เซียนกลยุทธ์สายซัพพอร์ต กับทีมดิบเถื่อนที่ไม่รู้จักคำว่าแพ้•ตอนที่ 1

จุดเริ่มต้นของนักบวชที่ไม่อยากตีมอน

ผลงานโดย พรีสต์สายลุย
"เซ็นชื่อตรงนี้ค่ะคุณอาร์ค แล้วชีวิตการทำงานอันแสนสงบสุข... หรืออย่างน้อยก็การหลีกหนีจากหน้าจอวิเคราะห์ข้อมูลการเงินอันน่าปวดหัวของคุณ จะเริ่มต้นอย่างเป็นทางการทันที" เสียงหวานใสของเจ้าหน้าที่ประชาสัมพันธ์ศูนย์บริการผู้เล่นดังขึ้น พร้อมกับเลื่อนแท็บเล็ตสีขาวสะอาดตามาตรงหน้า อาร์ค หรือ 'เอลีอาส' ในชื่อที่เขาเพิ่งลงทะเบียนไป ถอนหายใจเบาๆ ปลายนิ้วเรียวยาวจรดลงบนหน้าจอเพื่อยืนยันตัวตน สัมผัสเย็นเฉียบของเนื้อแก้วสะท้อนภาพใบหน้าของชายหนุ่มวัยยี่สิบห้าปีที่มีรอยคล้ำใต้ดวงตาเล็กน้อยจากการอดนอนติดต่อกันหลายคืน โลกแห่งความเป็นจริงในศตวรรษที่ 22 เต็มไปด้วยความกดดัน ตัวเลข และอัลกอริทึมที่เขาต้องคอยคำนวณความเสี่ยงให้บริษัทเงินทุนยักษ์ใหญ่ จนกระทั่งเขาตัดสินใจซื้อ "Nexus Online" เกม VRMMO สมจริงระดับ 99.9% ที่กำลังโด่งดัง เพื่อเป้าหมายเดียวเท่านั้น... การหามุมสงบๆ ในโลกแฟนตาซีเพื่อ "นอนหลับ" อย่างแท้จริง แคป슐ทรงไข่มุกสีมุกนวลตั้งตระหง่านอยู่เบื้องหน้า ฝาครอบกระจกใสค่อยๆ เปิดออกด้วยกลไกไฮดรอลิกที่ไร้เสียงรบกวน อาร์คก้าวขาเข้าไปนอนราบลงบนเบาะเมมโมรี่โฟมที่รับสรีระได้อย่างสมบูรณ์แบบ กลิ่นอายจางๆ ของยูคาลิปตัสช่วยผ่อนคลายประสาทสัมผัส ก่อนที่ทุกอย่างจะดับวูบลงพร้อมกับเสียงเตือนของระบบ *ติ๊ง! ยืนยันการเชื่อมต่อระบบประสาทสมบูรณ์* *ยินดีต้อนรับสู่โลกแห่ง Nexus Online ครับ/ค่ะ...* (ระบบอัตโนมัติแก้ไขเสียงในหัวอย่างรวดเร็ว) *ขออภัยค่ะ ยินดีต้อนรับผู้เล่นเอลีอาสสู่ทวีปแห่งปฐพี* ความรู้สึกแรกไม่ใช่ความมืดมิด แต่เป็นสัมผัสอุ่นละมุนของสายลมที่พัดผ่านเรือนผม เสียงนกร้องเจือจางในป่าโปร่ง และกลิ่นอายของดินชื้นหลังฝนตก อาร์คกะพริบตาถี่ๆ เพื่อปรับโฟกัส ภาพของห้องสีขาวเมื่อครู่ถูกแทนที่ด้วยลานหินโบราณกลางป่าใหญ่ แสงแดดรำไรลอดผ่านเรือนยอดไม้สูงใหญ่ลงมาตกกระทบพื้นหญ้าเขียวขจี "สมจริงเกินไปหน่อยไหมนะ..." พึมพำกับตัวเองเบาๆ ขณะขยับข้อศอกและหัวเข่า ระบบฟิสิกส์ของเกมนี้จำลองความรู้สึกของกล้ามเนื้อและกระดูกได้แม่นยำจนน่าตกใจ เบื้องหน้าของเขามีหน้าจอโฮโลแกรมใสสีฟ้าลอยเด่นขึ้นมา เพื่อเข้าสู่ขั้นตอนสุดท้ายที่สำคัญที่สุด... การเลือกอาชีพ ในคู่มือแนะนำสำหรับผู้เล่นใหม่ อาชีพถูกแบ่งออกเป็นสายหลักอย่างชัดเจน นักรบ (Warrior) ผู้ใช้ดาบใหญ่และโล่เหล็ก, นักเวท (Mage) ผู้ควบคุมธาตุรุนแรง, โจร (Rogue) ผู้ซ่อนเร้นในเงา และ... อาชีพที่อาร์คหมายตาไว้ตั้งแต่แรก "นักบวช (Priest)" ตามหลักการวิเคราะห์ข้อมูลของอาร์ค อาชีพสายสนับสนุนคือทางเลือกที่ปลอดภัยที่สุด ค่าความเกลียดชัง (Aggro) จากมอนสเตอร์จะต่ำ ไม่ต้องไปเสี่ยงแนวหน้า ไม่ต้องถือดาบฟาดฟันกับสัตว์ประหลาดหน้าตาอัปลักษณ์ แค่เดินตามหลังคนอื่น คอยร่ายเวทฮีลเบาๆ เติมมานา แล้วกอบโกยผลประโยชน์จากปาร์ตี้อย่างเงียบๆ นี่คือ "กลยุทธ์การเอาตัวรอดขั้น 3" ที่เขาคำนวณไว้ในกระดาษเอสี่มาสามแผ่นเต็มๆ อาร์คจิ้มเลือกไอคอนรูปไม้เท้าไขว้กับกางเขนแสงสีทองอย่างไม่ลังเล *ติ๊ง! ท่านเลือกอาชีพ [นักบวชฝึกหัด] สำเร็จ* *เนื่องจากเป็นผู้เล่นลำดับที่ 10,042,511 ระบบมอบสิทธิพิเศษในการสุ่มฉายาเริ่มต้น 1 ครั้ง ท่านต้องการสุ่มหรือไม่?* "สุ่มสิครับ... เอ๊ย ค่ะ" อาร์คเกือบหลุดปากพูดตามความคุ้นเคย รีบแก้คำพูดในใจทันที การสุ่มฉายาเริ่มต้นอาจจะได้ค่าสถานะโชคเล็กๆ น้อยๆ ซึ่งช่วยให้การใช้ชีวิตสלوไลฟ์ในป่าราบรื่นขึ้น วงล้อแสงสีทองหมุนวนอย่างรวดเร็วอยู่ตรงหน้า ก่อนจะหยุดนิ่งลงพร้อมกับเสียงระฆังใสๆ กังวาน *ยินดีต้อนรับผู้เล่นเอลีอาส ได้รับฉายาพิเศษ: [นักบุญผู้ถือครองค้อนพิพากษา]* คิ้วเรียวของอาร์คกระตุกทันที เขารีบกางหน้าต่างข้อมูลฉายาขึ้นมาอ่านรายละเอียดอย่างละเอียดถี่ถ้วน *[นักบุญผู้ถือครองค้อนพิพากษา] (Unique Title)* *คำอธิบาย: ฉายาหายากที่มอบให้กับผู้มีจิตใจสงบสุขแต่กลับมีศักยภาพในการทุบทำลายกระดูกระดับสูง* *ผลลัพธ์: เพิ่มพลังโจมตีทางกายภาพด้วยอาวุธประเภท "กระบอง/ค้อน" +300% / ลดประสิทธิภาพเวทมนตร์ฟื้นฟูลง -50% / ไม่สามารถเรียนรู้เวทมนตร์สายป้องกันระดับสูงได้* อาร์คจ้องมองตัวเลขบวกสามร้อยเปอร์เซ็นต์สลับกับลบห้าสิบเปอร์เซ็นต์อยู่นานสองนาน ลมหายใจเริ่มติดขัด สมองส่วนวิเคราะห์ข้อมูลพยายามประมวลผลความผิดปกติอันน่าเหลือเชื่อนี้ นี่มัน... บั๊กของระบบหรือความตั้งใจกลั่นแกล้งของทีมพัฒนาเกมกันแน่? เขาตั้งใจจะเป็นนักบวชสายซัพพอร์ตผู้บอบบาง นั่งจิบชาคาโมมายด์มองเพื่อนร่วมปาร์ตี้ตีมอนสเตอร์ แต่ระบบกลับมอบฉายาที่เปลี่ยนเขาให้กลายเป็น "นักบวชสายทุบกะโหลก" ที่ฮีลคนอื่นแทบไม่ค่อยจะไหวเนี่ยนะ! "เดี๋ยวก่อนสิคะ ฉันแค่อยากหลบมาสงบสติอารมณ์นะ..." อาร์คพึมพำกับความว่างเปล่า ยังไม่ทันที่อาร์คจะได้กดปุ่มติดต่อฝ่ายสนับสนุนเพื่อขอรีเซ็ตตัวละคร เสียงฝีเท้าหนักหน่วงราวกับช้างสารก็ดังขึ้นจากพุ่มไม้หนาทึบเบื้องหน้า ตามมาด้วยเสียงสบถหยาบคายที่ดังลั่นป่า "ไอ้เวรเอ๊ย! ลากพวกมันมาทำไมวะเนี่ย! ใครมันเป็นคนดึงแอดโกรฟวะ!" ร่างของชายหนุ่มร่างยักษ์ในชุดเกราะหนังโชกเลือดพุ่งทะยานออกมาจากพุ่มไม้ ใบหน้าคมคายเต็มไปด้วยรอยขีดข่วนและคราบฝุ่น มือขวาถือขวานศึกเล่มใหญ่ที่บิ่นไปเล็กน้อย ดวงตาสสีแดงก่ำด้วยความโกรธเกรี้ยวและตื่นตระหนกกำลังจ้องมองตรงมาที่อาร์คพอดี เบื้องหลังของชายคนนั้น คือฝูง "หมาป่าเขี้ยวโลหิต" สีดำสนิทนับสิบตัวที่กำลังแยกเขี้ยว น้ำลายหยดติ๋ง ส่งเสียงคำรามต่ำในลำคอด้วยความกระหายเลือด เรย์จิ... นักรบคลั่งผู้ขึ้นชื่อเรื่องการสร้างความวุ่นวายและไม่เคยรู้จักคำว่าถอยหลัง พุ่งตรงเข้ามาหาอาร์คที่ยืนถือไม้เท้าศักดิ์สิทธิ์หัวใสแจ๋วอยู่เพียงลำพัง ดวงตาสีเทาเข้มของอาร์คหรี่ลงเล็กน้อยสมกับเป็นนักวิเคราะห์ข้อมูล สัญชาตญาณการเอาตัวรอดบอกชัดเจนว่า หากเขาเลือกวิ่งหนีตอนนี้ มีโอกาสรอดเพียงสิบเปอร์เซ็นต์ แต่ถ้าเขาใช้ทักษะใหม่จากฉายา... เรย์จิถลزเข้ามาใกล้จนแทบจะชนร่างของอาร์ค พร้อมกับตะโกนลั่นด้วยความสิ้นหวัง "เฮ้! หลบไปไอ้คุณนักบวช! เดี๋ยวโดนมันฉีกเป็นชิ้น...!" *ตึ้ง!* ระบบแจ้งเตือนสีแดงฉานเด้งขึ้นมาตรงหน้าอาร์ค พร้อมกับเสียงแจ้งเตือนระดับวิกฤตที่ดังระรัวในโสตประสาท *[คำเตือน: ผู้เล่นเรย์จิอยู่ในสถานะใกล้ตาย / ตรวจพบศัตรูระดับมินิบอส [จ่าฝูงเขี้ยวโลหิต] กำลังพุ่งเข้าโจมตี]* *[ระบบบังคับใช้เงื่อนไขพิเศษ: เปิดใช้งานทักษะติดตัว [คำสอนแห่งค้อน] ชั่วคราว]* อาร์คสูดลมหายใจเข้าลึกๆ ดวงตาสงบนิ่งผิดกับสถานการณ์ตรงหน้า มือที่ถือไม้เท้าศักดิ์สิทธิ์กำแน่นจนข้อต่องอขาว ก่อนที่มุมปากจะได้รูปจะยกยิ้มขึ้นเล็กน้อย... รอยยิ้มของนักวิเคราะห์ผู้พบทางออกที่ไม่อยู่ในตำรา ขอบคุณที่ติดตามอ่านตอนที่ 1 ของ "เซียนกลยุทธ์สายซัพพอร์ต กับทีมดิบเถื่อนที่ไม่รู้จักคำว่าแพ้" แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้ากับ "พรีสต์สายลุย" นะคะ
สารจากนักเขียน (พรีสต์สายลุย)
ดูโปรไฟล์ →

"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนค่ะ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง เซียนกลยุทธ์สายซัพพอร์ต กับทีมดิบเถื่อนที่ไม่รู้จักคำว่าแพ้ นะคะ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ รักทุกคนค่ะ 💕"

ความคิดเห็น (0)

ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์

ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้

เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!

บ่มเพาะไข่ไดโนเสาร์60%