การสูญเสียที่แลกมาด้วยชัยชนะ

“กิลด์ ‘อสรพิษทมิฬ’ ส่งสุนัขรับใช้มาได้น่ารำคาญดีนะ ว่าไหมครับคุณเอเลน่า?” เสียงทุ้มต่ำของคีย์ดังขึ้นท่ามกลางเสียงใบพัดเฮลิคอปเตอร์ที่สั่นสะเทือนไปถึงโครงสร้างตึก เขาไม่ได้แม้แต่จะหันไปมองเงาร่างที่โรยตัวลงมาผ่านช่องกระจกที่แตกละเอียด ร่างของเขายังคงยืนตระหง่านอยู่กลางซากปรักหักพังของห้องโถงกิลด์ เสื้อเชิ้ตสีขาวราคาแพงเปรอะเปื้อนไปด้วยคราบเลือดของศัตรูที่ถูกเขาจัดการไปก่อนหน้านี้จนหมดสิ้น เอเลน่าขยับแว่นสายตา สายตาของเธอเย็นเยียบจนน่าขนลุกเมื่อจ้องมองไปยังผู้บุกรุก เธอหยิบซิการ์ขึ้นมาจุดสูบราวกับไม่สนใจสถานการณ์วิกฤตที่เกิดขึ้นตรงหน้า “พวกเขาคงนึกว่าเงินของตระกูลวาร์กาสซื้อความภักดีไม่ได้ เลยเลือกจะใช้วิธีที่โง่เขลาที่สุด คือการมาตายที่นี่” เอเลน่ากล่าวด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย ทันใดนั้น ร่างในชุดสูทสีดำสนิทร่อนลงสู่พื้นด้วยท่วงท่าสง่างาม มือของเขาถือมีดสั้นที่อาบไปด้วยยาพิษสีม่วงเข้ม มันคือ ‘เดธสโตรค’ มือสังหารระดับ A ที่ค่าหัวสูงลิ่วในตลาดมืด เขายิ้มแสยะมองคีย์ที่ดูเหมือนจะหมดสภาพ “หมอเทวะ... เลิกเล่นละครได้แล้ว แกเสียเลือดมากจนแทบจะยืนไม่ไหวแล้วไม่ใช่หรือไง?” คีย์หัวเราะเบาๆ ในลำคอ เขาขยับตัวเล็กน้อย ความเจ็บปวดจากการใช้พลังฟื้นฟูตัวเองซ้ำแล้วซ้ำเล่าพุ่งพล่านไปทั่วร่าง กระดูกที่แตกหักจากการปะทะกับบอสประจำดันเจี้ยนถูกสมานคืนด้วยพลังฮีลเลอร์ระดับ SSS ของเขาเอง แม้ความเหนื่อยล้าจะกัดกินดวงวิญญาณ แต่ในดวงตาของเขากลับเต็มไปด้วยความกระหายที่จะบดขยี้ “การสูญเสียที่แลกมาด้วยชัยชนะน่ะ... พวกมึงไม่เข้าใจหรอก เพราะในพจนานุกรมของพวกมึงมีแต่คำว่าพ่ายแพ้” คีย์ตวัดมือขึ้น แสงสีทองอ่อนๆ ปรากฏขึ้นที่ปลายนิ้ว ก่อนจะพุ่งเข้าหาตัวเอง บาดแผลที่หน้าอกจากการถูกแทงเริ่มปิดสนิทอย่างรวดเร็วราวกับปาฏิหาริย์ แรงกดดันมหาศาลแผ่ซ่านออกมาจากร่างของเขาจนมือสังหารชะงักงัน “แก... แกเป็นอมตะงั้นเรอะ!” เดธสโตรคอุทานอย่างหวาดหวั่น ก่อนจะพุ่งเข้าโจมตีด้วยความเร็วสูงสุด คีย์ไม่ได้หลบ เขาปล่อยให้มีดอาบยาพิษแทงทะลุหัวไหล่ซ้าย เลือดสีแดงฉานสาดกระเซ็น แต่นั่นคือกับดัก คีย์ใช้มือขวาคว้าหมับเข้าที่คอของมือสังหารอย่างแม่นยำ พลังฮีลเลอร์ย้อนกลับกลายเป็นพลังกัดกร่อนที่ไหลทะลักเข้าสู่ร่างของศัตรู “ยาพิษพวกนี้... ฉันขอบคุณนะที่เอามาให้ถึงที่ แต่คราวหน้าเอาที่แรงกว่านี้หน่อย จะได้ไม่ต้องเปลืองแรงผมมาก” “อึก... แกมันปีศาจ!” มือสังหารดิ้นรน แต่ร่างกายของเขากลับเริ่มเน่าเปื่อยจากภายใน พลังฮีลเลอร์ที่ไหลย้อนเข้าไปทำลายเซลล์จนสิ้นสภาพ “ปีศาจหรือพระเจ้า... มันก็แค่คำนิยามของพวกขี้แพ้” คีย์กระซิบข้างหู ก่อนจะเหวี่ยงร่างที่ไร้เรี่ยวแรงกระแทกกับกำแพงจนแหลกละเอียด เอเลน่าเดินเข้ามาใกล้ เธอใช้ผ้าเช็ดหน้าซับเลือดที่เปื้อนแก้มของคีย์เบาๆ “เหนื่อยมากไหมคะ?” “ไม่เลยครับ” คีย์มองไปที่หน้าต่างเฮลิคอปเตอร์ที่ยังคงลอยค้างอยู่ “ในเมื่อพวกเขาอยากจะเล่นเกมนี้จนจบ ผมก็จะจัดให้ตามคำขอ” คีย์กดปุ่มบนสมาร์ทโฟนเพียงครั้งเดียว ระบบจัดการกิลด์ระดับสูงที่เขาถือครองอยู่ทำการเชื่อมต่อกับฐานข้อมูลการเงินของตระกูลวาร์กาสและเครือข่ายของ ‘อสรพิษทมิฬ’ ทันที “แจ้งเตือนให้พวกมันทราบเสียที ว่าใครกันแน่ที่เป็นเจ้าของคิวทองในโลกใบนี้” ทันใดนั้น เสียงแจ้งเตือนดังขึ้นระงมไปทั่วโลก ฮันเตอร์ทุกคนที่อยู่ในเหตุการณ์ต่างเปิดหน้าจอขึ้นดูด้วยสีหน้าซีดเผือด บัญชีธนาคารและสินทรัพย์ของกิลด์ที่เคยยิ่งใหญ่ถูกสถานะ ‘อายัด’ และ ‘โอนย้ายเข้าสู่ศูนย์ฮีลเลอร์คีย์’ ภายในพริบตาเดียว ทว่า ในขณะที่คีย์กำลังจะเดินออกจากห้อง ประตูบานใหญ่ก็เปิดออกพร้อมกับกลุ่มชายฉกรรจ์ในชุดเกราะทองคำอร่าม พวกเขาคือ ‘หน่วยคุ้มกันศักดิ์สิทธิ์’ จากสมาคมฮันเตอร์ส่วนกลาง ซึ่งนำโดยชายชราผู้ที่คีย์รู้จักดีที่สุดในฐานะคนที่เคยหักหลังเขาในอดีต “คุณคีย์ครับ... ทางเราได้รับคำสั่งให้ควบคุมตัวคุณในฐานะผู้มีอิทธิพลเถื่อน” ชายชรากล่าวพลางยิ้มเยาะ คีย์หยุดเดิน เขาหันกลับมาพร้อมกับแว่นสายตาที่สะท้อนแสงสีทองของระบบ SSS “ผู้มีอิทธิพลเถื่อนงั้นหรือครับ? งั้นลองดูยอดเงินในบัญชีที่เหลือของคุณสิ ว่ามันยังพอเป็นค่าประกันตัว หรือพอจะเป็นค่าโลงศพให้กับตัวเองกันแน่?” คีย์หยิบการ์ดสีดำสนิทออกมาจากกระเป๋าเสื้อ แล้วดีดมันลงบนพื้นต่อหน้าชายชรา เสียงการ์ดกระทบพื้นดังสนั่นราวกับเสียงเคาะโลงศพ ก่อนที่หน้าจอโฮโลแกรมกลางอากาศจะแสดงตัวเลขมหาศาลที่ไม่มีใครในโลกนี้เคยเห็นมาก่อน “ยินดีต้อนรับสู่ยุคสมัยที่เงินไม่ใช่ทุกอย่าง... แต่เป็นของผมคนเดียวครับ” หวังว่าตอนที่ 24 นี้จะทำให้ทุกท่านลุ้นระทึกไปพร้อมกับผมนะครับ ขอบคุณที่ติดตามเป็นกำลังใจให้ “หมอเทวะแรงก์ SSS” มาโดยตลอดครับ