ก้าวแรกสู่โลกเสมือนที่ไม่คุ้นเคย

"ตัวเลขไม่เคยโกหกใคร... แต่เกมนี้กำลังทำให้ผมรู้สึกเหมือนกำลังคำนวณสมการที่ไม่มีตัวแปรตั้งต้นครับ" กรวินท์พึมพำกับตัวเองเบา ๆ ขณะที่สายตากวาดมองหน้าต่างสีฟ้าโปร่งแสงที่ลอยเคว้งคว้างอยู่กลางอากาศ แสงนีออนสีครามจากแคปซูลเกมรุ่นท็อปสะท้อนลงบนกรอบแว่นสายตาของเขา กลิ่นอายของโอโซนและสารหล่อเลี้ยงชีวภาพลอยแตะจมูก สัญญาณชีพจรเต้นสม่ำเสมอเป็นจังหวะ บ่งบอกว่าจิตสำนึกของเขาได้เชื่อมต่อเข้าสู่โลกเสมือนจริงของ "Aethelgard Online" เป็นที่เรียบร้อยแล้ว รอบตัวเขายามนี้ไม่ใช่ห้องทดลองสีขาวโพลนอีกต่อไป แต่เป็นโถงหินแกรนิตโบราณที่สลักลวดลายอักษรเวทมนตร์เรืองแสงสีทองจาง ๆ เสียงฝีเท้าของผู้เล่นคนอื่นนับร้อยกำลังดังเซ็งแซ่ ทุกคนต่างรีบเร่งวิ่งไปที่จุดลงทะเบียนอาชีพเพื่อชิงความได้เปรียบในชั่วโมงแรกของการเปิดเซิร์ฟเวอร์ ในฐานะอดีตนักวิเคราะห์เกมอีสปอร์ตผู้เคยอยู่เบื้องหลังความสำเร็จของทีมระดับประเทศ กวินย่อมรู้ดีว่า "ก้าวแรก" สำคัญเพียงใด ข้อมูลดิบ สถิติความเร็วในการโจมตี และอัตราการเติบโตของค่าสถานะ คือสิ่งกำหนดว่าใครจะเป็นผู้ครองบัลลังก์ในโลกแฟนตาซีแห่งนี้ แต่ทว่า... ตัวละครที่เขาเลือกกลับไม่ใช่ "นักดาบคลั่ง" ที่ทำดาเมจสูงสุด หรือ "นักเวทมนตร์ธาตุ" ที่กวาดล้างมอนสเตอร์ได้ทีละฝูง บนหน้าจอโปรไฟล์ของกวิน ปรากฏคลาสอาชีพที่ใคร ๆ ต่างมองข้ามและส่ายหัว *คลาส: ผู้พิทักษ์ศาสตราจารย์ (Aegis Alchemist)* *ระดับความยากในการเล่น: สูงสุด* *ความสามารถเด่น: บัฟพันธนาการและการคำนวณความเสียหายย้อนกลับ* "ใครเขาเล่นสายซัพพอร์ตสายคำนวณล้วนในเซิร์ฟเวอร์เปิดใหม่กันวะ เลเวลอัปก็ช้าแถมไม่มีสกิลโจมตีหมู่ แบบนี้ไม่ต่างอะไรกับเดินไปให้บอสกระทืบเล่นหรอก!" เสียงวิพากษ์วิจารณ์ดังลอยเข้าหูมาจากกลุ่มผู้เล่นกลุ่มหนึ่งที่เดินผ่านไป พวกเขาเหลือบมองกวินด้วยสายตาเวทมนตร์เชิงสมเพช ก่อนจะรีบวิ่งนำหน้าไปยังลานประลองเริ่มต้น กวินไม่ได้เก็บคำพูดเหล่านั้นมาใส่ใจ มุมปากของเขายกขึ้นเล็กน้อย รอยยิ้มบางเบาที่ปรากฏบนใบหน้าสะท้อนถึงความมั่นใจที่ซ่อนอยู่ภายใต้ความเงียบขรึม สำหรับคนอื่น นี่คืออาชีพขยะที่ไร้ค่าเพราะพึ่งพาปาร์ตี้ แต่สำหรับกวินที่มองเห็น "ค่าความน่าจะเป็น" และ "รูปแบบการเคลื่อนไหวของ AI" ทะลุปรุโปร่ง อาชีพนี้คือสมการทางคณิตศาสตร์ที่สมบูรณ์แบบที่สุดในการควบคุมสนามรบ กวินก้าวเท้าเดินออกจากโถงลงทะเบียน มุ่งหน้าสู่ป่าสนหมอกทึบซึ่งเป็นพื้นที่ล่ามอนสเตอร์เลเวล 1-5 อากาศในเกมสมจริงเสียจนเขารับรู้ได้ถึงไอเย็นที่ปะทะเข้ากับผิวแก้ม เสียงใบไม้ไหวและกลิ่นดินชื้น ๆ สร้างความรู้สึกมีชีวิตชีวาได้อย่างน่าประหลาด เป้าหมายของเขาในตอนนี้คือการเก็บเลเวลเงียบ ๆ เพื่อทดสอบทฤษฎีการคำนวณดาเมจที่เขาเพิ่งร่างใส่สมุดโน้ตดิจิทัล ทว่า ขณะที่เขากำลังก้าวเข้าเขตชายป่า ร่างเงาปริศนาสายหนึ่งก็พุ่งวาบออกมาจากพุ่มไม้หนาทึบด้วยความเร็วสูง! *ฟุ่บ!* กวินเบี่ยงตัวหลบตามสัญชาตญาณ ปลายมีดสั้นเคลือบพิษเฉียดผ่านหัวไหล่ของเขาไปเพียงไม่กี่เซนติเมตร แรงลมจากการโจมตีทำให้เส้นผมของเขาปลิวไสว มอนสเตอร์ป่า? หรือผู้เล่นสายนักฆ่าที่ตั้งใจมาดักปล้นผู้เล่นใหม่? กวินไม่ลนลาน สายตาดั่งเรดาร์กวาดมองวิถีการเคลื่อนไหวและคำนวณมุมองศาการลงน้ำหนักเท้าของอีกฝ่ายทันที อัตราความเร็ว 4.2 เมตรต่อวินาที น้ำหนักแรงกระแทกปานกลาง จุดศูนย์ถ่วงโน้มไปข้างหน้าเล็กน้อย—นี่ไม่ใช่ผู้เล่นมือใหม่แน่นอน "ปฏิกิริยาไม่เลวนี่เจ้าหนู... หลบได้เฉียบคมดีสมกับที่เป็น 'ตัวแปร' ที่ถูกเลือกเข้ามา" เสียงทุ้มนุ่มทว่าแฝงไปด้วยความเย่อหยิ่งและลึกลับดังขึ้นจากเงาไม้เบื้องหน้า เมื่อหมอกจางลง ปรากฏร่างของหญิงสาวในชุดคลุมนักเวทโบราณสีดำสนิท ลวดลายบนเสื้อคลุมสะท้อนแสงจันทร์รำไร เส้นผมสีเงินยวงยาวสลวยคลอเคลียกับไหล่บอบบาง ทว่าสิ่งที่ทำให้กวินต้องชะงัก คือ "ดวงตา" คู่กังสดาลสีครามเข้มคู่นั้น ที่จ้องมองมายังเขาราวกับมองทะลุไปถึงจิตวิญญาณ เธอคือ "อาจารย์ลินดา" NPC ผู้ดูแลระบบระดับสูงที่ตามท้องเรื่องควรจะถูกผนึกไว้ในหอคอยต้องห้าม... เหตุใดจึงมาปรากฏตัวที่ชายป่าเริ่มต้นแห่งนี้ได้? "คุณ..." กวินเอ่ยเสียงเรียบ พยายามรักษาความสุขุม แม้ในใจจะเริ่มคำนวณความเป็นไปได้นับร้อยข้อที่หลุดจากโปรแกรมหลักของเกม อาจารย์ลินดายกยิ้มมุมปาก รอยยิ้มนั้นงดงามแต่กลับเยือกเย็นจนน่าขนลุก เธอยื่นมือเรียวบางออกมาข้างหน้า ฝ่ามือแบออกเผยให้เห็นผลึกแก้วสีแดงชาดที่กำลังส่งเสียงเตือนระรัว *ติ๊ง!* เสียงแจ้งเตือนจากระบบดังขึ้นก้องอยู่ในโสตประสาทของกวินอย่างกะทันหัน โดยไม่มีสัญญาณเตือนล่วงหน้า [ระบบตรวจพบภารกิจลับระดับ SSS: "พันธสัญญาแห่งผู้ผนึกและนักคำนวณ"] [เงื่อนไขการรับภารกิจ: ยื่นมือขวาออกไปสัมผัสผลึกแก้วของอาจารย์ลินดาภายใน 10 วินาที] [คำเตือนจากระบบ: หากปฏิเสธ บัญชีผู้เล่นของคุณจะถูกรีเซ็ตและลบถาวรทันที!] ตัวเลขถอยหลังสีแดงฉานเริ่มปรากฏขึ้นบนอากาศ: **10... 9... 8...** ขอบคุณที่ร่วมเดินทางไปกับผมนะครับ แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้าครับ!