง เธออยู่ที่ห้องสมุดตลอดทั้งวัน “ฉันไม่ได้ทำ... คริสเตียน เชื่อฉันเถอะนะ ฉันไม่มีเหตุผลต้องทำแบบนั้น!” “เหตุผลหรือ?” คริสเตียนแค่นยิ้มที่มุมปาก เป็นรอยยิ้มที่ทำให้หัวใจของรินรดาเต้นผิดจังหวะด้วยความหวาดหวั่น “ครอบครัวของเธอกำลังถังแตก ต้องการเงินก้อนโตเพื่อใช้หนี้พนันของพี่ชายเธอ... นั่นมันเหตุผลที่ชัดเจนพอไหมล่ะ รินรดา?” คำพูดนั้นเหมือนเข็มหมื่นเล่มทิ่มแทงหัวใจ รินรดามองชายหนุ่มที่เธอเริ่มจะมอบความรู้สึกดีๆ ให้ด้วยความผิดหวังอย่างเหลือลึก เขาไม่เคยเชื่อใจเธอเลย... เขาไม่เคยไว้ใจเธอจริงๆ “คุณมันก็แค่มาเฟียที่มองทุกคนเป็นแค่เครื่องมือหรือศัตรูเท่านั้นแหละ!” รินรดาตวาดกลับ ความกลัวถูกแทนที่ด้วยแรงอารมณ์ที่พุ่งพล่าน “ถ้าคุณคิดว่าฉันทำ ก็เชิญลากตัวฉันไปลงโทษตามใจชอบเลย! เพราะต่อให้ฉันอธิบายไป... คนที่ปิดตาตัวเองด้วยความเกลียดชังอย่างคุณ ก็ไม่มีวันมองเห็นความจริง!” คริสเตียนขบกรามแน่น สันกรามคมสันขึ้นเป็นสันนูน เขาเดินเข้ามาประชิดตัวหญิงสาวในจังหวะเดียวจนรินรดาต้องถอยกรูดไปชนกับโต๊ะทำงาน กลิ่นน้ำหอมยาสูบจางๆ ผสมกับกลิ่นกายเย็นเยือกของเขากดดันจนเธอแทบหายใจไม่ออก “อยากให้ฉันลงโทษนักใช่ไหม” คริสเตียนก้มลงมากระซิบข้างใบหู น้ำเสียงแหบพร่าสั่นประสาท “งั้นก็เตรียมตัวไว้ให้ดี... เพราะเมื่อความผิดถูกยืนยัน สิ่งที่เธอจะได้รับไม่ใช่แค่ความตาย แต่คือการถูกทำลายให้ราบคาบจนไม่เหลือแม้แต่เศษเสี้ยวของศักดิ์ศรี!” มารีญ่าที่ยืนมองอยู่ข้างหลัง แอบยกยิ้มที่มุมปากอย่างผู้ชนะ เธอรู้ดีว่าแผนการที่วางไว้แนบเนียนเพียงใด หลักฐานที่เธอทิ้งไว้คือของจริง แต่เป็นของที่เธอแอบขโมยมาและยัดเยียดใส่ในกระเป๋าของรินรดาโดยที่หญิงสาวไม่ทันระวังตัว คริสเตียนหมุนตัวกลับไปหากองเอกสารอีกครั้ง ก่อนจะหันมาสั่งเสียงกร้าว “จับตัวเธอไปขังไว้ที่ห้องใต้ดิน ห้ามใครเข้าใกล้จนกว่าฉันจะตรวจสอบหลักฐานจากกล้องวงจรปิดรอบนอกจนแน่ใจ... ถ้าพบว่ามีคนอื่นเกี่ยวข้อง ฉันจะสั่งเก็บพวกมันทั้งหมด!” รินรดาถูกบอดี้การ์ดสองคนเข้าประกบข้าง เธอไม่ขัดขืน ไม่ร้องขอชีวิต ดวงตาคู่สวยจ้องมองแผ่นหลังกว้างของคริสเตียนด้วยความรู้สึกที่พังทลายลงจนไม่เหลือชิ้นดี เธอไม่ได้เสียใจที่เขาจะทำโทษเธอ แต่เธอเสียใจที่ความสัมพันธ์ที่ดูเหมือนจะงดงาม... แท้จริงแล้วมันเป็นเพียงพันธะที่ถูกพันธนาการด้วยความระแวง ทว่าในจังหวะที่รินรดากำลังจะถูกลากออกจากห้อง เสียงโทรศัพท์ของคริสเตียนก็ดังขึ้นขัดจังหวะความตึงเครียด เขาหยิบขึ้นมาดู แววตาของชายหนุ่มเปลี่ยนไปในทันที ก่อนที่เขาจะกดรับและเปิดลำโพง “คุณคริสเตียนครับ... ผมพบเบาะแสสำคัญจากเซิร์ฟเวอร์กล้องวงจรปิดที่ถูกแฮกในช่วงเวลาบ่ายสามโมงสิบนาทีครับ” เสียงปลายสายรายงาน “มันไม่ได้ถูกแฮกจากภายนอก... แต่เป็นคนที่อยู่ในบ้านหลังนี้ และคนที่ใช้รหัสผ่านเดียวกับ ‘คุณมารีญ่า’ เพื่อปิดระบบในจังหวะที่เอกสารหายไปครับ!” บรรยากาศในห้องเงียบสนิทลงอีกครั้ง คริสเตียนหันขวับกลับมามองมารีญ่าที่ใบหน้าเริ่มเปลี่ยนเป็นสีซีดเผือดราวกับศพ รินรดายืนนิ่งค้างด้วยความตกใจ ขณะที่คริสเตียนค่อยๆ ก้าวเท้าเดินตรงไปหามารีญ่า ช้าๆ แต่หนักแน่นราวกับพญามัจจุราชที่กำลังจะมารับตัวคนบาป ทว่า... ก่อนที่คริสเตียนจะถึงตัวมารีญ่า เสียงปืนนัดหนึ่งก็ดังสนั่นมาจากทางหน้าต่างห้องทำงาน กระจกบานใหญ่แตกกระจายเศษแก้วร่วงกราวลงพื้น พร้อมกับแสงเลเซอร์สีแดงที่พุ่งตรงมาหยุดอยู่ที่จุดกลางหน้าผากของรินรดา! มิดไนท์คิสหวังว่ารี้ดเดอร์ทุกท่านจะร่วมลุ้นและเอาใจช่วยรินรดาให้ผ่านพ้นวิกฤตครั้งนี้ไปให้ได้นะคะ ขอบคุณที่ติดตามกันเสมอมาค่ะ