สะบัดมือเดียวสยบมือสังหารแรงก์ S

"ก๊อก... ก๊อก... ก๊อก..." เสียงเคาะประตูกระจกบานใหญ่ในห้องพักรับรองพิเศษชั้นบนสุดของโรงแรมหรูดังขึ้นสามครั้ง จังหวะมันมั่นคงและเย็นชาจนน่าขนลุก ลู่เฉินที่กำลังรินไวน์แดงราคาแพงให้หลินม่านม่านชะงักมือเล็กน้อย เขายกย่องมุมปากขึ้นเป็นรอยยิ้มบางเบา รอยยิ้มที่ไร้ซึ่งความหวาดกลัว มีเพียงความสมเพชเวทนาที่ฉายชัดอยู่ในแววตาคู่คมนั้น "ม่านม่านครับ นั่งทานขนมรอผมตรงนี้สักครู่นะครับ แขกที่ไม่ได้รับเชิญมาถึงแล้ว" ลู่เฉินเอ่ยด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลและอบอุ่น ต่างจากบรรยากาศรอบตัวราวฟ้ากับเหว หลินม่านม่านพยักหน้ารับอย่างเข้าใจ แม้ในดวงตากลมโตจะมีความกังวลฉายชัดอยู่บ้าง แต่ความเชื่อใจที่เธอมีต่อชายหนุ่มตรงหน้ามีมากกว่าสิ่งอื่นใด มือเรียวบางเอื้อมมาจับชายเสื้อของลู่เฉินไว้เบาๆ ก่อนจะปล่อยลงเมื่อเห็นรอยยิ้มที่เปี่ยมด้วยความมั่นใจของเขา "ระวังตัวด้วยนะคะ... เอ๊ย ระวังตัวด้วยนะครับ ลู่เฉิน" เธอยิ้มแก้คำพูดแทบไม่ทันเมื่อนึกถึงนิสัยขี้เล่นของเขาในยามปกติ ปัง! ประตูห้องพักถูกถีบจนพังกระเด็นด้วยพลังปราณที่รุนแรง เศษไม้และฝุ่นผงกระจายไปทั่วอากาศ ร่างในชุดสูทสีดำสนิทและสวมหน้ากากอนามัยสีขาวพุ่งเข้ามาด้วยความเร็วสูง ประกายแสงสีฟ้าเข้มจากกริชอาบยาพิษในมือสะท้อนกับแสงไฟในห้องจนเกิดเป็นภาพที่น่าหวาดผวา "ลู่เฉิน! วันนี้คือวันตายของแก!" เสียงคำรามต่ำลอดไรฟันของมือสังหารดังขึ้น มันคือมือสังหารแรงก์ S ผู้ขึ้นชื่อเรื่องการสังหารเป้าหมายอย่างไร้ร่องรอย ค่าหัวของมันบนตลาดมืดสูงลิ่วจนฮันเตอร์หลายคนไม่กล้าแม้แต่จะฝันถึง แต่ลู่เฉินกลับไม่ขยับเขยื้อนแม้แต่น้อย เขายืนกอดอกพิงเคาน์เตอร์บาร์ สายตาสีดำสนิทมองตรงไปยังเงาร่างที่พุ่งเข้ามาด้วยความเร็วระดับเสียง ใบหน้าของเขาเรียบเฉยราiกับกำลังมองดูแมลงเม่าที่บินเข้ากองไฟ "มือสังหารแรงก์ S จากองค์กรเงาทมิฬสินะครับ... จ้างมาแพงไหมล่ะครับเนี่ย" ลู่เฉินเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ไร้ซึ่งความตื่นตระหนก มือสังหารชะงักไปชั่วขณะเมื่อเห็นเป้าหมายนิ่งเฉยผิดคาด แต่มันไม่มีเวลาคิดมาก กริชอาบพิษในมือพุ่งตรงเข้าสู่จุดตายบริเวณหัวใจของลู่เฉินอย่างแม่นยำ "ตายซะ!" ในเสี้ยววินาทีนั้นเอง ลู่เฉินยกมือขึ้นช้าๆ ราวกับกำลังปัดเป่าฝุ่นละอองที่เกาะอยู่บนไหล่ ปลาย นิ้วเรียวยาวสะบัดออกไปเบาๆ อากาศรอบตัวพลันบิดเบี้ยว แรงดันมหาศาลจาก "ระบบหมอเทวะแรงก์ SSS" ถูกปลดปล่อยออกมาในรูปแบบของคลื่นพลังงานสีทองบริสุทธิ์ ตูม! คลื่นพลังกระแทกเข้ากับร่างของมือสังหารแรงก์ S อย่างจัง แรงปะทะทำให้กระดูกทั่วร่างของมันหักสะบั้นในชั่วพริบตา กริชอาบพิษหลุดจากมือร่วงลงกระทบพื้นเสียงดังสนั่น ร่างของมือสังหารลอยกระเด็นไปกระแทกกับผนังห้องจนยุบลงไปเป็นร่องลึก เลือดสีดำทะลักออกมาจากปากของมันทันที "อั๊ก... เป็นไปได้ยังไง... แก... แกมันแค่ฮีลเลอร์แรงก์ F ไม่ใช่เรอะ!" มือสังหารเบิกตากว้างด้วยความตกตะลึงพรึงเพริด ความเจ็บปวดแล่นพล่านไปทั่วร่าง แต่นั่นยังไม่น่ากลัวเท่ากับความรู้สึกกดดันที่กดทับวิญญาณของมันจนแทบหายใจไม่ออก ลู่เฉินก้าวเดินเข้าไปหาสองสามก้าว รองเท้าหนังขัดเงาสส่งเสียงกระทบพื้นห้องเป็นจังหวะเนิบนาบ เขาย่อตัวลงเล็กน้อยเพื่อให้สายตาอยู่ในระดับเดียวกับมือสังหารที่นอนหายใจรวยรินอยู่บนพื้น "ฮีลเลอร์แรงก์ F อย่างนั้นหรือครับ..." ลู่เฉินหัวเราะในลำคอเบาๆ น้ำเสียงของเขาเต็มไปด้วยความเย้ยหยัน "คุณคงไม่รู้สินะครับว่า พลังในการรักษาชีวิต... ก็คือพลังในการพรากชีวิตเช่นเดียวกัน" สิ้นคำพูดของลู่เฉิน เขายื่นมือไปแตะที่หน้าอกของมือสังหารเบาๆ ทันใดนั้น ระบบหมอเทวะแรงก์ SSS ก็ทำงาน "ระบบ: เปิดใช้งานโหมด [ย้อนกลับเซลล์ชีวภาพ - Reverse Healing]" แสงสีทองที่เคยอบอุ่นพลันแปรเปลี่ยนเป็นสีดำสนิท พลังงานฟื้นฟูที่ควรจะรักษาอาการบาดเจ็บ กลับถูกพลิกผันให้กลายเป็นพิษทำลายล้างขั้นสุดยอด มันกัดกินเซลล์ในร่างกายของมือสังหารจากภายในสู่ภายนอกอย่างช้าๆ และเจ็บปวดทรมานยิ่งกว่าตกนรกทั้งเป็น "อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกก!" เสียงกรีดร้องโหยหวนด้วยความเจ็บปวดดังลั่นห้อง ผิวหนังของมือสังหารเริ่มเปลี่ยนเป็นสีดำคล้ำ เส้นเลือดปูดโปนขึ้นมาทั่วร่าง ดวงตาเบิกโพลงด้วยความหวาดกลัวสุดขีด มันพยายามดิ้นรนแต่มันก็สายเกินไปเสียแล้ว ร่างกายของมันกำลังสลายกลายเป็นเถ้าธุลีไปทีละส่วนภายใต้การควบคุมของลู่เฉิน หลินม่านม่านมองภาพนั้นด้วยความทึ่ง แม้เธอจะรู้ว่าลู่เฉินเก่งกาจขึ้นมากเพียงใด แต่การได้เห็นเขาสยบมือสังหารระดับ S ได้ด้วยการสะบัดมือเพียงครั้งเดียว มันเกินกว่าจินตนาการของเธอไปไกลโข ลู่เฉินปัดมือซ้ายเบาๆ ราวกับปัดรังแค เศษเถ้าธุลีที่เหลืออยู่ของมือสังหารปลิวหายไปกับสายลมที่พัดผ่านหน้าต่างที่แตก เขาสูดหายใจเข้าลึกๆ ก่อนจะหันกลับมาส่งยิ้มอ่อนโยนให้หญิงสาวที่นั่งมองอยู่ "เรียบร้อยแล้วครับ ม่านม่าน... ทานขนมต่อเถอะครับ เดี๋ยวจะหมดอร่อยซะก่อน" ในขณะที่บรรยากาศกำลังจะกลับสู่ความสงบ เสียงโทรศัพท์มือถือราคาแพงในกระเป๋าเสื้อสูทของลู่เฉินก็สั่นขึ้น หน้าจอแสดงชื่อผู้โทรเข้าคือ "โจวฮ่าว" ลู่เฉินกดรับสายทันทีโดยไม่ลังเล เสียงโวยวายด้วยความหัวเสียและมั่นอกมั่นใจของโจวฮ่าวก็ดังทะลักออกมาจากลำโพงทันที "ไอ้สวะลู่เฉิน! แกคงกำลังอกสั่นขวัญแขวนกับของขวัญต้อนรับจากฉันอยู่ล่ะสิ มือสังหารแรงก์ S คนนั้นคงกำลังฉีกเนื้อแกเป็นชิ้นๆ อยู่แน่! ถ้าไม่อยากตายอย่างอนาถ คุกเข่าแล้วโอนหุ้นทั้งหมดของแกมาให้ฉันซะ!" ลู่เฉินฟังเสียงหัวเราะเยาะเย้ยของอีกฝ่ายด้วยสีหน้าเรียบเฉย เขายกโทรศัพท์ขึ้นใกล้ริมฝีปาก เอ่ยด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลแต่เย็นเยียบจนคนฟังต้องสะดุด "คุณโจวครับ... มือสังหารที่คุณจ้างมาด้วยเงินมหาศาลเมื่อครู่... ตอนนี้เขากลายเป็นฝุ่นผงไปเรียบร้อยแล้วล่ะครับ... และถ้าคุณว่างมากนัก..." ลู่เฉินหยุดเว้นจังหวะเล็กน้อย ดวงตาสีดำสนิททอประกายคมกริบราวกับพญายมที่กำลังพิพากษา "...อีกห้านาที ผมจะไปเคาะประตูห้องเพนต์เฮาส์ของคุณเอง เตรียมตัวต้อนรับผมด้วยนะครับ" ตุบ! เสียงปลายสายทำโทรศัพท์หลุดมือพร้อมเสียงสูดหายใจเข้าลึกด้วยความช็อกตาค้างดังลอดมา ก่อนที่สายจะตัดไปอย่างกะทันหัน ขอขอบพระคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามและสนับสนุน "หมอเทวะแรงก์ SSS" ด้วยดีเสมอมานะครับ