คลื่นใต้น้ำลูกใหม่

เสียงปรบมือในห้องประชุมใหญ่ยังไม่ทันจางหาย เอกสารสี่สีนับร้อยชุดบนโต๊ะกระจกนิรภัยก็กลายเป็นหลักฐานชิ้นสำคัญที่บ่งบอกว่า โปรเจกต์ 'The Heritage' ของบริษัทคณาธิป กรุ๊ป กำลังก้าวสู่ชัยชนะขั้นเด็ดขาด แต่สำหรับคนเป็นสถาปนิกผู้รับผิดชอบหลักอย่างกันต์ธีร์แล้ว ความเงียบงันที่ตามมาหลังประตูห้องประชุมปิดลง น่าอึดอัดเสียยิ่งกว่าเสียงวิจารณ์ "ฝีมือไม่เลว... สำหรับเด็กฝึกงานที่อาศัยบารมีคนอื่น" น้ำเสียงราบเรียบแต่แฝงไว้ด้วยความเย้ยหยันดังขึ้นจากมุมห้อง กันต์ธีร์ไม่ได้หันกลับไปทันที เขาวางม้วนแบบแปลนลงบนโต๊ะอย่างใจเย็น ก่อนจะหมุนตัวเผชิญหน้ากับศัตรูทางธุรกิจตัวฉกาจอย่าง ‘ภาคิน’ กรรมการผู้จัดการจากศิลาภัทร ดีเวลลอปเมนท์ คู่แข่งคนสำคัญที่กำลังมองเขาด้วยสายตาราวกับจะกินเลือดกินเนื้อ "ถ้าฝีมือระดับเด็กฝึกงานของผมมันทำให้โปรเจกต์มูลค่าหมื่นล้านผ่านฉลุยจนคุณภาคินต้องมายืนหน้าเสียอยู่ในห้องนี้ ผมว่าคุณควรกลับไปทบทวนมาตรฐานของบริษัทตัวเองใหม่นะครับ ว่าใช้เกณฑ์อะไรคัดคนเข้ามาบริหาร" กันต์ธีร์ตอบกลับด้วยรอยยิ้มมุมปาก นัยน์ตาสีเข้มฉายแววท้าทายไม่ยอมแพ้ ภาคินแค่นหัวเราะในลำคอ ก้าวเท้าเข้ามาใกล้ร่างโปร่งที่ยืนกอดอกนิ่ง "ปากดีให้ได้ตลอดรอดฝั่งเถอะกันต์ธีร์ อีกไม่นาน... เมื่อความจริงปรากฏว่าแบบแปลนที่นายภาคภูมิใจนักหนามันไปลอกเลียนมาจากบริษัทต่างชาติ ถึงตอนนั้นต่อให้ท่านประธานผู้ทรงเกียรติของคุณจะรักและปกป้องแค่ไหน ก็คงช่วยรักษาเกียรติของบริษัทไว้ไม่ได้หรอก" คำพูดนั้นสะกิดใจกันต์ธีร์เล็กน้อย ไม่ใช่เพราะเขากลัวข้อกล่าวหาไร้สาระนั่น แต่เพราะเขารู้ดีว่าวงการนี้สกปรกแค่ไหน การดิสเครดิตมักมาในรูปแบบที่คาดไม่ถึงเสมอ "ถ้ามีหลักฐานก็เชิญเอาออกมาโชว์ครับ อย่าดีแต่เห่าหอนลับหลังเหมือนสุนัขจรจัดเลย มันเสียเวลาทำมาหากิน" "ปากดีนักนะ!" ภาคินกัดฟันกรอด ยื่นมือหมายจะคว้าแขนเรียวด้วยความโกรธเกรี้ยว แต่ทว่า... หมับ! มือหนาอีกข้างหนึ่งเอื้อมเข้ามาคว้าข้อมือของภาคินไว้แน่น แรงบีบนั้นหนักหน่วงจนกระดูกลั่น ภาคินสะดุ้งสุดตัว หันขวับไปมองผู้มาใหม่ด้วยใบหน้าซีดเผือก เมื่อพบว่าเป็นนัยน์ตาดุดันคู่นั้นของ ‘คณาธิป’ ที่กำลังจ้องมองมา ราวกับพญาเสือที่กำลังมองเหยื่อผู้โง่เขลา "มือสกปรกแบบนี้... ไม่สมควรเอามาแตะต้องคนของผมนะครับ คุณภาคิน" เสียงทุ้มต่ำแต่เย็นยะเยือกจนน่าขนลุกเอ่ยขึ้น คณาธิปปัดมือของภาคินทิ้งอย่างไม่ใยดี ก่อนจะก้าวเข้ามาขวาง-กันต์ธีร์ไว้ด้านหลังด้วยท่าทีปกป้องอย่างชัดเจน ร่างสูงใหญ่แผ่รังสีคุกคามจนภาคินต้องก้าวถอยหลังโดยอัตโนมัติ "ท่านประธานคณาธิป... ผมแค่จะเตือนสติ-" "คนของผม ผมอบรมเองได้ ไม่หนักหัวใคร และถ้าผมได้ยินว่ามีใครหน้าไหนพยายามปล่อยข่าวลือสกปรกเพื่อดิสเครดิตโปรเจกต์นี้อีก... ผมนี่แหละจะเป็นคนลบชื่อบริษัทของคุณออกจากตลาดอสังหาริมทรัพย์ด้วยมือของผมเอง ไสหัวไปซะ!" คำสั่งเด็ดขาดพร้อมแววตาฆาตกรทำให้ภาคินไม่กล้าต่อปากต่อคำอีกต่อไป เขาฮึดฮัดด้วยความแค้นเคืองก่อนจะสะบัดหน้าเดินออกไปจากห้องประชุม ทิ้งให้ความเงียบโรยตัวลงมาอีกครั้ง กันต์ธีร์มองแผ่นหลังกว้างของคนที่ยืนบังลมบังฝนให้เขามาตลอด ยอมรับเลยว่าหัวใจดวงน้อยเต้นผิดจังหวะไปชั่วขณะ แต่กระนั้น ปากเจ้ากรรมก็ยังอดแซวไม่ได้ตามนิสัย "โห... เมื่อกี้เท่เป็นบ้าเลยนะครับเฮีย เกือบคิดว่าพระเอกลิเกหลงยุคซะอีก" คณาธิปหันขวับกลับมามองคนปากดีทันที ใบหน้าคมคายบึ้งตึงขึ้นสามระดับ ความอ่อนโยนเมื่อครู่หายวับไปกับตา เหลือเพียงท่านประธานจอมซึนเดะคนเดิม "นี่ฉันช่วยนายไว้นะกันต์ธีร์ แทนที่จะขอบคุณ กลับมาแซَะฉันเหรอ หึ! รู้ตัวไหมว่าทำไมถึงหาเรื่องใส่ตัวอยู่เรื่อย" คณาธิปบ่นกระพอด ดุเสียงเขียวแต่สายตากลับสำรวจร่างบางตั้งแต่หัวจรดเท้าเพื่อเช็กความเรียบร้อย "ใครหาเรื่องใส่ตัวกันเล่า ก็อีตาภาคินนั่นมันหาว่าแบบแปลนผมไปก๊อปคนอื่นต่างหาก เฮียก็ฟังอยู่" กันต์ธีร์เถียงหน้าตาเฉย เชิดหน้าขึ้นสู้สายดุดันอย่างไม่เกรงกลัว "ต่อให้มันพูดจริง นายก็ไม่ควรไปต่อปากต่อคำกับคนแบบนั้น ลืมไปแล้วหรือไงว่าตัวเองมีสถานะอะไรในบริษัทนี้" คณาธิปถอนหายใจยาวด้วยความเหนื่อยหน่าย มือหนายื่นออกไปหมายจะเคาะหน้าผากมนสักทีโทษฐานดื้อรั้น แต่กันต์ธีร์กลับเบี่ยงตัวหลบได้อย่างรู้ทัน "อ้าว กลัวผมเสียโฉมหรือไงครับท่านประธาน ถึงแตะต้องไม่ได้เนี่ย" "กันต์ธีร์!" เสียงเข้มดุเรียกชื่อเต็มยศ แต่ยังไม่ทันที่คณาธิปจะได้เอאะอะโวยวายอะไรต่อ ประตูห้องประชุมก็ถูกผลักเปิดออกกะทันหันด้วยฝีมือของปกรณ์ เพื่อนสนิทตัวแสบที่วิ่งกระหืดกระหอบเข้ามาสีหน้าตื่นตระหนก "เฮียกรณ์! กันต์! แย่แล้วล่ะสิ..." ปกรณ์หอบหายใจจนตัวโยน "ตอนนี้ในโลกโซเชียลกำลังแชร์ข่าวว่อนเลยว่า โปรเจกต์ 'The Heritage' ของเรามีปัญหาเรื่องการละเมิดลิขสิทธิ์แบบแปลนจากต่างประเทศ แถมหลักฐานที่หลุดออกมา... มันตรงกับไฟล์งานต้นฉบับในคอมฯ ของกันต์เป๊ะเลย!" สิ้นคำพูดนั้น บรรยากาศในห้องก็ดิ่งวูบลงทันที กันต์ธีร์ชะงักกึก หันขวับไปมองหน้าคณาธิปที่หันกลับมามองเขาด้วยแววตาคมกริบที่ยากจะคาดเดา ขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางมาถึงบทที่ 33 ด้วยกันนะครับ หวังว่าความเข้มข้นในตอนนี้จะทำให้ทุกท่านลุ้นไปกับความรักของเฮียกรณ์และกันต์ธีร์จนวางไม่ลงครับ!