บอสป่าสนธยาตื่นจากการหลับใหล

กลิ่นอายความชื้นของดินปนคาวสนิมเหล็กตีเข้าจมูกจนคิรอสต้องขมวดคิ้วมุ่น ปลายดาบเวทมนตร์ในมือสั่นระริกด้วยแรงสั่นสะเทือนจากใต้พื้นพิภพ รากไม้โบราณของป่าสนธยาบิดเกลียวเข้าหากันราวกับมีชีวิต เสียงคำรามต่ำทุ้มราวกับเสียงก้องจากขุมนรกดังก้องสะท้อนไปทั่วโสตประสาท บ่งบอกถึงการมาถึงของภัยพิบัติที่ระบบเกมไม่ได้จัดเตรียมไว้ในแผนที่ปกติ "เด็กดื้อพวกนั้น... ถอยออกไปให้ห่างจากเขตวงแหวนเวทเดี๋ยวนี้ค่ะ!" เสียงหวานทรงอำนาจแต่เจือความตื่นตระหนกเล็กน้อยดังขึ้น เรย์น่าในชุดคลุมนักเวทสีนิลสะบัดคทาในมือ ขgงเหลวสีม่วงเข้มจากรอยแยกมิติสาดกระเซ็นลงบนพื้นหญ้า กัดกร่อนพืชพรรณจนกลายเป็นไอพิษสีเขียวจัด คิรอสไม่ตอบคำรับ แต่สายตาคมกริบกวาดมองหน้าต่างสถานะสีแดงฉานที่กระพริบเตือนรัวอยู่กลางอากาศ [แจ้งเตือนระบบฉุกเฉิน: ดันเจี้ยนลับ 'รังราชันพฤกษาทมิฬ' ถูกปลุกก่อนกำหนด] [ระดับความยาก: SSS (เกินขีดจำกัดของผู้เล่นปัจจุบัน 45 เลเวล)] [คำเตือน: หากผู้เล่นเสียชีวิตในเขตพื้นที่นี้ จะสูญเสียไอเทมสวมใส่ทั้งหมดและติดสถานะคำสาปถาวร] "ระบบเล่นตลกอะไรกัน... ดันเจี้ยนระดับ SSS โผล่กลางแมพเก็บเลเวลทั่วไปเนี่ยนะ" คิรอสพึมพำกับตัวเองด้วยน้ำเสียงราบเรียบ แต่นัยน์ตากลับฉายประกายความคิดคำนวณอย่างรวดเร็ว สมองระดับอดีตโปรเพลเยอร์ประมวลผลรูปแบบการโจมตี ความเร็วในการเคลื่อนที่ และจุดอ่อนของมอนสเตอร์ระดับบอสที่เคยมีบันทึกในฐานข้อมูลเก่า ทว่า... นี่คือโลก VRMMO ที่ถูกดัดแปลงด้วยระบบพี่เลี้ยงสุดป่วน บอสตัวนี้ย่อมมีความสามารถนอกเหนือจากตำราอย่างแน่นอน "คิรอส! ระวังข้างหลังค่ะ!" เสียงกรีดร้องของเรย์น่าฉีกกระชากสมาธิของเขา แรงลมมหาศาลพัดโหมกระหน่ำจนเรือนผมสีเงินยวงของหญิงสาวปลิวไสว รากไม้ยักษ์หนาเท่าลำตัวช้างพุ่งทะลุดินขึ้นมาหมายจะบดขยี้ร่างของเรย์น่าที่กำลังร่ายเวทป้องกันเขตอาคมให้สมาชิกกิลด์เด็กดื้อที่ถอยร่นไปไม่พ้นรัศมี ร่างกายของคิรอสขยับไปก่อนที่สมองจะทันสั่งการ เทคนิคการเคลื่อนไหวขั้นสูง *'Step-Slash'* ถูกงัดมาใช้ ร่างสูงโปรดปรานพุ่งทะยานผ่านความมืดราวกับเงาพราย ดาบในมือฟันเข้าที่จุดเชื่อมต่อของรากไม้พิษอย่างแม่นยำจนเกิดประกายไฟสีฟ้าสว่างวาบ แรงปะทะทำให้เขากระเด็นถอยหลังไปหลายก้าว แต่ก็แลกกับการช่วยชีวิตมาสเตอร์กิลด์สาวเอาไว้ได้ทันท่วงที "คุณนี่มัน... ชอบทำตัวเป็นฮีโร่เกินความจำเป็นอยู่เรื่อยเลยนะคะ" เรย์น่าหอบหายใจถี่ระรัว เม็ดเหงื่อผุดพรายบนหน้าผากมน ดวงตากลมโตมองชายหนุ่มด้วยความรู้สึกที่ซับซ้อน ทั้งโกรธที่เขาเสี่ยงอันตราย และทั้งอบอุ่นใจที่แผ่นหลังกว้างนี้ยังคงยืนหยัดอยู่ตรงหน้าเธอเสมอ "ถ้ามาสเตอร์ตาย ผมคงต้องเป็นคนแบกภาระคุมกิลด์เด็กดื้อพวกนั้นไปตลอดกาล ซึ่งมันเหนื่อยเกินกว่าค่าจ้างรายวันเยอะครับ—อ่า หมายถึง ค่ะ" คิรอสแก้คำพูดเกือบไม่ทันเมื่อเหลือบไปเห็นค้อนเวทในมือของเรย์น่าที่เริ่มเรืองแสงสีแดงเตือนภัย ในยามวิกฤต เคมีประหลาดระหว่างทั้งคู่มักจะเปล่งประกายออกมาเสมอ แม้สถานการณ์ตรงหน้าจะบีบคั้นจนแทบไม่มีทางรอด แต่ความนิ่งสงบของคิรอสก็ช่วยดึงสติให้เรย์น่ายกคทาขึ้นตั้งรับอีกครั้ง บรรยากาศรอบตัวเต็มไปด้วยความตึงเครียดอันเยือกเย็น เสียงหัวใจของทั้งสองคนเต้นเป็นจังหวะเดียวกันท่ามกลางเสียงคำรามที่สั่นสะเทือนไปถึงรากแก้วของผืนป่า พื้นดินใต้เท้าของพวกเขายุบตัวลงอย่างกะทันหัน แรงโน้มถ่วงรอบตัวแปรปรวน ท้องฟ้าเหนือป่าสนธยาที่เคยเป็นสีครามยามเย็น กลับถูกย้อมด้วยความมืดสนิทราวกับรัตติกาลมาเยือนก่อนเวลาอันควร ดวงตาสสีแดงฉานนับร้อยดวงคู่ใหญ่เท่าล้อเกวียนค่อยๆ ลืมขึ้นในความมืดมิดเบื้องล่าง มันไม่ใช่แค่บอสธรรมดา... แต่มันคือสิ่งมีชีวิตที่ถูกผนึกไว้ตั้งแต่ยุคเริ่มต้นของเซิร์ฟเวอร์ [ประกาศจากระบบกลาง: บอสใหญ่แห่งป่าสนธยา 'โครโนส ยอกซู' ได้ตื่นจากการหลับใหลสมบูรณ์แล้ว] [เงื่อนไขพิเศษถูกกระตุ้น: ตรวจพบตัวตนของ 'ผู้สืบทอดแห่งพันธสัญญา' ในพื้นที่ - เริ่มต้นพิธีกรรมกลืนกินวิญญาณ] แสงสีดำสนิทพุ่งเข้าโอบล้อมร่างของเรย์น่าไว้ในพริบตา ร่างบางทรุดฮวบคุกเข่าลงกับพื้นพร้อมกับเสียงกรีดร้องด้วยความเจ็บปวดที่ดังมาจากก้นบึ้งของจิตวิญญาณ คิรอสพยายามพุ่งเข้าไปคว้ามือเธอไว้ แต่กำแพงเวทมนตร์สีเลือดกลับดีดตัวเขาออกอย่างรุนแรงจนกระเด็นกระแทกต้นสนโบราณกระอักเลือดคำโต "เรย์น่า!" คิรอสตะโกนเรียกชื่อเธอด้วยน้ำเสียงที่หลุดจากความสุขุมเยือกเย็นเป็นครั้งแรก ดวงตาคมกริมเบิกกว้างเมื่อเห็นรอยสลักปริศนาปรากฏขึ้นบนลำคอระหงของหญิงสาว เรย์น่าเงยหน้าขึ้นช้าๆ นัยน์ตาที่เคยเป็นประกายสดใสบัดนี้กลับกลายเป็นสีดำสนิทไร้แววตา เธอยกมือขึ้นปัดป้องคิรอสที่พยายามจะเข้าไปใกล้ พร้อมกับเอ่ยประโยคด้วยเสียงที่ซ้อนทับกันหลายเสียงจนน่าขนลุก "หนีไป... ก่อนที่มันจะกลืนกินตัวตนทั้งหมดของฉันค่ะ... คิรอส..." ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ติดตามการเดินทางอันเข้มข้นนี้เสมอนะคะ!