ฟื้นขึ้นมาในวันที่สายเกินไป

"เพลียพร่ำอะไรกันอีกคะ คุณพี่หญิง... แผนการตื้นเขินระดับเอาเศษดินทรายมากลบเกลื่อนรอยร้าวแบบนี้ ดิฉันเห็นแล้วรู้สึกปวดตับขึ้นมาตงิดๆ เลยค่ะ" เสียงถอนหายใจยาวเหยียดพร้อมกับกลิ่นหอมเย็นของชาไวท์พีโอนีลอยอวลอยู่ปลายจมูก เอลีน่ากระพริบตาช้าๆ เพื่อปรับโฟกัสภาพตรงหน้า ภาพของโคมระย้าคริสตัลระยิบระยับในห้องจัดเลี้ยงสไตล์วิคตอเรียนสุดหรูหราค่อยๆ ชัดเจนขึ้น เสียงซุบซิบนินทาของบรรดาไฮโซชั้นสูงในชุดราตรียาวกรุยกรายกำลังดังระงมรอบตัว และที่สำคัญที่สุด... บนตักของเธอกำลังถือแก้วไวน์แดงที่บรรจุน้ำยาเสน่ห์ราคาถูก ซึ่งถูกผสมไว้เพื่อเตรียมเทใส่แก้วของ 'คาลอส' อดีตคู่หมั้นผู้เย็นชาที่เธอเคยทั้งรักทั้งแค้นในชาติก่อน ให้ตายสิ... เธอยังไม่ตายหรอกหรือ? ความทรงจำสุดท้ายก่อนที่สติจะดับวูบคือเสียงไซเรนของรถพยาบาลและกลิ่นคาวเลือดจากอุบัติเหตุทางรถยนต์ แต่ตอนนี้ เธอกลับย้อนเวลากลับมาอยู่ในร่างของ 'เอลีน่า ฟอน โรเซนเบิร์ก' นางร้ายผู้โง่เขลาเบาปัญญา เจ้าของฉายา 'ดอกไม้พิษแห่งสังคมชั้นสูง' ผู้กำลังจะทำลายอนาคตของตัวเองด้วยการวางยาผู้ชายที่เกลียดขี้หน้าเธอเข้าไส้! "เอลีน่า! เธอթาเสียสติไปแล้วหรือไง ถึงกล้าพูดจาไร้มารยาทกับท่านหญิงมารีอาแบบนั้น!" เสียงแหลมสูงของเลดี้คลาร่า เพื่อนสนิทจอมปลอมดังแทรกขึ้นมา พร้อมกับสายตาดูถูกเหยียดหยามที่ส่งมาไม่หยุด เลดี้มารีอาคู่ปรับคนสำคัญกำลังยืนบีบน้ำตาอยู่ข้างๆ ทำท่าทางราวกับลูกกวางน้อยผู้บริสุทธิ์ที่ถูกนางร้ายรังแก เอลีน่าแค่นหัวเราะในลำคอเบาๆ รอยยิ้มเย้ายวนถูกจุดขึ้นที่มุมปากอย่างงดงาม เธอนั่งไขว่ห้างอย่างสบายอารมณ์ ปล่อยให้ความทรงจำและพลังอำนาจในชาติก่อนไหลเวียนเข้าสู่ร่างกาย ในชาตินี้... เธอมันก็แค่อดีตตัวร้ายที่เบื่อหน่ายกับการวิ่งไล่ตามผู้ชายเฮงซวยเต็มทีแล้วค่ะ ชีวิตใหม่ทั้งที เธอน่ะอยากจะเป็นเศรษฐีนีสายชิลล์ นั่งจิบชาชมสวนดอกไม้เวทมนตร์ในคฤหาสน์หลังโตอย่างสงบสุขมากกว่ามานั่งตบตีแย่งชิงผู้ชายกับใคร! "ไร้มารยาทงั้นเหรอคะ?" เอลีน่าลุกขึ้นยืนช้าๆ ชุดราตรีผ้าไหมปักดิ้นทองระยิบระยับรับกับส่วนโค้งเว้าของเรือนร่างอย่างสมบูรณ์แบบ เธอปรายตามองแก้วไวน์ในมือด้วยความรังเกียจ ก่อนจะเทของเหลวสีแดงฉานลงบนพรมเปอร์เซียราคาแพงลิบลิ่วต่อหน้าต่อตาแขกเหรื่อหลายชีวิตที่อ้าปากค้าง *ฉ่า...* เสียงน้ำยาเสน่ห์ทำปฏิกิริยากับเส้นใยพรมจนเกิดควันจางๆ เรียกเสียงสูดปากด้วยความตกใจจากคนรอบข้างได้เป็นอย่างดี "เอลีน่า เธอทำบ้าอะไรลงไป!" คาลอสที่เพิ่งเดินเข้ามาสมทบเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำและเย็นชา ดวงตาคมกริบคู่นั้นจ้องมองเธอด้วยความระแวงและรังเกียจราวกับเธอกำลังทำตัวน่าสมเพชไม่เปลี่ยน คาลอส ฟอน แวร์เลน... อดีตคู่หมั้นผู้สูงศักดิ์ เจ้าของใบหน้าหล่อเหลาราวกับเทพสลักแต่ไร้ซึ่งหัวใจ ในชาติก่อนเขาคือคนที่ส่งจดหมายยกเลิกการหมั้นในวันที่เธอย่ำแย่ที่สุด แต่ในชาตินี้... เธอนี่แหละจะเป็นคนยื่นใบหย่า เอ้ย! ใบถอนหมั้นใส่หน้าเขาก่อนเอง! "อ้าว ท่านดยุกผู้สูงส่ง เสด็จมาพอดีเลยนะคะ ดิฉันกำลังรอท่านอยู่พอดีเลยค่ะ" เอลีน่าแย้มยิ้มหวานหยาดเยิ้มจนคาลอสชะงักไปเล็กน้อย ดวงตาสสีนิลของเขาหรี่ลงอย่างใช้ความคิด เพราะปกติแล้วผู้หญิงตรงหน้าจะต้องวิ่งเข้าหาเขาพร้อมน้ำตาคลอเบ้า แต่วันนี้... เธอกลับส่งยิ้มที่เต็มไปด้วยความมั่นใจและรัศมีบางอย่างที่ทรงพลังจนน่าประหลาดใจ "เธอหมายความว่ายังไง?" คาลอสถามเสียงห้วน เอลีน่าไม่ตอบทันที เธอเดินเข้าไปใกล้ชายหนุ่ม กลิ่นกายหอมหวานอ่อนๆ ของกุหลาบป่าลอยแตะจมูกจนคาลอสเผลอกลั้นหายใจโดยไม่รู้ตัว นิ้วเรียวบางที่มีเล็บเจลประดับคริสตัลระยิบระยับแตะเบาๆ ที่ปกเสื้อสูทเนื้อดีของเขา ปัดฝุ่นที่มองไม่เห็นออกให้อย่างใจเย็น ก่อนจะเงยหน้าสบตากับเขาตรงๆ "ดิฉันหมายความว่า... การเล่นละครฉากใหญ่เพื่อรั้งตัวท่านไว้น่ะ มันน่าเบื่อเกินไปแล้วค่ะท่านดยุก" เอลีน่าพูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบแต่ชัดถ้อยชัดคำ ท่ามกลางความเงียบกริบของห้องจัดเลี้ยงที่ทุกคนต่างหยุดหายใจ คาลอสขมวดคิ้วมุ่น "เธอคิดจะเล่นลูกไม้อะไรอีก เอลีน่า?" "เปล่าเลยค่ะ ดิฉันไม่ได้เล่นลูกไม้..." เอลีน่าถอยหลังออกมาก้าวหนึ่ง รอยยิ้มเย็นเยียบปรากฏขึ้นบนใบหน้าสวยเฉี่ยว ก่อนที่เธอจะหยิบกระดาษแผ่นหนึ่งออกจากกระเป๋าคลัตช์ใบหรูแล้วสะบัดเบาๆ "ดิฉันแค่มารampประกาศอย่างเป็นทางการ... ว่าในฐานะคู่หมั้น ดิฉันขอ 'ถอนหมั้น' กับท่าน ณ บัดนี้ค่ะ!" สิ้นเสียงประกาศนั้น ห้องจัดเลี้ยงทั้งห้องก็ตกอยู่ในความเงียบสนิทราวกับป่าช้า เลดี้คลาร่าอ้าปากค้างจนแมลงวันแทبيบินเข้าปาก ส่วนเลดี้มารีอาถึงกับเซถอยหลังด้วยความช็อก ส่วนคาลอส... ดวงตาคมกริบคู่นั้นเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อย ความเย็นชาเมื่อครู่มลายหายไปในพริบตา แทนที่ด้วยความตกตะลึงพรึงเพริดที่ฉายชัดอยู่ในดวงตาคู่นั้นเป็นครั้งแรกในชีวิต เอลีน่าแค่นยิ้มอย่างสะใจ เธอหมุนตัวเตรียมจะเดินออกจากงานเลี้ยงที่น่าเบื่อนี้เพื่อไปเริ่มต้นชีวิตใหม่ในฐานะเศรษฐีนีสวนดอกไม้เวทมนตร์ตามฝัน โดยไม่สนใจสายตานับร้อยคู่ที่กำลังมองมาที่เธอราวกับเห็นผี ทว่า... ก่อนที่ปลายรองเท้าส้นสูงของเธอจะก้าวพ้นประตูบานใหญ่ เสียงทุ้มต่ำที่เต็มไปด้วยแรงกดดันและแววตาดุร้ายราวกับสัตว์ป่าที่เพิ่งถูกแย่งชิงอาณาเขตก็ดังขึ้นจากด้านหลัง "ใครอนุญาตให้เธอถอนหมั้น... เอลีน่า?" คาลอสสาวเท้าเข้ามาประชิดตัวเธอด้วยความเร็วแสง มือหนาคว้าข้อแขนเรียวไว้มั่น แรงบีบที่ส่งผ่านเนื้อผ้าไม่ได้เจ็บปวด แต่กลับร้อนผ่าจนเธอต้องสะดุ้ง เอลีน่าหันขวับกลับไปเตรียมจะต่อว่า แต่จังหวะนั้นเองที่ประตูบานยักษ์ด้านนอกถูกเปิดออกอีกครั้ง พร้อมกับเสียงเฮลิคอปเตอร์ส่วนตัวที่กำลังลงจอดบนลานดาดฟ้าของคฤหาสน์ พร้อมด้วยการปรากฏตัวของบุคคลปริศนาผู้กุมอำนาจครึ่งหนึ่งของอาณาจักรที่เดินเข้ามาพร้อมรอยยิ้มเย็นชา— ขอบคุณที่ติดตามอ่าน "คุณหนูสายชิลล์กับอดีตคู่หมั้นผู้ขยันตามตื๊อ" ตอนที่ 1 แล้วพบกันใหม่ในตอนถัดไปนะคะ!