เขตหวงห้ามของสารวัตร

เสียงล็อกกลอนประตูห้องสอบสวนดังขึ้นราวกับเสียงประหารชีวิต... กริ๊กเดียวที่ตัดขาดโลกภายนอกออกไปอย่างสิ้นเชิง เหลือเพียงอากาศน้อยนิดที่ถูกสูบหายไปจากปอด และเงาร่างสูงใหญ่ของสารวัตรคณินที่ก้าวเข้ามาประชิดตัวรินลดาจนแผ่นหลังบอบบางแนบสนิทไปกับบานกระจกฝ้าเย็นเยียบ "เกมเริ่มแล้ว... ตามผมมา ถ้าไม่อยากตายคาเตียงก่อนจะได้สืบความจริง" ประโยคคำสั่งดิบเถื่อนที่ทิ้งไว้เมื่อครู่ยังคงก้องกังวานอยู่ในโสตประสาท ทว่าเวลานี้ ไม่มีทางหนีทีไล่หลงเหลืออยู่อีกแล้ว รินลดาเม้มริมฝีปากแน่นจนซีดเซียว ดวงตากลมโตฉายแวววาวด้วยความโกรธระคนหวาดหวั่น เธอกำแฟ้มเอกสารในมือแน่นจนยับยู่ยี่ ขณะจ้องมองผู้ชายที่ยืนค้ำหัวเธออยู่ด้วยท่าทีคุกคาม "คุณไม่มีสิทธิ์ทำแบบนี้กับฉันนะสารวัตร คณิน! นี่มันสถานีตำรวจ ไม่ใช่ห้องนอนส่วนตัวของคุณ!" เสียงหวานเอ่ยลอดไรฟันด้วยความเคียดแค้น พยายามรักษาศักดิ์ศรีและมานะตนเองไว้ให้ถึงที่สุด แม้ขาเรียวทั้งสองข้างจะสั่นเทาจนแทบยืนไม่อยู่ คณินแค่นหัวเราะในลำคอ เสียงทุ้มต่ำนั้นแหบพร่าและเต็มไปด้วยแรงดึงดูดอันตราย เขาโน้มใบหน้าลงมาใกล้จนปลายจมูกโด่งเกือบจะชนกับแก้มเนียน กลิ่นกายบุรุษเพศที่ผสมผสานระหว่างบุหรี่ราคาแพงและกลิ่นอายความดุดันแผ่ซ่านเข้ามาโอบล้อมร่างเธอไว้ทั้งหมด "สถานีตำรวจเหรอ?" นัยน์ตาสีเข้มคมกริบดุจเหยี่ยวคู่นั้นกวาดมองสำรวจเรือนร่างอรชรตั้งแต่ปลายคางระหงลงมาถึงเนินอกที่กระเพื่อมไหวตามแรงหายใจ "สำหรับคนอื่นอาจจะใช่... แต่สำหรับคุณ รินลดา ที่นี่คือ 'เขตหวงห้าม' ที่ต่อให้คุณร้องขอความช่วยเหลือจากข้างนอก ก็ไม่มีใครกล้าเข้ามาสอดแนมเรื่องของเราหรอก" มือหนาข้างหนึ่งยกขึ้นทาบลงบนกระจกฝ้าข้างศีรษะเธอ เป็นการกักขังรินลดาไว้ในวงแขนอย่างเบ็ดเสร็จเด็ดขาด ไม่มีช่องว่างให้ออกตัว แรงกดดันมหาศาลจากแผ่นอกแกร่งที่แนบชิดเข้ามาทีละน้อยทำให้หญิงสาวแทบขาดใจ "หลักฐานชิ้นนั้น... เอกสารลับที่คุณซ่อนไว้ในเสื้อสูทเมื่อคืน อยู่ไหน?" น้ำเสียงของเขาเปลี่ยนเป็นจริงจังและเฉียบคมขึ้น ร่างกายสูงใหญ่เบียดชิดเข้ามาอีกนิดจนรินลารับรู้ได้ถึงความร้อนผ่าวที่แผดเผาผ่านเนื้อผ้า ความใกล้ชิดที่ตึงเครียดจนถึงขีดสุดนี้กำลังทำลายสติสัมปชัญญะของเธอทีละน้อย "ฉัน... ฉันไม่รู้ว่าคุณพูดถึงอะไร" รินลดาโกหกเสียงสั่น แม้จะพยายามเบือนหน้าหนีลมหายใจร้อนผ่าวที่รดรินอยู่ข้างแก้ม แต่คณินกลับใช้นิ้วเรียวแข็งแรงเชยคางเธอให้หันกลับมาสบตาตรงๆ "อย่ามาเล่นเกมตุกติกกับผม ริน..." ปลายกระแสเสียงของเขานุ่มนวลขึ้นอย่างน่ากลัว แต่นัยน์ตากลับลุกโชนด้วยไฟปรารถนาอันดิบเถื่อน "ผมเตือนคุณแล้วนะว่าความอดทนของผมมันมีขีดจำกัด ถ้าคุณไม่ยอมคายความจริงออกมาดีๆ ผมคงต้องใช้วิธี 'ตรวจค้น' แบบที่นักนิติวิทยาศาสตร์อย่างคุณอาจจะคาดไม่ถึง..." หัวใจของรินลดาเต้นรัวระรัวราวกับกลองศึก เมื่อฝ่ามือหนาที่หยาบกร้านตามประสาคนจับปืน เริ่มลูบไล้จากปลายคางลงมาตามลำคอระหง แผ่วเบาแต่เร่าร้อนจนผิวเนื้อบริเวณนั้นลุกชันเป็นเกล็ดกระดี่ ความหวาดกลัวถูกแทนที่ด้วยกระแสความรู้สึกแปลกประหลาดที่วิ่งพล่านไปทั่วสรรพางค์กาย "สารวัตร... ปล่อยนะ..." เธอพยายามส่งเสียงประท้วง ทว่ามันกลับกล Cราวกับเสียงครางกระซิบที่เชิญชวนในความรับรู้ของเขา คณินไม่เพียงไม่ปล่อย แต่เขากลับรวบเอวคอดกิ่วของเธอเข้ามาแนบชิดจนไม่มีช่องว่างระหว่างกัน ริมฝีปากหยักลึกยกยิ้มร้ายกาจ รอยยิ้มของล่าผู้เหนือกว่าที่รู้ดีว่าเหยื่อในกำมือไม่มีทางดิ้นหลุด "อยากให้ปล่อยเหรอ? แต่ร่างกายของคุณตอนนี้กำลังบอกผมอีกอย่างนะ..." พูดจบ คณินก็ก้มลงประกบเรียวปากลงบนกลีบปากนุ่มของเธออย่างไร้การปรานี การจู่โจมที่ดุดันและเอาแต่ใจทำให้รินลดาเบิกตากว้างด้วยความตกใจ สมองขาวโพลนไปหมด แรงต่อต้านที่เคยมีมลายหายไปในพริบตาเมื่อรสจูบอันร้อนแรงและช่ำชองเริ่มละลายทิฐิในใจเธอ เรียวปากหนาบดFขยี้กลีบปากเธออย่างเรียกร้อง ลิ้นร้อนแทรกซึมเข้าไปตักตวงความหวานล้ำภายในโพรงปากอย่างหิวกระหาย ความดิบเถื่อนและป่าเถื่อนถูกหลอมรวมเข้ากับความเร่าร้อนที่แผดเผาร่างกายทั้งสองให้หลอมละลายเข้าหากัน รินลดาครางฮือในลำคอ มือเล็กที่เคยกำแฟ้มเอกสารแน่น เปลี่ยนมาจิกทึ้งลงบนลาดไหล่กว้างของเขาเพื่อระบายความวาบหวามที่แล่นพล่านไปถึงกระดูกดำ สัมผัสจากมือแกร่งที่ลูบไล้ไปตามสัดส่วนโค้งเว้าภายใต้เสื้อผ้าเนื้อดี ทำให้สติของเธอกระเจิดกระเจิง ความรู้สึกผิดชอบชั่วดีถูกแผดเผาด้วยกองเพลิงแห่งเสน่หาที่สารวัตรหนุ่มจงใจจุดขึ้นเพื่อทำลายเกราะป้องกันของเธอทีละชั้น ทีละชั้น... ในวินาทีที่รินลดากำลังจะพ่ายแพ้ให้กับรสสัมผัสอันลุ่มลึกและสูญสิ้นการควบคุมตัวตนทั้งหมด เสียงเคาะประตูดังปัง! ขัดจังหวะความเร่าร้อนขึ้นอย่างกะทันหัน พร้อมกับเสียงตะโกนร้อนรนของลูกน้องคนสนิทที่ดังทะลุกระจกเข้ามา "สารวัตรครับ! แย่แล้วครับ... ผู้กำกับสั่งเรียกตัวด่วนที่ห้องประชุมใหญ่ มีคนพบศพพยานปากเอกที่เรากำลังตามหา ถูกฆ่าตัดตอนตายคาห้องพักแล้วครับ!" ร่างสูงที่กำลังกอดรัดนางเอกชะงักกึกทันที คณินผละริมฝีปากออกช้าๆ ลมหายใจหอบกระชั้นด้วยแรงอารมณ์ที่ยังค้างคา นัยน์ตาสีเข้มฉายแววดุดันขึ้นมาวบหนึ่งก่อนจะก้มลงกระซิบชิดริมหูของรินลดาที่ยังคงหอบสะท้านด้วยความปรารถนา "เกมเปลี่ยนแล้วล่ะ... ริน" คณินกระซิบด้วยน้ำเสียงเย็นยะเยือก "เตรียมตัวให้พร้อม เพราะหลังจากนี้ คุณจะต้องเลือก... ว่าจะร่วมมือกับผม หรือจะกลายเป็นศพรายต่อไป" ขอขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ร่วมเดินทางมาสัมผัสความระทึกและไฟปรารถนานี้ด้วยกันนะคะ